Ciemna strona Sary

Trochę się pozmieniało w życiu mojego ulubionego bawidamka Marka Filera. To już trzecie moje spotkanie z tym bohaterem i jak zwykle kocham go i nienawidzę jednocześnie, choć w tej części pałam do niego bardziej pozytywnymi uczuciami, niż negatywnymi. Minęło sześć lat, od kiedy detektyw niespodziewanie został ojcem pięciolatki. W tym czasie dorobił się także syna oraz kolejnego dziecka w drodze, przebranżowił się również na właściciela domu starców, który powszechnie nazywany jest pensjonatem. Kiedy w dworku pod Krakowem zostaje zamordowana piękna, zamożna kobieta, która niebawem miała wziąć ślub, Filer podejmuje się śledztwa, ze wszystkich sił stara się dociec, kto stoi za tą zbrodnią. Czy mordercą jest jej narzeczony, jego zazdrosna kochanka, ogrodnik z kryminalną przeszłością, czy może ktoś jeszcze?

Ja wprost uwielbiam twórczość Danki Braun. Autorka zawsze wprowadza mnie w detektywistyczny nastrój. Pozwala mi razem z głównym bohaterem deptać mordercom po piętach, odkrywać kolejne intrygi, przesłuchiwać świadków, łapać i gubić kolejne tropy. Podoba mi się to, że w historiach przez nią stworzonych nic nie jest oczywiste, jest drugie dno, a zakończenie zawsze mnie zaskakuje. To zdecydowanie jedna z moich ulubionych polskich pisarek.

„Ciemna strona Sary”, tak jak i poprzednie tomy serii, nie jest książką, w której toczy się wartka akcja i gdzie cały czas coś się dzieje. Wręcz przeciwnie, bieg wydarzeń toczy się powoli, poznajemy wersję wydarzeń poszczególnych, zamieszanych w sprawę osób, przyglądamy się śledztwu z każdej strony, wraz z Markiem Filerem staramy się wyłapać wszelkie nieścisłości, a jednocześnie poznajemy jego dalsze losy, wkradamy się w jego życie prywatne, w którym jest mężem i ojcem. Duża część powieści poświęcona jest stronir obyczajowej, choć wątek kryminalny jest w istocie na pierwszym planie. Nie zrażajcie się na myśl o długich opisach, wielostronicowych rozmowach, ponieważ ja również jestem miłośniczką nagłych zwrotów akcji i szybkiego tempa, a ten cykl kupił mnie bez reszty!

Nie musicie znać poprzednich części, żeby móc zabrać się za lekturę „Ciemnej strony Sary”, ja jednak polecam zacząć od pierwszego tomu, by poznać poszczególnych bohaterów i wczuć się w życie Marka Filera. Autorka od czasu do czasu przywołuje wspomnienia z przeszłości, przypominając czytelnikowi o wydarzeniach, mających miejsce w poprzednich częściach, poza tym na początku jak zawsze znajduje się spis postaci z objaśnieniem, kto kim jest. Uważam to za bardzo udany dodatek i ściągawka w razie potrzeby.

Jeśli lubicie powieści, w których literatura obyczajowa miesza się z kryminałem, w których jest duża liczba podejrzanych, a pisarz wodzi Was do ostatniej strony za nos, to „Ciemna strona Sary” będzie dla Was idealną lekturą. U mnie pozycja ta ląduje na półce z ulubionymi książkami obok innych dzieł Danki Braun.

Pozory mylą ...

Często bywa tak, że pozory mylą, niestety wciąż mamy skłonność by kierować się tym, co widzimy, a nasz mózg tworzy najprostsze wersje wydarzeń, nie zawsze prawdziwe. W ten sposób – patrząc, ale nie widząc, nie analizując, możemy wyciągnąć pochopne wnioski, możemy też kogoś bardzo skrzywdzić zbyt pobieżną oceną lub oceną dokonaną tylko na podstawie wyglądu zewnętrznego, czy też innych oczywistych czynników.

Tak właśnie jest z Igorem Trzeciakiem, alkoholikiem, kryminalistą oraz bezdomnym. Kiedy zgłasza się do pensjonatu „Złota Jesień”, będącego wspaniałym domem dla osób starszych, jego właściciel, Mirek Filer, postanawia mu zaufać. Odmiennego zdania jest matka mężczyzny, współprowadząca pensjonat, dla której nie ma znaczenia, że Igor jest doskonałym fachowcem, że rzucił picie i próbuje wyjść z bezdomności, choć aktualnie zamieszkuje na ogródkach działkowych. Stopniowo zmienia o nim zdanie, choć relacje pomiędzy nimi są burzliwe, a jednak dała się zmanipulować pierwszemu wrażeniu. Mirek, który w przeszłości prowadził biuro detektywistyczne dużo lepiej zna się na ludziach i wie, że niekiedy wystarczy takiej osobie z przeszłością podać rękę, a ona zmieni swoje życie.

Niestety kryminalna przeszłość stała się też przyczynkiem do aresztowania Trzeciaka za morderstwo. Ofiarą jest Sara Janicka, córka Henryka Janickiego, właściciela sieci aptek oraz współwłaściciela firmy farmaceutycznej MedKrak. Kobieta została zamordowana obuchem siekiery, na której znaleziono odciski palców Trzeciaka. Ten fakt można co prawda łatwo wytłumaczyć, bowiem Igor pracował dorywczo również w dworku narzeczonego Sary, Daniela Rudnickiego. Niestety na terenie działek, na których bezdomny pomieszkiwał, znaleziono rzeczy należące do kobiety – biżuterię i sporą ilość pieniędzy.

Czy rzeczywiście Trzeciak jest winnym morderstwa? Dla nadkomisarza Waldka Wójcika sprawa jest jasna. Tym bardziej, że Filer jest dla policjanta wrogiem numer jeden – nie tylko jako były były wspólnik, ale również jako mężczyzna, który odebrał mu żonę. Dlatego zrobi wszystko, żeby zemścić się na Mirku, nawet jeśli ucierpi przy tym niewinny człowiek. Jedyne wyjście, to znaleźć dowód na niewinność Trzeciaka i … wskazać prawdziwego mordercę. W Mirku znów odzywa się żyłka detektywa, dzięki czemu możemy uczestniczyć w emocjonującym śledztwie.

Książka pt. „Ciemna strona Sary”, autorstwa Danki Braun, to kolejna już powieść z serii „Akta Mirka Filera”. Każdy tom opublikowanego nakładem Wydawnictwa Prozami cyklu nie tylko przybliża nam oblicze zbrodni i obnaża przed nami ludzkie słabości (oraz podłości), ale również sprawia, że coraz mocniej angażujemy się w życie Filera i gorąco kibicujemy jego rodzinie. Dla tych czytelników, którzy poznali Mirka już dzięki poprzednim książkom Danki Braun, będzie to już kolejne miłe spotkanie z byłym detektywem, teraz już statecznym ojcem dwójki dzieci, wspaniałym mężem oraz właścicielem biznesu. Te osoby, które dopiero rozpoczynają przygodę z książkami autorki, z pewnością nie będą rozczarowane, szczególnie jeśli cenią sobie doskonale skonstruowaną fabułę, wartką akcję i charakterystycznych bohaterów. Lektura kryminału dostarczy zaś wszystkim niesłabnących emocji, bowiem autorka, jako prawdziwa mistrzyni suspensu, znów nas zaskoczy. Przypomni nam też, że nic nie jest takie, jakie się wydaje ...

Justyna Gul

Qultura słowa