Szczęście dla zuchwałych

Szczęście nie rośnie na drzewach,

czasem trzeba o nie zawalczyć”.

"Szczęście dla zuchwałych" to historia Marie, kobiety, której życie zmienia się diametralnie w przeciągu jednego dnia. Marie dotychczas wiodła sielankowe życie, życie, które wypełniały imprezy, beztroska i wolność. Praca w kawiarni, wspólne mieszkanie z przyjaciółką, brak zobowiązań i stałego związku, było wszystkim tym, co Marie wystarczało do szczęścia. Teraz Marie musi stać się odpowiedzialna. Gdy jej starsza siostra, Christine dowiaduje się, że jest chora, prosi Marie, by ta na czas terapii zaopiekowała się jej dwójką dzieci oraz przejęła posadę w rodzinnej stoczni jachtowej. Czy Marie podoła powierzonemu zadaniu? I chociaż zupełnie nie ma ochoty na nowe wyzwanie, a tym bardziej na towarzystwo nowego szefa, sztywnego nudziarza o imieniu Daniel, to jednak robi wszystko, by pomóc siostrze. Z czasem przekonuje się również, że miłość dopada człowieka wtedy, gdy ten się tego najmniej spodziewa. Czy Christine wyzdrowieje? Czy Marie będzie szczęśliwa?

„Nie chcę znowu wkładać serca w coś,

co później i tak zostanie mi odebrane”.

"Szczęście dla zuchwałych" to przede wszystkim opowieść o tym, że życie każdego z nas może zmienić się diametralnie w jednej chwili. Nie znamy dnia i godziny, gdy będziemy musieli przewartościować wszystko to, co dotychczas uważaliśmy za pewniak. W takiej sytuacji znalazła się Marie, która musiała zaprzestać prowadzeniu sielankowego życia, które wypełniały imprezy i wolności. Stanie się odpowiedzialną kobietą było dla niej nie lada wyzwaniem. Jednak opieka nad dwójką dzieci była zdecydowanie mniej uciążliwa, aniżeli praca w stoczni w towarzystwie nowego szefa, gburowatego i sztywnego Daniela. Ale czy rzeczywiście ON taki jest?

Petra Hülsmann w swojej powieści zwraca uwagę na wartości, które zazwyczaj w codziennym życiu gdzieś wygasają. Oprócz tego mamy tutaj silną siostrzaną miłość, walkę z chorobę, zmianę życiowych priorytetów oraz kwestię profilaktyki i poddawania się regularnym badaniom. Nie zabrakło również wątku miłosnego, który tli się sukcesywnie i stopniowo, a co ważniejsze dopada Marie wtedy, gdy ta się tego najmniej spodziewała. Marie to postać, która początkowo nie wzbudza sympatii, aczkolwiek z czasem, gdy przechodzi metamorfozę lubimy ją coraz bardziej. Cieszę się, że Petra Hülsmann zdecydowała się poprowadzić narrację właśnie z jej punktu widzenia. Czytelnik może się z nią zżyć i wspólnie przeżywać chwile smutku, radości, rozgoryczenia i ekscytacji. Ciekawą osobowością jest Daniel, nowy szef Marie. I chociaż kobieta jest negatywnie do niego nastawiona, czuć, że nie jest jej obojętny, a z każdą kolejną wspólną chwilą staje się dla niej kimś ważniejszym. Czy miłość jest im pisana? O tym musicie przekonać się już sami!

REASUMUJĄC: "Szczęście dla zuchwałych" to mądra i refleksyjna opowieść, w której nie brakuje dobrego humoru, ale także chwil smutku i wzruszenia. To opowieść o odwadze, wewnętrznej przemianie, przewartościowaniu swojego życia, miłości, relacjach rodzinnych, chorobie, trudnych decyzjach i walce o szczęście. To historia, która zmusza do zastanowienia się nad tym, co w życiu jest ważne, a także o tym, że każdy z nas zasługuje na szczęście! Serdecznie polecam!

„Szczęście dla zuchwałych" to dobra książka, ale bez fajerwerków. Czyta się szybko i nie wymaga zbyt wiele od czytacza, ale w pewnym momencie mogą wystąpić zgrzyty. Myślę, że jest to książka do jednorazowego przeczytania i dobra dla fanów obyczajówek.

Szczęście było na wyciągnięcie ręki. Dlatego bohaterka powieści Petry Hulsmann korzystała z niego ile mogła. A później wydarzyła się tragedia i wszystko się zmieniło...

Petra Hulsmann to autorka do której ogromnie mnie ciągnęło. Niemiecki Internet pęka w szwach od pozytywnych opinii na temat jej twórczości a i ja jestem wielką fanką niemieckiej literatury. Zatem, gdy pojawiły się wieści o pierwszej przetłumaczonej książce tej autorki - nie mogłam doczekać się lektury. "Szczęście dla zuchwałych" przeczytałam w jeden wieczór co tylko potwierdziło wszystko co do tej pory czytałam - że autorka ma ogromny talent, doskonale wie jak zaciekawić czytelnika a jej powieści są niezwykle realistyczne.

To opowieść o Marie, dziewczynie która wie jak korzystać z życia i na początku uczy nas czerpania radości z drobnych rzeczy. Jest zabawna, rezolutna i urocza w swoim przekonaniu, że życie nie może jej pokrzyżować planów. Szybko jednak okazuje się, że to wcale nie jest takie oczywiste a gdy jej siostra Christine zapada na ciężką chorobę Marie musi przygarnąć do siebie jej dzieci. I tak rozpoczyna się jej nowa przygoda, już nie tak beztroska jak wcześniej, ale kto wie? Może również czegoś ją to nauczy? Przyjdzie jej zmierzyć się z posadę w rodzinnej stoczni jachtowej i sztywnym Danielem, szefem którego wolałaby omijać z daleka. Czy uda jej się odnaleźć w nowej sytuacji?

Marie uczy nas jak żyć i to dosłownie. Jej historia jest wielką lekcją życia, czasami zabawną, kiedy indziej sentymentalną, zawsze bardzo wciągającą, ale miejscami również wzruszającą. Najpierw poznajemy ją w chwili rozchwiania, kiedy niekoniecznie jej życie jest świadome i poukładane, ale jednocześnie inspiruje do tego, by bawić się i cieszyć, kiedy nadarzy się okazja. Jest szalona, odważna, dlatego gdy przychodzi do stawienia czoła tym trudniejszym wyzwaniom: nie waha się tylko wkracza do akcji. A czytelnik od samego początku towarzyszy jej w tej podróży analizując jej zachowania oraz podejmowane decyzje.

Petra Hulsmann pisze zachwycająco. Jej język jest prosty, bohaterowie bardzo ludzcy a miejsca idealnie oddane. Powieść spod jej pióra bliższa jest filmowi aniżeli książce, ponieważ posługuje się trafnymi obrazami, które od razu mają odbicie w wyobraźni czytelnika. Jest w tym wszystkim sporo uroku, zabawy i humoru, chociaż głębia niepodważalnie widoczna jest od pierwszej do ostatniej strony. W tematyce choroby, zagubienia czy nawet niespodziewanej miłości rozgrywa się przepiękna powieść o bohaterce podobnej do nas a emocje wydają się nie mieć końca. Jestem zachwycona każdym przeczytanym słowem i jestem pewna, że i Wam ta nieodkryta jeszcze przez nas autora da sporo do myślenia.

"Szczęście dla zuchwałych" to jedna z tych obowiązkowych lektur dla każdego. Przepiękna! Uwielbiam jej bohaterów oraz całą historię a od dziś Petra Hulsmann dołącza do grona najlepszych dla mnie pisarzy. Mam nadzieję, że to nie pierwsza i ostatnia książka, którą poznam spod jej pióra a jedynie wstęp do kolejnych wielkich przygód. Bez wątpienia jednak teraz należy skupić się na przygodach Marie i poświęcić tej kobiecie każdą wolą chwilę - zapewniam Was, nie będziecie żałować.

„To była długa i mozolna droga, ale każdy metr pokonany bez głowy się opłacił”, czyli powieść obyczajowa z ważnym przekazem.

Szczęście dla zuchwałych to powieść obyczajowa z wątkiem romansowym. Jest to tematyka, której raczej unikam. Wybrałam tę książkę, żeby odpocząć od kryminałów i thrillerów, które tak namiętnie pochłaniam. I co się okazało? Szczęście dla zuchwałych spodobało mi się!

Stoisz po szyję w wodzie? Głowa do góry! Imprezy, wolność, beztroska − dla Marie nie ma nic ważniejszego. Wszystko zmienia się, kiedy jej siostra Christine zapada na ciężką chorobę i prosi, by na czas terapii zaopiekować się jej dziećmi.

Jakby tego było mało, Marie ma przejąć jej posadę w rodzinnej stoczni jachtowej. Zupełnie nie ma ochoty na nowe wyzwanie, a tym bardziej na nowego szefa, sztywnego nudziarza o imieniu Daniel. Podczas gdy jedna katastrofa goni drugą, a życie staje się chaosem, Marie powoli zaczyna pojmować, że są na świecie rzeczy, o które warto walczyć. I że pewne sytuacje – na przykład nowa miłość − dopadają człowieka wtedy, gdy się tego najmniej spodziewa.

Marie to z początku dość irytująca postać – lekkomyślna egoistka, ale im bardziej ją poznajemy, tym na wierzch wychodzą tajemnice z przeszłości, które ją ukształtowały. W książce spotkamy z żeglarstwem, statkami i ogólnie całą tematyką morską, ale autorka wyjaśnia to na bieżąco i nie sprawia to trudności w zrozumieniu terminologii, z którą raczej nie spotykamy się na co dzień.

Główna bohaterka przechodzi wielką przemianę, którą możemy śledzić na ponad 500 stronach. Powoli z egoistki, która nie wie, czego chce od życia, staje się przykładną siostrą i pracownikiem stoczni.

Nie spodziewałam się, że tak wciągnie mnie ta historia. Myślałam, że będzie to kolejna nic nieznacząca obyczajówka z płytkimi postaciami. A tu taka niespodzianka! Nawet wątek romansowy nie przeszkadzał mi (jest ON dość delikaty i wolno się rozwija, więc nie jest to typowe romansidło). A do tego spora dawka humoru pomimo dramatycznych problemów siostry Marie.

Autorka pokazuje także, że warto być szczęśliwym. Warto przestać się bać i ruszyć naprzód. Hülsmann stworzyła ciepłą, lekką historię, która idealnie nada się na relaks. Jeśli szukacie dobrej obyczajówki, to Szczęście dla zuchwałych może wam się spodobać. Niby banał, a jednak cieszy.

Marie jest najbardziej beztroską osobą jaką znacie. Jej styl życia kręci się wokół szybko kończonych prac, wiecznych imprez i przebywania z dala od ojca, a tym samym - z dala od rodzinnej stoczni jachtowej. Niespodziewanie jej siostra zapada na ciężką chorobę i prosi Marie o dwie rzeczy - pomoc w opiece nad dziećmi i zajęcie miejsca w rodzinnej stoczni. Choć dla siostry byłaby w stanie zrobić wszystko, to nie wie jak poradzi sobie ze stocznią i swoim nowym szefem - nudziarzem Danielem.

Historia zaprezentowana przez panią Petrę jest pełna sprzecznych emocji, potrafi Was rozbawić, a jednocześnie ścisnąć za sercę i skłonić do refleksji za tym, co ulotne i kruche. Na tych ponad pięciuset stronach autorka zaserwowała nam porządną lekcję życia w słodko-gorzkiej postaci, czyli takiej, w jakiej zazwyczaj ono występuje.

Marie to bohaterka, której nie można od razu polubić. Wolna, roztrzepana i myśląca wyłącznie o sobie nie pozostawia nam szerokiego pola do popisu, przynajmniej dopóki nie poznaje stanu swojej siostry. Na nowym stanowisku również nie świeci przykładem, co jednak wynika z jej upartego

charakteru i zawziętej postawy.

Autorka ciekawie wykreowała postać Marie i nie da się ukryć, że to na niej skupiła się najbardziej. Obserwujemy ją w różnych sytuacjach życiowych, zarówno przy rodzinie, jak i równie roztrzepanych znajomych, gdzie los poddaje ją próbom. Mimo wszystko dziewczyna stara się walczyć o szczęście, które nie zawsze jest łatwo dostępne.

Losy przebojowej Marie wciągnęły mnie na tyle, że książkę pochłonęłam za jednym razem, choć obecnie tego żałuję. gdyż brakuje mi drugiej takiej książki. Autorka porządnie ją dopracowała i naprawdę od początku do samego końca chciało się czytać dalej i dalej. Mimo że występowały tu specjalistyczne słownictwo powiązane ze statkami, to było na tyle dobrze wyjaśnione, że nie czułam potrzeby odrywania się od lektury i sprawdzania o czym dokładnie rozmawiają bohaterowie.

Marie poza poszukiwaniem szczęścia poszukuje samej siebie, próbuje odkryć kim tak naprawdę jest i jaka przyszłość się jej klaruje. Jeśli lubicie inteligentne bohaterki, humor w książkach i ciekawi Was jak działa stocznia jachtowa oraz jaką rolę w tej historii odgrywa głowa pewnego pirata, to musicie poznać "Szczęście dla zuchwałych"!

Szczęście dla zuchwałych to mądra, zabawna, ale i wzruszająca historia, którą czyta się na jednym wdechu. Napisana z polotem, malowniczym językiem, który czyta się z przyjemnością i ciekawością. Choroba Christine pokazuje jak ciężko przejść przez raka, nawet przy wsparciu rodziny. Skłania do myślenia i daje kopa, nam kobietom, do tego, aby się badać. Natomiast mnie rozbroiła zupełnie postać Marie, pozornie beztroskiej dziewczyny, która ogromnie zaangażowała się w pomoc siostrze, przełamując własne bariery i strachy, aby zawalczyć o własne szczęście i miłość. I to właśnie Marie kibicowałam podczas lektury powieści i to ona zaimponowała mi swoim zachowaniem.

[Adres usunięty]

„Szczęście dla zuchwałych” to nie tylko historia miłosna z marynarskim tłem – to przede wszystkim opowieść o poszukiwaniu własnego ja i sensu w swoim życiu oraz o relacjach rodzinnych w czasie kryzysów emocjonalnych, a to wszystko ujęte w bardzo emocjonalny i humorystyczny sposób. Jeśli właśnie takiej książki szukacie – polecam!

Myślałam, że to będzie lekka i przyjemna opowieść, jakich potrzebujemy często na pełne chandry jesienne wieczory. Srogo się jednak zdziwiłam, bo otrzymałam książkę pełną emocji, która niejednokrotnie mnie zaskoczyła. Jest dedykowana przede wszystkim dla kobiet – od starszych nastolatek po kobiety o statusie babci. Ciepła, wzruszająca i momentami zabawna, a przede wszystkim pouczająca. Nie trzeba wytężać zbyt umysłu by zauważyć nauki z niej płynące. A najważniejszą jest chyba to, że nie powinno się oceniać książki po okładce, a człowieka po pozorach…

Pierwsze spotkanie z twórczością Petry Hulsmann i od razu bardzo udane (mam nadzieję, że będzie ich więcej!). Autorka ma tak niesamowite pióro, że całą książkę czyta się niezwykle lekko i przyjemnie, mimo że treść jest słodko-gorzka. Bohaterowie są wykreowani bardzo realistycznie i ma się wrażenie, że mogą żyć tuż obok nas, a Marie niespodziewanie mogłaby wejść do naszego biura, jako owa szefowa. Znajdziemy tutaj humor, niezwykłe ciepło, książka też wzrusza i wywołuje śmiech w tych momentach, w których powinna wywołać w nas emocje. Czy czegoś potrzeba więcej?