Szef, którego nie chciałam

Zamknąć za sobą drzwi i rozpocząć wszystko od nowa. Przepis na sukces czy na katastrofę? A może na coś zupełnie nieoczekiwanie pojawiające się i wymagające spojrzenia za siebie i przed siebie oraz podjęcia trudnych decyzji? To nie będzie kolejna szansa na początek, lecz poukładanie tego, co jest jednym wielkim chaosem oraz nieustanną improwizacją.

Kiedy już nie możesz zrobić kroku w tył, bo po prostu jesteś pod samym murem pozostaje jedynie pójść do przodu. Weronika Stanos była pewna, że to drugie właśnie jest jej udziałem, lecz rzeczywistość wcale nie jest tak różowa jak myślała. Ogromny napiwek z dorywczego zajęcia zagarnia chciwy szef, a w pracy, jaka miała dać jej pewny dochód właśnie dowiaduje się o redukcji etatów, jaka i ją obejmie. W takiej sytuacji pozostaje już tylko bardzo radykalne rozwiązanie. Jedni powiedzieliby, że tym razem to już naprawdę przekroczyła granicę, lecz ci, którzy wiedzą, iż do stracenia nie pozostało im wiele lub już nic idą na całość. William Fuller doświadcza tego ostatniego ze strony Weroniki, ale robi coś, w co trudno uwierzyć dziewczynie. Okazja, jakiej nie spodziewała się i zamierza jej wypuścić z rąk. Pytanie tylko czym kieruje się jej szef i jaki będzie finał ich nie jedynie zawodowych relacji?

Książki, w jakich emocje dalekie są od letnich i nawet jeśli nie są głośne, to nie dają o sobie zapomnieć. Bohaterowie, zapadający w pamięć i noszą w sobie blizny po własnych wyborach i stawianiem czoła decyzjom podjętych przez innych. Splot okoliczności, jaki nie pozostawia dużego pola manewru i zmuszą do podjęcia radykalnych kroków. Monika Magoska –Suchar doskonale łączy te wątki w najnowszej historii i oczywiście dodaje jej niepowtarzalnej atmosfery i detali. To nie kalka, a odrębna opowieść o ludziach poznających się w sytuacji dalekiej od codzienności i już na wstępie dającej pole do popisu, co do tego, co będzie miało miejsce. „Szef, którego nie chciałam” opiera się nie na jednym motywie, a kilku, połączonych postaciami, kontrastowymi wobec siebie, barwnymi i na pierwszy rzut oka mało pasującymi do siebie. Jednak w tym tytule, istotne jest drugie i kolejne spojrzenia na osoby i tło, na tle którego funkcjonują, a wraz z rozwojem akcji dostrzegamy co kryje się za ich postępowaniem i przede wszystkim w nich samych. Autorka wyciąga z motywów to, co w nich najlepsze i tworzy fundamenty pod fabułę, w jakiej rozwija swój pomysł na bohaterów i losy. Tu nie ma powtórzeń, to całkiem nowy pomysł na opowieść o rzucaniu wszystkiego na jedną szalę, podejmowaniu ryzyka, chociaż wydaje się ono czystym hazardem, a nie szansą na odmianę losu, uczuciach przychodzących w najmniej odpowiednim momencie i uczeniu się zaufania drugiemu człowiekowi, pomimo złych doświadczeń. Czasem bycie po przejściach i posiadanie trudnej przeszłości okazuje się dobrym punktem wyjścia do walki o przyszłość, nie tylko swoją…

Książki Moniki Magoskiej-Suchar czyta się jednym tchem. Wciągają od pierwszej strony i wypuszczają z czytelniczych objęć dopiero po poznaniu zakończenia. Tak też było z pozycją Szef, którego nie chciałam. W dniu, w którym moje ręce ją chwyciły, wiedziałam, że noc będzie niezapomniana i pełna wrażeń. Nie myliłam się.

Tym razem poznajemy Weronikę Stanos — starszą siostrę Zoe, którą mogliśmy już wcześniej kojarzyć z książki „Mąż, którego nie chciałam”. Tam była jedynie cieniem swojej historii, tutaj natomiast dostajemy pełny obraz kobiety zagubionej, zranionej i zmuszonej walczyć o przetrwanie. Co ważne — książkę spokojnie można czytać jako osobną historię.

Weronika miała być chlubą rodu Stanos. Rodzice ją wielbili i pokładali w niej ogromne nadzieje. Jednak los miał wobec niej zupełnie inne plany. Po burzliwym związku z gangsterem, obciążona długami i mroczną przeszłością, wraca do Stanów Zjednoczonych. Aby dorobić do biurowej pensji, pracuje w klubie go-go. Prywatny taniec, podczas którego musi spełniać każdą zachciankę klienta, ma zapewnić jej duży zarobek. Zostaje jednak oszukana i okradziona przez szefa. Jak wiadomo, nieszczęścia chodzą parami, a ona dodatkowo dowiaduje się, że filia firmy, w której pracuje, ma zostać zamknięta, co pozbawi ją głównego źródła dochodu. Gdy odkrywa, kto za tym stoi, postanawia działać. Nieczysta gra i szantaż mają przynieść spektakularny efekt — oraz upragnione zatrudnienie. 

I wtedy na scenę wkracza William Fuller.Dziedzic fortuny, pewny siebie prezes F&M Development i mężczyzna, który przyciąga uwagę samą obecnością. Charyzmatyczny, piekielnie przystojny i przyzwyczajony do kontroli. Nie spodziewa się jednak, że Weronika okaże się przeciwniczką, której nie da się łatwo podporządkować.

Co się wydarzy i jakie konsekwencje będą musieli ponieść bohaterowie, dowiecie się, sięgając po tę gorącą historię.

Romans biurowy ociekający pikanterią i pełen gorących scen  właśnie to autorka serwuje nam w najlepszym wydaniu. Historia została ubarwiona ciekawymi, momentami dwuznacznymi dialogami, które zapadają w pamięć, a w tle pojawia się muzyczno-taneczny motyw. Wszystko opisane jest ze smakiem, dzięki czemu nie gorszy, a jedynie rozpala do czerwoności.

Monika nie każe długo czekać na rozwój akcji od samego początku jest intensywnie, emocjonująco i zaskakująco. Każda kolejna strona przyspiesza bicie serca, sprawiając, że książkę trudno odłożyć. Styl autorki jest wyrazisty, dosadny i dopracowany. Język pozostaje płynny i lekki, bohaterowie są rewelacyjnie wykreowani, a sama historia wciągająca i pełna emocji.

Między Weroniką a Williamem napięcie buzuje od pierwszej chwili i jest wręcz namacalne, momentami nawet paraliżujące. Idealnie do siebie pasują, choć początkowo sprawiają jedynie pozory relacji asystentki i prezesa. Ich znajomość w błyskawicznym tempie przeradza się w coś znacznie głębszego i piękniejszego.

Kto zna pióro Moniki Magoskiej-Suchar, ten wie, że albo się je kocha, albo nie toleruje. Ja zdecydowanie należę do grona jej wielbicielek i będę polecać jej książki każdej fance romnsów.

Jedynym minusem, jaki znalazłam, było zbyt szybkie zakończenie. Mogłabym czytać kolejne dwieście stron i nadal byłoby mi mało.

To idealna propozycja dla osób, które kochają gorące romanse, silne emocje i bohaterów z charakterem — zdecydowanie polecam

*współpraca reklamowa*

👉Byłam mega ciekawa tej książki, nawet nie dlatego że to książka autorstwa Moniki, ale bo historia, która skupia się na na Weronice, czyli niby tej złej siostrze. To intensywny i gorący romans biurowy, który czyta się sam i dostarcza wielu wrażeń. Historia dotyczy kolejnej siostry Stanos, ale można ją czytać bez znajomości książki "Mąż, którego nie chciałam", bo to całkowicie odrębna historia, choć można dostrzec nawiązania.

👉Co to była za historia. Monika jak zwykle tutaj poszalała i zaserwowała mi emocjonalny rollercoaster. Książka zaczęła się z delikatnym ale jednak hukiem, bo w zasadzie wchodzimy już do konkretnej akcji, która już na starcie podnosi nam ciśnienie. Odrobinę później mamy mały dramat, a życie naszej bohaterki po raz kolejny zaczyna się sypać, ale ta się nie poddaje i wpada na nieco szalony ale i odważny plan, który zmienia wszystko. Następnie rozpoczyna się nam dynamiczny, intensywny i mega gorący romans biurowy, pomiędzy bohaterami iskrzy na potęgę, może się wam nawet wydawać, że strony parzą, a człowiekowi robi się bardzo gorąco. Oczywiście pojawiają się też elementy urocze, romantyczne jak i mała dawka dramatyzmu.

👉Autorka zastosowała tutaj fajne motywy, począwszy od tego klasycznego romansu biurowego, poprzez klub go-go, świat elit, do tego mamy również wątek muzyczny i taneczny. Dostajemy też tematykę poświęconą waśniom rodzinnym, trudnej przeszłości i demonów z nią związanych.

👉Choć pojawiło się tutaj wiele ciekawych motywów, a historia mega mocno przypadła mi do gustu, to jednak czuję spory niedosyt. Część wątków według mnie była zbyt ogólna. Troszkę zabrakło mi tutaj głębszego wejścia w przeszłość Weroniki, która mocno mnie zainteresowała, o której co chwilę dowiadujemy się czegoś nowego, szokującego, ale nie jest to za bardzo rozbudowane, a szkoda.

👉Historia mimo wszystko mi się podobała. Była ekscytująca, ciekawa, czytało się ją bardzo dobrze i mega szybko. To książka dla fanów szybkich i intensywnych historii, coś dla fanów erotyków i romansów biurowych. e swojej strony polecam i zachęcam do poznania losów sióstr Stanos.

*olilovesbooks2*

„Tam, gdzie w grę wchodzą uczucia kończy się zabawa w romans”.

,,Znów wpakowałam się w problemy. Jak zawsze. Ja po prostu nie umiałam inaczej. Musiałam namącić. Spokój nie był mi pisany".

Jak to jest wykonywać pracę , której się nie znosi i na dodatek okłamywać swoich najmłodszych?

Na pewno szalenie trudno jest spojrzeć sobie w oczy bez poczucia winy.

Weronika Stanos uciekła do Nowego Jorku po traumatycznych doświadczeniach z byłym partnerem - Dylanem.

Nadal jednak jego widmo wisi nad młodą kobietą i nie pozwala jej odetchnąć.

Sytuacja w której obecnie jest Greczynka można opisać bardzo enigmatycznie jako trudną .

Klub go-go i biuro zajmujące się nieruchomościami nie stanowią w żadnej mierze spełnienia jej marzeń.

Jej los zostaje odmieniony dzięki pewnemu zamożnemu klientowi.

Wykorzystując to , czego przypadkiem się o nim dowiaduje Werka ucieka się do szantażu i zdobywa intratną posadę.

A stamtąd już prosta droga do gorącego biurowego romansu.

Pytanie czy ta relacja stanie się czymś więcej?

William Fuller zdaje się posiada wszystko, co przeciętny człowiek uznaje za definicję szczęścia- dobrze prosperującą firmę , pieniądze i powodzenie.

A jednak nie jest zadowolony z miejsca w jakim obecnie jest.

W dodatku skrywa sekrety i marzenia o których świat zupełnie nie ma pojęcia.

Jak zwykle przy książkach Moniki bywa tak i tym razem szybko wsiąknęłam w opowieść o najstarszej z sióstr Stanos.

Tym razem jednak poza tym ,że zyskałam kolejną lubianą postać męską (zwłaszcza po tym jak zrozumiałam, co ukrywa mężczyzna) o tyle jego ukochanej z jej dziecinnym zachowaniem i dramatami a sufitu po prostu nie mogłam znieść, ani tym bardziej- polubić.

. Autorka ma lekkie pióro i potrafi budować napięcie, a relacja między bohaterami, choć momentami trudna do zaakceptowania, budzi ciekawość. To jeden z tych romansów, w których granica między fascynacją a irytacją jest naprawdę cienka.

Największym plusem książki jest zdecydowanie dynamika wydarzeń. Dużo się dzieje, nie ma miejsca na nudę, a kolejne rozdziały aż proszą się o „jeszcze jeden”. Wątek tajemnic Williama dodaje historii głębi i sprawia, że jego postać jest znacznie bardziej wielowymiarowa niż mogłoby się wydawać na początku.

Niestety Weronika… to bohaterka, która mnie zwyczajnie zmęczyła. Jej decyzje często wydają się impulsywne, a zachowanie — niedojrzałe i pełne niepotrzebnych dramatów. Rozumiem, że ma za sobą trudną przeszłość i to w pewien sposób tłumaczy jej działania, ale momentami było tego po prostu za dużo. Zamiast współczucia czułam raczej frustrację.

Relacja między bohaterami opiera się na napięciu, niedopowiedzeniach i emocjonalnych zawirowaniach, chociaż momentami miałam wrażenie, że część z tych "konfliktów" można było rozwiązać szczerą rozmową.

„Szef, którego nie chciałam” to historia o ucieczce przed przeszłością, o podejmowaniu złych decyzji i ponoszeniu ich konsekwencji, ale też o tym, że czasem uczucia pojawiają się tam, gdzie najmniej się ich spodziewamy.

Bardzo mi się podobała ,serdecznie polecam w oczekiwaniu na kolejną część tej serii.