Siostry Seasons. Tom 2

Drugi tom utrzymuje wysoki poziom i rozwija świat przedstawiony, nie tracąc przy tym baśniowego, momentami mrocznego klimatu. Tajemnic przybywa, a relacje między siostrami stają się jeszcze ciekawsze. Bardzo dobrze czytało mi się ten album i zdecydowanie czekam na dalszy ciąg.

Rick Remender to jeden z tych scenarzystów, na których zawsze mogę postawić. Czy chodzi o mainstreamowe, superbohaterskie komiksy, czy oryginalne historie. Skoro o tych drugich mowa, to amerykański artysta właśnie powraca z drugim tomem jedynej w swoim rodzaju opowieści, którą jest komiks Siostry Seasons. Czy kolejny raz „dowiózł” kawał świetnego materiału? Przekonajmy się.

Po udanym pierwszym tomie, w którym poznaliśmy czwórkę barwnych sióstr i tajemniczą historię, w którą się wplątały, nareszcie mamy okazję sięgnąć po kontynuację. W dużej mierze udało się powtórzyć sukces premierowej części komiksu! To nadal bardzo solidna, klimatyczna mieszanka detektywistycznej przygody, baśniowego horroru, dramatu rodzinnego i czystej, dziwacznej fantazji.

Drugi tom pogłębia historię. Siostry Seasons – Summer, Winter, Spring i Autumn – nadal próbują radzić sobie w świecie po zaginięciu ich rodziców. Jak się jednak okazuje, zagrożenie ze strony enigmatycznego karnawału (lub czegoś znacznie gorszego) staje się coraz bardziej namacalne. Spring dalej gra pierwsze skrzypce jako ta najbardziej energiczna i ciekawska, ale tym razem więcej uwagi poświęcono też pozostałym siostrom. Ich relacje, konflikty i indywidualne charaktery są jednym z największych atutów serii.

Remender naprawdę dobrze przedstawia tę siostrzaną dynamikę. Od narcystycznej Summer, przez wycofaną Winter, po pełną werwy Autumn i chaotyczną Spring. To nie są papierowe bohaterki, a prawdziwe, różniące się od siebie młode kobiety, które muszą zmierzyć się nie tylko z zewnętrznym złem, ale też ze sobą nawzajem i głęboko skrywanymi odcieniami mroku.

Siostry Seasons można w drugim tomie rozbić na dwie warstwy. Jedna skupia się na przygodzie i eksploracji tajemniczego karnawału. Druga koncentruje się z kolei na budowaniu napięcia w rodzinnym miasteczku bohaterek. Remender nie spieszy się z wyjaśnieniami, powoli odkrywając kolejne karty, co dla niektórych może być frustrujące. Mmnie osobiście ten klimat powolnego odkrywania tajemnicy bardzo odpowiada. Wciąż czujemy, że coś jeszcze większego czai się za rogiem. Świetnie budowane jest napięcie i niepokój. Nie jest to może horror pełną gębą, ale jego elementy są wyczuwalne. Baśniowa groza świetnie komponuje się z nutą dziwaczności i czarnego humoru.

Rysunki Paula Azacety ponownie kradną show. Jego styl jest niezwykle dynamiczny, płynny, a przede wszystkim pełen ekspresji. Do tego, kolory Matheusa Lopesa idealnie podkreśla kontrasty między ciepłymi, letnimi barwami, a zimnymi, martwymi odcieniami. Takich kontrastów jest zresztą w drugi tomie sporo. Kadry z karnawałem, tajemniczymi lustrami, podróżami sióstr czy groteskowymi stworzeniami wyglądają rewelacyjnie i naprawdę pobudzają naszą wyobraźnię. Siostry Seasons to jeden z tych komiksów, przy których chce się zatrzymać na dłużej i po prostu podziwiać jego poszczególne plansze.

Podobnie jak w pierwszym tomie, minusem jest dla mnie tempo. Komiks rozbudowuje historię powoli, niemal drocząc się z czytelnikiem. Obiecuje nam wielką nagrodę, ale nie zawsze dostarcza ją w pełni w ramach tego albumu. Momentami czułem lekki niedosyt. Czasami brakowało konkretów i większego impetu w finale. Z drugiej strony, bardzo spodobało mi się to, jak autor zagłębił się w psychikę, pragnienia i potrzeby bohaterek, wyciągając je na wierzch w często bardzo barwny i oryginalny sposób. To z kolei nie następowało szybko i gwałtownie.

Podsumowując, Siostry Seasons doczekały się udanej kontynuacji w drugim tomie. Świetnie pogłębia wizerunki tytułowych postaci, opowiadając ich historię w unikalnym klimacie, rodem z pokręconego snu, balansując na granicy koszmaru. Jeśli podobał Wam się pierwszy tom, drugi powinien dostarczyć podobnych wrażeń. Barwna, dziwna i wciągająca przygoda utrzymała wysoki poziom, nadal pozostawiając coś w zanadrzu. Nie nudziłem się i jestem ciekaw dalszego ciągu przygód sióstr.