Szpiedzy i sufrażystki

Lubicie kryminały?

Co według Was musi mieć dobry kryminał?

Ja zdecydowanie lubię teorie spiskowe i zwroty akcji. Uwielbiam to uczucie, kiedy jestem czegoś pewna, a nagle grunt osuwa mi się pod nogami i tracę równowagę.

Krzysztof Beśka zadbał o to, aby zwrotów akcji, wątków i historii było na tyle, aby napięcie nie malało nawet na moment.

Jest 1896 rok, jesteś detektywem, dobrym detektywem, który podejmuje się prowadzenia kolejnej sprawy w Konigsbergu. Cóż może być trudnego w obserwowaniu emerytowanego majora? Zlecenie od jego żony nie wydawało się być trudne, a jednak pociągło za sobą lawinę wydarzeń. Równocześnie z podjęciem zlecenia odnawiasz znajomość z kobietą, która już raz zawróciła ci w głowie. To nie była długa znajomość. Ba! Ograniczyła się do jednej nocy, po której już nigdy mieliście się nie spotkać. Jednak po raz kolejny stanęła na twojej drodze i olśniła swoją urodą.

Bajkowy przebieg? Może. Niestety nie trwa długo. Kobieta znika, za to pojawia się pytanie, które mrozi twoją krew w żyłach. Dodatkowo ginie major, a jego zgon nie jest łatwy do wyjaśnienia. O jego zabójstwo oskarżony zostaje nastolatek, którego przydzieliłeś do tej sprawy. Wisienką na torcie okazuje się być ostrzał francuskiego ambasadora.

Trzy wydarzenia.

Trzy niewiadome.

Czy te sprawy może coś łączyć?

Zabierając się za tą lekturę przygotujcie swoje zwoje mózgowe na pracę detektywa i zadbajcie o święty spokój w waszym otoczeniu. Autor już postarał się, aby akcja biegła w odpowiednim tempie i nie pozwoliła ci na chwilę wytchnienia.

Ursula, kochanka Stanisława Berga nie jest zwykłą kobietą, która czyha na bajkową miłość w ramionach dżentelmena. Co to, to nie! Wraz z niebanalną urodą trzyma w kieszeni Asa, którego pochodzenie może przynieść więcej pytań niż odpowiedzi. Natomiast główny bohater – Berg, posiada wiele twarzy, co sprawia, że w oczach czytelnika staje się chodzącym niedoskonałym ideałem.

Cała historia opisana jest z punktu widzenia kilku osób, co sprawia, że możemy obserwować wydarzenia z wielu płaszczyzn i poznawać wiele dodatkowych wątków.

Autor używa zwrotów odpowiednich do owych czasów i wplątuje w nie nutkę humoru, co sprawia, że czytelnik czyta lekturę z zapałem i nie jest w stanie się oderwać.

Przez cały czas nie wiedziałam na czym stoję, a każda obrana przeze mnie droga, okazywała się być zła. To była świetna książka, która zdecydowanie przekonała mnie do sięgnięcia po kolejne książki autora. Dziękuję wydawnictwu Oficynka oraz autorowi Krzysztofowi Beśka za egzemplarz recenzencki.

Co byście zmienili jakbyście mogło cofnąć czas?

Ja ostatnio miałam okazje cofnąć się w czasie do roku 1896 z książką „Szpiedzy i Sufrażystki” Krzysztofa Beśka, od wydawnictwa Oficynka.

W książce poznajemy detektywa Stanisława Berg, który podejmuje się prowadzenia kolejnej z pozoru niewinnej sprawy. Ma śledzić emerytowanego majora. Jednocześnie mężczyzna ponownie wdaje się w romans z Urszulą, która znika, a śledzony oficer ginie w tajemniczych okolicznościach. A do miasta przybywa francuski ambasador, do którego ktoś strzela.

Czy te trzy sprawy są ze sobą powiązane?

Pierwszy raz czytałam o detektywie Stanisławie i z początku miałam  mały problem wgryźć się w fabułę. Duża ilość bohaterów powodowała, że momentami się gubiłam i w końcu zaskoczyłam, co spowodowało, że z dużym zainteresowaniem szlam tropem razem z detektywem.

Stanisława polubiłam za to, że jest taki jak my, a nie super detektyw bez skazy. Popełnia błędy i nie raz obrywa, a przy tym jest sumienny oraz konsekwentnie dąży do celu. A wokół niego pojawia się wiele pięknych kobiet niestety nie może trafić na tę jedną, jedyną.

W książce nie brakuje zwrotów akcji, szybkiego tępa. Już myślałam, że trafiłam na właściwy trop i wiem kto stoi za morderstwem oraz zniknięciem Urszuli, jednak autor tak poprowadził fabułę, że każdy mój typ trafił w ślepą uliczkę.

Jeśli szukasz takiej książki to ta jest dla Ciebie.