Szóste dziecko. Trylogia 4MK. Tom 3

Kolejny wyrzut sumienia za mną. Tym razem to trzeci tom 4MK J. D. Barkera czyli "Szóste dziecko". Poprzednie dwie przeczytałam w booktourze, ale ostatnią część już dzięki współpracy z wydawnictwem Czarna Owca . I co tam się działo…

Musiałam sobie przypomnieć jak zakończyła się poprzednia część. Porter został odnaleziony w hotelu przed monitorem, gdzie wyświetlały się jego wspólne zdjęcia z Ansonem.. Przecież to niemożliwe! Czy to znaczy, że detektyw współpracuje z mordercą? Clair przebywająca w szpitalu zostaje porwana. Nash zarażony wirusem próbuje się pozbierać i zorientować co w tym wszystkim jest prawdą. Poole próbuje na własną rękę prowadzić śledztwo i dokopuje się do zdumiewających informacji. Jak to wszystko się skończy?

I nadszedł finał historii o 4MK. Autor w tym tomie jedzie po krawędzi. Przez chwilę nie wiedziałam nic. Kompletnie nie miałam pojęcia kto jest dobry, a kto zły. Ciężko było wytypować właściwego mordercę. Krótkie rozdziały oraz narracja z punktu widzenia różnych bohaterów tylko wzmagała napięcie. W pewnej chwili mieliśmy obraz z trzech miejsc, które powolutku się ze sobą zaczęły łączyć. Zdecydowanie autor w tej części nam robi wodę z mózgu. I rozwala nasze podejrzenia w drobny mak. Uważam, że to bardzo dobra seria. Tylko radzę czytać ją tak w miarę krótkim odstępie czasu. Bo potem można pozapominać mnóstwa szczegółów. Mimo to, autor naprawdę świetnie to wszystko skonstruował i z czystym sumieniem polecam ten kryminalny cykl. Jeden z lepszych jakie czytałam.

„Szóste dziecko” to trzecia i ostatnia część serii #4MK J. D. Barkera. Od razu muszę wspomnieć, że ten tom podobał mi się najbardziej.

Trylogia #4MK opowiada o seryjnym mordercy i ludziach dążących do jego schwytania. Przez cały niemal czas morderca wydaje się być sprytniejszy od policji i FBI. W tej części wszystko, co do tej pory wiedzieliśmy zmienia się o 180 stopni, gdy sprawca oddaje się w ręce władz. Gdy do głosu dochodzi przeszłość, nic nie jest pewne, zwłaszcza to, kto stoi za tymi wszystkimi makabrycznymi zbrodniami.

J. D. Barker zaserwował nam tu zawrotne tempo, masę bohaterów i jeszcze więcej wątków. Wymaga to od czytelnika skupienia, ale przez to książka jest jeszcze lepsza w odbiorze. Zgodzę się z koleżanką, że autor nie daje szans na rozwiązanie zagadki, ale mi to w ogóle tu nie przeszkadzało. Chłonęłam rozdział za rozdziałem, by jak najszybciej poznać zakończenie. Gdy do owej końcówki się zbliżałam, myślałam o tym, że to nie może się tak skończyć, to nie może tak być. Autor trzymał mnie w napięciu do samego końca, do ostatniego rozdziału, do ostatniego zdania, do ostatniej kropki. Czy odetchnęłam z ulgą? Tego już Wam nie zdradzę…

Zdecydowanie polecam całą serię i teraz, będąc po lekturze myślę, że najlepiej czytać te książki od razu jedna po drugiej.

Jakiś już czas temu udało mi się w końcu sięgnąć po bardzo popularną trylogią autorstwa J.D. Barkera. Patrząc na nią z perspektywy czasu i faktu, że właśnie skończyłam tom trzeci - oceniam ją naprawdę wysoko. Jednak czy Szóste dziecko również mnie zachwyciło? O tym opowiem w tej recenzji.

Po serii brutalnych morderstw wszyscy wciąż poszukują Ansona Bishopa. Stanowi ON nie lada zagadkę pod względem psychologicznym. Sam Porter również próbuje dopaść mężczyznę, jednak wciąż natyka się na słowa “Ojcze, przebacz mi”, co przywodzi mu na myśl kolejne dawno pogrzebane wspomnienia. Kiedy Bishop, znany jako Zabójca Czwartej Małpy powraca i zaczyna opowiadać swoją historię - zmienia się sytuacja nie tylko jego samego, ale i wszystkich zaangażowanych w tę sprawę.

Po pierwsze: O. MÓJ. BOŻE. Skończyłam Szóste dziecko w dosłownie jeden dzień, choć sama pozycja do najcieńszych nie należy. Nie pytajcie, sama nie wiem, jak tego dokonałam. Najwidoczniej wolny weekend tak na mnie wpłynął. No ale wracając do głównego tematu: nie sądziłam, że trzeci i zarazem ostatni tom tej serii aż tak mną wstrząśnie i wywoła aż tak wiele pytań. To było dla mnie ogromne zaskoczenie.

Sam Porter, którego tak polubiłam w poprzednich tomach, tutaj zadziwił mnie i to nieraz. Przyznam szczerze, że będąc w połowie książki, przestałam wierzyć już w cokolwiek, o czym czytałam w poprzednich tomach. Tak po prostu, J.D. Barker zrobił mi niemałe zamieszanie w głowie. Sprawa dotyczy nie tylko Sama, ale i samego Bishopa. Tak zepsutego i jednocześnie pokiereszowanego psychicznie bohatera nie widziałam dawno. Nie traktujcie tego jako spoiler - wierzcie mi lub nie, ale autor zaskoczy Was tutaj nieraz.

Fabuła powieści tak naprawdę opiera się cały czas na tym samym: morderstwa, poszukiwania winnego oraz sprawdzanie kolejnych tropów. Jednak porównując tę książkę z poprzednią z tej serii, czyli Piątą ofiarą - widzę ogromną różnicę. Tam to wszystko było trochę za bardzo rozlazłe i zdecydowanie za spokojne. Tutaj autor ponownie wkracza w ten wykreowany przez siebie świat i to z głośnym przytupem. Akcja zaczyna zagęszczać się od pierwszego rozdziału i tak naprawdę do samego końca nie możemy być pewni tego, o czym czytaliśmy wcześniej.

J.D. Barker ma bardzo dobre pióro, ale o tym już przecież pisałam wcześniej. Choć zdarzały mu się potknięcia to i tak ostatecznie stwierdzam, że twórczość tego autora zdecydowanie zaliczam do tych bardziej przeze mnie lubianych. Czy będę sięgać po jego pozostałe książki? No cóż, to się jeszcze okaże.

Cała ta trylogia okazała się dla mnie niemałym zaskoczeniem. Wszystkie zachwyty i świetne opinie na jej temat nie okazały się tylko zwykłą pisaniną, a znalazły odzwierciedlenie w rzeczywistości. Oczywiście, bardzo się z tego faktu cieszę, gdyż bardzo nie chciałam się rozczarować. Polubiłam występujących tu bohaterów i z pewnością będę podsuwać te książki innym miłośnikom kryminałów.

Szóste dziecko to idealne zakończenie serii - świetnie napisane, a jednocześnie tak zaskakujące, że czytelnik dosłownie traci wiarę we wszystko, w co do tej pory wierzył. Zwroty akcji i szeroko opisany aspekt psychologiczny - to właśnie lubię. Jeżeli jeszcze nie znacie tej trylogii, a lubicie kryminały/thriller, to koniecznie zwróćcie uwagę na te właśnie tytuły.

Hej Moliki!

Dzisiaj skończyłam książkę "Szóste dziecko" i muszę Wam powiedzieć, że było to świetne zakończenie trylogii Sama Portera 😁 o mamuńciu to tutaj się na wyprawiało. Akcja nie zwalniała ani na chwilę, a zakończenie? Myślałam, że oczy wyjdą mi z orbit! Tego kompletnie się nie spodziewałam 😱😱😱

Bardzo podoba mi się styl pisania autora, ale to fabuła zdecydowanie była w tej serii mistrzostwem! Te wszystkie intrygi i powiązania, które się wyjaśniły w tej części to po prostu jest przegenialnie. Z rozdziału na rozdział autor zaskakiwał mnie coraz bardziej i bardzo żałuję, że to już koniec tej serii. Będzie mi brakować tych bohaterów!

Na pewno w przyszłości sięgnę po inne książki autora. Zdecydowanie ta seria sprawiła, że chce więcej!

"Szóste dziecko"

J.D. Barker Wydawnictwo Czarna Owca

Niesamowity finał bestsellerowej trylogii #4MK! . Powiem wam w sekrecie, że to była moja pierwsza, przeczytana powieść tego autora. Jestem pod ogromnym wrażeniem "Szóstego dziecka". Tajemniczy i bardzo dobry thriller, który zmrozi krew w żyłach. Po przeczytaniu tej powieści, już nic nie będzie takie same. Tajemnicze zgony lub morderstwa. Przy zwłokach znaleziono karteczki z napisami "Ojcze przebacz mi". Wszystko wskazuje na to, że morduje jedna i ta sama osoba. A jaka jest prawda? Przekonajcie się o tym sami czytając "Szóste dziecko". Finał był rewelacyjny. Zaskoczył mnie, dosłownie przeżyłam szok. Mimo, że nie czytałam poprzednich dwóch części potrafiłam się odnaleźć w tej historii. To jest naprawdę bardzo dobry i wciągający thriller. I nie ma co ukrywać muszę sięgnąć po poprzednie dwa tomy: "Czwarta małpa" i "Piąta ofiara".

Czytaliście wszystkie trzy tomy?

Z całego serca polecam powieść "Szóste dziecko". Czytając tą książkę nie zawiedziecie się, o ile lubicie powieści które trzymają w napięciu.

Jak dla mnie 10/10.

Dziś krótko.

Tak jak i wcześniej, autor skrupulatnie przypomina najważniejsze momenty i wydarzenia z poprzednich części. Tom trzeci jest niejako zamknięciem całej historii, lecz jeśli czytasz go po raz pierwszy, to we wszystkim swobodnie się rozpoznasz.

Mało tego słuchając, co wydarzyło się wcześniej, na pewno nabierzesz apetytu, by zaznajomić się z całością.

Przeszłość doścignęła w końcu Sama Portera. Po przeżytym wypadku miał ON problemy z pamięcią, szczególnie dotyczącą jego najdalszej przeszłości. Okazuje się, że może znać ON 4MK, lepiej niż komukolwiek mogłoby się wydawać, tyle że w ogóle sobie tego nie przypomina. Jedno jest pewne, Zabójca Czwartej Małpy pamięta o wszystkim doskonale i nadszedł czas na wyrównanie rachunków.

To jak precyzyjnie autor splótł zawiłe wątki tej historii, rozpisując ją na trzy tomy, zasługuje na najwyższe wyrazy uznania. Przyznam się, że z każdą kolejną mój zachwyt wzrastał.

Jedno jest pewne po lekturze tej trylogii, tak pełnej podobieństw do twórczości Jefferya Deavera, zatęskniłam za tym autorem. Więc jeśli tak jak ja zastanawiacie się: co dalej? Polecam sięgnąć po jego serię kryminalną z Lincolnem Rhyme i Amelią Sachs. Zapewniam, że będziecie zachwyceni.

Premiera 28/10/2020

Po zaskakujących wydarzeniach kończących "Piątą ofiarę" Sam Porter zostaje zatrzymany i posądzony o pomoc zabójcy, a nawet o morderstwo. Mimo tego, że znajduje się w areszcie pojawiają się nowe ofiary. Dostaje więc pozwolenie na zapoznanie się z pozostałą częścią pamiętnika gdyż tylko ON jest w stanie to wszystko zrozumieć i rozgryźć. Anson Bishop, domniemany #4MK dobrowolnie oddaje się w ręce policji. Próbuje oczyścić się z zarzutów i całą winę zrzucić na Portera.

Słowo przeciwko słowu. Kto jest kim? Kto mówi prawdę?

.

Ile tu się dzieje! Każdy kto zamierza przeczytać tę pozycję powinien zaopatrzyć się w tablicę i na bieżąco tworzyć mapę myśli. Mnogość postaci, ofiar, faktów może przytłoczyć. Autor tak manipuluje i zwodzi czytelnika, że w pewnym momencie już nic nie jest jasne. Każda ewentualność jest możliwa. Może wydawać się nawet, że część wydarzeń jest mało realna, ale to przecież tylko fikcja literacka.

Akcja toczy się bardzo dynamicznie od samego początku. Trzyma w napięciu. Trzeba być mocno skoncentrowanym na fabule. Kolejny raz tytuł ma ogromne znaczenie w rozwikłaniu zagadki.

Jedyny minus dla mnie to zakończenie. W porównaniu do całości jest trochę nijakie i zbyt przewidywalne.

Podsumowując całą serię to z każdym kolejnym tomem było coraz lepiej, ale finał mógł być bardziej zaskakujący.

Mimo to polecam!

"Szóste dziecko" to trzeci i zarazem ostatni tom trylogii z Samem Porterem. Myślę, że jeśli nie znacie jeszcze "Czwartej małpy" i "Piątej ofiary", to po pierwsze uważajcie na spojlery z mojej strony, a po drugie, przed czytaniem tej części, zapoznajcie się z poprzednimi.

Muszę przyznać, że jak na finałową część, to jest napisana naprawdę świetnie. Choć powiem otwarcie, że o wiele lepiej by mi się czytało jedną po drugiej, bo gdzieś tam mi umknęły pewne fakty. Dlatego, jeśli macie chęć i możliwość, łyknijcie serię caluteńką na raz. Łatwiej ogarnąć i tak skomplikowaną już fabułę.

Jeśli chodzi o bohaterów, to jak zwykle Barker nie zawodzi. Każde z nich jest niesamowicie charakterystyczne i to powoduje, że pamięta się ich na długo. Na pewno zapamiętacie główną postać, czyli detektywa Portera tak jak ja. Niesamowity facet, którego miałam wrażenie jak bym znała od lat, osobiście.

A finał? Dobry, ale mam takie nieoparte wrażenie, że już pisany nieco na siłę. Nie, żeby zakończyć, bo już autor ma dość tej historii, ale wręcz przeciwnie, jak by lepiej było stworzyć więcej części. Pokomplikował, pozakręcał wszystko i według mnie lepiej by było stworzyć dłuższą serię, niż upychać zakończenie w tej jednej. Aczkolwiek, rozumiem, że to miała być trylogia i takową była. Niestety, czuje się jednak z poziomu czytelnika, że zdecydowanie lepsze były poprzednie tomy.

Podsumowując: to jedna z lepszych trylogii w swoim gatunku więc tak, tak i jeszcze raz tak, polecam!

A Wydawnictwu Czarna Owca dziękuję za egzemplarz!

"Nie można bawić się w Boga, nie zadając się przy tym z szatanem"

Hej, hej 🖐🏻🖐🏻🖐🏻

Seria #4MK mnie porwała! Każda książka ma coś w sobie. Dreszczyk, grozę, popapranie. Czytaliście? Macie w planach? Zapraszam na recenzje całej trylogii!

⭐RECENZJE⭐

"Czwarta małpa"

Zabójca #4MK od lat jest poszukiwany przez policję. Pewnego dnia jakiś przechodzień ginie pod kołami autobusu. Ma przy sobie bardzo charakterystyczne pudełko. Wszyscy myślą, że to jest właśnie nasz brutalny morderca. Czy aby faktycznie? Na miejsce zostaje wezwany

Detektyw Sam Porter, który w kieszeni ofiary znajduje pamiętnik. Może dzięki niemu będzie mógł wejść w psychikę makabrycznego psychopaty i odnajdzie ostatnią ofiarę zbrodniarza, zanim będzie za późno. Czy uda mu się dorwać mordercę na czas?

"Piąta ofiara"

Czyżby kolejny seryjny morderca ukazał się w Chicago? A może to nadal nasz #4MK? Kolejne zwłoki znalezione. Kolejna nastolatka zaginęła. Detektyw Porter stara się rozwikłać tę zagmatwaną zagadkę, jednocześnie mimo zakazu szefów szuka na własną rękę zabójcy Czwartej Małpy. Czy uda mu się w końcu doprowadzić sprawy do końca?

"Szóste dziecko"

Główny podejrzany #4MK w sprawie morderstw oddaje się w ręce policji, ale mimo tego nadal zostają znalezione ciała z pakunkami, które są charakterystyczne tylko dla jego zbrodni. Kto w końcu jest zbrodniarzem? Czy wreszcie wszystko się wyjaśni? Zachęcam Was, żebyście sami się o tym przekonali!

🔪

Autor mnie kupił! To było moje drugie spotkanie z @jdbarker_author i udane w 100%. Jestem zachwycona! Język i styl pisarza bardzo mi odpowiada. Fabuła całej trylogii jest wciągająca i z każdą książką, jak i stroną, chciałam wiedzieć więcej i więcej. Naprawdę ciężko odkładało mi się te powieści. Przeszłość naszego zbrodniarza była pokazana poprzez pamiętnik, a przeplatanie jej z teraźniejszością naprawdę dało dużo tym historiom, jak i ogólnie lekturom. Po prostu można było "wejść" głęboko w psychikę mordercy i zrozumieć niektóre zachowania. No jak dla mnie bomba! Autor stworzył naprawdę świetną jego postać. Co nie umniejsza innym bohaterom książki 😉 Bo patrząc na całą serię, to każdy bohater jest ważny i ciekawie wykreowany. Bez tych wszystkich postaci nie byłoby tej genialnej trylogii! A im dalej w las, tym było coraz lepiej. Każdy tom powodował we mnie reakcję "wow". Cała historia zakrawa o szok i niedowierzanie. Pokazane jest jak morderca manipuluje dowodami, ludźmi, co powoduje, że mi się robiła momentami papka z mózgu. Nie spodziewałam się tego, co tu zastałam. Normalnie niedowierzam! Koniec wymiata! Pisarz zagmatwał całą fabułę tak, że po przeczytaniu ostatniego tomu, musiałam usiąść i przeanalizować wszystko, żeby ogarnąć 😅 Powiem Wam Kochani, że ta trylogia będzie moją drugą ulubioną serią 😁 Pierwsza to zdecydowanie cykl "Piętno" @przemyslawpiotrowski! Którą Wam polecam teraz i zawsze, jak również całą serię ze zdjęcia! Nie zawiedziecie się! Gwarantuję! 😁😁😁

🔪

Za egzemplarze książek do recenzji dziękuję @wydawnictwoczarnaowca 🖤

🔪

"Szóste dziecko" J.D. Barkera to jedna z najbardziej wyczekiwanych przeze mnie tegorocznych premier. Pamiętam jakie emocje towarzyszyły mi podczas lektury wcześniejszych tomów i nie ukrywam, że i tym razem liczyłam na coś dobrego. Czy to otrzymałam? Oczywiście! Dla mnie to była rewelacyjna książka i ogromnie żałuję, że to już koniec tej przygody.

Pogoń za Zabójcą Czwartej Małpy trwa.

W kilku miejscach na przestrzeni Stanów Zjednoczonych odnajdowane są zwłoki kobiet i mężczyzn. Obok każdego ciała zapisane są słowa - Ojcze, wybacz mi. FBI musi połączyć siły z policją i odnaleźć sprawcę. Pojawiają się kolejne tropy i niestety nie są dobrą wiadomością dla detektywa Portera. Czy to na pewno Bishop jest 4MK?

Uwielbiam tę trylogię! Dla mnie "Szóste dziecko" to jej rewelacyjne zwieńczenie. Zgadzam się z opiniami, że momentami autora ponosiło i akcja była zbyt zagmatwana, jednak mi zupełnie to nie przeszkadzało. Czytałam ją z ogromną przyjemnością i nie ukrywam, że dałam się całkowicie wciągnąć w opowiadaną przez Barkera historię. A ta jest wyjątkowo skomplikowana i trzymająca w napięciu! Autor umiejętnie przeplata przeszłość z teraźniejszością, a pamiętniki Bishopa to dla mnie majstersztyk! Właśnie ten wątek podobał mi się najbardziej.

Dużo się w tej książce dzieje, pełno w niej zwrotów akcji, a mój mózg w czasie lektury pracował na najwyższych obrotach. Z każdym kolejnym rozdziałem poszczególne elementy zagadki wskakiwały na swoje miejsce, prowadząc do niezwykle zaskakującego finału. Takiego zakończenia się nie spodziewałam! Jestem pod ogromnym wrażeniem tego, w jaki sposób Barker połączył wszystkie wątki i umiejętnie splótł je w intrygującą całość.

Dla mnie "Szóste dziecko" to była petarda! Nie ukrywam, że liczę po cichutku na powrót detektywa Portera.

Czytajcie, bo warto!

J. D. Baker to światowej sławy pisarz znany mi przede wszystkim z interesującej powieści jaką jest „Drakul”. To także autor cyklu #4MK, a ja właśnie przeczytałem tom noszący tytuł „Szóste dziecko”.

O książce możemy przeczytać, że:

Detektywowi Samowi Porterowi słowa „Ojcze, wybacz mi” przywołują dawno zapomniane wspomnienia; celowo pogrzebaną przeszłość. Dla Ansona Bishopa stają się pomostem łączącym dzieciństwo z teraźniejszością i powodem do ujawnienia ukrytej od dawna prawdy. Kilka słów, zapisanych obok każdego ciała, łączy ofiary z nieuchwytnym mordercą, w tym samym momencie pozostawiającym po sobie trupy na przestrzeni całych Stanów Zjednoczonych. FBI wpada w panikę – tym bardziej że w jego szeregach szerzy się korupcja. Kiedy Anson Bishop, główny podejrzany w sprawie Zabójcy Czwartej Małpy, ujawni swoją historię, zmieni zupełnie nie tylko kierunek śledztwa, ale też życie wszystkich zaangażowanych.

Cykl ten zyskał międzynarodową sławę i czytelnicy na całym świecie wyczekiwali finału. Jest naprawdę świetnie. Intryga znakomita, wyraziste postaci, dynamiczna akcja nie pozwala nawet na jedną chwilę wytchnienia.

Jedyny minus minimalnie związany z całą intrygą to tłumaczenie pewnych słów, wśród których prym wiedzie „detektywka” a to słowo każdy program zaznacza mi jako błąd. Czy określenie „pani detektyw” jest aż tak złe? Kogoś poniosła poprawność.

Wyczekiwana finałowa część trylogii o Samie Porterze. Trochę się bałam, że zbyt dużo zapomniałam z pierwszej i drugiej części, ale autor sprytnie nam przypomina co się wydarzyło. Trzeci tom jest tak pełen zwrotów akcji, zamieszania, fałszywych tropów, że nie daje się odłożyć książki choćby na chwilę. Gubimy się w domysłach, nie wiemy komu wierzyć, kto mówi prawdę, kto z premedytacją kłamie? Giną kolejne osoby w znacznie oddalonych od siebie miejscach. Kim jest morderca i kto mu pomaga? Powoli dzięki pamiętnikom Bishopa, poznajemy jego życie nastoletnie. Wyjaśniają się wątki poboczne, które wcześniej pozornie się nie łączyły z wątkiem głównym. Zakończenie zaskakuje, spodziewałam się czegoś innego.

Z pewnością sięgnę po inne tytuły tego autora.

"Ojcze przebacz mi". Taką wiadomość znajduje policja w miejscu znalezienia zwłok. Morderstw jest kilka. Wszystko wskazuje na to, że mordercą jest jedna osoba, ale policja ma nie lada kłopot do rozwiązania bo zwłoki zostają znalezione w Chicago i Karolinie Północnej. Policja łączy swoje siły z FBI. Gdy okazuje się, że zabójstw jest więcej pojawiają się nowe tropy, które nie są przychylne detektywowi Samowi Porterowi. W tym samym czasie Zabojca Czartej Małpy oddaje się w ręce policji. Jego zeznania zmieniają całkowicie spojrzenie policji na śledztwo.

"Szóste dziecko" to finałowa część trylogii przygod Sama Portera i Ansona Bishopa. Według mnie jest to najlepsza książka z całej serii. Po raz kolejny spotykamy się z fragmentami "pamiętnika", które pozwalają nam lepiej zrozumieć działania i motywy mordercy.

Dawno nie czytałam tak świetnej serii. Do końca nie wiemy komu mamy wierzyć, który z bohaterów mówi prawdę. Historia jest naprawdę fantastyczna a zakończenie wprost fenomenalne.

Polecam serdecznie fanom mocnych kryminałów

*** ,,Ojcze,przebacz." ***

Taką tajemniczą wiadomość zostawiono przy każdym z ciał odnalezionych w Chicago i Karolinie Południowej.

Wszystko wskazuje na to,że za tymi zbrodniami stoi jeden sprawca.

Pytanie brzmi-jak ON to zrobił???

Tymczasem Bishop,podejrzany w sprawie Zabójcy Czwartej Małpy oddaje się w ręce służb i podczas przesłuchania opowiada historię,która wywraca całe śledztwo do góry nogami.

Od tej chwili nic już nie będzie takie samo,a przeszłość powróci jak boomerang dokonując rewolucji w teraźniejszości..

Po znakomitej ,,Piątej Ofierze",która dla mnie niczym pitbull wgryzła się w krtań, spodziewałam się spektaktularnego zakończenia całej trylogii.

Prawdziwego tygrysa,który zaryczy i rzuci mnie na łopatki.

Tak się jednak nie stało.

W książce rozpanoszył się chaos i wirus robiąc takie pomieszanie z poplątaniem,że nie mogłam skupić się na istocie tych wszystkich morderstw.Gdzieś to wszystko mi ginęło w tym całym tłoku.

Na pewno najbardziej przemówił do mnie pamiętnik i jeśli mam być szczera,to dla mnie mógłby stanowić całą książkę.

Jeśli chodzi o zakończenie- to jego epicentrum ogromnie mi się podobało.

Liczyłam na taki właśnie koniec i to otrzymałam.

Poza efektem-WOW,bo tego nie doświadczyłam.

Dla mnie dwójka jest w dalszym ciągu najlepsza i zdania nie zmieniam.

Was oczywiście zapraszam do czytania i dzielenia się wrażeniami.