Pierwsza faza zaćmienia. Rodzina Carmody. Tom 1

[ współpraca reklamowa ]

"Pierwsza faza zaćmienia" to było moje drugie spotkanie z twórczością Agaty Polte i potwierdzenie, że czasem warto dawać drugie szanse. Tylko proszę mnie źle nie zrozumieć. To pierwsze spotkanie nie było złe, po prostu książka była dla mnie dość średnia. Tutaj jednak było wręcz przeciwnie.

Już od pierwszych stron poczułam się wciągnięta w tę historię i polubiłam się z bohaterami. Zostałam kupiona ich kreacją, ale także kreacją świata. No dobra może przede wszystkim aranżowanym małżeństwem, ale cii... Aislinn ma większość mojego serca, bo druga część należy do Renana. Ich relacja to było to, czego potrzebowałam w chwili, w której sięgnęłam po tę pozycję. Potrzebowałam właśnie takiego przekomarzania, kłótni bohaterów.

Plusem dla mnie tutaj był także fakt, że oprócz romansu mieliśmy tutaj także zagadkę. Już chciałam napisać, że w tle, ale ona jednak (przynajmniej dla mnie) odgrywała tutaj także istotną rolę. I dzięki niej pojawiło się tutaj wiele rzeczy, które mnie zaskoczyło.

Tak naprawdę ciężko mi zebrać słowa na temat tej pozycji, nawet po pewnym czasie od jej skończenia. Wiem jednak jedno na pewno. "Pierwsza faza zaćmienia" trafi na pewno do zaskoczeń tego roku plus muszę nadrobić pozostałe historie napisane przez Agatę.

Ta książka nie była ani zła ani dobra. Główny wątek dość ciekawie napisany, podobnie tajemnice i intrygi, chociaż ich rozwiązanie nie było jakieś spektakularne.

Co mi przeszkadzało? Dziecinne dialogi i zachowania bohaterów. Dodatkowo to jak się do siebie zwracają i jaką narrację obiera autorka. Zwroty ciągle powracające; „wampirze”, „wilkołaku”, „czarownico”… zrozumiałam, że jest to fantastyka i kto należy do jakiego gatunku, jednak te określenia pojawiające się praktycznie na każdej stronie książki wydawały mi się mocno irytujące.

Każda z postaci jest niedopracowana, bez głębi i charakteru a związek między głównymi bohaterami był nijaki i bez żadnej chemii. Nie poczułam żadnych emocji czy zaskoczenia w trakcie czytania.

„Pierwsza faza zaćmienia” to pierwszy tom serii „Rodzina Carmody”, który skupia się na historii Aislinn Carmody i Renana Warda. Jestem fanką fantastyki. Kocham stan, w którym pochłaniam się w fantastyczny świat i tracę poczucie z rzeczywistością. To jest tak niesamowite uczucie a gdy zatapiam się w świat, który został stworzony z wyobraźni autorki to już w ogóle. Od zawsze chciałam przeczytać dobre romantasy z wątkiem aranżowanego małżeństwa i enemies to lovers. I tak oto Agata Polte jakby czytała mi w myślach napisała taką książkę i powaliła mnie nią na kolana. Właśnie tak. Bo „Pierwsza faza zaćmienia” to istne arcydzieło kryjące się za przepiękną oprawą graficzną. Pamiętam, jakby to było wczoraj, jak zaczynałam czytać tą historię i dosłownie przepadłam od razu. Od razu chciałam więcej i więcej a bohaterowie skradli moje serce. Czytanie tej historii po raz kolejny – tym razem na papierze wywołało u mnie takie same emocje. Kocham twórczość Agaty Polte co doskonale wiecie. Ona jest genialna we wszystkim co pisze i kocham każde jej wydanie. Jednak romantasy w jej wykonaniu z moimi ulubionymi motywami sprawiło, że padłam z zachwytu i nie wstałam. Fabuła skupia się głównie na tym, że czarownice z niewyjaśnionych okoliczności giną a z czasem i wampiry. By zacieśnić dość napięte relacje między tymi rasami władca wampirów proponuje a raczej żąda, że w zamian za wsparcie chce poślubić Aislinn Carmody czyli księżniczkę czarownic. Zaczyna się z grubej rury nie ma co. Mamy zagadkę kryminalną do rozwiązania. Sporo tropów, więcej ofiar a zwroty akcji jaki serwuje nam autorka doprowadzają do palpitacji serca – uwierzcie mi, mówię na swoim przykładzie. Ponadto klimat tej historii i sami bohaterowie to coś niesamowitego. Aislinn to niesamowicie powerful bohaterka i to dosłownie. Pewna siebie, nieustraszona, silna i nie dająca rozstawiać się po kątach. Dziewczyna jest tak silną czarownicą, że gdy ktoś wywoła w niej duże emocje lub, gdy po prostu chce – może spopielić kogoś lub całe miasto. Z każdym pokazaniem jej mocy byłam po tak ogromnym wrażeniem, tego jak genialnie została wykreowana, że aż nie mam słów. Kocham ją strasznie i nie bez powodu została jedną z moich ulubionych bohaterek. Moja wyobraźnia, dzięki Agacie, działała na najwyższych obrotach i mówiąc poważnie – gdyby powstał by film na podstawie PFZ to byłby istny ogień. Renan Ward – władca wampirów i mężczyzna, który tak bardzo skradł moje serce, że nie umiem nawet tego ubrać w słowa. Za sam fakt bycia wampirem go pokochałam (tak, jestem ogromną fanką wampirów) a za to jak został wykreowany?? To już całkowicie przepadałam i nie ma dla mnie ratunku. Władczy, pewny siebie i równie mocno silny jak Ais. Roztaczający wokół siebie aurę, której nie da się nie kochać. Ponadto dla osób, na których mu zależy jest gotowy zrobić absolutnie wszystko. Ta dwójka została tak fenomenalnie wykreowana, że aż mi się chce płakać z miłości do nich. Ponadto to jak piękna jest relacja jego i Ais, jak świetnie Agata ją poprowadziła jest niesamowite. Od początku jest między nimi napięcie wręcz strzelają iskry. Każde ich zbliżenie wywoływało u mnie emocje nie do opisywania. Pięknie jest ukazane to, jak z każdym kolejnym rozdziałem ta dwójka znaczy dla siebie więcej i więcej. Tak, jak wspominałam powyżej podobnie jak relacja głównych bohaterów – dopracowana jest również fabuła bo uwierzcie mi – moment kulminacyjny jest wręcz idealny – tak emocjonalny i tak potężny, że ja potrzebowałam kilkunastu minut na ochłonięcie tego wszystkiego. Agata Polte zrobiła kawał genialnej roboty i za to należą się jej oklaski. Z niecierpliwością wyczekuję kolejnego tomu o Rodzinie Carmody!🛐

#reklama @wydawnictwonowestrony

Wampiry, wilkołaki a może czarownice? Porozmawiajmy.

Dość szybko zaciekawiła mnie relacja romantyczna. Uważność, zainteresowanie i troska, jakimi niemal od początku wampir obdarował czarownicę, były urocze. Zaborcze, ale urocze. Dość szybko zaczęłam żywić do niego cieplejsze uczucia.

Miałam pewien problem z zaangażowaniem się w fabułę. Niemniej po zapoznaniu się z mniej więcej 1/3 treści było już dużo lepiej. Ba! Wtedy byłam już bardzo ciekawa, jak potoczy się los Aislinn i Renana.

I choć trudno pominąć fakt, że Aislinn jest czarownicą Renana, to i tak relacja bardzo mi się podobała. Dostajemy motyw bratnich dusz, aranżowane małżeństwo i he fell first, a do tego świetne dialogi, dogryzanie i bohaterów z zupełnie innymi charakterami. Spokój Renana i wybuchowość Aislinn to świetna mieszanka. Rozwój zażyłości między tą dwójką jest dosyć szybki, ale prawdopodobnie wynika on z motywu bratnich dusz i swojego rodzaju przeznaczenia, które połączyło ich drogi. Im dalej tym lepiej! Bardzo ich polubiłam.

Poza tym interesujący był wątek tajemniczych ataków. Akcja była płynna i ciekawa, a przeplatanie co rusz nowych wydarzeń z relacją romantyczną okazało się bardzo dobrym połączeniem.

To wszystko zbudowało intrygujący klimat. Rodzina królewska, ważne osobistości, przygotowania do ślubu, a przy tym próby rozwikłania tajemnic, analizy materiałów dowodowych i kolejne przeciwności losu, a to tego wszystkiego zdrada i zapowiedź najgorszego.

Znajdziesz tutaj:

🧛🏾 czarownica x wampir

🧛🏾 bratnie dusze

🧛🏾 aranżowane małżeństwo

🧛🏾 tajemnicze ataki i uroki

🧛🏾 intrygujący klimat

Fajnie było trafić do tego świata. Jestem ciekawa, co wydarzy się dalej!

[materiał reklamowy we współpracy barterowej]

TW: 🔞

Świat pełen czarownic, wilkołaków i wampirów? Do tego usadzony w nowoczesnym świecie i okruszony wątkiem kryminalnym? Brzmi świetnie... I choć książka ma swoje wady, to mimo wszystko "Pierwsza faza zaćmienia" jest satysfakcjonującym urban fantasy, gdzie romans wręcz wybucha między bohaterami!

Na początku chciałabym zwrócić uwagę, że autorka potrafi przykuć uwagę czytelnika - rozdziały są krótkie, ale wciągające i dzięki temu dość sprawnie czyta się tę historię. Z każdą stroną coraz lepiej poznajemy bohaterów, świat i zasady w nim panujące, a także główny motyw - w tym przypadku jest to wątek kryminalny, gdzie giną czarownice i główne postacie mimo swej niechęci do siebie muszą ze sobą współpracować. Zwłaszcza, że nieubłaganie zbliża się zaćmienie, które może być katastrofalne w skutkach. I choć pomysł na fabułę oraz jej przedstawienie jest naprawdę dobre, to brakowało mi nieco dłuższego suspensu i poszlak dotyczących "winowajcy". Miałam wrażenie, że akcja nieco skakała po łebkach i częściej skupiała się na części romansowej niż kryminalnej... Co trochę szkoda.

Jednakże jeśli o romansach mowa, to chciałabym zwrócić uwagę na bohaterów - mam z nimi mały problem. Jednocześnie ich polubiłam i cudnie śledziłam ich losy, to jednocześnie miałam problem z ich chemią. Aislinn i Ward to typowi "od wrogów do kochanków", ale tutaj... Ten pierwszy segment trwał zdecydowanie za krótko i był zdecydowanie jednostronny. Za szybko przeszło to wszystko w romans, który niekiedy robił się nieco nużący i zasłaniał całą resztę fabularną. Zaś jeśli chodzi o inne postacie, to z pewnością te z dalszego planu przykuwają uwagę, choć można odczuć lekki niedosyt - mam nadzieję, że kolejne tomy lepiej nam ich przedstawią!

I choć kręcę nosem, to mimo wszystko jestem zadowolona i z pewnością sięgnę po kolejne części! Jestem ciekawa, co szykuje dla nas autorka i w jaką stronę zmierza zaćmienie... Plus zacieram rączki na rodzeństwo Aislinn, bo coś mi mówi, że może być jeszcze lepiej! Zatem jeśli lubicie romans w fantastyce, chcecie oderwać się nieco od rzeczywistości i spędzić dobry czas z książką - to ta historia może przypaść Wam do gustu!