Siostry. Czary codzienności. Tom 1

Czary codzienności-Siostry-akcja dzieje się w małym miasteczku w górach wśród łąk lasów-życie sióstr ich przeszłość i przyszłość życie nie zawsze się układa po ich myśli. Poznają przyrodnia siostrę Tosię ich matka zataiła prawdę na ich drodze pojawiają się i dobrzy życzliwi ludzie jak i wierni wrogowie. Czyta się ją z zapartym tchem idealna książka na wieczorne dni.

Czy powieść może działać na nasze zmysły, atakować smakami i zapachami? Zdecydowanie tak. Udowodniła to właśnie Agnieszka Krawczyk w swojej najnowszej książce „Siostry”, otwierającej serię "Czary codzienności".

Agata Niemirska ma dwadzieścia siedem lat, pracuje w korporacji i zdecydowanie ma już dość otaczającego ją wyścigu szczurów. Związana z Filipem dla którego kariera stanowi cel nadrzędny, wielokrotnie czuje się gorsza i pomijana. Takie uczucie towarzyszy jej od dzieciństwa, jej matka opuściła ją, gdy Agata była jeszcze niemowlęciem, pozostawiając ja pełną zarówno pytań jak i tęsknoty. Dziewczyna bardzo chce zapomnieć o tych chwilach kiedy marzyła o jej obecności, o sytuacjach kiedy potrzebowała jej pomocy. Wydawało jej się, że udało się jej ten czas zostawić za stworzonym przez siebie murem obojętności, tym bardziej, że ojciec ożenił się powtórnie a jej przyrodnia siostra Daniela była osobą, która zajmowała ważne miejsce w jej sercu. Jednak telefon o śmierci matki burzy cały misternie uporządkowany świat Agaty. Siostry wyruszają do małego Zmysłowa, gdzie mają odbyć się smutne uroczystości. Jak przyjmie ją lokalna społeczność, jakie tajemnice pozostawiła za sobą zmarła? Jaka niespodzianka je czeka? Czy willa Julia okaże się dla Agaty przyjazną, ciepłą przystanią, czy też będzie narażona na działanie nieprzychylnych burz?

Autorka zaprasza nas w urokliwe miejsce, położone u stóp pasm górskich, niedaleko Cieplic. Pełne plotek, niedomówień i mieszkańców, którzy niechętnie zdradzają swoje tajemnice. Osobliwych bohaterów, dla których kłamstwo jest chlebem powszednim. Muszę przyznać, że autorka wspaniale ukazała panujące tutaj, złożone relacje międzyludzkie. Stworzyła bohaterów zarówno otwartych i szczerych jak i tych pełnych lęków, których moralność, pozostawia wiele do życzenia. Akcja powieści toczy się niespiesznie i wyjątkowo stanowi to ogromny atut tej powieść. Czytelnik ma wtedy sposobność na zwrócenia uwagi na przepiękne opisy miejsc, których nie ma ochoty się opuszczać ani na chwilkę. Są ogromnie sugestywne, wzbudzające moc emocji, co pozwala na bardzo szybkie utożsamianie się z fabułą. Zarówno Agatę jak i przedsiębiorczą Danielę czekają zawirowania i niespodzianki losu. Co prawda nic nie dzieje się nagle i nie mamy do czynienia z nagłym przyspieszeniem akcji jednak powieść czyta się dosłownie jednym tchem. Na pewno przyczynia się do tego piękny, stonowany język jakim jest napisana i ogromna plastyczność przedstawionego miasteczka. Tak prawdziwego, że stajemy się bezpośrednimi bohaterami powieści, czując jakbyśmy byli tutaj niejednokrotnie. Dlatego jeśli ktoś szuka książki, która pozwoli na chwilę pobytu w interesującym miejscu, wśród ciekawych postaci, gdzie tajemnica goni tajemnicę , „Siostry” powinny sprawdzić się idealnie. Ja z niecierpliwością już czekam na następny tom.

"Siostry. Czary codzienności, Tom 1” to książka, która łączy w sobie magię, codzienne życie i siłę więzi rodzinnych. Agnieszka Krawczyk w swoim dziele nie tylko przenosi czytelnika do świata pełnego tajemnic, ale także porusza kwestie bliskie każdemu z nas – miłość, przyjaźń, zaufanie, a przede wszystkim, siłę siostrzanej więzi.

Akcja powieści skupia się na trzech siostrach, które mimo różnic, stają przed wyzwaniami, które testują ich wzajemne relacje i przekonania. Autorka z niesamowitą lekkością przedstawia codzienne sprawy, takie jak życie w rodzinie, relacje międzyludzkie, a także to, co dla wielu osób jest niewidoczne – codzienne „czary”, które sprawiają, że życie staje się pełniejsze, a każda chwila ma swoje znaczenie.

Agnirszka Krawczyk nie boi się poruszać trudnych tematów, takich jak ból, utrata, a także momenty, które zmieniają nasze życie na zawsze. Siostry, mimo iż żyją w różnych światach, łączą je nie tylko więzy krwi, ale także ukryte talenty i niezbadane możliwości, które zaskakują nie tylko je same, ale i czytelnika. Przewija się tu motyw magii, ale nie tej z książek fantasy – chodzi o magię codzienności, którą wszyscy możemy odnaleźć w zwykłych chwilach życia.Agnieszka Krawczyk pisze w sposób, który angażuje czytelnika od pierwszej strony. Opisuje bohaterki w sposób realistyczny, pełen ciepła i autentyczności. Możemy się z nimi identyfikować, współczuć im, a niejednokrotnie także śmiać się z ich perypetii. Autorka nie ucieka od problemów, ale pokazuje, jak siła więzi rodzinnych i odrobina „czaru” mogą pomóc w przezwyciężeniu trudności.

„Siostry. Czary codzienności” to książka, która nie tylko zachwyca swoją fabułą, ale także zmusza do refleksji. Zadaje pytania o to, co w życiu jest naprawdę ważne, co nas łączy i co daje nam siłę w obliczu trudności. Jeśli szukasz powieści, która połączy magię, rodzinne więzi i codzienne problemy, „Siostry” Agnieszki Krawczyk będą doskonałym wyborem.

Ocena: 5/5 – Magia codzienności i siła rodzinnych więzi sprawiają, że nie sposób oderwać się od tej książki.

„Siostry” to pierwszy tom z serii „Czary codzienności”.

Główna bohaterka, Agata Niemirska, wyrusza do Zmysłowa na pogrzeb swojej matki, która opuściła dziewczynę, gdy ta była dzieckiem. Agacie towarzyszy jej przyrodnia siostra Daniela. Dziewczyna jadąc do Zmysłowa ma nadzieję, że dowie się, dlaczego cale życie żyła bez matki, co takiego zrobiła, że matka postanowiła ją zostawić i nie uczestniczyć w jej wychowaniu. Jednak na miejscu okazuje się, że na dziewczynę oprócz odpowiedzi na nurtujące pytania, czeka dziewięcioletnia Tosia, jej przyrodnia siostra.

Idealna lektura na długie, letnie wieczory. Fabuła wciąga od samego początku. Razem z bohaterami przeżywamy ich rozterki, smutki, ale również chwile radości. Pojawi się również nieoczekiwane uczucie. Ta książka pokazuje jak silna potrafi być siostrzana więź. Nie zabraknie również czarnych charakterów, ale ze wszystkim i z każdym można sobie poradzić, gdy wokół siebie mamy życzliwych ludzi oraz rodzinę, która jest dla nas ogromnym wsparciem.

„…życie jest takie krótkie, że szkoda marnować go na ludzi i sprawy, które nie tylko nas nie wzbogacają, ale coś nam odbierają — na przykład pewność siebie lub radość życia”.

Agata Niemirska jest młodą, zdolną, ambitną kobietą, pracuje w korporacji. Niespodziewanie dostaje zawiadomienie o śmierci swojej matki, kobiety, która ją urodziła i nic po za tym. Agatę wychowywał ojciec, zyskała nową rodzinę, siostrę Danielę i szczęśliwy dom. Razem ze siostrą wyruszają do Zmysłowa, niewielkiej, górskiej miejscowości. Agata ma nadzieję, że znajdzie odpowiedzi na liczne pytania, które nurtują ją od wielu lat i że w końcu zamknie za sobą ten rozdział życia. Na miejscu czeka na nią dziewięcioletnia Tosia, siostra, o której istnieniu Agata nie miała pojęcia.

Mnożące się pytania, niedopowiedzenia, tajemnice. Czy Agata odkryje prawdę o swojej przeszłości? Akcja powieści toczy się niespiesznie, wzbudza ogromną ciekawość. Pani Agnieszka ma barwne, wnikliwe, okraszone szczyptą dobrego humoru pióro. Z łatwością ukazuje wewnętrzne rozterki, zmagania, porywy serca jakie towarzyszą naszym bohaterom. A ci ciekawie ukazani to zwykli ludzie jakich mijamy w naszej codzienności. Agatę polubiłam od razu mądra, szczera, serdeczna, silna osoba. Znalazła się w trudnej sytuacji, wykazała się dużą wrażliwością i odpowiedzialnością. Tosia całkowicie skradła moje serce, to rezolutna, po dziecięcemu szczera i naiwna dziewczynka. Z całego serca im kibicowałam, miałam nadzieję, że odnajdą wewnętrzną harmonię, spokój i szczęście. I Jakub - bardzo intrygująca postać.

Małomiasteczkowa społeczność, sympatyczni i mniej życzliwi ludzie i ich tajemnice. Pięknie opowiedziana historia, niepokojąca przeszłość, która kładzie się cieniem na teraźniejszości, a w tle przepiękne, barwne opisy otaczającego świata. Poszukiwanie swojej tożsamości, stopniowe odkrywanie prawdy o przeszłości, niedomówienia i kłamstwa. Siła i piękno siostrzanej miłości. Codzienność przepełniona radością i smutkiem, chwilami pełnymi szczęścia, zwątpienia i niepokoju. Bezinteresowna miłość, szukanie swojego miejsca na ziemi, trudna sztuka wybaczania.

Oczarowała mnie ta, ciepła mądra, zwyczajna i jednocześnie niezwykła opowieść. O kobietach i dla kobiet, O poszukiwaniu własnych korzeni, miłości i wybaczaniu. Już z niecierpliwością czekam na kontynuację. Serdecznie polecam! Tatiasza i jej książki :)