Spróbuj mi zaufać. Prosta zabawa. Tom 3

"Spróbuj mi zaufać" to trzeci tom serii "Prosta zabawa", który skupia się na historii Dennisa Wrighta i Elsie Galwin. Nawet nie wiecie jak bardzo czekałam na moment, w którym ta książka pojawi się w formie papierowej. Potrzeba posiadania fizycznej historii Dennisa i Elsia była większa niż mogłabym sobie wyobrazić. Dennisa pokochałam już w "Prostym zakładzie" bo jego styl bycia i charakter szybko do mnie przemówiły sprawiając, że szybko zdobył moje serce. Jednak dopiero jego własna historia uświadomiła mnie jak wiele skrywa ten chłopak i jak wiele mnie z nim łączy. Widzieliście dedykację do "Spróbuj mi zaufać"? Mam nadzieję, że tak bo dla mnie jest ona jedną z najpiękniejszych i najprawdziwszych dedykacji jakie kiedykolwiek widziałam. We mnie uderzyła ona tak mocno, że nawet nie zdajecie sobie sprawy. Historię Dena i Elsie czytałam na Wattpadzie. Czytałam ją kilka razy a i tak za każdym razem przeżywam ją tak samo jakbym czytała ją po raz pierwszy. To jest absolutnie niesamowite. SMZ pochłania dosłownie od pierwszych stron. Agata włożyła masę ciężkiej pracy w tą książkę tworząc kolejne książkowe arcydzieło. Historia Dennisa i Elsie to spora, ponad pięciuset stronnicowa, cegiełka, której w ogóle nie czuć podczas czytania. Co to znaczy? A no to, że ta historia tak pochłania, że traci się poczucie czasu i nie ma mowy o oderwaniu się od czytania. Cały czas chce się więcej i więcej. Tak było właśnie ze mną. Fabuła przedstawia codzienne życie naszych bohaterów, którzy są już na studiach oraz samą relację Dena i Elsie. Coś co musicie wiedzieć to to, że historia tej dwójki to slow burn z naciskiem na slow. Jeśli oczekujecie od książki, że będą tu mocne sceny zbliżeń albo szybko rozkręci się relacja głównych bohaterów - no tego w SMZ nie znajdziecie. Naprawdę nie chciałabym czytać później recenzji, w których ktoś narzeka na to więc miejcie to na uwadze. Relacja Dennisa i Elsie dzieje się w idealnym tempie. Za każdym razem jestem coraz bardziej oczarowana tym, jak Agata to poprowadziła i jak stopniowo pokazywała, że bohaterowie próbują sobie zaufać. Dlatego też ten tytuł idealnie pasuje do ich historii. Ta relacja dzieje się powoli ponieważ nasi bohaterowie zostali styrani przez życie. Przysięgam, że oboje zasługują na całe dobro tego świata. Dennis to z pozoru pewny siebie chłopak, grupowy śmieszek, który zawsze rozbawia towarzystwo i ogólnie sprawia wrażenie osoby mającej wywalone na wszystko i nie mającej problemów. Tyle, że prawda jest zgoła inna. Dennis właśnie za taką maską skrywa ból, samotność i myśli, które wywoływały u mnie nie raz łzy. Ten chłopak stracił jedną z najważniejszych osób w swoim życiu i się o to obwinia. Nawet nie wiecie jak często miałam ochotę mocno go przytulić. Powyżej napisałam, że sporo mnie łączy z Dennisem. On jest jednym z nielicznych bohaterów, z którymi się utożsamiam i z którymi poczułam szczególną więź. Wiele cech mam wspólnych z Dennisem i chyba właśnie dlatego jego historia tak mnie dotknęła. Elsie to kolejna osoba, która przeszła przez piekło. Zaufała nieodpowiednim osobą przez co przeszła przez coś, czego żadna z nas nie chciałaby doświadczyć. Teraz ma ogromne problemy z zaufaniem i boi się poznawać nowe osoby. Jednak na przestrzeni całej książki widać jak idzie do przodu i jak stawia naprzód swoim lękom i myślom. Przysięgam, że w tych momentach byłam z niej najdumniejsza. Kocham tą dwójkę całym sercem i przeżywałam ich historię bardziej niż własne życie. Kocham ten delikatny sposób w jaki Agata poprowadziła ich relację i jak z każdym kolejnym rozdziałem, małymi kroczkami znaczyli dla siebie coraz więcej. To było cudowne. To jakie wsparcie dawali sobie wzajemnie zawsze mnie rozczulało. Pewnie już to kiedyś wspominałam, ale tak cholernie kocham przyjaźń Caleba i Dennisa, że dosłownie jest to coś, na co nie zasługujemy. Nie mam wystarczającej ilości słów by w pełni opisać moją miłość do "Spróbuj mi zaufać" ale kocham tą książkę całym sercem i wiem, że ilekroć bym jej nie czytała - zawsze będę ją przeżywać tak samo mocno i na nowo. Brak skali by ocenić tą historię - po prostu czytajcie "Spróbuj mi zaufać" a obiecuję, że się nie zawiedziecie💚

"...ostroż­nie trze­ba do­bie­rać ludzi w swoim oto­cze­niu i uwa­żać na to, komu się ufa. Jak każdy może oka­zać się cho­ler­nym su­kin­sy­nem albo że­ru­ją­cą na nie­szczę­ściu in­nych żmiją. Jak łatwo można dać się oszu­kać i zra­nić, jeśli nie bę­dzie się czuj­nym albo opu­ści na jakiś czas gardę".

“Spróbuj mi zaufać” czyli kolejna świetna książka spod pióra Agaty Polte po którą miałyśmy przyjemność sięgnąć 😊 Dennis Wright to chłopak, którego określilibyście mianem śmieszka, luzaka czy po prostu wesołka. Lubi prowadzić nieco rozrywkowy tryb życia ale lubi także i wyzwania. Takim wyzwaniem staje się dla niego Elizabeth Galvin, dziewczyna, która była prześladowana w liceum przez co woli nie przyciągać niczyjej uwagi i skupić się jedynie na nauce. Wkrótce jednak okaże się, że ta dwójka ma ze sobą wiele wspólnego i oboje potrzebują się nawzajem bardziej, niż przypuszczali. Jednak do tego musieliby sobie zaufać… czy mimo wszystko im się to uda?

W trzecim tomie serii "Prosta zabawa" ponownie spotkamy bohaterów z poprzednich części tym razem jednak skupiając się na historii Dennisa. Mimo iż, tak jak wyżej wspomniałyśmy chłopak mógłby Wam się pozornie wydawać osobą wiecznie uśmiechniętą okazuje się, że tak naprawdę jest to tylko maska. Im szerzej się uśmiecha tym większy ból w sobie skrywa nie chcąc pokazać otaczającemu go światu z jakimi naprawdę problemami się boryka i jakie tajemnice skrywa. Jeżeli natomiast chodzi o Elizabeth... Szczerze? Z jednej strony nam było szkoda dziewczyny przez to co ją spotkało ale z drugiej strony patrząc jak ona i Dennis na siebie wzajemnie wpływają czasami przez myśl nam przeszło, że "nie ma tego złego..." Bo może w innym przypadku by się nigdy nie poznali?

To co bardzo nam się podoba i warto podkreślić to fakt, że książki autorki nie są płytkie, "suche" (nie bez emocji) i ich fabuła jest zdecydowanie przemyślana. Agata Polte w tej książce zwraca uwagę na bardzo istotne kwestie, które nie jednemu dadzą do myślenia i mamy nadzieje, pozwolą wyciągnąć wnioski. Pokaże czytelnikom co mogą spowodować problemy z zaufaniem i jak ogromny ma się wtedy dystans do ludzi. Niestety zobaczymy jak ciężko takie zaufanie jest odbudować i odzyskać wiarę w ludzi bo to właśnie oni potrafią skrzywdzić najbardziej. Zobaczymy także, że czasami prawdziwi przyjaciele mogą stać się bliżsi niż rodzina z którą łączą nas więzy krwi. I choć momentami było nam naprawdę żal naszych bohaterów przez smutne sytuacje jakie ich spotykały i cały czas trzymałyśmy za nich mocno kciuki aby jednak zaznali szczęścia bo na nie w zupełności zasługiwali to uważamy, że było warto to przeżyć i dzięki nim zobaczyć co jest naprawdę istotne 💛💚 na koniec dodać musimy, że dodatkowym, ogromnym plusem książki jest... Fantastycznie opracowany motyw sportu który został wpleciony w tę historię! 😍 Jeżeli zatem ktoś miałby wątpliwości to powiemy Wam, że zdecydowanie polecamy tę książkę! 🥰

Często bywa tak, że w zyciu spotykają się dwie nieznajome osoby, a z czasem okazuje się, że łączy ich więcej, niż się spodziewali. Książka Agaty Polte to pozycja, którą miałam okazję ostatnio przeczytać, a która okazała się ciekawa, ukazująca, że nie zawsze możemy mieć pewność, że właściwie kogoś oceniamy.

„Niektóre rzeczy po prostu muszą się wydarzyć. Najważniejsze, żeby sobie z nimi poradzić i wyjść z tego silniejszym.”

Tym razem czas na historię przyjaźni, która po jakimś czasie przeradza się w coś więcej. Jest to długa opowieść z serii, gdzie uczucie naprawdę długo się rozwija. Książka też raczej nie należy do krótkich. Jest to typ powolnie rozwijającej się przyjaźni, zaufania, wsparcia i ujrzenia tego, co najważniejsze.

Agata w sposób skrupulatny przedstawiała kolejne sceny, kolejne wypady przyjaciół i rozmowy. Książka nie jest w stylu, że rach ciach i mamy, to na co wszyscy czekali. Ma to zarówno swoje plusy i minusy.

Książka bez większych dramatów, bardziej opowiadająca o tym, że młodzi także zmagają się z licznymi traumami i często ukrywają to wszystko pod maskami. Czasem obcy człowiek sprawi, że wyjdziemy ze swojej skorupy i w końcu zobaczymy, że świat w nie każdym momencie jest zły.

Zdaje sobie sprawę, że Autorka chciała stworzyć coś innego, coś dla młodszej grupy odbiorców, ale mam jeden minus mimo wszystko było za wolno i zbyt dokładnie wszystko zostało przedstawione i zbyt wolno to się rozwijało. Nie zawsze rozumiałam zachowanie Elizabeth, bo jednak była cichą, wycofaną dziewczyną, ale mam wrażenie, że nie raz najbardziej tutaj w serce dostawał Dennis i chyba momentami naprawdę podziwiałam wytrwałość chłopa i jego wytrzymałość (szczególnie na końcu ;))

Jak dla mnie mocna 7.

"– Boisz się mnie?

– Wpadłeś tu jak jakiś psychol – warczy, mrużąc oczy. – I jeszcze chcesz mnie okraść. Nie, zakochałam się od pierwszego wejrzenia.

Czuję, jak na moje usta wypływa uśmiech.

– No to jest nas dwoje."

Jeśli jeszcze nie znacie twórczości Agaty Polte, to jest to kolejny powód, aby to zmienić! "Spróbuj mi zaufać" to kontynuacja historii Caleba i Octavii z "Prostego zakładu" i "Prostej zemsty", więc polecam najpierw zapoznać się z tamtymi tekstami.😊

Tutaj poznacie bliżej Dennisa, jednego z ich przyjaciół, oraz Elisabeth - o niej też trochę w poprzednich tomach było. 😊

Oboje przeszli w życiu wiele, zbyt wiele, jak na swój wiek.

Dennis to wiecznie uśmiechnięty chłopak, który swoje demony trzyma głęboko schowane, ale kiedy wychodzą na wolność, nie dzieje się z nim dobrze.😒

Pewnego dnia spotyka Elsie - cichą dziewczynę, bojącą się nawiązywać nowe relację ze względu na okropną przeszłość związaną z prześladowaniem w liceum i innymi sprawami...

Na pozór różnią się diametralnie, a jednak wkrótce okaże się, że łączy ich dość dużo.🤭

Czy otworzą się na tę znajomość?

Czy będą w stanie sobie zaufać?

"Cal: Jak randka?

Ja: Skąd mam wiedzieć, nie zabrałeś mnie ze sobą.

Cal: Bardzo śmieszne. Pytam o twoją, nie o moją randkę.

Ja: Typowo. Pogadaliśmy, wylała na mnie kawę, powiedziała, że mam dać jej spokój… Chyba się zakochała, jak sądzisz?

Cal: Szykuj obrączki."

Mam wrażenie, że moje słowa nie oddadzą tego, jak ta książka jest cudna!🤩

Mimo że trochę stron ma, to każda kolejna potrafi wywołać na twarzy czytelnika uśmiech, wzruszenie albo smutek.

Owszem, będzie tu kilka ciężkich tematów, bardzo bolesnych przeżyć, takich, że chce się wejść do książki i przytulić bohaterów, ale dzięki ich charakterom, powieść zachowuje lekkość i jest też po prostu urocza.

A może to wszystko przez Dennisa...?😁

Uwielbiam to, że w tym przypadku to on jest takim sunshine, a Elsie grumpy. 😊 Oczywiście nie do końca, bo wszystko bierze się z ich wcześniejszych przeżyć i wraz z bliższym poznaniem, ich zachowanie się zmieni, ale i tak podobał mi się ten początkowy kontrast.😉

"– Ja po prostu chcę, żeby wszystko było jasne, Dennis.

– Wszystko jest jasne – zapewniam swobodnie. – Ty nie szukasz faceta. Ja nie szukam faceta. Na co nam faceci? Możemy się kumplować bez nich."

Bardzo lubię sposób, w jaki autorka kreuje bohaterów i tutaj ponownie wykonała świetną pracę. Nie tylko przy tworzeniu tych głównych, ale i pobocznych postaci. Pokazała, jak bardzo pozory mogą mylić, jak łatwo nam jest kogoś oceniać i wyciągać pochopne wnioski oraz to, jak wydarzenia z przeszłości wpływają na naszą przyszłość.

Kolejna pięknie ukazana sprawa to przyjaźń i jej niesamowita siła! Właściwie, jest to podstawa całej opowieści i jestem tym zachwycona, bo mimo tego, miłość nie zeszła na dalszy plan. 😉

Ale co do tej przyjaźni- myślę, że każdy chciałby mieć przy sobie takich ludzi, jak Elsie, Dennis, Octavia i Caleb.

Ich interakcje były cudowne i bardzo zabawne, stanowiły naprawdę dużą część fabuły, co było świetne.😊

Zastanawiam się, czy jest w tej książce coś, co mi się nie podobało, ale dochodzę do wniosku, że nie. Jest to idealna pozycja dla wszystkich czytelników (16+), łączy w sobie humor, morał, smutek i nadzieję, wywołuje mnóstwo emocji i daje takiego mentalnego przytulasa. 😊

Uwielbiam! 9/10💗

"– Dennis… Ja nie szukam chłopaka. Nie szukam przyjaciół. Nie…

– Czasami oni po prostu znajdują nas – oznajmiam. – Więc się nie przejmuj. Nie musisz nikogo szukać, to ja ciebie znalazłem."