Tajemnica potepionej

Nawiedzony dom, tajemnica i klątwa prześladująca kobiety z rodu Anety od pokoleń. Wrażliwa artystka, poszukująca miejsca dla siebie w świecie tak trudnym do egzystencji. Wyczekiwanie na upragnione dziecko, diagnoza, która praktycznie równa się z wyrokiem. W bardzo krótkim czasie wiele spadło na barki młodej kobiety. Sytuacji nie poprawia jej siostra, która wyznaje w życiu zupełnie inne wartości, przez co często dochodzi do nieporozumień między nimi.

Nawiedzony dom od bardzo drugiego czasu pozostaje pusty. Kiedy Aneta postanawia wraz z mężem odnowić go i w nim zamieszkać, wszyscy znajomi odradzają jej ten pomysł. Zdaje się, że wszyscy wiedzą o czymś, co nie powinno ujrzeć światła dziennego, a czego nie wie Aneta. Nowy dom z jednej strony budzi w niej niepokój, a z drugiej daje jej wytchnienie od dużego miasta, które ją przytłaczało. Przypominanie sobie wydarzeń sprzed lat, skłania kobietę do szukania odpowiedzi, która zaginęła na przestrzeni wieków. Dziwne wydarzenia jakie mają miejsce w starym budynku budzą niepokój w nowych lokatorach.

"Tajemnica potępionej" napisana jest bardzo poetyckim, momentami starodawnym językiem. Nie stanowi to przeszkody w czytaniu książki, jednak nie do końca mnie przekonuje. Akcję charakteryzuje pewien pośpiech i chaos. Nie wszystkie elementy są dobrze dopasowane, płynnie w siebie przechodzą i dobrze się uzupełniają. Pomysł na fabułę podobał mi się, jednak brakował mi pewnej konsekwencji w obranym temacie. Brakowało mi również stopniowania napięcia, dreszczyku emocji. Książkę można było poprowadzić w innym kierunku, a tak odnoszę wrażenie, że jej potencjał nie został w pełni wykorzystany, tylko jego niewielka część. Nie do końca podobała mi się forma, w jakiej została napisana, przez co czytanie nie szło tak szybko jak zakładałam, mimo iż książka ma niewielką objętość. Muszę przyznać, że w jakiejś części się rozczarowałam. Liczyłam na krótką historię, która na długo zostanie w mojej pamięci, a "Tajemnica potępionej" niestety nie przekonała mnie do siebie.

Poznanie przeszłości i prawdy o sobie może być emocjonującą, ale i szokującą podróżą. Przekonała się o tym bohaterka powieści Tajemnica potępionej Mateusza Koniecznego.

Aneta to utalentowana malarka, zmagająca się z problemem bezpłodności, a w wolnej chwili dotrzymuje towarzystwa staruszkom w domu spokojnej starości. Jej pragnienie posiadania dziecka jest tak wielkie, że dziewczyna gotowa jest na wszystko, by osiągnąć cel. Pragnie odkryć przeszłość swoich przodków i odkryć prawdę o klątwie, która na nią spadła. Jedynym punktem zaczepienia jest stara opuszczona posiadłość Sarkisiewczów, gdzie od stuleci dzieją się niewytłumaczalne rzeczy. Na korytarzach słychać przerażające krzyki i można dostrzec zjawy. Aneta odczuła wpływ domu, kiedy jako dziecko ukazał się jej tajemniczy duch.

 Tajemnica potępionej to historia, która trzyma w napięciu aż do samego końca. Nie sposób się od niej oderwać, a świadomość przeczytania ostatniej strony napawa pewną pustką.

 Klimat powieści pozwala nam niemal zatonąć w mrocznym i tajemniczym świecie Anety. Tajemnice, która odkrywa kobieta, poruszają do łez, a my wraz z nią zaczynamy rozumieć, że nic nie jest tak proste, jak się wydawało.

Niektóre dusze nigdy nie zaznają spokoju

Język Mateusza Koniecznego nie należy do najprostszych. Nie jesteśmy w stanie odgadnąć, co stanie się za chwilę. Decyzje bohaterki są nieprzewidywalne i miejscami zaskakujące. Główny wątek ciągnie się dość powoli, dzięki czemu możemy zapoznać się z nim we własnym tempie.

Postaci drugoplanowe tworzą fantastyczne tło, racząc nas przeróżnymi wątkami pobocznymi, podczas których możemy poznać ich odmienne charaktery, przeżycia i historie. Znajdziemy tu również zdradę, ciężką pracę i szokujące oszustwo, które okrywa życie Anety, jak cienka mgła.

 Historia ta jest zdecydowanie godna polecenia i warta przeczytania. To wspaniała, szokująca podróż w głąb swojej przeszłości, którą każdy powinien przebyć.

Ciekawość, smutek i niedowierzanie... Co tu się dzieje? Czy są to zwidy, koszmary, omamy i lęki...? Czy wszystko jest wyssane i działa wyobraźnia? Może jednak ktoś chce się z nami skontaktować? Pragnie być wysłuchanym i odejść w spokoju, by nie być na wieki POTĘPIONY...

Aneta to wybitna artystka, która kocha naturę i męczy ją miejski harmider. Gdy dostaje diagnozę, że jest bezpłodna pragnie się wyciszyć i zaznać spokoju ducha. Powraca do wspomnień z dzieciństwa, gdzie wraz z dziadkiem mieszkała w przepięknym pałacyku otoczonym jeziorem i cudownymi widokami. Pragnie tam zamieszkać, bo rezydencja od lat stoi pusta, a wzbudza pozytywne emocje. Nie przejmuje się gdy mama kategorycznie jej tego zabrania twierdząc, że ten dom jest przeklęty, a na mieszkańców spada klątwa. Sąsiedzi są zdziwieni, że znowu ktoś chce zamieszkać w pałacu. Ostrzegają, że w tym miejscu dzieją się dziwne rzeczy, nie raz słychać głosy, krzyki i płacz dziecka. Czy mają rację? Czy komuś zależy żeby przejąć dobytek? Czy Aneta wraz z mężem postradają zmysły? Czy odkryją tajemnicę potępionej?

Bardzo intrygująca historia, która nie tylko zawiera elementy metafizyki, ale i romansu. Bazuje na różnorakich odczuciach bohaterów zazdrość, pycha, zawiść, ale i prawdziwa miłość i oddanie. Motyw z duchem - przerażający, momentami bałam się swojego cienia, a strach głównej bohaterki namacalny, podważałam jej wizje i sugestie otoczenia. Miałam mętlik, nie wiedziałam co jest prawdziwe i czy Aneta nie popada w obłęd?

Rozwiązanie to prawdziwe mistrzostwo, które dopracowane jest do ostatniego rozdziału. Czy się spodziewałam? Scenariusz był ułożony w mojej głowie, ale jednak był moment zaskoczenia. Potępiona czy jest bezduszną, pozbawioną uczuć istotą? Czy rzeczywiście chce tylko uprzykrzyć życie mieszkańcom? A może to wytwór chorej wyobraźni?