Sylwester bez fajerwerków?

To książka o relacjach matka-córka i nowych początkach, bo przecież Nowy Rok, nowa ja.

Magdalena jest panią prezes, która każdą wolną chwilę poświęca pracy. Ma pieniądze i władzę, ale czy na pewno to one są najważniejsze? Jej córka Katarzyna pomimo tego, że teoretycznie jest dorosła, czuję się samotna i brakuje jej mamy. Kasia swoją miłość przelewa na bezdomne zwierzaki, a w dzień Sylwestra martwi się o niej jeszcze bardziej niż na co dzień. Czy ta Sylwestrowa noc będzie dla pań inna niż zawsze?

Kilka bloków dalej mieszka Eliza z mamą, która jest nauczycielką i wychowała Elizę sama.

Kobieta jest nieco nadopiekuńcza, ale zna swoją córkę jak mało kto. Widzi, że Eliza coś przed nią ukrywa. Eliza w tym roku będzie zdawać maturę, ale wszystko nagle przestaje się liczyć... Jej chłopak Kamil przestał się do niej odzywać, właśnie teraz kiedy tak bardzo go potrzebuje. Noc Sylwestrowa będzie dla tych pań wybuchowa.

Żeby nie było, że to tylko o kobietach, to mamy tu też historię dwóch panów.

Kamil jest nastolatkiem, który żyje w przemocowym domu i próbuje bronić mamy i młodszego rodzeństwa przed ojcem alkoholikiem. To na jego głowie jest zdobycie pieniędzy na życie. Przestał się odzywać do Elizy, bo przecież nie pasują do siebie, ona jest taka mądra i jest z dobrego domu, a on nie może jej niczego zaoferować.

Może jeszcze zmieni zdanie?

Rafał jest w pewien sposób związany z Magdaleną, ale ma już dość dotychczasowego życia. Czuje, że nie tego chciał, wielu rzeczy żałuję i postanawia to zmienić. Dokąd go zaprowadzi to Sylwestrowa noc?

Bardzo szybko i przyjemnie się to czyta. Bardzo życiowe historie, które wzbudzają emocje. Doskonały obyczaj nie tylko na czas zimowy.

Dziś chcę Wam opowiedzieć o książce „Sylwester bez fajerwerków” autorstwa Karoliny Wilczyńskiej, wydanej przez Wydawnictwo Skarpa Warszawska.

Ostatnia noc w roku dla wielu osób oznacza jednocześnie koniec i nowy początek. Poznajemy tu kilku bohaterów, którzy pragną zmian – choć niektórzy z nich nawet nie zdają sobie z tego sprawy.

Kasia to młoda kobieta o dobrym i wrażliwym sercu, która chce pomóc bezdomnemu kotkowi. Jej mama jest osobą stanowczą, mającą pełną kontrolę nad swoim życiem. Rafał to młody mężczyzna – zarówno pracownik, jak i partner tej kobiety. Poznajemy również Elizę i jej mamę, które żyją razem i nie mają łatwego życia, a teraz stają przed kolejną próbą. Jest też Kamil, który dorasta w trudnych warunkach – opiekuje się młodszym rodzeństwem, a jego ojciec zmaga się z problemem alkoholowym.

Autorka pokazuje, jak pod wpływem Kasi i maleńkiego kotka serca ludzi zaczynają się otwierać. Bohaterowie zaczynają zastanawiać się nad własnym życiem i wykonują pierwszy krok w stronę zmian.

W książce poruszone zostają tematy takie jak miłość, trudne i ważne decyzje, młode i samotne macierzyństwo, alkohol, przemoc, samotność czy sponsoring. Autorka zwraca uwagę na to, jak bardzo potrzebna jest rozmowa i wsparcie bliskich – szczególnie wtedy, gdy stoimy przed dużymi zmianami w życiu. Ostatecznie jednak to od nas samych zależy, czy się zmienimy i czy będą to zmiany na lepsze.

Książkę serdecznie Wam polecam. 📚

Czasem fajerwerki nie wybuchają na zewnątrz. Budzą się w ludzkich sercach dając odwagę do tego by rozpocząć nowy, życiowy rozdział- nawet, jeśli okaże się on bardzo trudny.

Sylwester jest końcem starego roku , czasem podsumowań, ulgi , ale też nadziei i planów.

W dużym mieście ktoś wypuszcza petardy, ktoś inny ogląda koncert w telewizji śmiejąc się z krzykliwego stroju muzyka disco polo.

Kobiety pieką ciasta , mężczyźni otwierają szampana.

Ale czasem.. ten właśnie wieczór staje się szansą na zatrzymanie się. Na refleksję i rozmowę.

Pozwala po prostu być.

Kamil, Kasia, Magda, Eliza , Marta i Rafał. Kilka osób, każda z inną historią , każda czekająca na mały cud.

Chłopak z tak zwanego trudnego domu , handlujący niezbyt legalnymi substancjami , nastolatka stojąca u progu dorosłości podejmująca najważniejszą decyzję.

Wrażliwa dziewczyna troszcząca się o koty , ceniąca ciszę zamiast zgiełku.

Młody pracownik korporacji z pozoru mający wszystko, lecz tkwiący w układzie nie dającym szczęścia.

I kobieta sukcesu- teoretycznie spełniona, praktycznie jednak odczuwająca pustkę i zwyczajnie zagubiona.

Nie chcę zdradzać wzajemnych powiązań, ani detali fabuły, choć zazwyczaj staram się ubrać w słowa treść tego, co przeczytałam.

Nie robię tego jednak przy tej opowieści- nie dlatego, że nie jest warta uwagi - wprost przeciwnie- uważam tylko,że jest to książka z gatunku - to trzeba przeżyć, nie opowiadać jak fakty , jak coś pewnego.

Jak tezę do udowodnienia.

Bo czasem słowa to za mało. Czasem prawda ich nie potrzebuje.

Wystarczy wsłuchać się w głos swojego serca i szept duszy.

"Sylwester bez fajerwerków" to powieść obyczajowa, która na początku niezbyt mi się podobała. Pierwsze kilkadziesiąt stron po prostu mnie nudziło, jednak szybko się to zmieniło. Książka jest taka ciepła, pozytywna, o trudnościach, o zmianach. W tę jedną sylwestrową noc zmienia się kilka osób. Poznajemy ich myśli, ich losy, ich marzenia i postanowienia.

Jest to pod pewnymi względami historia naiwna, jednak otula niczym miękki kocyk. Jest ciepła i przytulna. Jest piękna i pełna nadziei.

Bardzo przyjemnie mi się ją czytało. Podobało mi się jak postacie poradziły sobie z problemami, jak zrozumiały pewne rzeczy i starały się zmienić. Jak od razu robiły plan, jak się wspierały.

O czym tutaj przeczytamy? O rodzinie alkoholowej, o kontrolującym rodzicu, o utrzymanku, o nastoletniej ciąży, o perfekcji, trudnościach finansowych...

Nie jest to lekka tematyka, jednakże po takie książki też warto czasem sięgnąć.

Za dwa dni Sylwester, więc chciałam wam zwrócić uwagę na książkę Anny Stryjewskiej „Sylwester bez fajerwerków?” - bo to wyjątkowa noc w roku i nie zawsze musi eksplodować głośnymi emocjami czy fajerwerkami. I ta powieść taka właśnie jest. Brak w niej hałasu, głośnej zabawy, strzelających korków od szampana. Opowieść o jednej nocy, ale i o życiu. O wyborach, które dojrzewają w ciszy i o drobnych gestach, które zmieniają więcej niż można by się spodziewać.

Autorka w tej historii splata losy kilku bohaterów z pozoru zupełnie sobie obcych: pracownika korporacji, dziewczyny wychowywanej przez samotną matkę, eleganckiej pani prezes, chłopaka z blokowiska oraz studentki o wielkim sercu dla zwierząt. Każdy z nich wchodzi w sylwestrową noc z własnym bagażem doświadczeń, lęków i nadziei. To właśnie ta różnorodność sprawia, że historia jest tak prawdziwa i chwyta za serce – bo w którymś z bohaterów bez trudu można odnaleźć cząstkę siebie.

Jest w niej rozmowa matki z córką, która mnie osobiście bardzo wzruszyła. Ta rozmowa i ta scena pokazuje, jak delikatnie i z empatią autorka dotyka tematów trudnych, życiowych i często bolesnych. Życie różnie może się potoczyć, często nie daje prostych odpowiedzi i jak mówią słowa matki - może być jednocześnie trudne i piękne.

Z kolei opis miasta w sylwestrową noc można porównać do kadrów z filmu - gdzie wyświetla się okna, balkony i serca bohaterów. Prawdziwe fajerwerki nie zawsze muszą rozświetlać niebo. Często są nimi: odwaga, szczerość, przebaczenie czy chwila bliskości, która daje poczucie bezpieczeństwa, i że nie jesteśmy sami.

„Sylwester bez fajerwerków?” to ciepła, refleksyjna i bardzo potrzebna historia. Idealna dla każdego czytelnika, który ceni literaturę obyczajową z duszą i opowieści o nowych początkach. To książka, którą czyta się spokojnie, ale myśli o niej zostają na długo – szczególnie wtedy, gdy sami stoimy na progu czegoś nowego. ✨

Polecam serdecznie 🎆❤️

Cytaty:

„– Chcę je uro­dzić – po­wie­dzia­ła tak cicho, że nie­mal bez­gło­śnie. – Bałam się to wy­po­wie­dzieć, bo my­śla­łam, że… że po­wiesz, że ze­psu­łam sobie życie. I że cię za­wio­dłam.

– Ni­cze­go mi nie ze­psu­łaś. – Matka po­krę­ci­ła głową. – To nie jest rów­na­nie z je­dy­nym pra­wi­dło­wym wy­ni­kiem, To życie. Bywa trud­ne. Bywa pięk­ne. Cza­sem w tej samej mi­nu­cie.”

„Mia­sto tej nocy było jak mo­zai­ka. Każde okno, każda ulica, każdy bal­kon nio­sły wła­sną hi­sto­rię. Dla jed­nych były to blask i hucz­ne świę­to­wa­nie, dla in­nych – cisza, re­flek­sja, de­cy­zje po­dej­mo­wa­ne w sa­mot­no­ści lub w ka­me­ral­nym gro­nie. A jed­nak wszyst­kich ich łą­czy­ło jedno: pra­gnie­nie, by nowy rok był lep­szy, by przy­niósł na­dzie­ję, by po­zwo­lił za­cząć od nowa.

Bo cza­sa­mi naj­ja­śniej­szym fa­jer­wer­kiem nie jest ten, który roz­świe­tla niebo, ale ten roz­ja­śnia­ją­cy serce. Od­wa­ga, by po­wie­dzieć praw­dę. Go­to­wość, by wy­ba­czyć. De­cy­zja, by za­ufać. Albo zwy­czaj­na, a za­ra­zem nie­zwy­kła chwi­la bli­sko­ści, w któ­rej czło­wiek od­kry­wa, że nie jest sam.”