Anna Karpińska nową sagą znowu poruszy serca czytelniczek!
Wanda nareszcie będzie mogła zrealizować swoje marzenia. Emerytura to miał być jej czas. Jednak los ma w stosunku do niej inne plany. Zamiast podróży i smakowania życia, stawia przed nią szereg nieoczekiwanych obowiązków i trudności.
Zostaje sama z maleńką wnuczką. A do tego musi jeszcze przejąć po mężu prowadzenie restauracji i zaplanowane życie ułożyć sobie od nowa. Dopiero na emeryturze zostaje wystawiona na próbę
Czy bohaterce uda się sprostać wyzwaniom? Czy pozostanie ostoją rodziny, nie zaprzepaszczając marzeń i nie zapominając o sobie samej? I ile można zrobić z miłości do wnuczki?
"Szukając przystani" to pierwszy tom nowego cyklu "Rodzinne roszady". Drugi tom, "Bezpieczny port", już w przygotowaniu.
Anna Karpińska - autorka poczytnych książek obyczajowych, które cieszą się niesłabnącym zainteresowaniem czytelników. Ukończyła politologię na Uniwersytecie Wrocławskim, uczyła studentów, była dziennikarką, wydawała książki, prowadziła firmę. Siedem lat temu porzuciła dotychczasowe życie zawodowe całkowicie oddając się pisaniu powieści. Ma męża, trójkę dorosłych dzieci i troje wnucząt. Mieszka w Toruniu, weekendy spędza na wsi, przynajmniej raz w roku podróżuje gdzieś dalej, by naładować akumulatory. Nie wyobrażam sobie życia bez moich bohaterów, ale tworzę dla czytelników. To ich zainteresowanie stanowi dla mnie źródło satysfakcji i motywuje do pracy - mówi. "Szukając przystani", pierwszy tom sagi "Rodzinne roszady", jest jej dwunastą książką.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii obyczajowa lub z serii Rodzinne roszady
W jakim klimacie utrzymana jest powieść "Szukając przystani" Anny Karpińskiej?
Książka jest poruszającą powieścią obyczajową o słodko-gorzkim zabarwieniu, skupioną na trudach dojrzałego życia i rodzinnych zobowiązaniach. Autorka kreśli realistyczny obraz kobiety, której plany o spokojnej emeryturze zostają zniweczone przez nagłe wydarzenia losowe. Fabuła łączy w sobie motywy walki o stabilizację finansową oraz głęboką miłość do najbliższych członków rodziny. Lektura wywołuje silne emocje, skłaniając do refleksji nad tym, ile jesteśmy w stanie poświęcić dla dobra naszych wnucząt i dzieci.
Dla jakiej grupy odbiorców ta publikacja nie będzie odpowiednim wyborem?
Powieść ta nie przypadnie do gustu czytelnikom poszukującym wyłącznie lekkiej, beztroskiej rozrywki pozbawionej trudnych tematów społecznych. Historia koncentruje się na realnych problemach, takich jak żałoba, nagłe przejęcie odpowiedzialności za biznes oraz wyzwania związane z opieką nad niemowlęciem. Osoby unikające literatury skupionej na prozie życia i skomplikowanych relacjach rodzinnych mogą uznać tę tematykę za zbyt obciążającą emocjonalnie. Jest to propozycja skierowana do odbiorców ceniących życiowy realizm i psychologiczną głębię postaci.
Czy pierwszy tom sagi "Rodzinne roszady" kończy się zamkniętym wątkiem?
Książka stanowi otwarcie dłuższego cyklu, dlatego niektóre wątki osobiste bohaterów znajdują swoją kontynuację w kolejnej części zatytułowanej "Bezpieczny port". Choć główne wydarzenia tego tomu tworzą spójną całość, autorka celowo pozostawia pewne pytania bez odpowiedzi, aby zachęcić do śledzenia dalszych losów rodziny. Czytelnik poznaje fundamenty zmian w życiu Wandy, jednak pełny obraz jej zmagań z prowadzeniem restauracji rozwija się w następnych częściach. Taka struktura jest charakterystyczna dla sag rodzinnych, budujących wielowątkową opowieść na przestrzeni kilku tomów.
Jaką rolę w fabule odgrywa motyw prowadzenia rodzinnego biznesu?
Wątek przejęcia restauracji po mężu jest kluczowym elementem fabuły, determinującym codzienne zmagania głównej bohaterki. Wanda musi odnaleźć się w nowej roli zawodowej, co staje się źródłem licznych konfliktów oraz testem jej wytrwałości w obliczu kryzysu. Przedstawienie realiów prowadzenia firmy dodaje opowieści autentyczności i pokazuje, jak wielkim wyzwaniem jest łączenie pracy z obowiązkami domowymi. Motyw ten służy również jako tło dla budowania nowych relacji i odkrywania własnych, nieznanych dotąd kompetencji.
Czego można spodziewać się po sposobie prowadzenia narracji przez Annę Karpińską?
Autorka posługuje się dojrzałym, empatycznym stylem, który pozwala czytelnikowi na głębokie utożsamienie się z przeżyciami głównej bohaterki. Narracja prowadzona jest w sposób płynny, z dużym naciskiem na warstwę emocjonalną oraz detale życia codziennego. Karpińska unika zbędnego patosu, stawiając na szczerość przekazu i wiarygodne dialogi odzwierciedlające polską rzeczywistość. Dzięki bogatemu doświadczeniu życiowemu autorki, tekst jest dopracowany pod kątem psychologicznym i bardzo przystępny w odbiorze.
