Siostry. Czary codzienności. Tom 1 (pocket)

Bardzo zaskakująca książka, wciąga tak mocno że w ciągu kilku godzin przeczytałam ją. Opisane postacie, wydarzenia są tak realne że każdy poczuje się ich częścią. Nie mogę się doczekać kolejnych tomów na mojej półce :)

"Siostry" Agnieszki Krawczyk to mój pierwszy raz z twórczością tej autorki. Mówią, że pierwszy raz najgorszy. Jednak pragnę, zdementować ten pierwszorazowy mit!

Książka bardzo gruba, bo aż 512 ston, ale czytałam ją dość szybko (z przerwami nie wynikającymi bynajmniej z zanudzenia, a codziennych moich obowiązków i natłoku spraw do załatwiania).

Pani Agnieszka Krawczyk pierwszy tom Czarów Codzienności napisała iście bajkowo, pod względem wielu bardzo szczegółowych opisów przyrody jak i emocji towarzyszących głównym bohaterkom. Co prawda osobiście unikałam zawsze książek z nadmiarem opisów z obawy, że zasnę zanudzona jak to miało miejsce podczas czytania jednej z lektur w liceum :)

Jednak styl pisania i umiejętne wplatanie piękna przyrody w treść oraz w losy sióstr Niemirskich, sprawiły, że podczas czytania poczułam się prawdziwie wciągnięta w czary pani Agnieszki.

Młoda kobieta, Agata Niemirska chce poznać prawdę o swojej przeszłości. Dostaje zawiadomienie o śmierci matki, której nigdy nie znała. Razem z przyrodnią siostrą, Danielą, jedzie więc do Zmysłowa, maleńkiego miasteczka w górach, by znaleźć odpowiedź na pytania, które dręczyły ją całe życie Nic nie jest jednak tak proste jak może się wydawać na pierwszy rzut oka. Pytania nie mają łatwych odpowiedzi, podobnie jak życie, które nie układa się według naszych planów.

W Zmysłowie czeka na Agatę dziewięcioletnia dziewczynka, Tosia, jej druga przyrodnia siostra, o której istnieniu dziewczyna nie miała pojęcia. Kto jest jej ojcem? Dlaczego matka ukrywała jego tożsamość? Miasteczko zatrzyma Agatę i Danielę na dłużej, zmuszając, by nie tylko przyjrzały się przeszłości i jej zagadkom, ale i własnemu życiu. Otoczą ich ludzie – dobrzy, ale też i ci mniej życzliwi, pojawią się wierni przyjaciele, ale i wrogowie.

Niemirska zyska oddanych sojuszników – miejscowego weterynarza-dziwaka, Jerzego Wilka i Julię Kovacs – Węgierkę, która związała swój los z Polską.

Siostry wpłyną na życie wielu osób, zmieniając ich w zaskakujący sposób. Gdzieś w tle zamajaczy wielkie uczucie. Miłość pomimo wszystko i bez pytań "dlaczego?". Niech zatem uwiedzie was magia małego miasteczka w górach, położonego wśród lasów i pachnących kwiatami łąk.

"Czary codzienności" – one odmienią losy sióstr, pozostałych mieszkańców Zmysłowa, a może odmienią i nas…

Agata, Daniela i Tosia - trzy siostry, choć ich geny są skomplikowane, jak ta ostatnia stwierdziła z dziecięcą prostotą, podbiły moje serce w całości.

Ja sama jestem posiadaczką jednego Brata - najlepszego na świecie!

Ale nie będę ukrywała, że od zawsze intrygowało mnie jak to jest mieć siostrę?

Dzięki pani Agnieszce Krawczyk, już wiem jak to mogłoby być :)

"Siostry" to istne babski zbiór różnorodności charakterów, temperamentów, talentów oraz marzeń i pragnień. A przede wszystkim "Siostry" to miłość jak powinna być zawsze pomiędzy rodzeństwem. O czym dziś wielu zapomina albo nie chce pamiętać. Miłość między siostrami pozwala przeskoczyć nawet największy rów oraz pokonać kręte ścieżki wiodące nie tylko na Lisią Górę.

Jeśli do tego dodamy jeszcze zbór osobowości do których należą dr. Wilk, Julek, Piotr, Jakub i barwna Julia, powstają prawdziwe Czary Codzienności. Nic dziwnego, że ten cykl powieści dostał właśnie takie miano :) najlepsze i dopasowane idealnie.

Autorka nie poprzestała jednak tylko na opisywaniu codzienności Agaty, Danieli i Tośki. Zręcznie wplotła w fabułę kilka bardzo intrygujących wątków, pełnych tajemnicy. A co najważniejsze dla mnie nie rozwiązuje ich szybko, tylko trzyma nas w nieświadomości i niepewności bardzo dłuuugo.

Dlatego z wielką radością i ciekawością zaczęłam dziś rano czytać drugą część pt. "Przyjaciele i Rywale", którą udało mi się zdobyć szczęśliwym trafem :)

Jestem ogromnie ciekawa jak akcja się dalej rozwinie i czy opisy przyrody znów sprawią, że będę się czuła jakbym tam była, w pachnącym warzywami i ziołami ogródku sióstr Niemirskich w Zmysłowie? Czy czary zaklęte w magii miasteczka położonego wśród lasów i łąk uwiodą mnie jak w poprzedniej części?

Serdecznie zachęcam do sięgnięcia po tę piękną, zaczarowaną powieść.

Jeśli "Siostry" nie odmienią Waszego dnia na bardziej słoneczny, to już tylko chyba wygrana w totka wam zostaje!

Recenzja na: [Adres usunięty]

SIŁA SIOSTRZANEJ MIŁOŚCI

„Siostry” to pierwsza część cyklu „Czary Codzienności” Agnieszki Krawczyk, a równocześnie moje pierwsze spotkanie z autorstwem pisarki i wiem, że nie ostatnie. Choć często tak piszę, więc może to już brzmieć jak przebrzmiały frazes, zapewniam Was, że takim nie jest. Agnieszka Krawczyk w swojej powieści stworzyła takie niesamowite ciepło, które bije z każdej strony „Sióstr”. Do tej książki aż chce się „przytulić” w tak mroźne, chłodne dni i wieczory. Tutaj wszystko, począwszy od fabuły, bohaterów, a skończywszy na świecie wykreowanym przez pisarkę, ma w sobie właśnie owo „ciepło”. Nie umiem tego inaczej nazwać i myślę, że to trafne określenie dla tej książki.

Na kartach powieści poznajemy trzy siostry – Agatę Niemirską, Danielę Strzegoń i Tosię Bielską. Choć nie wszystkie są ze sobą spokrewnione, „mają pokręcone DNA”, jak żartuje Tosia, to jednak łączy ich prawdziwa miłość oraz przyjaźń, które sprawiają, że świat wydaje się lepszy. To nie banał, to prawda, którą osobiście potwierdzę – mam siostrę i ta więź właśnie tak funkcjonuje: wszystko zdaje się być lepsze i łatwiejsze, gdy jesteśmy razem. Nie wiem, czy autorka ma siostrę, ale moim zdaniem bardzo dobrze ukazała tę wyjątkową więź.

Agata i Daniela mają wspólnego ojca, zaś Tosia z Agatą tę samą matkę. Tworzą taką „patchworkową” rodzinę, w której każda z nich odnajduje swój azyl. Jednak nie wszystko jest takie kolorowe, jak mogłoby się wydawać, ponieważ Agata dowiaduje się o istnieniu Tosi dopiero na pogrzebie matki, której notabene, w ogóle nie znała. Gdy w towarzystwie Danieli przyjeżdża do Zmysłowa, małego górskiego miasteczka, czeka na nią o wiele więcej niespodzianek, niż obecność dziewięcioletniej siostry. Zarówno Agata, Daniela, jak i Tosia przeżyją wspólnie w Zmysłowie wiele pięknych, beztroskich dni, ale też takich, które będą dla nich trudne. Dzięki nim każda z nich doświadczy swoją własną wewnętrzną przemianę, pokona trudności i z uśmiechem powita nowe życie.

W odkrywaniu przeszłości nieznanej matki, Ady, pomagać jej będą przyjaciele zmarłej – weterynarz doktor Wilk, sąsiadka Julia Kovacs, przewodnik wycieczek Piotr, oraz Monika, młoda mama, dorabiająca sobie w kiosku o wdzięcznej nazwie „Sklepik pod bzami”, bo właśnie taki interes pozostawiła po sobie Ada. Kiosk oraz swoje niesamowite obrazy, które autorka opisuje tak pięknie, że ma się wrażenie, że kwiaty z obrazów Ady Bielskiej za chwilę zmaterializują się i ukażą w swojej pełnej krasie. Oprócz życzliwych im osób, dziewczyny poznają i te „mniej życzliwe” - żonę burmistrza, brata Moniki Jakuba oraz jego matkę. Choć co do tej ostatniej dwójki jeszcze nic nie wiadomo. Być może nie są tacy źli, jak wszyscy przypuszczają? Może należy dać im jeszcze jedną szansę?

Jeśli miałabym wskazać jeden mankament tej powieści, to byłaby to redakcja tekstu, czyli coś niezależnego od autorki. W tekście można znaleźć dużo błędów stylistycznych – np. zamiast konkretnego słowa, zostało użyte jakieś inne, nie wiadomo dlaczego (najbardziej rozbawił mnie fragment, gdy bohaterka zamiast prysznica, miała wziąć tusz... bo tak); lub w jednym zdaniu powtórzone zostało jedno słowo, co irytuje (chodzi przede wszystkim o zaimek „się”). Ale to detal, który nie przeszkadza w ogólnym pozytywnym odbiorze powieści.

Jestem ciekawa dalszych losów sióstr Niemirskich i mam nadzieję zagłębić się w ich świat w kolejnych tomach „Czarów Codzienności”. Już dawno tak dobrze nie czytało mi się powieści obyczajowej. Z uśmiechem na ustach przeczytałam ostatnie zdanie w „Siostrach” i z ciekawością, jakie też niespodzianki szykuje dla nich jeszcze los.

[Adres usunięty]