Strzeż się psa

Muszę się Wam do czegoś przyznać. Nie wiem, jak to się stało, ale ja, miłośniczka kotów świadomie i bez przymusu sięgnęłam po książkę autorstwa Izabeli Szolc pt. „Strzeż się psa” z oferty Wydawnictwa Papierowy Motyl i nie żałuję. Pochłonęła mnie oryginalna narracja przypominająca psi strumień świadomości przetykany dialogami z innymi czworonożnymi bohaterami tej zwierzęcej opowieści.

🐶

Al, a właściwie Albrecht to niezwykle dojrzały i mądry bloodhound (nazywany też psem św. Huberta). Pasjonuje go historia starożytna i dzieła klasyków, a w czasie wolnym od rozważań natury egzystencjalnej spaceruje po blokhauzie ze swym przyjacielem Tofikiem lub innymi kudłatymi mieszkańcami tej dosyć bogatej dzielnicy. Jego pieskie życie pełne jest niespodzianek, a to za sprawą Laury, właścicielki Naszego bohatera i szeregu zbrodni dokonanych na psich przyjaciołach Al’a. Kto zabija niewinne psy i dlaczego to robi? Na to pytanie próbuje odpowiedzieć Nasz czworonożny detektyw.

🐶

Nie samymi psimi przygodami człowiek żyje, oj nie. W powieści „Strzeż się psa” nie brakuje również ludzkich protagonistów, którzy najczęściej przedstawiani są jako niezaradni życiowo właściciele Naszych pupili. Ich powtarzalna codzienność zespolona z życiem zwierząt i widziana z psiej perspektywy wygląda znacznie gorzej niż mogłoby się ludziom wydawać. To z kolei prowokuje czytelników do rozważań nad tym, co myślą o Nas zwierzęcy domownicy.

🐶

Izabela Szolc stworzyła powieść niekonwencjonalną a przez to wyjątkowo ciekawą. Dawno już żaden narrator znanej mi książki nie okazał się tak obyty z tradycją śródziemnomorską jak Al, który serwuje czytelnikowi historyczne anegdoty i łacińskie sentencje, by za moment utyskiwać na swoje ciężkie życie psiego eunucha. W trakcie jego opowieści, czytelnicy nie mają czasu na nudę. I choć wątki kryminalne nieco schodzą w tej historii na dalszy plan, to zdecydowanie warto sięgnąć po „Strzeż się psa”, by poznać Al’a i przekonać się, co ma człowiekowi do powiedzenia ten wyjątkowy pies.

Czytaliście kiedyś książkę napisana z perspektywy

psa? Miałam już do czytania z takim zabiegiem i powiem wam szczerze, że bardzo mi się to podoba.

Kryminał opowiedziany oczami pas, czy to nie brzmi wspaniale. Albrecht jest uroczy zabawny i błyskotliwy. Jego porównania i anegdoty są niesamowicie zabawne. Książka jest pełna dobrego humoru ciekawej zagadki i niesamowitych zwierzęcych przyjaciół.

Czyta się ją w ekspresowo.

Kiedy na osiedlu dochodzi do tajemniczych morderstw Albrecht postanawia rozwiązać zagadkę i dowiedzieć się kto za tym stoi. Nie może dopuścić do tego aby któremuś z jego przyjaciół stała się krzywda. Bierze sprawę w swoje łapy. Jeśli chcecie się dowiedzieć czy udało mu rozwiać zagadkę bierzcie się za Strzeż się psa.

Miało być lekko i zabawnie, a wyszła - chcę w to wierzyć, choć przekonana nie jestem - przeintelektualizowana opowiastka o wszystkim i niczym. I choć humor uważam, że mam dość specyficzny, to jednak wychodzi na to, że nie aż tak jak autorka tej książki. W każdym razie, w moją “specyficzność” nie trafił. Mimo to, z jednym określeniem prozy Szolc się zgadzam, faktycznie nie wiadomo co z nią począć.

Al. Albrecht. Pies świętego Huberta,

“bloodhound, pies szukający zaginionych dzieci, tropiący kryminalistów i zbiegłych niewolników”, zakochany w Laurze, swojej pani od kiedy ujrzał ją mając 6 tygodni. Swoją drogą, miłości mało odwzajemnionej, bo Laura jest mistrzynią w zmienianiu łóżkowych partnerów.

To Al jest tu bohaterem i narratorem. Jest też detektywem, próbującym rozwikłać zagadkę śmierci czworonogów — swoich sąsiadów na nowoczesnym, warszawskim osiedlu.

Co na minus? Dla mnie niespójne, jakby niedokończone, niedopowiedziane, ani lekkie ani na tyle zabawne aby stanowiło dobrą rozrywkę. Ja nie chwyciłam, do mnie nie dotarło. Zamysłu nie zrozumiałam, idei nie udało mi się odgadnąć.

Co na plus? Zabawna bywa (ale niestety, tylko bywa) gra słów, mimochodem przemycone nawiązania, subtelna ironia.

Pies lubujący się w łacińskich sentencjach też potrafi rozchmurzyć czytelnika.

Trudno krytykować również sam pomysł. Chyba mało w naszej literaturze psich kryminałów, które de facto kryminałami nazwać trudno, więc tym bardziej punkt za inwencję. Swoją drogą, dla właścicieli psów może to być nie lada gratka, a może i przednia rozrywka.

Osobiście, tak jak szybko przeczytałam, tak szybko zapomniałam. Rozczarowująca, bo ciągle czekałam na drugie dno tej powieści, i nawet jeżeli bardzo chciałabym dorobić tu jakąś filozofię, to jednak kupy (sic!) się to według mnie nie trzyma.

Projekt okładki Łukasz Różyński, i to zawsze jest świetna okładka.

RECENZJA 

„STRZEŻ SIĘ PSA”

AUTOR: IZABELA SZOLC 

WYDAWNICTWO: PAPIEROWY MOTYL 

„Strzeż się psa” wypisywali Rzymianie na swoich rozgrzanych słońcem mozaikach. Cave canem — czyż nie za sprawą tego hasta tu byłem? Tak, ale wcale nie jest łatwo rzucić się włoskim stylem w ogień awantury domowej, o której wiadomo, że gorsza od skutego wiecznym lodem dantejskiego Piekła”.

„Strzeż się psa” to nieszablonowy, oryginalny, z nutką humoru i tajemnic cosy crime. Książka napisana jest z dużym dystansem.

Kryminał, w którym autorka skupia się przede wszystkim na przedstawieniu psychologii postaci, ich zawiłości ludzkiej i psiej psychiki i scenerii, w której dzieje się akcja. Więc tutaj nie znajdziesz brutalnych opisów morderstw, za to możemy liczyć na ciekawą psią zagadkę kryminalną,  nietypowego detektywa i wiele opowiedzianych przez niego historii z życia swoich znajomych i ukochanej pani Laury. 

To nie są zwykłe postacie, ponieważ głównymi bohaterami tej historii są psy, czworonożni pupile, mieszkańców supernowoczesnego warszawskiego osiedla, i tu  muszę przyznać, czytałam taką historię pierwszy raz i tu plus za oryginalność. 

Autorka miała ciekawy pomysł na fabułę książki, ciekawe opisuje świat oczami pasa, jego przemyślenia i pokazuje dużą różnorodność w przedstawieniu postaci.

Dostajemy wiele odniesień do literatury, sztuki,  kina, nauki, zawiera dużo łacińskich sentencji. 

Wielki potencjał miała ta historia, nie mówię, że jest zła, to na pewno nie, ale gdyby autorka pokusiła się bardziej rozwinąć wątek kryminalny i bardzo zaangażować Albrechta do rozwiązania zagadki zbrodni, wyszłoby genialnie, ale z drugiej strony Izabela Szolc miała, właśnie inny zamysł na tę książką, chcąc uchwycić postrzeganie naszych pupili i ich punkt widzenia na swoich właścicieli, a wątek kryminalny miał być tylko dopełnieniem tej historii. 

Nie wiem, czy wszystkim przypadnie do gustu, bo to naprawdę specyficzna historia. 

Mimo wszystko ja spędziłam z nią przyjemnie czas. 

Autorka ma lekki styl, dzięki czemu książkę czyta się szybko. 

Książka przedstawiona , została z psiej perspektywy, co było bardzo ciekawym  doświadczeniem. To na pewno historia, która intryguje, jednocześnie wciąga kawałek po kawałku do fabuły książki. Autorka idealnie oddaje zachowania psich postaci i za jej pomocą, możemy wejść w umysł zwierzaków. Ale również widzimy w nich duże podobieństwo do swoich właścicieli. 

Głównym bohaterem tej historii jest Albrecht, pies rasy bloodhound, który sypie sentencjami, ciekawostkami, błyskotliwymi przemyśleniami i mądrościami. Jest inteligentny, mądry,  obdarzony przenikliwym umysłem i dużym poczuciem humoru, dosyć ironiczny, i zdystansowany. Kocha swoją panią Laurę nad życie. Powiem szczerze, że ta postać ma bardzo dużo z człowieka. No na pewno bardzo charakterystyczna postać. Ciekawie było patrzeć oczami niezwykłego bohatera na otaczający go świat, jego spojrzenie na ludzi i otaczający go świat. Czasami było bardzo trudno zdążyć za jego tokiem rozumowania. 

„Assassino! – ujadała moja dusza, ale postanowiłem to na razie zostawić dla siebie. Czy może nie miałem odwagi podzielić się z innymi swoim okrutnym spostrzeżeniem? Niedokonanie wyboru samo w sobie jest wyborem”.

Pewnego dnia na jednym z warszawskich osiedli dochodzi do morderstwa, w pobliskim lasku zostaje odkryte ciało martwego psa, a to dopiero początek serii niewyjaśnionych zgonów. Mieszkańcy osiedla jeden po drugim umierają w niewyjaśnionych okolicznościach, a na  mieszkańców pada blady strach.

W sprawę rozwiązania zbrodni angażuje się Albrecht, w którym obudziły się geny fili brasileiro. Albrecht zapuści się w gąszcz tropów, kłamstw i swoich przemyśleń. 

-Kto morduje mieszkańców warszawskiego osiedla? 

‐Czy ma coś z tym wspólnego jeden z nich? 

-Czy Albrecht wytropi mordercę w tym gąszczu kłamstw?

-Czego dowiemy się o Albrechcie?

Polecam. 

Książka została napisana z punktu widzenia Psa. Psa imieniem Albrecht. Albrecht jest psem rasy bloodhound. Jak to się ciekawie czytało. Bo książkę z punktu widzenia Kota czytałam już wcześniej, jednak z punktu widzenia Psa nie zdarzyło mi się do tej pory. Książka jest cieniutka, nie zawiera rozdziałów, więc jest idealna do przeczytania na raz 👌🏻. A akacja jest wartka i szybko się rozwija.

Książka jest idealna dla osób, które lubią kryminały i czworonogów.

Gdy dochodzi do zabójstw mieszkańców, jednego po drugim, w dodatku umierają w niewyjaśnionych okolicznościach, to Albrecht wraz ze swoimi towarzyszami z osiedla postanawiają wkroczyć do akcji i zapobiec dalszemu rozlewowi krwi, szczególnie Albrecht postanawia temu zapobiec, gdyż martwi się o życie swojej pani, która co i rusz przyprowadza do mieszkania nowych facetów.

Polecam tę książkę, szybka i fajnie napisana, jednak szkoda mi było wszystkich tych psiaków. I zakończenie zostawiło mnie z taką jakąś pustką i niezrozumieniem 🤔.