Skyshade

„Skyshade” to trzeci tom serii, którą pokochałam tak bardzo, że przeczytałam ją dwa razy. I kończąc 2 tom już nie mogłam doczekać się kolejnego.

Isla jest świadoma swojej potężnej mocy. Nie potrafi jednak nad nią zapanować i dla bezpieczeństwa wiąże. Po raz kolejny też od niej będą zależały losy świata. Nadal jej serce należy do obu panów i do końca nie wiadomo czy wybierze tylko jednego.

Oprócz miłosnych uniesień autorka wprowadza w mroczny i niebezpieczny świat Mrocznych, w którym po raz kolejny szaleje groźna burza. Niesie ona ze sobą zniszczenie i bestie. By ocalić mieszkańców Isla musi odnaleźć portal do zaświatów. Czy się jej to uda? Czy po raz kolejny zostanie zdradzona? Przekonacie się sami.

Z każdym kolejnym tomem zostaje coraz bardziej wciągnięta w świat stworzony przez Alex Aster.„Skyshade” dostarczyło mi najwięcej emocji. Zarówno rozdarcie głównej bohaterki pomiędzy Grimem a Oro jak również walka z burzą i to co ona niesie sprawiły, że od książki nie potrafiłam oderwać się nawet na chwilkę.

Książka posiada zaskakujące zwroty akcji. Bohaterów, o których długo nie zapomnę. Zwłaszcza o Isly, która cały czas czuła, że jej życie nie należy do niej. Najpierw trenowała do Centennialu. Później stała się władczynią dwóch królestw. A teraz jest chodzącym trupem, który próbuje uratować Mrocznych przed burzą niesilącą zagładę.

Jeśli lubicie fantastykę to koniecznie sięgnijcie po całą serią „Lightlark”.

Sky shade to swoista metafora rozerwanego miłością serca, która nie umie wybrać. Euro czy Grim? Każdego dnia Isla waży szalę, nie umiejąc podjąć racjonalnego wyboru, bo czy miłość pozwala na takowy?

Próbując zapanować nad odkrytymi potężnymi mocami, szuka ratunku dla swojego świata. Potężne burze nawiedzające Krainę Mrocznych, ściągają potwory, nad którymi muszą zapanować. Jednak przypadkiem odkryją coś jeszcze gorszego.

Byłam przekonana, że to już ostatnia część, a tu taka niespodzianka! Akcja pędzi w tej części jak szalona, czytałam ją z wielką przyjemnością i nie mogłam się od niej oderwać. Porywy serca i trudności w wyborze ukochanego w ogóle nie wzbudziły mojego zdziwienia, bo sama miałabym wielkie wątpliwości. Bo co zrobić, gdy kocha się obu mężczyzn i każdy zasługuje na tą miłość?

Wizja magicznego świata, pełnego starć mocy i prób bohaterów, to jest to, co przyciąga mnie niczym magnes. Brawa za kreację świata opartego na huśtawce emocji, bo to ona tworzy atmosferę, która wypływa na ocenę czytelnika.

Świetna, oczywiście czekam na kolejną część!

"Skyshade" jest trzecią częścią bestsellerowej serii romantasy Lightlark, autorstwa tiktokerki Alex Aster. Pierwszy tom podbił moje serce, a zakończenie drugiego sprawiło, że myślami krążyłam wyłącznie wokół kolejnej części. Sięgając po najnowszą część, liczyłam na jeszcze większe emocje niż podczas czytania poprzednich, a i może więcej naturalności u głównej bohaterki.

Czy "Skyshade" sprostał moim oczekiwaniom? Zanim przejdę do meritum, to kilka słów o fabule.

Do Isli Crown wreszcie wróciły wspomnienia, poznała też prawdę o sobie i o swojej podwójnej mocy. Na domiar złego okazało się, że oficjalnie jest żoną króla Mrocznych, przystojnego i niebezpiecznego Grima, który zaatakował Lightlark. Na prośbę Isli powstrzymał jednak swoją armię, po czym razem wrócili do krainy Mrocznych.

Isla mota się z własnymi uczuciami - ciągle kocha Ora, za którym bardzo tęskni. Jest też wściekła na Grima, a jednak mimo to jej serce bije szybciej na jego widok. A przecież zgodnie z przepowiednią wkrótce będzie musiała jednego zabić...

Do krainy Mrocznych od lat docierają śmiercionośne burze, jednak w ostatnich czasach przybrały na częstotliwości i stały się bardziej mocarne. Niszczą wszystko, co napotkają na swojej drodze. Zabijają każdego bez wyjątku. Mimo braku poczucia przynależności Isla zrobi co w jej mocy, by ocalić Mrocznych. Nawet odda życie?

"Skyshade" to książka, która ma naprawdę wiele do zaoferowania. Przede wszystkim rozbudowany świat i magię, którą każdy bohater (w zależności od rasy) odbiera inaczej. Jedni wpływają na ziemię i zwierzęta, inni na słońce i ciepło, a jeszcze inni na cienie i mrok. Mimo dość oczywistego podziału to Alex Aster naprawdę świetnie rozplanowała system magiczny; był logiczny i idealnie wpasował się w historię.

Powieść jest wielowątkowa i bardzo dynamiczna, czasami aż za bardzo. Miałam wrażenie, jakbym każdy rozdział pochłaniała na bezdechu, tak wiele się działo i tak ciężko było znaleźć momenty na odetchnięcie. Jak z początku taki zabieg bardzo mi się podobał (nim się spostrzegłam pochłonęłam jakieś sto stron, a przecież dopiero co zaczęłam!), tak potem zaczynałam mieć z tym problem. Czułam się jak na jakimś maratonie. Szybko się męczyłam i musiałam odpocząć od historii. Dopiero końcówka trochę mi ten sprint wynagrodziła, bo uwierzcie - zasapałam się po wsze czasy. :)

W poprzednich częściach miałam lekki problem z główną bohaterką. Isla jawiła się jako bohaterka idealna, bez wad. Była pomocna, dobra, potężna, każdy ją kochał i mimo ciężkiego dzieciństwa lśniła niczym bóstwo, a wszystko, czego się dotykała, udawało się. W "Skyshade" niestety niewiele się zmieniło. Autorka zrobiła z Isli jeszcze większą obrończynię bezbronnych, jeszcze większą Mary Sue. I mimo że wplątała w fabułę kilka kłód pod nogi, odniosłam wrażenie, że to były zaledwie patyczki, coś, co sprawiało, że Isla w rzeczywistości jeszcze bardziej rozkwitała. Brakowało mi jej złych wyborów, wad w postaci egoistycznych pobudek czy niemoralnych decyzji.

W tej części trójkąt miłosny zdecydowanie przechylił się w stronę Grima, na co zupełnie nie zamierzam narzekać. Ja tam im kibicuję, a Oro niech wraca do Lightlarku. :)

Podsumowując: "Skyshade" to dobre romantasy, które zabierze czytelnika w wir szalonych, niebezpiecznych i romantycznych przygód. Akcja jest niezwykle dynamiczna, a jej zwroty jakby tylko czekają na odkrycie. Książka porusza wiele intrygujących wątków; pojawia się [Adres usunięty]. motyw przeznaczenia, trójkąt miłosny czy tajemniczy wróg, a także bitwy i bohaterowie z innego świata. Niestety "Skyshade", w moich oczach wypadło trochę gorzej niż poprzednie tomy, ale mimo to bawiłam się przednio. :)

"Skyshade" jest trzecim tomem serii Lightlark i jest to jedna z tych serii, które zaczęłam nie od tej części, co by wypadało. Najpierw była druga, później powrót do pierwszej i teraz trzecia. Natomiast, jeśli ktoś robi podchody, to od razu powiem, że zdecydowanie trzeba czytać w odpowiedniej kolejności, ponieważ ciężko będzie zrozumieć o co właściwie chodzi i co z czego wynika.

W "Skyshade" wpadamy niczym w bagno i ponownie wracamy do już nam znanej głównej bohaterki, Isly. Dziewczyna zawsze miała ciężkie życie, bo już od niej zależały losy świata i teraz ponownie tak właśnie będzie. Oprócz tego, ponieważ jest to romantasy, to jest jak najbardziej wątek romantyczny i jest niezwykle istotny. Isla musi wybrać jednego z dwóch mężczyzn, a wybór tym bardziej jest trudny, bo według przepowiedni drugiego będzie musiała zabić. Oczywiście, nie jest to jedyny dylemat, bo czytając każdy zauważy, że ona nigdy nie była wolna, nigdy nie mogła do końca być sobą, bo zawsze stawało coś na przeszkodzie.

O ile świat stworzony przez Alex Aster uwiódł mnie od pierwszych stron i jak z przyjemnością do niego wróciłam by przeczytać o bitwie, o ratowaniu świata, o wielkiej mocy, to kurczę... wątek romantyczny to bym zdecydowanie z niej wyrzuciła. Kombinowanie z trójkątem, z trudnym wyborem między amantami? Owszem, jak by było to opisane sensownie, a nie jak grupka durniutkich nastolatków, to byłoby to bardziej wiarygodne.

Dlatego automatycznie główna bohaterka poszła dla mnie w odstawkę i niekoniecznie interesowało mnie co się z nią stanie, a tylko czy ktoś jej podpowie jak ma w końcu zacząć funkcjonować.

Natomiast, akcja mknie szybko i to bardzo dobrze. Nie ma czasu się zastanowić co się stanie ze światem, bo napięcie jest wręcz nie do zniesienia i trzeba czym prędzej dowiedzieć się jak to wszystko się skończy.

Suma summarum, to całkiem dobra młodzieżówka i chyba tym razem pokierowałabym ją właśnie do nieco dojrzalszych nastolatków, niż do dorosłych, bo poziom irytacji patrząc na zachowania bohaterów momentami przekracza wszelkie granice, ale dla tego świata warto przetrzymać ich dziwne pomysły.

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Jaguar.

„Skyshade” to jedna z tych książek, które potrafią sprawić, że czytelnik będzie czuł wiele zróżnicowanych emocji, nie tylko tych pozytywnych, ale negatywnych. Oznacza to bowiem to, że zżywa się z bohaterami i opowieścią, która staje się dla niego istotna. Wiem, że nie jest łatwo utrzymać dynamikę akcji w książkach fantastycznych, jednak tutaj nie ma takich problemów. Widać, że Alex Aster podnosi poprzeczkę i ma dla nas zaplanowane coś większego. Nie bez przyczyny mawia się, że w każdym szaleństwie jest metoda. Nie mogłam się doczekać, kiedy książka zostanie u nas wydana, a potem, kiedy zostanie dostarczona. Jestem bardzo ciekawa, jak historia bohaterki się zakończy.

Główną bohaterką książki autorstwa Alex Aster pod tytułem „Skyshade” jest Isla Crown, jako przywódczyni Dzikich dostąpiła „zaszczytu” wzięcia udziału w grze Centennial. Świat, w którym przyszło żyć bohaterom jest brutalny i niebezpieczny. Ostatnia bitwa sprawiła, że dziewczyna jest bardziej zagubiona niż, kiedykolwiek wcześniej. Posiadła moc, która jest niesamowicie potężna, a los niemalże wszystkiego zależy od tego, co zrobi. Isla odczuwa ogromną presję na swoich barkach, bo jak można dokonać takiego wyboru? Jest bardziej zdesperowana niż kiedykolwiek, by zrozumieć ostatnią przepowiednię wyroczni i zmienić swój rozdzierający serce los. Nadchodzi burza, a wraz z nią zło, większe niż cokolwiek, z czym królestwa mierzyły się wcześniej. Kogo wybierze bohaterka? Kto straci życie w tej rozgrywce, Grim, czy Oro?

W „Skyshade” jest wiele zwrotów akcji, które sprawiają, że próbowałam zgadnąć, co się dalej wydarzy. Nie było to jednak psote, tak samo, jak to aby rozgryźć, kto jest po stronie dobra, a kto nie. Tak do gorzkiego końca książki. Isla odkrywa siebie w tej książce, co jest zarówno bolesne, jak i piękne. Nie sądziłam, że świat Lightlarku może być tak rozległy, czułam się, jakbym na każdym kroku odkrywała tą historię na nowo. Myślę, że Isla zmieniła się w tej książce, była bardziej pewna siebie, jej moce były intrygujące, to nie jest ta sama nieśmiała, odosobniona dziewczyna, którą poznaliśmy w „Lightlark”. Świat wykreowany w „Skyshade” był niesamowity, widać, że Alex Aster dobrze go przemyślała. W „Skyshade” trójkąt miłosny nie był głównym tematem książki, dostaliśmy więcej historii Isli, kilka pytań bez odpowiedzi zostało rozwiązanych. Byłam przekonana, że „Lightlark” będzie trylogią, jednak po takim po zakończeniu, które dostaliśmy, nie wiem, czy będę wstanie tyle wytrzymać na kontynuację. Alex Aster włożyła w tę książkę całą swoją pisarską duszę i nie mogę się doczekać, aby przeczytać kolejny tom historii Isli.

Trwam w miłości do Lightlarku od 1 tomu. Miłość ta podbijana jest przed Islę, która jest idealnie nieidealną bohaterką oraz przez Ora.

3 tom to była parabola - raz kochałam a raz chciałam rzucić czytnikiem. Ale wiecie, dobra książka musi wyzwalać emocje. A dlaczego chciałam rzucić? Bo naprawdę irytował mnie Grim. Jego zachowanie, chociażby jedno słowo opuszczające jego usta wywołuje u mnie zaciskanie szczęki.

Uwielbiam to jak Alex Aster barwnie opisuje bohaterów. Są różnorodni, napisani z wielką wyobraźnia i to w taki sposób, że mimo nielubienia niektórych postaci kocham całokształt. Bo napisać irytującego bohatera, który nie przekreśla książki to wyższy wymiar zdolności.

Isla w tym tomie ledwo dźwiga ciężar wyrzutów sumienia, konsekwencji swoich dezycji. Nie jest idealna, nie znajduje złotego środa. Ona wciąż walczy, analizuje, sprawdza wszystkie opcje. To bohaterka rozdarta nie tylko między dwoma mężczyznami, ale też między przepowiednią a powinnością. Podoba mi się jej niezłomność, przyznawanie się do porażek. Cierpiałam razem z nią, razem z nią pękało mi serce, gdy dokonywała wyborów.

Oro w tej części też jest, i chwała mu za to. Nie był nachalny, mimo zdrady starał się zrozumieć Islę, był władcą mądrym i statecznym.

Razem z Islą przemierzamy nieznane dotąd zakamarki świata Władców, od labiryntów po gorące pustynie. Próbujemy rozpoznać kto jest przyjacielem, a kto wrogiem skrytym w cieniu. I chyba nikt się nie spodziewał rozwiązania tej zagadki.

Na kartach książki znajdziecie poza rollercoasterem emocjonalnym bunt, zdradę, nienawiść, strach, dawnych wrogów, piękne skrzydlate stworzenie, wyścig z czasem i przepowiednią.

Alex Aster oddała w ręce czytelników opowieść o odwadze, która okryta jest strachem i wyrzutami sumienia. Opowieść o konfliktcie, którego początek sięga dawnych czasów. Aż w końcu to historia o pisaniu własnego scenariusza , o poświęceniu i trudach jakie ze sobą niesie.