Śmierć Pod Białym Jeleniem

Adrenalina, niebezpieczeństwo, wyzwania. Chris Chibnall zaprasza nas w sam środek rozgrywki podczas której wszystko może się wydarzyć.

Zazwyczaj wybieram kryminały, w których rozwiązanie prowadzone jest przez zwykłych bohaterów. Nie widzę już niczego nowego w detektywach, komisarzach i innych specjalistach, którzy wydają się poruszać na przestrzeni utkanych przez lata schematów. Jednak coś mnie tknęło, by dać szansę powieści Chibnalla i to był strzał w dziesiątkę! Płynnie poprowadzona fabułą z wiarygodnym przekazem, ciekawe sylwetki bohaterów oraz labirynt tajemnic w połączeniu z gęstym klimatem zaowocowały lekturą od której nie mogłam się oderwać. Wszystko było na swoim miejscu, motywy wzajemnie się przeplatały a autor doskonale wiedział w których momentach wypada tupnąć nogą.

Malownicza wioska Fleetcombe skrywa swoje mroczne tajemnice. Detektyw Nicola Bridge nie spodziewa się, że wracając w rodzinne strony zmierzy się z zagadką pozornie niemożliwą do rozwiązania. Jim Tiernan, właściciel pubu „Pod Białym Jeleniem” padł ofiarą morderstwa a zbrodniarz zabawił się wszystkimi makabrycznie pozując jego ciało. A chociaż wszyscy w wiosce znali ofiarę, nikt nie chce odpowiadać na niewygodne pytania. Czy Nicola wygra z czasem? A może morderca znowu zaatakuje?

Nic nie pisze dobrej historii tak jak mała wioska zamknięta na przyjezdnych. W tej fabule od początku można było wyczuć niechęć wobec prowadzącej śledztwo a mieszkańcy wiedzieli zdecydowanie więcej niż chcieli powiedzieć. Tak rozpoczęła się moja analiza, wyciąganie własnych wniosków, rozkładanie na czynniki pierwsze każdego kto pojawił się na planie. Bawiłam się przy tym rewelacyjnie, ponieważ autor zapewnił mi ku temu wszystkie środku budując gęstą atmosferę, mnóstwo ślepych zaułków czy możliwe do przeoczenia sygnały, które od samego początku podsuwały pomysł na potencjalne rozwiązanie. Sama Nicola odegrała w tym wszystkim nie małą rolę jako barwna osobowość z charakterem, która nie bała się stawić czoła wyzwaniu i uparcie dążyła przed siebie.

"Śmierć Pod Białym Jeleniem" jest kryminałem dyktującym własne warunki, ciekawym w swojej formie, pomysłowym pod względem klimatu. Chris Chibnall udowodnił, że z czegoś klasycznego można stworzyć coś odrębnego a dzięki temu otrzymaliśmy powieść od której trudno było się oderwać. Mylne tropy, analiza bohaterów, mrok otaczający nas z każdej strony. Czy można chcieć czegoś więcej? Jeśli poszukujecie angażującego kryminału na kilka wieczorów - zdecydowanie polecam! Fani małych, kameralnych miejscowości będą zachwyceni.

Kiedy detektyw Nicola Bridge wraca do Dorset po latach pracy w Liverpoolu, ostatnią rzeczą, jakiej się spodziewa, jest to, że malownicza wioska Fleetcombe stanie się miejscem przerażającej zbrodni. Pewnej nocy, Jim Tiernan, właściciel pubu "Pod Białym Jeleniem", zostaje znaleziony martwy na drodze. Grozy sytuacji dodaje fakt, że jego ciało zostało przywiązane do krzesła i makabrycznie upozorowane.

Przyznam szczerze, że jest to dobry kryminał. Chociaż nie czytało mi się go szybko, ze względu na dużą ilość osób zawartych w historii i próbowania łączenia kropek za każdym razem.

To co mnie kupiło na początku, to to, że jest dużo rozdziałów, które są krótkie. Szybko się je czytało i można było w dowolnym momencie zakończyć czytać i niezgubić się. Osobiście nie lubię długich rodziałów.

Kolejną rzeczą, która mnie "kupiła" była mnogość powiązanych ze sobą stycznych, wydarzeń, osób i planowania. Nie obeszło się bez ogromnego planowania zabójcy kilka, jak nie kilkanaiście kroków przed policją. Dawało to ogromną przewagę. Jak to w dobrym kryminale.

Nie chcę za dużo mówić, by nie psuć nikomu czasu spędzonego z książką. Sama wiem jak to denerwuje, gdy ktoś opowie co się stanie..

Więc nie krempujcie się! Bierzcie książkę do ręki i zanurzcie się w tej historii. Jeśli lubisz, gdy zła strona jest zawsze kilka kroków przed - opowieść jest dla Ciebie!

To było połączenie planowania i zdania się na rozwój wypadków. Jądro, które rosło. Bezużyteczne fragmenty zaczęły się łączyć, a z czasem pojawiła się myśl, któa nie chciała odejść.

" [...] Może się wydawać, że życie jest ciasno utkane, ale wystarczy jedno potknięcie, by wszystko zaczęło się rozpadać. [...]"

Mogę śmiało stwierdzić, że "Śmierć pod Białym Jeleniem" autorstwa Chrisa Chibnalla jest rasowym kryminałem. Nie wiem czemu, ale czułam się, jakbym przeniosła się do kultowego serialu Miasteczko Twin Peaks. Świetne uczucie. Autor swoją powieścią zabiera nas do hrabstwa Dorset w południowej Anglii.

Otrzymałam tutaj tajemniczą zbrodnię na miejscowym właścicielu pubu "Pod Białym Jeleniem", Jimie Tiernanie. Po tym jak wyglądały jego zwłoki śmiało, można stwierdzić, że było to rytualne morderstwo. Definitywnie Jim nie mógł zabić się sam. W celu odkrycia tożsamości zbrodniarza do akcji wkraczają między innymi: sierżant Nicola Bridge i posterunkowy Harry Ward — potocznie nazwanym Westlife. Oby dwoje zmierzą się z naprawdę trudną sprawą. Potencjalnych sprawców będzie wielu. Każdy miał motyw, żeby pozbyć się Jima. Poznacie tutaj mnóstwo kłamstw, niedomówień, spisków i niedopowiedzeń. Ktoś tutaj kłamie. Czy odkryjecie prawdę, przed zakończeniem? Przyznam bez bicia, że spodziewałam się innej końcówki. Lubię, gdy autor zaskakuje swoich czytelników. To według mnie jest satysfakcjonujące.

Sierżant Bridge jest ciut młodsza ode mnie. Polubiłam ją i chętnie poznałabym jej dalsze losy. Współczułam jej tego, co spotkało ją w Liverpoolu. Czy w Dorset odnajdzie spokój, ciszę i ukojnie? Czy dla niej praca będzie ważniejsza od własnej rodziny? Posterunkowy Westlife pozytywnie mnie zaskoczył. Jest młody i obrotny. Szybko się uczy, stawia śmiałe pytania i trochę boi się doświadczonej sierżant Bridge. Nicola i Harry to idealny policyjny duet. Bardzo dobrze się dogadywali.

Podobało mi się, to, że autor zupełnie odmienną czcionką napisał przemyślenia postaci tutaj występujących.

Nie znałam wcześniejszych powieści Chrisa Chibnalla. Chętnie to nadrobię.

Pytanie do autora: Czy sierżant Bridge i Posterunkowy Ward jeszcze kiedyś do nas powrócą?

"Śmierć Pod Białym Jeleniem" idealnie nadaje się do letniego czytania na świeżym powietrzu.

Ps.

Uważajcie, komu ufacie.

Ta książka to kryminał, który od pierwszych stron wciągnął mnie swoim mrocznym, dusznym klimatem. Wyobraźcie sobie małą wieś, gdzie każdy zna każdego, a jednak każdy coś ukrywa. W centrum tej społeczności stoi pub „Pod Białym Jeleniem” - miejsce gwarne i pozornie swojskie, które nagle staje się sceną makabrycznej zbrodni. Właściciel pubu zostaje znaleziony nagi, przywiązany do krzesła, z jelenim porożem na głowie. Obraz, który nie daje spokoju - i tak właśnie czułam się przez całą lekturę.

Chris Chibnall napisał powieść bardzo filmową, z gęstą atmosferą, w której niemal czuć chłodne powietrze angielskiej prowincji i słyszy się szeptane plotki za zamkniętymi drzwiami. Bardzo spodobało mi się, jak prowadzi narrację - krótkie rozdziały, różne perspektywy i cliffhangery sprawiają, że trudno odłożyć książkę. Bohaterowie są naprawdę ciekawie zarysowani. Detektyw Nicola Bridge to postać pełna sprzeczności: twarda i profesjonalna, ale też wyraźnie poraniona przez życie. Jej relacja z młodym posterunkowym wprowadza dodatkowy ludzki wymiar do śledztwa.

To jednak nie tylko kryminał z zagadką „kto zabił”. Bardzo cenię w tej książce warstwę psychologiczną - mała społeczność skrywa więcej sekretów, niż widać na pierwszy rzut oka, a każdy z mieszkańców ma coś do stracenia. Autor świetnie pokazuje dynamikę takiej zamkniętej społeczności: więzi rodzinne, zdrady, poczucie winy, żal i strach. Tu nikt nie jest krystalicznie czysty, ale i nie ma taniego efekciarstwa - nie znajdziecie w tej historii nadmiernej brutalności czy szokowania na siłę.

Muszę przyznać, że momentami tempo bywa spokojniejsze, co pewnie nie każdemu się spodoba. Ja jednak lubię, gdy autor daje czas na poznanie bohaterów i zbudowanie napięcia. Finał nie zawodzi - intryga jest logiczna, zaskakująca i satysfakcjonująca, a rozwiązanie zagadki ma sens.

Jeśli lubicie kryminały z duszną, niepokojącą atmosferą, gdzie morderstwo jest punktem wyjścia do analizy ludzkich słabości i sekretów, „Śmierć pod Białym Jeleniem” bardzo polecam.

Detektyw Nicola Bridge wraca do Dorset, swoje rodzinne strony, po latach pracy w policji w Liverpoolu. Liczy, że praca będzie spokojniejsza. Niestety nadzieja okazała się złudna.

Pewnej nocy na środku drogi zostaje znalezione ciało mężczyzny, które zostało upozowane w makabryczny sposób. Ofiarą jest właściciel pubu "Pod Białym Jeleniem", który w przeszłości nie był święty.

Nicola bada sprawę, ale natyka się na mur klamst i przemilczeń. Okazuje się, że w małej wiosce każdy skrywa tajemnicę. Wszyscy znali ofiarę i nikt nie mówi całej prawdy.

Kto w końcu przełamie mur milczenia?

Chris Chibnall jest twórcą wielokrotnie nagradzanego serialu "Broadchurch". Przyznam, że jeszcze nie oglądałam tego serialu, ale lubię kryminały, więc kiedyś nadrobię.

Jeżeli zaś chodzi o książkę "Śmierć pod Białym Jeleniem" to z początku trudno było mi się wgryźć w jej klimat. Jednak był to tylko początek. Wraz z rozwojem akcji, kolejnymi przesłuchaniami, odkrywanymi sekretami, dałam się porwać tej historii. Wciągnął mnie małomiasteczkowy klimat. Społeczność, w której wszyscy się znają. Gdzie są dwa puby, w których większość mieszkańców spędza wolne chwile po pracy. Czy w takim miejscu może ukrywać się morderca?

"Śmierć pod Białym Jeleniem" to rasowy kryminał, gdzie śledztwo jest najważniejsze. Zbieranie dowodów, przesłuchania, poszukiwania motywów zbrodni to większa część książki. Wątki poboczne, jak życie i problemy osobiste głównej bohaterki, stanowią niewielki procent książki. Czytelnik bardziej zagłębia się w życie ofiary, odkrywa jak spędziła swoje ostatnie chwile, jakie skrywała tajemnice.

Osoba mordercy trochę mnie zaskoczyła. Typowałam kogoś innego.

Podsumowując, uważam kryminał Chrisa Chibnalla za bardzo udany. Polecam.

Lubię książki, które mają w sobie klimat małych miejscowości ze społecznością znającą się od zawsze, co jednocześnie nie oznacza powszechnej sympatii, a jednak zdecydowanie łączy ich zmowa milczenia, gdy dzieje się coś, co mogłoby zagrozić ich normalności. I właśnie coś takiego, znajdziecie w tej historii, jednak wzbogaconą o morderstwo, śledztwo w minimalnym składzie i o niewielkim budźcie, oraz z problemami prywatnymi głównej bohaterki. A do tego, całość została okraszona pewną zbrodnią sprzed wieku i pytaniem, czy to jakoś się łączy? W tej książce każdy miał motyw. Każdy ma coś na sumieniu. I każdy milczy na temat prawdy. Miałam chwile, gdzie wydawało mi się, że fabuła jest lekko przydługawa, a śledczy wracają wciąż do tych samych wątków, jednak to nie zakłóciło mojego odbioru całości i czytało się naprawdę fajnie. I tym razem udało mi się wytypować winnego, zanim zrobił to wymiar sprawiedliwości.

Już od pierwszych stron autor wrzuca nas w sam środek niezwykle sugestywnej, dusznej atmosfery małej angielskiej wioski. Fleetcombe – miejsce jak z pocztówki – okazuje się być czymś zupełnie innym, niż się wydaje. Cicha, spokojna okolica z przytulnym pubem i miłymi mieszkańcami. Taaa, pozory. Od razu wyczuwamy, że za tym sielksim obrazkiem czai się coś niepokojącego. To coś szybko wychodzi na powierzchnię, gdy właściciel pubu Pod Białym Jeleniem, Jim Tiernan, zostaje znaleziony martwy.

Już sama sceneria zbrodni (któej wam nie zdradzę) wywołuje dreszcze i natychmiast daje do zrozumienia, że to nie będzie zwykłe śledztwo. Na miejsce przybywa Nicola Bridge, była policjantka z Liverpoolu. Zamiast spokoju w rodzinnej miejscowości, czeka ją pełne zagadek i nieufności śledztwo, w którym nic nie jest takie, jak się wydaje.

To, co szczególnie wyróżnia tę książkę, to napięcie psychologiczne. Chibnall mistrzowsko gra emocjami czytelnika. Mamy tu wszystko, co kochamy w dobrych kryminałach: powolne odkrywanie prawdy, narastające podejrzenia, mylne tropy i duszną atmosferę, która wciąga jak mgła znad wrzosowisk. Każdy mieszkaniec wioski wydaje się mieć coś do ukrycia.

Nicola Bridge to kolejny mocny punkt powieści. To świetnie nakreślona prawdziwa kobieta z przeszłością, wątpliwościami i wewnętrzną siłą. Jej powrót do miejsca dzieciństwa staje się także podróżą w głąb siebie i swoich traum.

To, co najbardziej mnie zachwyciło, to atmosfera. Duszna, pełna napięcia, momentami wręcz klaustrofobiczna. Wszyscy mają coś do ukrycia. Wszyscy mówią tylko półprawdy. Słowa, spojrzenia, drobne gesty – każde z nich może być wskazówką albo... pułapką.

Fabuła trzyma w napięciu do ostatnich stron. Zakończenie zaskakuje – i to nie raz. Każdy rozdział przynosi nowe elementy układanki, ale prawda okazuje się dużo bardziej złożona, niż można było przypuszczać. Chibnall nie idzie na skróty – historia rozwija się w tempie, które pozwala czytelnikowi zanurzyć się w świat bohaterów, ale nigdy nie nudzi. Polecam.