Strzał w operze. Wiedźmy Kijowa. Tom 2

Lubicie poznawać inne kultury?

Łada Łuzina jest miłośniczką Kijowa i to właśnie w nim umieściła akcje swojego cyklu „Wiedźmy Kijowa”.

„Wiedźmy Kijowa. Strzał w operze” to już drugi tom cyklu i muszę przyznać, że jest jeszcze lepszy od poprzedniego. I odrazu na wstępie uprzedzam, że nawet jeśli nie znacie poprzedniego tomu to spokojnie możecie sięgnąć po ten.

Wiedza autorki odnośnie Kijowa, jego historii, kwestii etnicznych, religijnych powoduje, że w sposób genialny oddaje ona klimat tego miasta. Pozwala zapoznać nam się z kulturą tam panującą, a nawet poznajemy samego Michaiła Bułhakowa. To właśnie tam, w Kijowie w dość magiczny sposób za czasów rewolucji październikowej znalazły się nasze trzy główne, a zarazem nietuzinkowe bohaterki - Masza, Dasza i Katia.

W książce tej historia, magia i fikcja łącza się ze sobą w niesamowitą całość, a dodatek kryminalnej zagadki powoduje, że od książki naprawdę ciężko się odrywać. Autorka ma świetny styl, a i tłumacz naprawdę bardzo się postarał dzięki czemu przez historię dosłownie się płynie i nie ma w niej czasu na nudę.

„Wiedźmy Kijowa. Strzał w operze” to idealna lektura na letnie wieczory. Zdecydowanie polecam!

Okrutniejszy od losu jest tylko autor,

który wymarzył dla swojego bohatera wielkie czyny.

Aż ciężko uwierzyć, że od uratowania Kijowa przed Żmijem minął niecały tydzień. Główne bohaterki nie zdążyły nawet nacieszyć się mocą i przywilejami Kijowic nim te nie zaczęły im ciążyć. Waga dobra i zła z każdą chwilą przechyla się coraz bardziej, trupy dosłownie wychodzą z szafy a jakby tego było mało, na scenę wpada córka Kyłyny żądając należnego jej tytułu i mocy dziedziczki.

Przed Maszą, Daszą i Katią wiele trudnych decyzji i działań. Od tego jakie podejmą kroki i czy gotowe będą złożyć ofiarę zależą losy Miasta i jego mieszkańców: przeszłych, teraźniejszych i przyszłych. Jak potoczą się dzieje Kijowa, gdy cofnie się rewolucję? Czy zło może prowadzić do dobra, a dobro do zguby? Czy każdy dobry uczynek musi zostać ukarany? I komu do diaska wierzyć, gdy wokół Ciebie wszyscy wydają się snuć własną sieć knowań i tajemnic?

Wiedźmy Kijowa Strzał w operze to książka w której trzeba się zgubić, żeby się odnaleźć. O ile pierwszy tom był dobry, o tyle drugi przerósł moje oczekiwania. Łada Łuzina niczym kijowica za pomocą magii łączy w swojej powieści fantastykę i historię snując z nich opowieść, która jak zaklęcie wciąga czytelnika do środka. Nie znam drugiej pisarki ani pisarza, którzy tak umiejętnie potrafiliby utkać historię mieszając w niej przeszłość i magię potrzebną do jej obudzenia. Dziesiątki nawiązań literackich i ciągłe wzywanie Bułhakowa sprawia, że skończywszy Wiedźmy człowiek ma ochotę sięgnąć po Mistrza i Małgorzatę czy Białą gwardię i szukać w niej wszystkiego czego już dowiedział się na kartach opowieści o trzech kijowicach.

Tyle, że „[...] Annuszka już kupiła olej słonecznikowy, i nie dość, że kupiła, ale już go nawet rozlała. [...]”

Nie owijając w bawełnę: książka Wiedźmy Kijowa Strzał w operze mnie zachwyciła. Dawno żadna pozycja nie zmusiła mnie do tak intensywnych przemyśleń nad naturą ludzi i sensem istnienia. Nad dobrem i złem, które bez siebie nie mogą istnieć, nad przeznaczeniem i sensem poświęcenia… Bowiem choć zalicza się ją do fantastyki ma w sobie więcej z nurtu filozoficznego niż zajęcia z filozofii, na które uczęszczałam na studiach. Ten literacki miszmasz wymusza chwilę postoju, refleksji i zadumy nad przeszłością i przyszłością, zrozumienia, że jedno bez drugiego nie może istnieć – jednocześnie nie tracąc ani krzty magii napędzającej fabułę i losy głównych bohaterek.

Łada Łuzina, która bez zbędnej skromności sama nazywa siebie „Panem Bogiem swojej książki” bez najmniejszych skrupułów rozgrywa dzieje swoich wiedźm dając im na przemian to uśmiech losu to znowu rzucając kłody pod nogi, tak że i bohaterki i czytelnik nie wiedzą czego się spodziewać na kolejnej stronie. I choć w tym tomie prym zdecydowanie wiedzie moja ulubienica Masza ma to swoje gorsze strony – bo i obrywa jej się najbardziej.

Ale do brzegu, bo zaraz wyjdzie mi tutaj elaborat :D Wiedźmy Kijowa Strzał w operze ukradły mi serce i spokojny sen, zmusiły mnie do niełatwych przemyśleń jednocześnie zabierając do świata, który dziś istnieje już tylko na zdjęciach i w spisanych wspomnieniach. Zachwyciły mnie i jednocześnie przeciągnęły przez całą gamę emocjonalnych wyzwań od irytacji i złości po smutek i zakochanie w złotych dachach cerkwi, które podziwiałam razem z Maszą. Bo musicie mi uwierzyć, gdy mówię, że ta książka ma w sobie prawdziwą moc, moc która pozwala czytelnikowi razem z Daszą pędzić przez miasto na mopedzie i razem z Katią niczym rasowym bankierem pomnażać majątki. I cierpieć razem z Maszą … cierpieć nad wszystkim co utraciła i co musiała zniszczyć. Razem z nią podejmować decyzje od których zależeć będą losy milionów i trzech wiedźm, złożyć ofiarę i podążyć za swoim przeznaczeniem. Bo przecież nigdy się nie narodzić, to nie to samo co umrzeć….

Dla mnie 10/10

Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu Insignis

#współpracarecenzencka

#współpracabarterowa

#współpracareklamowa

Dziś przychodzę do Was z recenzją książki "Wiedźmy Kijowa: Strzał w operze” Łady Łuziny. 📚 Jest to kontynuacja fantastyczno - historycznej serii o kobietach i magii ✨️ rozpoczętej w tomie „Wiedźmy Kijowa: Miecz i krzyż”.

Bohaterkami cyklu są Masza, Dasza i Katia. Pierwsza z nich to inteligentna i skromna studentka historii. 👩‍🎓 Druga to zwariowana piosenkarka śpiewająca w nocnym klubie. 🎤🎶 Trzecia jest twardą bizneswoman o wielkim sercu, która odnosi niemałe sukcesy. 🏆 Te trzy, pochodzące ze współczesnego świata kobiety, swoje przygody przeżywają w Kijowie w czasach rewolucji październikowej. 😮 Przenoszą się w czasie, aby znaleźć lekarstwo na problemy trapiące współczesną stolicę Ukrainy. 😔 Po drodze czeka na nie wiele przygód i śmiertelne niebezpieczeństwo. Czy uda im się zmienić historię i zapobiec "czerwonej rewolucji"❓️

Zacznę od tego, że tom drugi jest jeszcze lepszy od pierwszej części cyklu, choć w ostatecznym rozrachunku obie książki czytało mi się dobrze. 👍😊 Historia opisana przez autorkę jest niezwykle klimatyczna, a owy klimat tworzą Kijów, jego kultura, artyści (spotykamy tu nawet samego Michaiła Bułhakowa! 🤩), literatura i wierzenia, a wszystko to doprawione jest szczyptą magii. ✨️ Niesamowity wschodni klimat został przez Ładę Łuzinę oddany bezbłędnie, 👌 a inspirację "Mistrzem i Małgorzatą" widać tu jak na dłoni. Dla mnie to ogromne plusy tej powieści❗️👍

Mocnymi stronami książki są również charyzmatyczni bohaterowie, wciągająca fabuła, 🤩 pasjonujący wątek kryminalny, magia i niepowtarzalny klimat Stolicy Wiedźm. To wszystko czyni ze "Strzału w operze" kawał dobrej literatury. 😍📚 Gorąco polecam Wam sięgnąć po tę porywającą serię i poznać skrywane przez dawny Kijów tajemnice. Nie będziecie żałować❗️😊

Nie tak dawno swoją premierę miał drugi tom przebojowej, porywającej serii fantastyczno-historycznej o wiedźmach z Kijowa, „Strzał w operze” (spokojnie, możecie czytać poza kolejnością).

Jakiż ta książka ma klimat, nie do wiary!

Jak dużo lepsza jest od tomu poprzedniego, w którym kilka kwestii mocno mi zgrzytało, choć sam w sobie na pewno zły nie był. Za to w „Strzale w operze” wszystko jest akurat!

Łada Łuzina, która prywatnie jest miłośniczką Kijowa, badającą jego historię, kwestie etniczne, religie, wierzenia, niebywale wręcz oddała klimat tego niezwykłego miasta, ze wszystkimi jego skarbami: literaturą, kulturą. A w samym środku Kijowa sprzed ponad 100 lat, umieściła trzy nietuzinkowe bohaterki: Maszę, Daszę oraz Katię, czyli delikatną studentkę, piosenkarkę z nocnego klubu oraz niepokorną kobietę sukcesu.

Jakim cudem współczesne kobiety znalazły się w Kijowie z czasów rewolucji październikowej i co, u licha, tam robiły? Ha! To właśnie najciekawsza kwestia, którą życzliwie przemilczę. Tego dowiecie się już sami :)

Jeśli nie czujecie się do końca przekonani, że „Wiedźmy Kijowa. Strzał w operze” to obowiązkowa wakacyjna pozycja, to dodam tylko, że te trzy charyzmatyczne babeczki, w swojej niezwykłej podróży w przeszłość, złączą swoje losy z samym Bułhakowem!

Czarująca (w przenośni i dosłownie) powieść, w której magia łączy się z iście kryminalną zagadką, a historia przeplata z kuglarstwem :)

Niezwykle niespodzianka po lekko średniawym pierwszym tomie.

Zdecydowanie polecam!