Ta, która stała się Słońcem. Świetlisty Cesarz. Tom 1

"Zemsta nic nie zmienia. To, co utracone, pozostanie stracone na zawsze."

Przyznam, że "Ta, która stała się Słońcem" przykuła moją uwagę piękną szatą graficzną i sięgając po nią miałam nadzieję, że wnętrze temu dorówna. Ach, i na szczęście tak było! Choć przyznam, że nieco obawiałam się tej lektury, ale jak widać niepotrzebnie.

Czym jest ta książka? Z całą pewnością historią o przetrwaniu, ambicji i cierpieniu, które skrywa człowiek. Każda z postaci, która przewijała się podczas czytania, miała swoje wady i zalety, a także pragnienia, które chciała ziścić. Zwłaszcza główna bohaterka, która skradła imię swojego brata, walczyła o życie oraz własną przyszłość - można rzec, że robiła to bardzo skrupulatnie i nie patrząc za siebie, co może nie być moralne, ale... Miało w sobie wiele z prawdziwego życia i pokazywało jak los nie był łaskawy dla kobiet. Jej postać nie była krystalicznie dobra, prawie jak każda inna, ale dzięki temu o wiele ciekawiej było mi śledzić jej losy i decyzje jakie podejmowała na przestrzeni czasu. Była postacią ambitną, mądrą i silną, ale przemawiała przez nią dusza człowieka skrzywdzonego. Moją uwagę przykuł również jej przeciwnik, generał Ouyang, który także zmagał się z własnymi demonami oraz uczuciami.

Ale nie tylko kreacja bohaterów zyskała moje uznanie, bo także fabuła oraz świat wykreowany przez autorkę. Dosłownie płynęłam przez rozdziały książki i nawet nie czułam przeskoków czasowych czy zmian perspektywy postaci, którą śledzimy. Historia wciągała mnie od samego początku do końca i nie pozostawiała mnie ze zbędnymi pytaniami czy nadmiernymi informacjami. Otrzymywałam wszystko co powinnam i bez żadnych dopowiedzeń czy domysłów. Dodatkowo czułam się jakbym czytała najprawdziwszą historię wojenną, a przyznam, że lubię w fantastyce planowania polityczne i przemyślane strategie, które w tej książce na pewno znajdziecie.

"Ta, która stała się słońcem" jest historią wartą uwagi i z pewnością jedną z ciekawszych historii fantasy - zwłaszcza, że tej magii, aż tak wiele w tej książce nie znajdziecie. Mimo to czuć klimat wojny, walki o swe rządze, ambicje oraz przetrwanie. Zatem od siebie mogę napisać - czytajcie.

Już niejednokrotnie pisałam o tym, że fantasy to jeden z moich ulubionych gatunków od lat. To właśnie dzięki książkom z tego gatunku zaczęła się moja przygoda z czytaniem, która nieprzerwanie trwa od kilkunastu lat. Przez te lata nauczyłam się wybierać książki, które z dużym prawdopodobieństwem mi się spodobają i rzadko czytam takie, które mnie rozczarowują. Jednym z takich wyznaczników jest wydanie ich przez Fabrykę Słów. Ufam wyborom pracowników tego wydawnictwa i bez większego zastanowienia sięgam po książki przez nich wydane. Tym razem padło na książkę pod tytułem „Ta, która stała się słońcem”.

Niezbyt często sięgam po azjatyckie książki w których bohaterowie mają dziwne wyglądające imiona, których nie wiem, jak przeczytać. Jednak książka „Ta, która stała się słońcem” od początku mnie ciekawiła. Nie zaskoczyło mnie to, że bardzo szybko wciągnęłam się w czytanie. Miałam niewielki kłopot z zapamiętaniem imion i tym samym kojarzeniem czynów danego bohatera z imieniem, które później się przewijało. Na szczęście nie przeszkodziło mi to w zrozumieniu całej historii.

Przed rozpoczęciem czytania książki „Ta, która stała się słońcem” miałam wrażenie, że znajdę w nich jakieś nadprzyrodzone elementy lub zdolności. Jednak tak się nie stało. Dostałam opowieść o życiu naszej głównej bohaterki, której wola życia była wybitnie duża. Z każdą kolejną stroną przypatrywałam się nowym zmaganiom bohaterki. Mam wrażenie, że to była taka spokojna i wciągająca historia. Nic wybuchowego tutaj się nie zadziało, a mimo wszystko ciężko było mi oderwać się od książki.

Książka „Ta, która stała się słońcem” to mój kolejny dobry czytelniczy wybór. Zainteresowała mnie od pierwszych stron i po zakończeniu po prostu dobrze ją wspominam. Na pewno z wielką chęcią sięgnę po drugi tom.

Ta, która stała się słońcem to pierwszy tom dylogii Świetlisty cesarz autorstwa Shelley Parker-Chan, australijsko-azjatyckiej pisarki, zwyciężczyni wielu nagród i aktywistki walczącej o prawa człowieka. Nie zamierzam ukrywać, że książkę przeczytałam prawie miesiąc temu, jednak po lekturze okrutnie ciężko było mi zebrać kompetentne myśli, które pomogłyby w napisaniu rzetelnej recenzji. Kluczyłam, wahałam się, aż ostatecznie każdorazowo poddawałam.

Aktualnie stwierdziłam, że nawet za następny miesiąc nie uda mi się opowiedzieć wam o książce tak, jakbym tego chciała, tak, by oddać wszystkie jej walory, by choć trochę przybliżyć tę zawiłą, wciągającą i bez reszty upajającą opowieść. Dlatego postanowiłam dłużej nie zwlekać.

Ta, która stała się słońcem opowiada historię Dziewczyny, która musi stać się własnym bratem, by przeżyć. Podszywając się pod Zhu Chongbę, cudem dostaje miejsce w klasztorze Wuhuang, gdzie przez kilka lat pobiera nauki. Jako nowicjusz zawiera przyjaźnie, ale też pozyskuje wrogów, co w przyszłości przysporzy Zhu wiele kłopotów. A jednak Dziewczyna zrobi wszystko, żeby mieć, co zjeść, i aby stawić czoła przeznaczeniu.

Bo jak nikt na świecie pragnie osiągnąć wielkość!

Dziewczyna, grając rolę brata, splata koleje losu dwójki ludzi. Bierze udział w bitwach między Mongołami a Czerwonymi Turbanami. Polityka i strategia wojenna wydają się niczym w porównaniu z miłosnymi rozterkami, które potrafią uderzyć silniej niż gniew bogów...

Ta, która stała się słońcem Shelley Parker-Chan to książka, która rozbudza wyobraźnię. Historia daje nadzieję, by w odpowiednim momencie ją zdeptać, zgładzić i sprawić, że czytelnik czuje się sponiewierany. Autorka wykreowała świeży, fantastyczny świat, a do bohaterów czuje się jednocześnie miłość i nienawiść. Innymi słowy: Ta, która stała się słońcem jest książką pełną sprzeczności.

Dawno podczas czytania książki nie czułam się równie niepewnie. Nie potrafiłam nijak przewidzieć dalszej fabuły, a decyzje podejmowane przez bohaterów wielokrotnie wzbudzały zaskoczenie. Swoją drogą, największą zaletą pierwszego tomu Świetlistego cesarza byli właśnie charakterni, niejednoznaczni bohaterowie. Zhu, czy raczej Dziewczyna, niejednokrotnie udowadniała, że ani płeć, ani seksualność, ani pociąg fizyczny do kobiety czy mężczyzny nie ma większego znaczenia. Liczy się wyłącznie to, co sobą reprezentujesz i jakim człowiekiem jesteś. Autorka ukazała, że wielkość może osiągnąć każdy, nawet, a może zwłaszcza, osoba wychodząca poza przyjęte ramy.

Ta, która stała się słońcem nie należy do opowieści na jeden dzień. Nie. Książkę czyta się wolno, niemalże delektując się każdym słowiem, spijając je ze stron jak z ust kochanka. Jak więc możecie się spodziewać, książkę zdecydowanie wam polecę. To innowatorska historia, od której ciężko się oderwać i która ma o wiele więcej do zaoferowania niż zwykła fantasy.

"Ta, która stała się słońcem" to opowieść o dziewczynie, której pisana była nicość, a która zapragnęła wielkości.

To historia o wyrzeczeniach, cierpieniu i trudach, lecz także o determinacji, sprycie, inteligencji oraz szczypcie szczęścia 😉

To opowieść o wojnie między nacjami i walce wewnętrznej z samym sobą.

To historia o przeznaczeniu, do którego jedni pragną dotrzeć bardziej od innych.

Główna bohaterka to niepozorna dziewczyna, która musi wiele przejść, by osiągnąć swoje cele. Jest sprytna i wytrwała, zaskarbiła sobie moje zainteresowanie, a później już szybko zdobyła moją sympatię i kibicowanie w jej zamysłach.

Świat z tej powieści jest surowy, zdominowany przez mężczyzn, brutalny, a mimo wszystko Zhu próbuje sobie wywalczyć w nim skrawek dla siebie.Pozostali bohaterowie są szarzy, nie wszystkich się lubi, ale losy większości śledziłam z dużym zainteresowaniem. W trakcie czytania w ogóle nie czułam nudy.

Mamy tutaj rozbudowany wątek militarny i uwielbiany przeze mnie motyw rebelii. Bardzo ucieszyła mnie też możliwość śledzenia konfliktu z obu perspektyw. Czytało mi się to naprawdę świetnie.Podobała mi się też podróż w głąb siebie głównej bohaterki oraz zgłębianie tajemnic psychiki różnych postaci.

Klimat tej książki jest niesamowity i porwał mnie bez reszty.

Styl autorki również przypadł mi do gustu, a jej historia bardzo mnie wciągnęła i zaangażowała, zapewniła wiele wrażeń z lektury i emocji 💗Bałam się jak wypadnie zastosowany tutaj motyw "Mulan", ale na szczęście wypadł moim zdaniem całkiem dobrze. Świetnie się bawiłam przy tej książce i z niecierpliwością wyczekuję drugiego tomu 💗

Gdy zaczęłam czytać tę książkę, to zanim się zorientowałam przeczytałam już całą pierwszą część 😅 tak mocno mnie wciągnęła 😁

Historia opowiada o dziewczynce, której podczas fali suszy i głodu przepowiedziano nicość, a jej starszemu bratu - wielkość.

Jednak ta młoda dziewczyna ma coś, czego brakuje jej rodzinie - ma pragnienie. Pragnienie i żądzę życia tak wielką, że gdy w skutek napadu bandytów los jej rodziny zostaje zmieniony, ona nie waha się sięgnąć po przeznaczenie brata. Wie, że tylko w ten sposób - kurczowo trzymając się nie swojej ścieżki losu, wygra z tym co jej przeznaczono.

Powieść jest niesamowita - ukazuje jak zdeterminowana główna bohaterka kroczy drogą przeznaczoną komuś innemu. Pokonuje przeciwności losu, kierując się intuicją i spostrzegawczością. W dalszej części możemy również poznać intrygi i sytuację polityczną kraju, w którym siły sprawujących władzę najeźdźców, mierzą się z siłami buntowników.

Dzięki ukazaniu dwóch stron i przedstawieniu kilku bohaterów oraz ich motywacji, nie można jednoznacznie sprzyjać tylko jednej stronie. Przynajmniej ja nie potrafię 😏

W każdej frakcji są osoby, które wywołują niechęć lub takie, które można obdarzyć sympatią. Ich motywacje i ambicje, a niekiedy chęć zemsty bądź żądza władzy - to wszystko sprawia, że powieść jest niesamowicie wciągająca.

Jest jeszcze jeden ważny wątek tej historii- w społeczeństwie, w którym liczą się tylko mężczyźni, nagle okazuje się, że to właśnie te pomijane i niedoceniane, wydawałoby się - podporządkowane swej roli kobiety, mogą swą siłą i pragnieniem zmienić bardzo wiele.

Jak to wszystko się skończy? Trzeba będzie poczekać na kolejny tom 😏