Spoiler Alert

Randka z gwiazdą fanfików.

April Whitter jest wierną fanką Lawineasza, czyli shipu z popularnego serialu. Kobieta udziela się na forum i tworzy ogniste opowiadania inspirowane przygodami Lawinii i Eneasza. Nie spodziewa się jednak, że jej zdjęcie cosplayowego stroju wywoła internetową burzę. Marcus, odtwórca roli Eneasza, postanawia pomóc dziewczynie z nienawiścią internautów i zaprasza ją na randkę. April początkowo nie jest przekonana do irytującego aktora, lecz z czasem odkrywa kolejne sekrety mężczyzny. Nie spodziewa się, iż to właśnie on jest jej internetowym przyjacielem z forum...

Olivia Dade postanowiła sięgnąć po popularne motywy i stworzyć historię o... fandomach! Spoiler Alert to historia miłosna rozgrywająca się między fanką serialu i aktorem odgrywającym główną rolę w popularnej produkcji. Miałam nadzieję, iż opowieść April i Marcusa okaże się ekscytującą przygodą. Czy warto dołączyć do fanfikowego środowiska i stać się wielbicielem Lawineasza?

Spoiler Alert obiecywało emocjonalną opowieść o walce z oczekiwaniami innych, uroczej miłości, cenie sławy, ale także urokach fandomów. Niestety, Olivia Dade z czasem sięgnęła po dość oklepane rozwiązania i irytujące schematy, na które nie można było przymknąć oka. Szkoda, gdyż losy April i Marcusa początkowo potrafiły zauroczyć lekkim klimatem i tajemnicami związanymi z serialowymi dramatami. Czytelnicy poszukujący niezobowiązującej powieści na jeden wieczór mogą śmiało spróbować szczęścia z perypetiami twórców fanfików. Jak zakończy się ich historia?

Pełna recenzja na stronie: [Adres usunięty] |

Słuchajcie, to świetna książka o samoakceptacji. Przedstawia nam losy pewnej dziewczyny, która robiąc sobie zdjęcia pragnie spełnić swoje marzenie. Niestety jak to w naszej erze teraz jest obecne, wylewa się na nią stado złych i obrażająca ją komentarzy. Wytykają jej jak obfitych jest kształtów nie myśląc o tym, że to ją rani. Jednak znajdzie się ktoś, kto będzie chciał jej pomóc. Pewna znana osoba pokaże się z nią u boku robiąc tym samym szum w mediach. Uwierzcie mi, że to naprawdę może się skończyć w dwojaki sposób. Jednak oprócz tego faktu mamy też wiele innych cennych uwag, które powinny dać czytelnikowi do myślenia. Pierwszą z nich jest utrzymanie tajemnicy. Wielu ludzi tego nie potrafi i na swoje tłumaczenie paplania jęzorem tłumaczą się w sposób co najmniej dziecinny. Mamy też temat bycia dyslektykiem. W obecnym świecie jest ogrom takich osób, tylko dzielą się na dwie grupy. Tą, która czuje się skazana na porażkę i nic z tym nie robi i drugą, która ten fakt ukrywa i stara się wciąż spełniać swoje marzenia. To ludzie bardzo odważni, którzy potrafią mierzyć się ze swoim problemem i sięgają ponad to. Bardzo takie osoby podziwiam, bo pokazują, że nie ma rzeczy niemożliwych. Kolejna rzecz, która mi się spodobała była podkreślona niemal do samego końca. Chodziło o to, że nie ważne jak się wygląda, bo to wnętrze człowieka jest najgłówniejszym pięknem. Ludzie nie powinni osądzać innych na podstawie ich wyglądu. Sama często spotykam się z oceną w oczach innych, gdyż wydaje im się, że każdy ma prawo do bycia szczupłym, a kto ma jakieś mankamenty, to oznacza, że jest leniem i wszystkożernym potworem. Nikt nie pomyśli, czy ktoś nie jest chory, czy ma skłonności genetyczne, czy też bierze leki i do wyboru ma albo one z nadmiarem wagi albo straci życie. Każdy z nas jest inny i każdy jest wyjątkowy. Pamiętajcie, że nie ważne jak się wygląda, bo dla kogoś możemy być najpiękniejsi na świecie. Jeśli komuś coś przeszkadza, to niestety to tylko jego problem:-) Książka czyta się sama, ma dużo dialogów, szczere przesłania i potrafi podbudować czytelnika. Polecam przeczytać!

Mam mieszane uczucia co do tej pozycji. Z jednej strony podobała mi się, z drugiej czasami za bardzo mi się ciągnęła. Z jednej strony wątki bardzo ciekawe, z innej wątek plus size za mocno wychodził przed szereg i to w odwrotny sposób niż miało być w fabule. Przynajmniej ja mam takie odczucia. Książka według mnie miała ukazać osoby większych rozmiarów jako osoby, które też mają coś do powiedzenia, że nie mają powodu do wstydu, że też mogą coś osiągnąć. Jednak niektóre kwestie były bardzo negatywne w ich kierunku, co w ogóle zmieniło moje nastawienie do tej książki. Fabuła jest ciekawa, ale dla mnie są zgrzyty, które popsuły mi radość z czytania.

Mimo tego podobało mi się, że autorka poruszyła także ważne tematy typu brak akceptacji w środowisku rodzinnym, jak też koleżeńskim. Hejt w internecie, który odbija się mocno na życiu człowieka.

Całość nie jest zła, bardziej dziwna, która powoduje, że tak naprawdę sama nie wiesz, jak masz ocenić tę pozycję. Pióro autorki przyjemne, lecz chyba pogubiła się trochę w głównym wątku, co później spowodowało te całe zamieszanie i zmiany w zachowaniu bohaterów i w całej fabułę. Tak jakby zamysł na książkę zmienił się w jednej sekundzie.

Hm pozostaje mi jedynie napisać, żebyście przeczytali i sami ocenili czy Wam się podoba, czy też nie.

Ja jestem całkowicie zmieszana i mogę jedynie stwierdzić, że na pewno dam autorce drugą szansę i chętnie przeczytam jeszcze coś spod jej pióra. Jednak ta pozycja jest pół na pół dla mnie.

Marcus Caster-Rupp to wzięty aktor. Aktualnie występuje w serialu Bogowie bram , nawiązującego nieco do mitologii rzymskiej epickiego i stworzonego z dużym roznachem.

Mężczyzna dysponuje wszystkimi atutami, które przyciągają publiczność. Przystojny, uśmiechnięty, lecz sądząc po wywiadach niezbyt mądry.

April Whittier jest geologiem i wykonuje poważny zawód, jest również ogromną fanką świata wykreowanego w powieściach E. Wade'a ,uwielbia również adaptację firmową, choć jej zastrzeżenia budzi sposób przedstawienia ulubionej bohaterki-Lawinii.

Właśnie to popchnęło ją do stworzenia pierwszego opowiadania w ukochanym uniwersum.

Hobby dziewczyny to również cosplay.

Pewnego dnia na Twitterze pojawia się post twórców zachęcający sympatyków Bogów bram do dzielenia się zdjęciami w kostiumach ulubionych postaci.

Dziewczyna mimo dręczących obaw publikuje swoją fotografię.

Ta szybko staje się tematem ogromnej dyskusji, a wszystko z racji tego,że panna Whittier zalicza się do osób o bujniejszych kształtach, a rozmiar jaki nosi nie wpisuje się w ogólnie przyjęte ramy.

Treść jej wpisu dociera do serialowego Eneasza, który widząc nienawistne, pełne jadu komentarze postanawia utrzeć nosa ich autorom zaprasza swoją wielbicielkę na randkę.

Pierwsze minuty owego spotkania są niezręczne, lecz im dłużej trwa.. oboje zauważają, że konwersacja jest. Niewymuszona i swobodna.

Czy ta relacja może się przerodzić w coś więcej?

Jakie sekrety skrywa gwiazdor?

Spoiler alert to pierwsza z cyklu książek Olivii Dade .

Poruszane w niej wątki to przede wszystkim samoakceptacja, ciałopozywność, stygmatyzacja osób plus size, romans ze znaną osobą oraz społeczność gromadząca fanów różnych uniwersów, a także złożoność relacji rodzinnych.

Bardzo szybko wciągnęłam się w fabułę powieści Olivii Dade. Niewiele czasu zajęło mi też odgadnięcie , kto był inspiracją do wykreowania postaci Marcusa.

To była bardzo lekka i przyjemna fabuła, choć nie brakowało poważnych tematów.

Nie zdradzę więcej, ,musicie sięgnąć po książkę by dowiedzieć się więcej 🤍

To był bardzo satysfakcjonujący czas. Uwielbiam takie książki, dostałam ukochane wątki i nieszablonową postać kobiecą, którą bardzo polubiłam ❤️

Polecam ❤️

Czy zdjęcie na instragramie może zmienić życie ? Zdecydowanie może zarówno być coś pozytywnego, ale wręcz przeciwnie. April nie spodziewała się, że poprzez jedno zdjęcie wywiąże się relacja z gwiazdą kina. Randka, wzajemna fascynacja i sekrety, to i dużo więcej znajdziecie w tej pozycji.

Dla Marcusa to był impuls zaprosił April na randkę. Nigdy nie spodziewał się, że puszysta kobieta tak go zauroczy. Pierwsze może dosyć niezdarne spotkanie zmieni się w coś więcej, jednak Marcus ma tajemnice, a jak dobrze wszyscy wiemy, sekrety kiedyś wyjdą na jaw i potem może być za późno....

Podczas lektury nie czułam, że czytam o dojrzałych bohaterach. Ich postawa była bardziej jak u nastolatków. Luźne podejście, czasami głupota i nastoletnie podchody.

Choć muszę przyznać, że momentami się ciągnęła fajnie spędziłam z nią dwa wieczory, dobrze się ją czytało i była może jednak odmienna od wszystkich masowo wydawanych. Jak dla mnie mocna 6.