Śmierć między wierszami

Z tą książką miałam jeden problem. Ciągnęła mi się jak guma przyklejona do buta, a to za sprawą „zapychaczy”. Wiele z tego tekstu nie miało znaczenia dla fabuły i jej rozwoju, a stanowiło nic niewnoszące wstawki. Nie lubię tego typu zabiegów. Lepiej, gdy książka jest cieńsza, a skupia się na tym co, ważne. Ale! Pod warstwą tego zapychacza skrywa się ciekawa historia obsesji. Każdy z nas czymś się interesuje, a nie od dziś wiadomo, że makabra, zbrodnia, czy chociażby wypadek zgromadza wokół siebie rzesze ciekawskich par oczu. Ale co innego interesować się tematem, czytać, oglądać filmy i słuchać podcastów, a co innego przekroczyć tę granicę i wejść z butami w czyjeś życie byle zaspokoić swoją ciekawość. I właśnie z taką obsesją mamy tutaj do czynienia. I jest to ciekawa (chociaż z bardzo irytującą bohaterką) książka, gdzie śledzimy coraz to śmielsze poczynania Pluskwy, jej kłamstwa i naginanie rzeczywistości oraz coraz bardziej zagubioną Laurę z obawą, że traci zdrowe zmysły. Gdy dotarłam do zakończenia, miałam wrażenie, że było pisane na szybko, na przysłowiowym kolanie. Jednak mimo nagłego pójścia na skróty zostało ono w miarę pełnie przedstawione.

W księgarni Spines pracuje fascynująca się true crime, a dokładnie seryjnymi mordercami dziewczyna o ksywce Pluskwa. Do zespołu księgarni trafia Laura, jej całkowite przeciwieństwo. Podobno przeciwieństwa się przyciągają, tylko,że w tym przypadku przyciąganie jest jednostronne. W pewnym momencie przeobraża się wręcz w obsesję, której finał może być tragiczny.

To jedna z książek, przez którą pomimo niezbyt wartkiej akcji się płynie. Czy to z ciekawości, bo już w prologu otrzymujemy informacje,że Laura zniknęła i to właśnie z winy Pluskwy, czy tak zwyczajnie, bo po prostu powieść wciąga.

Narracja prowadzona jest przez dwie bohaterki na przemiennie. Autorka w świetny i dokładny sposób opisuje ich portrety psychologiczne, powoli odsłaniając traumatyczne przeżycia z przeszłości. Należy dodać,że w końcowym rozrachunku więcej jest tu Pluskwy i jej mroczności, takiego lepkiego, gęstego i niepokojącego charakteru. Natomiast Laura, uśmiechnięta na co dzień, zjednująca sobie w sposób naturalny ludzi, mierzy się z traumą, tragedią jaka wydarzyła się lata temu przez którą straciła najważniejszą osobę w swoim życiu. Trwa w niejakim stuporze, utkwiła w pewnym punkcie, a jej słaba psychika woli wypierać pewne fakty aniżeli je przeanalizować.

Podoba mi się klimat księgarni - chyba każda książkara będzie zadowolona - i przedstawienie dwóch tak różnych osobowości. Czy takiego zakończenia się spodziewałam? Hmm...raczej nie i chyba tak do końca nie jestem z niego zadowolona, jednak całościowo powieść jest warta uwagi, chodźby przez wzgląd na swój niepowtarzalny i inny klimat

Powieść czyta się dobrze, styl autorki jest przyjemny i w takim powolnym angielskim stylu, ale nie oznacza, że jest nudno. Właśnie przez napięcie, które pojawia się już przy pierwszym spotkaniu bohaterek, czytelnik nie może oderwać się od lektury. Stale coś wisi w powietrzu, kiedy dochodzi między nimi do interakcji, atmosfera momentalnie gęstnieje i elektryzuje się. Czytelnik cały czas jest ciekawy co Pluskwa jeszcze na wyprawia i jaki będzie koniec tej historii. Pomysł na akcje w księgarni i poznania pracy od kulis jest ciekawy. Do tego mamy wiele wzmianek na temat prawdziwych zbrodni i przestępców, na końcu znajdziemy spis wszystkich tytułów, które były wspominane w książce, więc jeśli ktoś też jest zafascynowany tematyką true crime będzie usatysfakcjonowany. Książka pod pozorem lekkości skłania też do rozważań na temat publikacji właśnie takich książek. Czy to jest moralnie etyczne, czy ofiary są pomijane w tym wszystkim, czy liczy się tylko sława zbrodniarza?

Niebudząca sympatii i aspołeczna pracownica księgarni o ksywie Pluskwa jest fanką true crime. Uwielbia słuchać podcastów i czytać o seryjnych mordercach. Pewnego dnia w księgarni zostaje zatrudniona Laura jej totalne przeciwieństwo. Jednak Pluskwa dostrzega w niej bratnią duszę i za wszelką cenę stara się zbliżyć do nowej koleżanki. Jej zainteresowanie Laurą przeradza się w niebezpieczną obsesję zwłaszcza gdy odkrywa, iż natknęła się na autentyczną historię true crime...

"Śmierć między wierszami" Alice Slater to powieść, która już od pierwszych stron wciąga nas w mroczny świat pełen emocji, obsesji i traumy. Pluskwa, to postać, która wzbudza mieszane uczucia. Tak naprawdę to nie da się jej lubić czy nawet poczuć w jakimkolwiek momencie sympatii dzięki min. jej niechęci do świata zewnętrznego. Jest wyjątkowo aspołeczna i woli otaczać się książkami o seryjnych mordercach niż nawiązywać relacje z ludźmi.

Wprowadzenie Laury, charyzmatycznej poetki, do życia Pluskwy jest jak powiew świeżego powietrza, ale jednocześnie wprowadza chaos. To zderzenie dwóch różnych światów – zamkniętego, mrocznego uniwersum Pluskwy i otwartego, artystycznego ducha Laury – prowadzi do emocjonalnej eksplozji, która zaskakuje. Obsesja Pluskwy na punkcie Laury oraz jej przeszłości staje się nie tylko źródłem napięcia, ale także pretekstem do refleksji nad etyką opowiadania historii, które nie są nasze. Autorka zręcznie balansuje na krawędzi między fascynacją a moralnym niepokojem, zmuszając do zastanowienia się nad granicami empatii i natarczywości.

Książka jest głęboko emocjonalna, a mroczna atmosfera doskonale oddaje wewnętrzne zmagania bohaterki. "Śmierć między wierszami" to nie tylko historia o chorobliwej wręcz obsesji, ale również o samotności, potrzebie bliskości i cenie, jaką płacimy za odkrywanie prawd, które mogą już nigdy nie być nasze. To lektura, która pozostaje w pamięci po jej zakończeniu, prowokując jednocześnie do zastanowienia nad granicami naszej fascynacji ludzkim cierpieniem.