Zacznij żyć, Chloe Brown

Chloe Brown to kobieta, która wszystko skrupulatnie planuje, tworząc coraz to nowsze listy. Po wypadku, podczas którego prawie otarła się o śmierć postanawia żyć pełną piersią. Dlatego tworzy kolejną listę i od tego momentu będzie starać się czerpać z życia jak najwięcej. Niestety to nic łatwego, dlatego też nasza maniaczka komputerowa potrzebuje przewodnika.

Początkowo Chloe i Red nie przypadli sobie do gustu. Mamy tutaj motyw grumpy x sunshine, jednak przedstawiony inaczej niż zawsze, ponieważ naszą marudą zostaje Chloe, a aurę słoneczka rozsiewa wokół siebie Redford, który zawsze śpieszy na ratunek wszystkim mieszkańcom bloku. Nie można powiedzieć, że ten romans był prosty. Poruszone tutaj tematy są trudne. Mamy walkę z chorobą, która sprawia naszej głównej bohaterce wiele bólu, powroty do trudnej przeszłości ze względu na przemoc w związku. Mnie ta pozycja niejednokrotnie zaskoczyła. Autorka zdecydowanie nie podąża schematami i cudownie czyta się o czymś co wykracza poza znane nam ramy.

Lista Chloe Brown połączyła naszych głównych bohaterów. Wątek romantyczny w tej książce niesamowicie przypadł mi do gustu, ponieważ była to relacja dojrzała, a nasi bohaterowie musieli nauczyć się wspólnego funkcjonowania po tym, z czym zmagali się w poprzednich związkach. Budowanie ich relacji przebiegło bardzo rzeczywiście i uwierzyłam w ich uczucie. Sami bohaterowie byli prawdziwi, przez to, że nie byli idealni.

„Zacznij żyć, Chloe Brown” to książka przede wszystkim o ryzyku. Nasza bohaterka wiele razy musiała zaryzykować, choć było to dla niej trudne i nowe doświadczenie. Warto korzystać z życia w stu procentach, bo przecież odwaga to nie cecha charakteru, a kwestia wyboru.

Ta książka to cudowna komedia romantyczna, która momentami rozpali was także do czerwoności. Książka bogata jest w opisy, które cudownie nadają klimatu. Urocza, subtelna, ale jakże ważna. Bierzcie z życia garściami, kochani❤️

„Jeszcze nie odmieniła swojego życia, ale zaczęła już nad tym pracować. Zgodnie z wolą wszechświata przepoczwarzała się. Pewnego dnia, już niedługo, zmieni się w pięknego motyla i od tej pory będzie robić tylko to, co fajne, bez względu na fakt, czy te rzeczy zostały przez nią wcześniej zaplanowane, czy też nie”.

„Zacznij żyć, Chloe Brown” ma w sobie pewną magię. Przede wszystkim pozwala czytelnikowi na skupieniu się na najdrobniejszych rzeczach, które przynoszą radość. Ta historia pokazuje, jak cieszyć się życiem i zacząć z niego korzystać.

Jeszcze nie spotkałam się z historią, która napisana została w sposób tak barwny i kwiecisty. Opisane emocje, wydarzenia i rozmowy były podniosłe i w pewien sposób niesamowite. To pióro fascynuje i sprawia, że wszystko w tej powieści wydaje się ważne.

Gdy myślę o tej historii, na początku pojawia się w mojej głowie słowo snobizm. Czasem pierwsze wrażenie wcale nie określa tego kim jesteśmy. Chloe i Red są na to najlepszym przykładem. Kocham ich całym serduszkiem. Chociaż ich relacja była bardzo nietypowa i zaczęła się nie najlepiej to wykazali się olbrzymią wyrozumiałością. Red pokazał Chloe jak wygląda prawdziwa relacja, okazując jej wsparcie, dając jej poczucie bezpieczeństwa i przyciągając swoją romantycznością.

„Zacznij żyć, Chloe Brown” jest niesamowicie błyskotliwą komedią romantyczną, która napisana jest ze smakiem i pikanterią. Jej głębia skupia się na życiu i wykorzystaniu go w maksymalny sposób, mimo wszystkich przeciwności. Chociaż historia rozkręca się dość wolno to na takie efekty warto czekać! Humor przeplatający się z doniosłym charakterem powieści miał w sobie to coś, coś co sprawiło, że spodobała mi się ta historia!

Chloe uważa, że jest nudna. Sama siebie w tej nudności nie lubi, dlatego postanawia stworzyć listę rzeczy, w jej mniemaniu dość szalonych, aby to zmienić. I tutaj już byłam przekonana o tym, że bardzo chcę przeczytać tą powieść, bo sama też jestem nudna. Tyle, że mi to nie przeszkadza.

Chloe i Red, główni bohaterowie, to para nietypowa i wymykająca się stereotypom. Ich przeżycia i traumy mocno ich definiują, ale w kontaktach ze sobą próbują się zmienić, chociaż ich znajomość rozpoczyna się dość niefortunnie i jest pełna wrogości. I tutaj duży plus dla autorki, że nie pokusiła się o kalkę, o kolejną romantyczną opowieść jakich wiele. Historia ta ma głębsze przesłanie, pokazuje jak ludzie, jakich spotykamy na swojej drodze wpływają na nasze postrzeganie siebie. I to jest najważniejsze w tej powieści.

Dla mnie to nie komedia, nie czułam tu żadnego romantyzmu, ani nawet chemii między postaciami. Autorka łatwo odbiegała od tematu i trochę przytłaczała dygresjami, przez co akcja traciła na szybkości. Czy to dobrze czy źle? Zależy, jednak miejcie to na uwadze.

Ogólne wrażenie jakie wywołała u mnie ta powieść jest dobre, ale oczekiwałam więcej. Mimo tego chętnie sięgnę po kontynuację.

i sztampowe postaci mają na celu doprowadzić do szczęśliwego zakończenia. Lecz coraz więcej Autorów, pisząc historie o miłości, stara się przekazać światu coś więcej. Poruszają tematy trudne, stawiają przed bohaterami życiowe wyzwania, a w wielu kreowanych postaciach można odnaleźć odrobinę siebie. I nawet jeśli finał opowieści jest znany od samego początku, to podróż, którą nam zapewnia, staje się dzięki niepowtarzalnej fabule wyjątkowa.

Chloe to dorosła kobieta, która odcięła się od prawdziwego życia lata temu. Większość czasu spędza zamknięta w czterech ścianach i choć cała rodzina zapewnia jej opiekę i wsparcie, na próżno szukać w jej otoczeniu przyjaciół, czy kandydatów do związku. Jest samotna, nie dzieje się u niej nic ekscytującego i gdy boleśnie, to do niej dociera, stara się coś zmienić. Problem w tym, że dla Chloe borykającej się z przewlekłą choroba, nie jest to zadanie tak łatwe jak dla innych. Ponadto jest osobą nad wyraz poukładaną, kocha planowanie, otaczają ją notatniki, ze skrupulatnie skonstruowanymi zapiskami, a jej praca pozwala jej na dużą elastyczność. Jak więc znaleźć rozrywki i znowu otworzyć się na świat? Zwłaszcza przy jej dość wyniosłym i chłodnym usposobieniu?

Red pracuje jako dozorca budynku, choć nie jest to kompletnie związane z jego zainteresowaniami. Jednak dzięki jego niesfornej naturze wszyscy jedzą mu z ręki, a on sam jest uwielbiany za naturalny uśmiech i pogodne nastawienie. Zawsze gotowy do pomocy i uprzejmy bez problemu zjednuje sobie kolejnych znajomych. Oprócz Chloe – z nią nie potrafi się porozumieć. A wszystko przez to, że jej osoba przypomina mu o przeszłości, która sprawiła, że znajduje się w tym miejscu, z pracą bez perspektyw i porzuconymi marzeniami. Ale przecież nie powinno się oceniać innych z góry, na podstawie kiepskich doświadczeń, prawda?

„Zacznij żyć, Chloe Brown” to zdecydowanie niestandardowy romans, który urzeka w całej swojej rozciągłości. Przede wszystkim chylę czoła przed Autorką za podjęcie się tak niewdzięcznego, ale i trudnego tematu, jakim jest funkcjonowanie z chorobą przewlekłą. Wspaniale oddała niezrozumienie przez otoczenie oraz codzienne zmagania się z własnymi ograniczeniami, co może wydawać się druzgocące dla osób, które nie mają z tym styczności, a z drugiej strony uświadamiać, że nie zawsze niechęć do wyjścia z domu, czy szukania rozrywek wiąże się z byciem nieuprzejmym czy odrzuceniem kontynuowania znajomości. Dodatkowo, perfekcyjnie wskazuje, jak doświadczenia z przeszłości mogą wpływać na zdolność ludzi do zaufania, do otworzenia się przed nimi, do pozwolenia swoim uczuciom, by przejęły kontrolę. Postaci w tej książce nie są idealne, i to jest po prostu piękne. A z drugiej strony nie znaczy to, że nie zasługują na znalezienie miłości i po prostu – na szczęście. W książce wyróżniają się również bohaterowie drugoplanowi, którzy zapewniają świetną rozrywkę, ale i sprawiają, że kolejne tomy zapowiadają się naprawdę obiecująco. Talia Hibbert zdecydowanie stworzyła powieść, która zasługuje na uwagę, a jej styl pisania i zdolność do przedstawiania emocji postaci, jak i przeniesienia czytelnika w wykreowany przez nią świat, jest naprawdę ujmująca i godna podziwu. Ze swojej strony gorąco zachęcam do poznania tej historii – absolutnie jest tego warta!

To miała być rozkoszna i piękna historia o miłości, trudach choroby przewlekłej i życiu pod kontrolą najbliższych. Myślałam, że to będzie opowieść o kroku w przód, radości z rozpoczęcia nowego rozdziału w życiu i uczuciu, które wszystko uleczy. Cóż, nie do końca to otrzymałam, ale to nie był stracony czas.

Chloe jest chora. Na co dzień boryka się z paraliżującymi falami bólu i bezradności. Jest też otoczona nadopiekuńczymi bliskimi, którzy doprowadzają ją czasem do ostateczności. W końcu, dziewczyna postanawia się od nich uwolnić i zacząć realizować proste marzenia ze swojej listy. Szybko okazuje się, że w tej sprawie będzie mógł jej pomóc tajemniczy Red.

To trochę nierówna lektura. Momentami fabuła pędzi jak szalona, czyta się ją jednym tchem, po to, by w którymś momencie wyhamować niemal do zera i wynudzić czytelniczkę. Wydawać by się mogło, że to celowy zabieg, ale wydaje mi się, że autorka po prostu wpadała na jakiś pomysł i natychmiast musiała pewne rzeczy wyjaśnić, nie zważając na wcześniejsze akcje.

Nie skreśliłam jednak tej historii, bowiem autorka zajęła się tu bardzo poważnymi tematami. I nie chodzi mi tu tylko o chorobę, ale też o życiu w toksycznym związku oraz przemocy fizycznej i psychicznej. Przedstawiła te wyjątkowo trudne sprawy w sposób bardzo przystępny, wyjaśniła metodologię działań przemocowych partnerów i zgłębiła wiedzę o fibromialgii.

Postaci są dość fajne, nieprzejaskrawione, czasami denerwujące, innym razem rozczulające, ale ładnie wpisujące się w fabułę. Do tego dość udane dialogi, które są i poważne i zabawne jednocześnie. No i rzecz jasna niełatwa relacja głównych bohaterów, którzy zaskakują i wprowadzają świeżość do treści.

Jeśli więc jesteś fanką/fanem poplątanych relacji i dość nierównej fabuły, która to zwalnia, to przyspiesza, to ta książka będzie dobrym wyborem.

Trafiłam już na parę recenzji "Zacznij żyć Chloe Brown" i nie było tam żadnych zachwytów, wręcz przeciwnie, zbiera raczej średnie noty. Zatem do głowy przychodzi mi jedna myśl: co jest ze mną nie tak? Mi ta książka bardzo przypadła do gustu! Za moment wytłumaczę dlaczego, ale pierwsze skupmy się choć odrobinę na fabule.

Chloe Brown cierpi na chorobę przewlekłą utrudniającą jej życie. Nie choruje na nią od urodzenia, nabyła ją parę lat temu. Na czym polega jej przypadłość? Odczuwa nieustanny ból mięśni, często męczy się w takim stopniu, że utrudnia to jej życie. Jej starzy przyjaciele odsunęli się od niej, ale rodzinna jest wsparciem. Pewien incydent jest impulsem do zmian w codzienności kobiety, wprowadza w swoje życie listę rzeczy, które chce wykonać. Pierwszym krokiem jest zmiana miejsca zamieszkania, wyprowadzka z rodzinnego domu. Po zamieszkaniu w wynajmowanym mieszkaniu wszystko układa się doskonale, siostry regularnie ją odwiedzają, nawet zostawiają w jej lodówce pojemniki z posiłkami. Jedna rzecz, a właściwie osoba, zakłóca jej spokój: złota rączka budynku, rudowłosy Redford. O ile z początku ta dwójka pała do siebie niezbyt ciepłymi uczuciami, tak pod wpływem wspólnych chwil, krok po kroku odnajdują wspólny język. Ich relacja wraz z mijaniem kolejnych dni ewaluuje.

Talia Hibbert stworzyła historię przy której bardzo miło spędziłam niedzielne popołudnie. Wykreowani przez nią bohaterowie krok po kroku wciągali mnie w swój nieoczywisty świat. Żadne z tej dwójki nie miało łatwej przeszłości: Chloe po zapaleniu płuc musiała nauczyć się żyć z uciążliwą chorobą, poniekąd była zmuszona przystosować swoje życie do niej, nie miała innego wyboru. Na kolejnych stronach książki orientujemy się, że to, jak często odwiedzała ją rodzina nie było bezpodstawne. Oni musieli to robić, bo kobieta w każdej chwili mogła zasłabnąć. Ale przez to wszystko widzimy też, jak jest silna. Pracuje, walczy z bólem, a nawet ratuje koty z drzewa!

A Red? zakochałam się w nim. O ile z początku ocenił Chlo po pozorach tak potem, kiedy już trochę ją rozgryzł niesamowicie na nią uważał. Mam wrażenie że był jej poduszką bezpieczeństwa. Zamartwiał się, kiedy mógł ułatwiał jej życie, pilnował, by ta jadła i przede wszystkim pomagał jej spełniać kolejne punkty z listy. Miał olbrzymie, złote serce. Serce, które niestety przez pewne zawirowania z przeszłości z początku bało się kochać.

"Zacznij żyć Chloe Brown" to historia o odnalezieniu w życiu tej właściwej osoby. Kogoś, kto wybaczy nasze potknięcia, podniesie, gdy upadniemy, zaoferuje swe ramię, kiedy nie będziemy mieli sił iść dalej.

Na koniec mały minusik: historia była cudowna, ale chyba przez trzecioosobową narrację ciut ciężko z początku było mi wkręcić się w losy tytułowej kobiety. Ale to nie przeszkadza mi w poleceniu Wam tej historii!

Jedna skrupulatnie spisana w notatniku lista.

Siedem punktów, które miały odmienić jej szarą codzienność.

I jedna osoba, która niespodziewanie wkracza do jej życia, by pomóc je wykreślić.

Jak już pewnie wiecie, pozycja ta znajduje się na liście najlepszych romansów ostatnich 3 lat według portalu Goodreads. A ja wcale się temu nie dziwię! To było takie... urocze! I jednocześnie do bólu zabawne, a chwilami nawet pikantne. Po prostu pełen pakiet!

Powieść Talii to jedna z nielicznych książek, która broni się już samą kreacją bohaterów. To tak charakterne, barwne i przede wszystkim niebanalne(!) postaci, że nie sposób nie darzyć ich sympatią - dosłownie żal było się z nimi rozstawać. Całe szczęście to dopiero pierwszy tom serii, więc z niecierpliwością czekam na losy pozostałych sióstr.

I chociaż historia ta całościowo przybrała dosyć lekką formę, która w głównej mierze opiera się na rodzącym się między Chloe i Redem uczuciu oraz ich słownych utarczkach, to Hibbert niejednokrotnie zmusza czytelnika także do głębszych refleksji. W tle tego słodkiego romansu porusza motyw choroby, trudności z zaufaniem, zagubienia. I pokazuje, że nigdy nie za późno, by... zacząć żyć. Że mimo przeciwności losu, trzeba cieszyć się z każdej danej nam chwili, wycisnąć z niej ile się da.

"Zacznij żyć, Chloe Brown" otuli Was niczym ciepły koc. To niezwykle wdzięczna, niosąca ważne przesłanie historia, która zapada w pamięć. Wkroczcie śmiało do życia Chloe i wraz z nią ruszcie ku przygodzie - gwarantuję, że ciężko będzie się Wam z nią rozstać! 🍭

Talia Hibbert w pozytywny i pełen nadziei sposób pokazuje jak radzić sobie z niekoniecznie prostym życiem. Łącząc elementy powieści obyczajowej oraz romansu snuje opowieść, w której każdy z nas odnajdzie cząstkę siebie.

Już sam opis na okładce przyciągnął moją uwagę, ponieważ wydawał się przekorny i nie jednoznaczny. Nastawiona więc na sympatyczną lekturę otworzyłam się na pierwsze spotkanie z autorką, które - mogę to śmiało potwierdzić - okazało się strzałem w dziesiątkę. Szukałam lekkiej i niezobowiązującej lektury na leniwe popołudnie a jednak otrzymałam coś znacznie lepszego: bodziec do zmian i spojrzenie z dystansem na własne wybory, ponieważ życie i losy głównej bohaterki to szereg życiowych, wartych zapamiętania przykładów.

Tytułowa Chloe Brown to dziewczyna o kilku twarzach. Zmaga się z przewlekłą chorobą a jednak nie traci przy tym hartu ducha. Doskonale wie czego oczekuje od życia i realizuje swoją listę zadań krok po kroku po tym jak prawie otarła się o śmierć. Czy siedem punktów wystarczy, by odnaleźć się na nowo w życiu i rozpocząć nową przygodę? Chloe tego nie wie, ale na pewno zaryzykuje wszystko, by się przekonać. Punkt pierwszy już odhaczony! Co będzie następne?

Zabawna, nietuzinkowa oraz przywołująca na twarzy szczery uśmiech. Taka właśnie jest fabuła. Nie można się nudzić podczas przygody u boku głównej bohaterki, nie można również nie kibicować jej w drodze do realizacji celu. Oczywiście będzie wiele przeciwności, ciekawych zwrotów akcji a nawet subtelny motyw romantyczny, ale czy nie tak właśnie wygląda życie? Nieprzewidywalne, emocjonalne i pełne wyzwań. Chloe znajduje towarzysza swojej szalonej wyprawy i jak na komedię pomyłek przystało nie traci głowy nawet w najbardziej żenujących (dla niej) momentach. Dobra zabawa gwarantowana!

"Zacznij żyć, Chloe Brown" udowadnia, że w każdym momencie naszego życia przychodzi czas na zmiany. Ważne, by być na nie gotowym a nawet jeśli nie to stawiać czoła nieoczekiwanemu. Talia Hibbert bardzo miło mnie zaskoczyła pomysłowością wykonania oraz kreacją przeuroczych bohaterów, których - mam nadzieję - spotkać w kolejnych tomach, choćby przez chwilę! Jeśli szukacie sympatycznej komedii romantycznej na leniwe popołudnie, oto idealna propozycja.

Chloe "cudem" uniknęła śmierci. W związku z tym postanawia wprowadzić plan "Zacznij żyć". Stawia przed sobą listę wyzwań, które chce zrobić. Jej przewlekła choroba nie pozwala na wiele, ale chce spróbować. Pierwszy punkt wykonała praktycznie od razu. Wyprowadzić się z rodzinnego domu. Dozorca jej nowego miejsca - Redford - od początku wzbudzą w Chloe wiele emocji. Przede wszystkim irytacje. Mężczyzna uprzedzony jest do kobiet z wyższych sfer, skrywa też wiele tajemnic. Ale... czy jest szansa by pomógł jej wypełnić punkty z listy?

Szczerze? Liczyłam na zabawną komedie romantyczna... a strasznie się wymęczyłam i wynudziłam. Problemy głównych bohaterów, no może oprócz choroby Chloe i jednej sytuacji Reda, wymagały przede wszystkim przedyskutowania. Bo nie wiem czy Wy też tak macie. Ale najlepiej wyjaśniać wszystko to co nas boli.

Wstęp książki był bardzo obiecujący, ale miałam wrażenie, że im dalej w las tym gorzej. Główni bohaterowie z bagażem doświadczeń, jednak zero umiejętności komunikacji. Fabuła, niby okej, ale wciąż czegoś brakował. Ogólnie najbardziej podobał mi się sposób na wypełnienie punktu związanego z biwakiem. Polecam ściągnąć pomysł.

Jednak osobiście, średnio się przekonałam. Nie tylko do książki ale też do stylu Autorki. Oczywiście w tej sytuacji zachęcam Was do przeczytania i sprawdzenia, jak Wam się będzie podobać!

🍀 Dość długo bujałam się z historią Chloe, aż w końcu po kilku rozdziałach w papierze przerzuciłam się na angielskiego audiobooka.

🍀 Wszystko niesamowicie się dłużyło; przemyślenia bohaterów w formie narracji trzecioosobowej nie pomagały mi w skupieniu się. Nie zaliczę, ile razy dostawałam chwilowego zaćmienia i musiałam cofać audio🙈

🍀 Długie rozdziały, dość mało dialogów - to powodowało, że nie mogłam się wkręcić w fabułę, choć na pierwszy rzut oka główni bohaterowie mieli 'to coś'. Programistka i artysta, to nie jest popularne połączenie książkowych postaci, więc oczekiwałam wręcz wybuchu fajerwerków i wielkich emocji. I... za dużo tego nie dostałam.

🍀 Im dalej w las, tym gorzej. Chloe zaczęła mnie irytować jakoś w połowie książki, Red też miał swoje momenty, kiedy jego zachowanie powodowało u mnie ciarki żenady *w głowie cały czas miałam psa Clifforda i nic nie mogłam na to poradzić🤣*

🍀 I jedna rzecz, której się nie spodziewałam: ogólnie pojęty erotyzm. W pewnych momentach tylko przewracałam oczami i chciałam wymazać z pamięci dialogi podczas scen zbliżeń

🍀 Ogólnie mówiąc, nie porwało mnie🙈