Tajny klub Nietypowych Czarownic

𝓡𝓮𝓬𝓮𝓷𝔃𝓳𝓪 "𝓣𝓪𝓳𝓷𝓮𝓰𝓸 𝓴𝓵𝓾𝓫𝓾 𝓷𝓮𝓽𝔂𝓹𝓸𝔀𝔂𝓬𝓱 𝓬𝔃𝓪𝓻𝓸𝔀𝓷𝓲𝓬"

Bycie czarownicą jest super - przynajmniej tak usłyszysz, gdy znajdziesz jakąś czarownicę na social mediach. Ma się tą całą ✨️magię✨️ własny sabat oraz kocią miłość. Lecz nikt nie wspomni o tym, że może być okropnie samotne i natknąć się na małą dziewczynkę, która solennie przysięga, że cię wykończy.

ᴅᴏᴍ ɴᴀ ᴏᴅʟᴜᴅᴢɪᴜ ᴋʀʏᴌ sᴇᴋʀᴇᴛʏ, ᴋᴛᴏ́ʀᴇ ᴘᴏᴡɪɴɴʏ ᴘᴏᴢᴏsᴛᴀᴄ́ ɴɪᴇᴏᴅᴋʀʏᴛᴇ...

"TKNC" to moje pierwsze spotkanie z cozy fantasy i zapewne gdyby nie to jak zachwalała mi ją @narysowajka to nie czekałabym na nią tak mocno. A jakie było owe spotkanie? Ta książka to taki uroczy pled stworzony przez ukochana babcię, którym otulasz się w zimne wieczory i robi ci się ciepło. W tej historii autorka znalazła balans między wielką samotnością jaką jest nierozerwalnie połączona z losem wiedźmy, a tym jak przytulna była ta historia. Lekcje jakie udzielała naszym dziwnym siostrom Mika sprawiały, że śmiałam się sama do siebie. W tej książce pełno jest też pięknych cytatów o byciu rodziną, samotności oraz wiary. Nie zabrakło też tutaj mojego ukochanego wątku jakim jest found family.

Jednak nie jest to historia bez wad. Nie do końca jestem fanką tego w jaki sposób rozegrano wątek miłosny oraz scena zbliżeń pomiędzy naszą parą była TAK odmienna od reszty ksiażk, że przez chwilę myślałam, że trafiłam do innej historii. Jest też jeden cytat Jamie'go po którym nie mogłam patrzeć na niego tak jak kiedyś, ale jest to moja osobista preferencja, a nie uwaga do autorki.

ɴɪᴇ ᴢᴀᴡsᴢᴇ ᴡʏsᴛᴀʀᴄᴢʏ sᴢᴜᴋᴀᴄ́ ᴍɪᴇᴊsᴄᴀ, ᴅᴏ ᴋᴛᴏ́ʀᴇɢᴏ ɴᴀʟᴇᴢ̇ʏᴍʏ. ᴄᴢᴀsᴀᴍɪ ᴍᴜsɪᴍʏ sᴛᴡᴏʀᴢʏᴄ́ ᴛᴀᴋɪᴇ ᴍɪᴇᴊsᴄᴇ.

Poznawanie tej książki było świetną zabawą: nie bez wad, ale jest to historia bardzo przyjemna. Nie ma tu zawrotnych płot twistów, lecz mamy za to piękne cytaty, które nie raz trafiają w punkt 7,5/10⭐️

Tajemnice wcale nie są intrygujące kiedy trzeba je zachować dla własnego bezpieczeństwa. Jak więc żyć kiedy nieustannie trzeba pamiętać by nie zdradzić sekretów? Mądrą radą jest po prostu nie dawać nikomu powodów do podejrzeń i uważać na to, co się mówi oraz robi. Jednak można wybrać tez „ciut” inne rozwiązanie i liczyć, iż nikt nie potraktuje tego jako prawdę, lecz trzeba uważać, bo ktoś może przejrzeć ten trik…

Bycie czarownicą jest darem nie danym wszystkim, ale bycie wyjątkową ma również swoją cenę. Mika Moon wraz ze swoimi przyjaciółkami stara się przestrzegać surowych zasad, co oznacza brak częstych kontaktów z sobie podobnymi, nieujawnianie swoich zdolności, a także nieufność wobec innych. Bliższe relacje z ludźmi nieświadomymi co do jej zdolności obciążone są nieustanną obawą przed ujawnieniem. Czy założenie konta w mediach społecznościowych gdzie pokazuje jak czaruje nie jest tym, czego powinna za wszelką cenę unikać? No cóż, kto w dwudziestym pierwszym wieku będzie brał na poważnie coś takiego? Wiadomo przecież, że to jedynie zabawa. Ale ktoś wziął na poważnie i zaproponował niewyobrażalną rzecz. Kiedy złamało się podstawową zasadę dlaczego by nie złamać kolejnej, zwłaszcza że powód lub raczej trzema powodami są pewne dziewczynki, potrzebujące nauczycielki. Dlaczego właśnie Mika nadaje się doskonale do tej roli? Przyszłe uczennice są … czarownicami, a ich opiekunowie zrobią wszystko by podopieczne były bezpieczne. Emerytowany aktor, mało uprzejmy bibliotekarz, cierpliwy ogrodnik oraz opiekuńcza gospodyni starają się by dziewczynki miały szczęśliwe dzieciństwo, lecz pozostaje jeszcze kwestia tego, iż są czarownicami. Co wydarzy się jeśli do tak zgranej rodzinki dołączy nowa osoba? Z pewnością na nudę nikt narzekać nie będzie, zwłaszcza, iż przed nimi ogromne wyzwanie!

Ciepła, pełna humoru i wprost emanującą magią książka Sangu Mandanna rzuca czar na każdego czytelnika. Zaczyna on działać od razu i utrzymuje się jeszcze długo po zakończeniu czytania. Ale to nie wszystko, a jedynie wstęp do historii, w jakiej nic nie jest oczywiste, a bohaterowie skrywają tajemnice, nawet ci, których o to byśmy nie podejrzewali. Płynnie splata się motyw magiczny z intrygującymi znakami zapytania oraz trudniejszą warstwą, jaka częściowo jest ukryta pomiędzy wierszami. W tak barwnej składance częściowo zacierają się granice pomiędzy wątkami, lecz nie do końca. Raz jeden, raz drugi widoczny jest mocniej, lecz nigdy nie jest oderwany od pozostałych. „Tajny klub nietypowych czarownic” jest opowieścią, w której widać przyjaźń, rodzinne więzy nie zawsze zrodzone z krwi, lecz dzięki uczuciom, trudne wyboru oraz ponoszenie ich konsekwencji dokonania. Oczywiście jest miejsce także na humor, nie tylko w dialogach, ale i sytuacyjny oraz w charakterach samych postaci. Sangu Mandanna stworzyła osobowości niepowtarzalne, każda z nich jest inna, lecz w sumie tworzą krąg, do jakiego czytający są zapraszani i z chęcią wchodzą do niego, czując serdeczność i pozytywne emocje.

Gatunek tej książki wydawca określił jako cozy fantasy i w zupełności się zgadzam z tym określeniem. Opowieść o niezwykłej dziewczynie Mice Moon, która posiada nadzwyczajne zdolności. Jest bowiem najprawdziwszą czarownicą, która musi pozostawać w ukryciu, ponieważ nadmiar magii w jednym miejscu jest niebezpieczny.

Mika jest jednak przewrotna, ponieważ w zadziorny sposób prowadzi kanał w internecie, na którym udaje czarownicę 😉

Przyjmuje również nietypowe zlecenie, aby zostać opiekunką i nauczycielką trzech dziewczynek- małych czarownic, które nie do końca panują jeszcze nad swoimi mocami.

Wskutek przyjętej posady trafia do tajemniczego domu na odludziu, w którym oprócz podopiecznych mieszka też, między innymi, gburowaty bibliotekarz...zyskujący jednak przy bliższym poznaniu 😉

Ta historia jest urocza i niezwykle otulająca. Pokazuje, że odnalezienie swojego miejsca to najlepsze z uczuć. Naszpikowana zabawnymi wstawkami, wzruszającymi momentami z ciepłym wątkiem romantycznym, będzie niczym puchaty kocyk, okrywającym miękką mgiełką.

Pokochałam i tę opowieść, i jej bohaterów, z których każdy był wyjątkowy i jedyny w swoim rodzaju. Nie przechodźcie obok niej obojętnie i sięgajcie śmiało.

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

"Kochać kogoś i dać się kochać to akt wiary. To jakby człowiek zamknął oczy, zrobił krok w nicość i wierzył, że pofrunie, zamiast runąć w przepaść."

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

Popatrzcie na tą cudną okładkę i tajemniczy tytuł, czy kogoś może dziwić, że od kiedy zobaczyłam zapowiedź książki Sangu Mandanna "Tajny klub nietypowych czarownic" to musiałam dać się jej skusić. Kto nie lubi historii o czarownicach i magii? Na pewno nie ja 🤭.

Miki Moon jest czarownicą, magia to jej życie. Jak można dać się poznać naprawdę, jak ukrywa się jedną z najważniejszych rzeczy w życiu? No właśnie, nie da się, a tak właśnie wygląda życie Miki. Jest sama na świecie, nigdy nie zagrzewa długo jednego miejsca, jedynie raz na trzy miesiące spotyka się z innymi czarownicami. Jest niepisana zasada, że za dużo magii w jednym miejscu za łatwo wyśledzić. Tylko w sieci jest naprawdę sobą. Prowadzimy konto, pełne magii, gdzie udaje czarownicę. Dostaje propozycje nietypowej pracy. Ma zostać nauczycielką trzech dziewczynek, też czarownic. Będąc zaintrygowana nową propozycją wyruszą w podróż do rezydencji. Pozna w niej trzy małe dziewczynki, którym musi pomóc zapanować nad magią, ekscentrycznego aktora na emeryturze, który ma dziwne pomysły🤭, ogrodnika mającego wielką cierpliwość i empatie, gosposie, która dba o wszystko i wszystkich oraz gburowatego młodego bibliotekarza. Ta gromadka to jedna wielka rodzinka, do której będą chcieli wciągnąć naszą Mike. Dziewczyna wreszcie znajdzie swoje miejsce na ziemi. Choć nie zawsze będzie kolorowo. Bo kto powiedział, że wszystkie dziewczynki to grzeczne aniołki? Na dodatek magia też lubi płatać figle🤭. Życie naszej Miki już nigdy nie będzie takie samo.

Mika od zawsze była sama, nie ma rodziny, przyjaciół, bo jak może mieć, jak nigdy nie może powiedzieć prawdy o sobie. Nie pragnie nic innego, jak wreszcie gdzieś należeć i mieć dom. Taki prawdziwy dom z ludźmi, którym na sobie zależy, gdzie zawsze możesz liczyć na wsparcie i wysłuchanie. Ale równocześnie boi się o tym marzyć. Mimo, to zawsze jest pogodna i radosna. Praca z dziećmi to idealne zajęcia dla niej. Pełna empatii i cierpliwości powoli przekona do siebie wszystkich domowników, nie tylko dziewczynki. Czuje, że znalazła swoje miejsce na ziemi i zrobi wszystko by im pomóc.

Ta książka to taki comfort read, na każdym kroku sprawiała, że miałam uśmiech na twarzy, mój dzień stawał się lepszy i wszystko widziałam w różowych barwach. Ciepła, urocza, pełna uczuć, rodzinna historia z niebanalnymi postaciami, które na długo zapodają w pamięć oraz niebezpieczna magią, nad którą trzeba zapanować. Wątek miłosny jest tylko miłym dodatkiem, na pierwszy plan wysuwa się poszukiwanie swojego miejsca na ziemi i walka z lękiem. Ta historia jest magiczna, zabawna, tajemnicza, napawa optymizmem. Czytanie jej to czysta przyjemność. Polecam ❤️

Są takie powieści, co przypominają miękki koc, ciepłą herbatę i pocałunek w czoło od ważnej dla nas osoby. Które ściągają z barków ciężar codzienności i pozwalają choć na moment zatracić się w czułości. Sangu Mandanna (mając dość covidowej rzeczywistości) postanowiła stworzyć powieść, która nie rozwiązuje problemów, ale pozwala na czas czytania poczuć, jakby nie istniały.

Mika to czarownica, która od zawsze słyszała, że nie może trzymać się blisko z podobnymi sobie, bo skupiska magii są niebezpieczne. Życie natomiast nauczyło ją, że zaufanie zwykłym ludziom może przynieść zranienie oraz ból. Lęki kazały wybrać jej drogę udawania i uciekania, a płaciła za to samotnością i brakiem miejsca, jakie mogłaby nazwać domem. Choć kochała magię, nie mogła dzielić się miłością tą ze światem. Choć chciała kochać ludzi, nie potrafiła otwierać na nich poranionego serca.

Propozycja pracy w Domu na Odludziu, miejscu gdzie mieszkają trzy małe czarownice, spada na nią nieoczekiwanie i kojarzy się ze wszystkim, czego miała unikać, by być bezpieczna. Magia oraz serce każą jej jednak przyjąć tę ofertę, a wraz z nią przyjąć ludzi, jakich od zawsze w życiu potrzebowała. Tyle że lęki z przeszłości nie dają o sobie łatwo zapomnieć...

Podoba mi się zdanie: „Może na niektóre traumy nie da się spojrzeć świeżym okiem, ale na niektóre wręcz trzeba“. Mam wrażenie, że właśnie wokół tego krąży fabuła. Mika ma pełne prawo nie ufać ludziom, została nawet wychowana w sposób, który powinien ją do tego zmusić, ale udaje jej się ponownie spojrzeć na swoją przeszłość. Stawić czoła lękom i sprawdzić, dokąd ją to zaprowadzi. Tworzy to pełną ciepła historię o akceptacji, miłości oraz odnajdywaniu bezpiecznego miejsca. A to w klimacie jak z filmów o czarownicach z lat dziewięćdziesiątych!

Powieść prosta, ale jaka przyjemna! Z bohaterami, który TRZEBA kochać od pierwszych stron i akcją, przy której TRZEBA się dobrze bawić. Kocham „cozy fantasy“, ale akurat ta książka podobała mi się szczególnie. I jasne, ma swoje drobne wady, ale wiecie co? Zupełnie nie jestem nimi zainteresowana.

przekł. Dorota Stadnik

Z tą książką mam lekki problem, gdyż finalnie nie wiem czy mi się podobała. Mam wątpliwości z rodzaju tych, które opisała w swojej recenzji @cordeliafantastycznie. „Tajny klub nietypowych czarownic” miało być takim cozy fantasy, którego czytanie przypomina siedzenie z gorącą czekoladą przy kominku pod puchatym kocykiem. I w pewnym sensie faktycznie takie było, momentami czułam ciepło rozlewające mi się po sercu. Ale były też fragmenty, na których zdecydowanie przewracałam oczami i myślałam sobie, że „tego mogłoby nie być”.

Początkowo wszystko kręci się wokół przyjazdu Miki do Domu na Odludziu, w którym ma nauczać trzy młode czarownice kontroli nad magią. Na miejscu poznaje Iana – ekscentrycznego staruszka-aktora z burzą loków na głowie, jego męża – spokojnego Kena kochającego rośliny, Lucie – uśmiechniętą gosposię, naprawdę specyficzne dziewczynki i w końcu przystojnego, ale zarazem bardzo nieprzyjemnego bibliotekarza – Jamesa. Cała ta mieszanka wróżyła naprawdę dobrą lekturę zbliżoną do „Domu nad błękitnym morzem”, który, jak wiecie, kocham całym sercem. Mika musiała radzić sobie z kapryśnymi czarownicami, oraz niechęcią ze strony Jamie’go, prowadzić zajęcia pełne magii, o których czytałam naprawdę z ogromnym zaangażowaniem.

Problem pojawił się w drugiej połowie książki, kiedy na pierwszy plan wystąpił romans z rodzaju tych, których po prostu nie poczułam. Nagle zajmowanie się dziewczynkami przysłoniły nocne upijanie się Miki i Jamesa w jej pokoju czy seksualne aluzje Iana odnośnie tej dwójki, a Jamie momentalnie przeszedł z trybu „nie lubię cię, nie chcę cię w tym domu” na „jesteś jedyną osobą, która kiedykolwiek będzie mogła złamać mi serce”. Nie trafiło to do mnie pod żadnym względem.

Muszę jednak przyznać, że bardzo podobały mi się wzmianki o poszukiwaniu domu i swojego miejsca na ziemi, samotności, czy trosce o drugiego człowieka. Pod tym względem znajdziecie tutaj wiele naprawdę pięknych cytatów. Samo zakończenie również było satysfakcjonujące (i lekko makabryczne na plus), choć sam wątek prawnika już podobał mi się mniej, gdyż był, bo ja wiem, za prosty? Gdybym miała więc podsumować Tajny Klub jednym zdaniem mogę z czystym sumieniem powiedzieć, że jest to naprawdę dobra książka, o której będę myśleć pozytywnie, ale nie podobała mi się na tyle, żeby została ze mną na dłużej.

Lubicie historie, które otulają niczym kocyk, rozgrzewają jak herbata z cytryną, ale mają też w sobie odrobinę ostrości niczym nutka chilli i słodycz wanilii?

Dokładnie tymi smakami opisałabym herbacianą wersję mojego patronatu.

TAJNY KLUB NIETYPOWYCH CZAROWNIC

Jest to niesamowite cozy fantasy o czarownicach, poszukiwaniu swojego miejsca na świecie, samotności, strachu i dawaniu szansy z małym pikantnym wątkiem.

Mika Moon to czarownica wyłamująca się narzuconym odgórnie schematom. Prowadzi kanał, na którym "udaje, że czaruje", ma żółty samochód miotłę, słodkiego psiaka i staw z rybkami, który zabiera zawsze ze sobą zmieniając miejsce zamieszkania. Polubiłam ją od pierwszej strony, jest zabawna, potrafi żartować i jednocześnie jest zagubiona. Dom na odludziu z osobliwymi mieszkańcami wywraca jej życie do góry nogami i otwiera zupełnie nowe możliwości.

Ważną rolę w książce odgrywają 3 małe czarownice- bo to właśnie je będzie uczyć Mika. 3 dziewczynki o zupełnie różnym temperamencie, upodobaniach i podejściu do nauczycielki. Dwie ją uwielbiają a jedna, cóż...ma dość mroczne plany względem Miki.

W Domu na odludziu spotkamy też uroczą parę starszych panów, gdzie jeden ma zamiłowanie do kolorowych szali, uroczą gosposię i mrocznego, ciągle kręcącego nosem, ale jakże urodziwego opiekuna małych dziewczynek.

Spotkania Czarownic w większych gronach są ściśle nadzorowane i bardzo rzadkie. Co może się stać, gdy w jednym miejscu na dłuższy okres będą aż 4 uzdolnione magicznie panie? Pioruny będą strzelać, to gwarantowane !

TKNC otula jak kocyk, chwyta za serce. Jest magicznie wspaniały, słodki a jednocześnie szokuje, zadziwia i mimo powolnego tempa wciąga niesamowicie i nie wypuszcza aż do ostatniej strony. Jest to piękna historia o poszukiwaniu swojego miejsca w świecie, odwadze do podjęcia pierwszego kroku ku nowemu życiu, sile wsparcia i trosce o najbliższych. Do tego znajdziecie tam niesamowitą magię, eliksiry, herbatki, spotkania czarownic , niewyjaśnione zaginięcie oraz ... kilka scen, które podniosą temperaturę. Nie jest ich wiele, ale w moim odczuci fajnie dodają pikanterii opowiedzianej historii i są bardzo konkretne.

Całą tą niezwykle bogatą gamę wątków dopina wyścig z czasem. Dzień zero, który może wszystko naprawić albo zniweczyć. Niestety ludzie piszą jeden scenariusz a życie lubi zaskakiwać.

Płakałam, śmiałam się, wzruszałam, znów śmiałam, dziwiłam się , płakałam i szokowałam.

Cała gama emocji.

Cała gama bohaterów.

Wszystko skąpane w magii.

Jakie znajdziesz w książce, streszczenie :

- magia i czarownice

- gbur i słoneczk

- szukanie swojego miejsca w świecie

- wyścig z czasem

- Dom na odludziu

- Eliksiry i herbatki

-slow burn

- budowanie zaufania

- osobliwi domownicy

- nauczycielka i uczennice

Tajny klub nietypowych czarownic można określić jednym słowem, że jest nietypowa a zarazem tak dobrze nam znana. Dzięki temu przyciąga nas, zwykłych ludzi bo pokazuje to z czym każdy z nas na jakimś etapie życia się zmagał. W fabule kryje się moc i nadzieja, "dlatego, że jest tu pełno magii". Ale i nie zapomina o uczuciach.

"Szukanie dla siebie miejsca na ziemi nie zawsze wystarczy. Czasem trzeba stworzyć sobie takie miejsce".

Mika Moim jest czarownicą, ale musi się ukrywać przed ludźmi. I choć bycie nią "jest czymś wyjątkowym. Czasem może się wydawać dziwne i inne, ale tak naprawdę niesamowite. Jestem częścią ziemi pod naszymi stopami i nieba pod naszymi głowami. Moje żyły są odbiciem wzoru rzek i korzeni. A w moich kościach kryje się blask słońca i księżyca". Otrzymuje nietypową prośbę, a że wierzy że wszystko ma jakiś cel przyjmuje propozycję i tak zaczyna się niezwykła historia...

"Ludzie są jak morze, stała nieusuwalną częścią czegoś większego, a ja jestem jak pojedyncza fala, która rozbija się o brzeg, cofa się i nie zostawia po sobie śladów".

Choć od początku czujemy magię wylewającą się z każdej przekręconej strony i dostrzegamy własnymi oczami otaczające nas małe cuda to książka przede wszystkim skupia się na zupełnie innych doświadczeniach. W fabule poruszany jest wątek samotności, który w mniejszym lub większym stopniu dotyka każdego z nas, jak to jest być zranionym i samemu radzić sobie z późniejszym brakiem rozczarowania. Jak ważni są przyjaciele, którzy o Tobie pamiętają a nie tylko wykorzystują. Co znaczy mieć rodzinę - nawet najdziwniejszą - ale ją mieć i czuć się kochanym.

Wydaje się, że napisano już wiele książek, ale ta jest o tyle niezwykła że wydaje się prawdziwa. Te wszystkie uczucia zawarte w powieści otulają nas i wzruszają. Czujemy się, że jesteśmy jakimś brakującym puzzlem w tej powieści. Że to też nasza rodzina. Bo "czasem trzeba zrobić wszystko, co konieczne, żeby chronić tych, których się kocha".

W książce znajdziemy też kilka nauk dotyczących magii, a są na tyle wspaniałe że sami czujemy w sobie że poniekąd jesteśmy czarownicami, więc niektóre z cytatów które przytoczyłam jest też o nas samych. Jest tu delikatny wątek romantyczny, a ukazanie różnych form miłości w książce tylko dodaje jej niezwykłego klimatu.

"Gdybym mniej Cię kochał, może umiałbym więcej o tym mówić".

Książka jest pięknie wydana w środku, jest też kopalnią cytatów i świetnie się sprawdzi gdy stoicie na rozdrożu, ale i czujecie się szczęśliwi. Jest niezwykła i gdybym tak mocno nie pokochała tej historii może napisałabym o niej więcej, ale z drugiej strony nie chcę psuć Wam czytania i odkrywania tego co ukryte.

Polecam bardzo bardzo mocno

Mam to szczęście, że trafiam na książki, które swoją delikatnością zachęcają do tego, żeby odprężyć się, ale też nabrać takiego dystansu. Dzisiejsza recenzja będzie o książce, która chce przeczytać raz jeszcze już nie wspomnę o tym, żeby móc z czasem posłuchać w audiobook. Dzisiejsza recenzja dotyczy książki „Tajny klub nietypowych czarownic” Sangu Mandanna, która skradła moje serce. Lubisz podążać za kimś? Być kimś, kto pasuje do pewnych schematów? Podchodzisz do życia z dystansem? A może szukasz tego miejsca, w którym poczujesz się sobą, ale też, jak w domu? Szukasz magii?

Szukasz tego czegoś co powoduje, że chce się tobie wstać z łóżka i stawić czoła przeciwnością losu to ta książka będzie wspaniałą. Nie tylko dla dorosłych, ale dla młodzieży, która szuka swojego ja lub chce po prostu miło spędzić czas. Naszykujcie kocyk, kawę/herbatę i zaczynamy. Ile to razy nie pokazywałeś/łaś tego, co siedzi w tobie ze strachu, że inni to skrytykują lub pomyślą, że z Tobą jest coś nie tak? Ja miałam i nadal mam takie momenty. To nie jest dobre, bo non stop otaczają nas hasła o samoakceptacji, lecz co innego wiedzieć, a co innego wprowadzić to w czyn/życie. Przedstawiam Wam Mika Moon, która każdego dnia zmaga się z czymś co nie sprawia, że skacze z radości, mimo że lubi to czym jest obdarzona. Każdego dnia musi ukrywać swój dar. Przesympatyczna dziewczyna, która szuka po prostu zrozumienia, przyjaciół. Opisów książki jest pełno, więc kochani zachęcam do przeczytania, bo naprawdę warto. Moją ulubienica za cięty język jest Teracotta, która w momencie poznania naszej bohaterki śmiało i bez ogródek planowała zabójstwo i mówiąc o tym prosto w twarz? Dlaczego tak jest? To już zostawiam do waszego poznania. Nasza Mika pewnego dnia trafia do miejsca, która odmieni jej losy, ale czy na plus tego nie zdradzę.

Mamy kilka historii, które warte są uwagi. Jestem przekonana, że znajdziesz kogoś, kto przypomina ciebie albo dana postać przypomina kogoś znajomego. Jedno, co jest potwierdzeniem w tej książce to, to żebyśmy nie oceniali „książki” po okładce, a osób po wyglądzie bądź ze sposobu bycia. Często za naszą postawą stoją doświadczenia, o których nie chcemy rozmawiać. No ok, ale czym jest ten cały tytułowy klub czarownic? Spotkacie nie jedną, a kilkoro osób potrafiące czarować, lecz, kim są i co potrafią no tego też nie zdradzę. Może nie znajdziecie w niej pościgów, strzelanek, akcji, gdzie skok ciśnienia plus tysiąc, ale książka taka według mnie życiowa, spokojna która zachęci to myślenia tym bardziej do uśmiechu. Jak napisałam wyżej chciałabym, żeby powstała kolejna część z naszymi bohaterami. Sami zrozumiecie jak przeczytacie.

„Tajny Klub Nietypowych Czarownic” to moja pierwsza powieść fantasy od dłuższego czasu. Chyba potrzebowałam takiej odskoczni od romansów! Jak tylko zobaczyłam tę piękną okładkę i przeczytałam opis bardzo chciałam tę książkę przeczytać. Ponadto tytuł brzmi niezwykle intrygująco. Jedna z lepszych decyzji czytelniczych jakie podjęłam!

Mika to trzydziestoletnia czarownica, której nie do końca pasują zasady stworzone przez przywódczynie czarownic Primrose. Dziewczynie brakuje towarzystwa i dzielenia się odkryciami magicznymi z innymi czarownicami. Pewnego dnia dostaje nietypową propozycje pracy, w której miałaby szkolić trzy młode czarownice mieszkające w Domu na Odludziu. Mika początkowo zdziwiona postanawia odpowiedzieć na ogłoszenie. To całkowicie odmienia jej życie.

Kochani! Jak szukacie czegoś z gatunku fantastyki, co wciągnie was od pierwszej, aż do ostatniej strony to z całą pewnością jest to powieść „Tajny Klub Nietypowych Czarownic”. Ta książka jest tak dobra, że gwarantuje Wam nieprzespaną noc! Ja dosłownie ją pochłonęłam i jak już zaczęłam czytać nie mogłam się od niej oderwać!

Autorka stworzyła świetną historię z genialną fabułą i postaciami. Bohaterowie powieści są świetnie wykreowani. Każdy to indywidualista, ale w super sposób są połączeni. Fabuła stworzona jest naprawdę dobrze, akcja nabiera tempa z rozdziału na rozdział, a autorka niejednokrotnie nas zaskakuje zwrotami akcji.

Autorka stworzyła historię magiczną, piękną i ciepłą. Zakochałam się w tej książce, a razem z bohaterami przeżyłam niesamowitą przygodę. Z chęcią w przyszłości do niej wrócę. Bardzo cieszę się, że mogłam ją poznać. Znajdziemy tutaj momenty szczęśliwe, zabawne jak i wzruszające. Tak, zdarzyło mi się uronić łzę, ale to doceniam w książkach. Mimo tematyki i szczęścia, znajdujemy tez momenty wzruszające. Ta powieść uczy nas przede wszystkim, aby doceniać siebie, próbować odnaleźć swoje ja, oraz pokazuje, że miłości warto dać szansę! Polecam Wam tę książkę z całego serca, idealna pozycja na sierpniowe wieczory!

IG: libresun1

„Tajny Klub Nietypowych Czarownic” to książka, przy której zrelaksowałam się. Chociaż jest o czarownicach to nie ma tutaj scen typu polowania na nie. Jest to lekka, radosna i przyjemna powieść, w której nie brakuje magii oraz miłości. Jest to powieść fantasy o czarownicy, która poszukuje swojego miejsca na ziemi. Swojego prawdziwego domu, w którym poczuje ciepło.

Mika Moon codziennie musi ukrywać fakt, że jest czarownicą. Czuje się samotna, ale jest jej dobrze ze swoimi magicznymi zdolnościami. Nie może ona również nawiązywać kontaktów z innymi czarownicami. Zbyt duże skupie mocy w jednym miejscu podobno jest dla nich niebezpieczne. Mika stara się przestrzegać zasad. Poza jedną. Zakłada konto w Internecie, na którym udaje, że jest czarownicą. Nie sądziła, że ktoś jednak zwróci na nią uwagę i pewnego dnia dostała wiadomość POSZUKIWANA CZAROWNICA. Postanawia podjąć się tej nietypowej pracy i udaje się na swojej Miotle do Domu na Odludziu, w którym ma uczyć trzy dziewczynki magii. Czy wszystkie osoby tam mieszkające ją polubią? Czy uda się jej poskromić moce dzieci? A może znajdzie ona coś więcej w domu o specyficznej nazwie? Przekonacie się sami. Na pewno jej świat stanął na głowie.

Przygody Miki i pozostałych osób bardzo polubiłam od pierwszych stron. Szybko zorientowałam się, że 31- latka nie jest posłuszną czarownicą i przez to jej życie może wywrócić się do góry nogami. Książkę czyta się bardzo szybko i przyjemnie. Nie brakuje w niej humoru, miłości, ale również scen trzymających w napięciu. Znajduje się też może nie zaskakujące, ale ciekawe i zabawne zwroty akcji.

Jeśli szukacie lekkiej i przyjemnej książki na urlop to bardzo polecam „Tajny Klub Nietypowych Czarownic”

"Tajny klub nietypowych czarownic" to książka, która premierę będzie miała 23 sierpnia i opisywana jest jako cozy fantasy. Z resztą, już na okładce mamy taki stempelek, który także o tym świadczy i to genialny pomysł na to, żeby ktoś, kto wchodzi do księgarni i nie ma czasu wiedział, czy to powieść dla niego. A czy jest to książka warta uwagi?

Zdecydowanie mogę na początek powiedzieć, że niesamowicie podoba mi się okładka. Przyciąga wzrok i jest niebieska, a jak wiadomo, w tym kolorze najczęściej się szuka, prawda? W końcu wchodząc do biblioteki, kiedy powie się do pani bibliotekarki, że poszukuje się książki w niebieskiej okładce, to już nawet nie dziwi!

W takim razie o czym jest "Tajny klub nietypowych czarownic"?

Poznajemy młodą czarownicę, Mikę Moon. Dziewczyna jest bardzo samotna, za przyjaciela robi jej pies, ale bardzo chciałaby nawiązywać bliższe relacje z rówieśnikami. Nie jest to jednak bezpieczne ani w przypadku "zwykłych" osób, bo musi ukrywać swoje moce, ani w przypadku osób takich, jak ona, czyli innych czarownic, bo kumulacja mocy w jednym miejscu mogłaby być niebezpieczna. Mika przestrzega tych dość rygorystycznych zasad, ale postanawia założyć konto w internecie, gdzie udaje czarownicę. To miałby być sposób na smutne, samotne serduszko. Dowcip polega na tym, że odzywa się do niej osoba, która chciałaby żeby Mika uczyła trzy czarownice. I w ten sposób trafia do tajemniczego domu pełnego dziwnych ludzi i to wszystko nagle wywraca jej świat do góry nogami.

Gdyby mnie ktoś zapytał czym jest cozy fantasy, to powiedziałabym mu, że ta książka jest tego idealnym przykładem. Jest po prostu cudownie ciepła, wzruszająca i mimo, że zahacza o problem samotności i potrzeby posiadania człowieka obok siebie, to pokazuje tyle dobroci, czułości, przyjacielskich gestów, że nie da się do niej nie uśmiechać podczas czytania. Zdecydowanie jest to opowieść, którą warto wziąć wraz z kocem i herbatą, po czym zasiąść w ulubionym fotelu i po prostu wpaść w ten świat i przeżywać go całą sobą.

A jeśli chodzi o bohaterów, a są super dziwni, od emerytowanego aktora, po gburowatego bibliotekarza, to każde z nich jest zupełnie inne. Ale tak totalnie inne. Każdy ma inny charakter, inaczej się zachowuje, ale mają też swoje przyzwyczajenia i momentami mogłabym powiedzieć, że nawet miny można im przypisać, które stają przed oczami podczas lektury. I główna bohaterka Mika... świetnie wykreowana postać młodej, inteligentnej i zabawnej osoby, której nie jest łatwo w życiu mimo, że jej problemy mogą wydawać się błahe. A jednak, potrzeba posiadania przyjaciół, możliwości porozmawiania i tak zwyczajnie bycia wśród ludzi jest dla niej bardzo istotna. Jest też wyjątkowa, a dlaczego, to już musicie sprawdzić sami.

Uwielbiam powieści fantasy, sci-fi i często też sięgam po te bardziej brutalne, ciężkie klimatycznie, a jednak okazuje się, że taka cozy to był strzał w dziesiątkę. Uśmiałam się przy niej niemożliwie i z chęcią przeczytałabym więcej w tym typie, a może nawet serię? Mogłaby wyjść z tego genialna wielotomowa opowieść. Autorka zdecydowanie ma ogromny potencjał.

Dlatego jeśli nadal się zastanawiacie czy zamówić... nie będę podpuszczać, ale warto wyrzucić coś innego z koszyka i wziąć tę!

Recenzja powstała we współpracy z wydawnictwem Uroboros.