Światłość. The Darkening. Tom 2

„Światłość” to kontynuacja i zarazem zakończenie dylogii The Darkening. Moja przygoda z twórczością Sunyi Mary była niezwykle udana, cieszyłam się, że mogłam dokończyć historię bohaterki. Vesper jest niesamowitą postacią, która poświęciła wszystko, ile tylko miała, aby ocalić jej dom, miasto i innych, którzy tego potrzebowali. Od tego czasu minęły aż trzy lata, wiele się zmieniło, tyle samo ran pozostało otwartych, traum i blizn do przepracowania. Autorka dała czytelnikom świat pełen intryg, moralnie szarych postaci, problemów i nadziei. Walka trwała tutaj na co dzień, nim pojawiła się Pogromczyni Burzy. Czy i tym razem tyle wystarczy? Czy świat ponownie zadrży w posadach?

Główną bohaterką książki autorstwa Sunya Mara pod tytułem „Światłość” jest Vesper Vale, córka rewolucjonistów, żołnierze królowej schwytali jej matkę wtedy też dali jej wybór. Jedno była pewne, konsekwencje jego dokonania zostały takie same. Czy skona od topora kata, czy też skończy w burzy otaczającej miasto, było dla niej obojętne. Vesper zdecydowała i wybrała burzę. Tak zaczęła się historia, która doprowadziła nas do tego punktu. Minęły trzy lata od czasu, kiedy Vesper poświęciła wszystko dla innych. Stała się naczyniem dla Wielkiej Królowej, trwałą w zawieszeniu między życiem, a śmiercią. Minęły trzy lata, przebudziła się i dowiedziała, że miasto ma problemy, ludzie tracą wolna wolę, a za tym wszystkim stoi Wielki Król. Czy uda jej się ocalić wszystkich? Czy będzie musiała sprzymierzyć się z człowiekiem, przed którym zamyka swoje serce?

„Światłość” autorstwa Sunyi Mary przedstawia historię walczących ze sobą bogów, zupełnie jakby słońce stanęło do walki przeciwko burzy, a społeczeństwo walczyło o równowagę. Ta dylogia zawiera przesłanie, mówi o tym, że nie możemy żyć bez strachu i pragnień, ale nie możemy też pozwolić, aby one nami rządziły. System magii i budowa świata są wyjątkowe, a ta opowieść ukazuje jego zmiany, a także daje możliwość dalszego poznawania. Tego naprawdę nie mogłam się doczekać. Polubiłam Vesper i chciałam dowiedzieć się, co będzie z nią dalej. The Darkening to dylogia, którą warto poznać, dać szansę i samemu móc wkroczyć w burzę. „Światłość” utrzymuje wciągające tempo przez większość czasu, są także momenty wolniejszego rozwoju, jednak satysfakcja z kulminacji opowieści znacznie przewyższa chwile przestoju. Mamy tutaj złożoną dynamikę pomiędzy Vesper i księciem, którego przysięgła nigdy nie kochać. To dodaje fabule emocjonalnej złożoności, podróż Vesper jako bóstwa i jej wewnętrzne konflikty przyczyniają się do bogactwa narracji, kulminując w potężnej eksploracji. Walka między ciemnością a światłem, między stawieniem czoła swoim najgorszym lękom a uwolnieniem się od wszystkich ciężarów, była tak interesująca

"Burza" to książka, która mnie porwała, zauroczyła i nie pozwoliła o sobie zapomnieć choćby przez sekundę. Było oryginalnie, magicznie i elektrycznie. Sięgając po kontynuację, czyli po "Światłość", spodziewałam się równie mocnych uniesień oraz zachwytów. Niestety, odrobinę się zawiodłam...

Ale po kolei.

"Światłość" jest drugim i zarazem ostatnim tomem dylogii "The Darkening", autorstwa amerykańskiej pisarki Sunyi Mary. Opowiada o dalszych losach Vesper, która po pokonaniu Burzy znajduje się w swego rodzaju zawieszeniu między światem żywych a umarłych. Niespodziewanie na swojej drodze ponownie spotyka Dalcę - chłopaka potrafiącego wzbudzić w niej zarówno miłość jak i nienawiść. Budzi on jeszcze jedno: ją. Vesper po ponad trzech latach śpiączki wreszcie wraca do życia.

I nie cieszy jej to, co zastaje. Mogłoby się wydawać, że po zniszczeniu Burzy i uwięzieniu Wielkiej Królowej w swoim ciele, na Vesper wreszcie czeka spokój i entuzjazm związany z powolną odbudową miasta po dekadach zniszczeń. Nic bardziej mylnego. Okazuje się, że teraz miasto we władanie pojął Wielki Król porażający światłem ludzi i zabierający im tym samym wolną wolę.

Czy Vesper jako Pogromczyni Burzy uda się ponownie uratować świat przed nadchodzącym kolejnym kryzysem? A Dalca? Czym zaowocuje stanięcie oko w oko z byłym naczyniem Wielkiego Króla? A co z Wielką Królową, która w planach ma jedynie wojnę, a aktualnie zamieszkuje w ciele Vesper?

"Światłość" to dobra książka, choć gorsza od "Burzy". W tej części autorka postawiła na rozterki głównej bohaterki związane z dalszymi losami mieszkańców, polityki, władzy Wielkiego Króla albo braku planu na przyszłość oraz relacji z Dalcą. Dużo mniej w niej dynamicznej akcji, chociaż nie twierdzę, że jej wcale nie ma. Trafiają się rozdziały, od których ciężko oderwać spojrzenie, tyle się tam dzieje. Ach, no i kilka zwrotów też się pojawi - i co najmniej jeden wywoła nagły, pełen zaskoczenia okrzyk z krtani. :)

Miałam spory problem z kreacją Vesper. Jak w "Burzy" była pewna siebie, wiedziała, co pragnie osiągnąć i bez pardonu dążyła do mety, tak tutaj mocno się motała. Plątała i błądziła, co wielokrotnie mnie irytowało. Parę razy marzyłam, by złapać ją za ramiona i krzyknąć: "dziewczyno, pobudka!" Jej relacja z Dalcą również przestała wywoływać motyle w brzuchu. Było sucho, słabo i nudno.

Jedyną rzeczą, która ratuje historię, jest według mnie wątek z Wielkim Królem. Samo wymyślenie problemu światłości, porażania ludzi, zabijania w nich wolnej woli zasługuje na brawa. Świetnie się to czytało, a każdy kolejny fragment wręcz prosił, by poznać więcej. Podobnie zresztą jak zderzenie Króla z Królową - ich wieloletnie kłótnie i konflikty odbijające się na całych pokoleniach ludzi. Pokazanie sprzeczności, co ostatecznie było naprawdę dobrą metaforą dotyczącą władzy, rządów jednostki i chwilowego naprawiania sytuacji zamiast całkowitego wyeliminowania problemów.

W kilku słowach podsumowania. "Światłość" określiłabym jako dobrą fantasy poruszającą wiele ciekawych zagadnień, z intrygująco wykreowanym uniwersum i interesującymi, acz mocno irytującymi bohaterami. Historia posiada wiele wad, a jednak trudno się od niej oderwać - mimo że czasami wieje nudą. Sunya Mara stworzyła niezwykle oryginalną opowieść, którą ostetecznie polecam. Zwłaszcza "Burzę", bo część pierwsza dylogii to jeden wielki ogień. :)

Minęły trzy lata od kiedy Vesper pokonała Burzę.

Trzy długie lata, podczas których była przekonana, że nie żyje.

Trzy lata podczas gdy jej ciało spoczywało w szklanej trumnie, a bijące serce utrzymywało je przy życiu.

Vesper poświęciła życie, by uratować swoje miasto i żyjących w nim ludzi przed Burzą, przyjęła Wielką Królową i stała się jej naczyniem, by powstrzymać szalejący żywioł, z dnia na dzień kradnący kolejne domy i ich mieszkańców. Jednak gdy budzi się z letargu jej dom wcale nie jest bezpieczny. Tym razem zagrożenie pochodzi wprost z pałacu, z serca miasta, gdzie Wielki król za pomocą światła kradnie wolną wolę swoich poddanych i dąży do przejęcia władzy.

Przed Vesper kolejna walka, czy dziewczyna, która coraz bardziej wątpi w swoją siłę zdoła pokonać Króla? Czy jej towarzysze Dalka, Cas, Iz i oddane gwardzistki będą w stanie uniknąć zatrutych promieni i wesprzeć Pogromczynię Burzy w ostatecznej walce?

Tam gdzie bogowie toczą wojnę, ludzie są tylko pionkami. Światłość to fantastyczna opowieść o starciu światła z ciemnością. Choć jedno zagraża drugiemu, tak naprawdę nie mogą istnieć bez siebie. Tu nie ma jednego czarnego charakteru, bo w każdym kryje się i dobro i zło, altruizm i egoizm, miłość i nienawiść, strach i odwaga…

Muszę przyznać, że ten tom trochę różni się od pierwszego, jego bohaterowie dojrzali i patrzą na świat z większą powagą, zatracili gdzieś nastoletni optymizm i wiarę, że wystarczy pokonać Burzę, by magicznie rozwiązały się wszelkie problemy. Światłość ma dużo bardziej filozoficzny charakter niż Burza i widać to niemal na każdej stronie. Ciągła wewnętrzna walka bohaterów tworzy niejako drugi plan. Poczucie winy, strach i niepewność, poszukiwanie siebie w rozpadającym się świecie… Sunya Mara nie jest zbyt łagodna dla swoich postaci.

Choć nie mogę powiedzieć, by ta opowieść była dla mnie jakimś ogromnym zaskoczeniem, to jednak nie sposób odmówić jej uroku. Mamy tu miłość, przyjaźń, wspólny cel, wielką walkę i magiczne stworzenia, wszystko to co powinno zawierać w sobie dobre fantasy. Filozoficzny charakter, pełen przemyśleń pokazuje bardzo dobrze, jak bohaterowie tej dylogii zmienili się i dorośli przez ostatnie trzy lata.

Autorka nie boi się dotykać trudnych tematów i z wprawą pokazuje, jak toksyczny dla jednostki może być kult bohatera, jak wiele wymaga się od zbawców i jak ciężko pogodzić się z niepowodzeniem misji. Vesper, Dalca, Cas, wszyscy w których ktoś pokłada nadzieję zamknięci są niczym w klatkach uplecionych z oczekiwań innych. Gdy Wielki Król zabierając wolną wolę oferuje bezpieczeństwo, szczęście i pozbycie się odpowiedzialności, któż mógłby oprzeć się takiemu życiu?

Dla mnie Światłość to 7/10, ciekawa kontynuacja Burzy i epicka opowieść o walce mroku i światła, które same w sobie nie są ani złe ani dobre i jedno bez drugiego nie może istnieć samodzielnie. Historia młodych ludzi, którzy pragną poznać świat, miłość i szczęście ale nim wolno będzie im ich zaznać, będą musieli uprzątnąć gruzy starego świata. A, no i jest to dylogia, co często się nie zdarza. Także, ja polecam!

Za egzemplarz recenzencki dziękuję

Domowi Wydawniczemu Rebis

#współpracabarterowa

#współpracarecenzencka

#współpracareklamowa

Na początku "Światłości" - drugiego tomie "Burzy"- spotykamy Vesper trzy lata później w stanie zawieszenia po wydarzeniach z pierwszego tomu. W momencie, gdy Dalca przyzywa ją do świata rzeczywistego, bohaterką musi się zmierzyć z wieloma nowymi problemami.

Burza minęła, jednak miastu zagraża nowe niebezpieczeństwo w postaci światła. Ktokolwiek natknie się na promienie Wielkiego Króla zostaje w pewien sposób odmieniony, tracąc jednocześnie własną wolę, ale otrzymując w zamian szczęście...

Vesper wraz z towarzyszami pragnie uratować mieszkańców miasta, choć na drodze stają im nie tylko problemy z potężnym przeciwnikiem, ale też polityka. Dodatkowo główna bohaterka zmaga się wciąż z wątpliwościami dotyczącymi jej własnej roli w tym wszystkim i skutkami jej decyzji. Czy pozwoli innym walczyć, czy też stanie się bohaterką, za jaką mają ją inni ludzie?

Drugi tom jest ostatnim w tej serii. Początkowo bardzo mnie wciągnął, a zakończenie przypadło mi do gustu, jednak muszę przyznać, że miałam chwilę zwątpienia co do kierunku, do którego zmierzała ta historia. Przez to właśnie wydaje mi się, że ten tom jest odrobinę słabszy niż poprzedni, ale to może być tylko moje zdanie 😏 Na pewno osoby, które nie przepadają za romantasy będą zadowolone, gdyż wątek miłosny nie jest tu na pierwszym, a nawet na drugim miejscu 😉 Brakowało mi jednak trochę więcej informacji o systemie magicznym, który mocno mnie zainteresował w poprzednim tomie, no ale cóż 🤷🏼‍♀️ Nie można mieć wszystkiego.

Zakończenie całości dużo mi zrekompensowało, dlatego mogę spokojnie polecić tę serię 😊

Pierwszy tom tego cyklu Burza wywarł na mnie ogromne wrażenie i to dzięki niemy powróciłam do czytania fantastyki.

W drugim tomie okazuje się, że Vesper faktycznie poskromiła burzę, ale jest teraz w stanie zawieszenia między życiem a śmiercią, kiedy w końcu wraca do świata żywych wydawać by się mogło, że wszystko powinno być wspaniale. Okazuje się jednak, że pomimo iż traktują ją jak boginię, coś przed nią ukrywają. Niestety kiedy ona poskromiła Wielką Królową rządy mad miastem przejął wielki król. Znamiona Burzy były bardziej fizyczne, a znamiona Wielkiego Króla są natomiast bardziej psychiczne. Czy Vesper uda się obudzić moc Wielkiej królowej i wygrać z królem? Czy nie zniszczy przy tym siebie i całego miasta? Jak potoczą się jej relację z księciem Dalką?

Tego dowiesz się z tej malowniczej książki, której autorka wykreowała cały świat z mnóstwem fantastycznych stworzeń.