W tę samą stronę. Tylko jedno słowo. Tom 1

Odkąd pierwsze spotkanie Niny i Adriana zakończyło się klęską mieli nadzieję, że nigdy więcej się nie spotkają. Los jednak przewidział dla nich zupełnie coś innego. Ich drogi się krzyżują.. Myślicie, że kto się czubi ten się lubi?

Moje pierwsze spotkanie z piórem autorki, której powieść bardzo przypadła mi do gustu.

Zacznę od tego, że autorka ma bardzo lekki styl pisania, przez co książkę przeczytałam bardzo szybko. Były jednak momenty, w których czułam się znudzona, a cała historia wyglądała jak ciągnięta na siłę, ale - od początku.

Bohaterów jest wielu i są oni naprawdę różni. Każdy z nich ma nadane takie cechy, które skutecznie wyróżniają go od pozostałych, co czyni ich dość wyjątkowymi.

Początek książki to bardzo lekka i wciągająca historia, którą czytałam z uśmiechem na twarzy, jednak im dalej się zaczytywałam, tym bardziej byłam znudzona. W pewnym momencie niektóre dialogi są zupełnie bez sensu i wydaje mi się, że gdyby pozbyć się ich książka byłaby znacznie lepsza (choć odrobinę krótsza). Niemniej jednak można to wybaczyć autorce, bowiem wspaniale oddała ona klimat miejscu w jakim znaleźli się główni bohaterowie.

"W tę samą stronę" to powieść przepełniona ciepłem domowego ogniska i ogromną przyjaźnią. To zapadająca w pamięci historia, która urzeknie każdego, kto da jej szansę :) Z niecierpliwością czekam na kolejny tom ;)

Autor: Marta Radomska Tytuł: W tę samą stronę Wydawnictwo: Czwarta Strona Premiera: 2020-06-03 Nina i Adrian nie przepadają za sobą. Ich pierwsze spotkanie zakończyło się kłótnią i obydwoje mieli nadzieję, że już nigdy się nie spotkają. Życie napisało dla nich jednak zupełnie inny scenariusz. Kiedy muszą przez kilka dni dzielić ten sam adres i wspólnymi siłami pomóc najbliższej im osobie, ze zdumieniem odkrywają, jak wiele ich łączy. Na ich relację wpływa również atmosfera pełnego uroku, ale i tajemnic dworku, w którym przyszło spędzić im czas. Adrian jest żonaty, a Nina ma chłopaka. Oboje są szczęśliwi, więc czy warto cokolwiek zmieniać? A może tylko im się tak wydaje? Podchodząc do książki bałam się, czy przypadnie mi do gustu. Jednak te obawy były niepotrzebne, ponieważ ma w sobie dużo ciekawych informacji. Bohaterowie nie byli dla mnie do końca dobrze wykreowani, ponieważ o Adrianie nie wiemy za dużo. Zmienia się wszystko z czasem. Autorka akcje rozgrywa bardzo dobrze, nie ma mowy o pogubieniu się. Podchodząc do czytania wiedziałam tylko tyle, co było w opisie, ale to co zostało zawarte w środku było dla mnie zaskoczeniem. Uważam, że historia tych osób była trochę naturalna. Nina na wieść o problemach swojej przyjaciółki rzuciła wszystko i mimo złego stanu zdrowia pojechała do niej. To co tam zastała nie było dobre. Zostawiła swoje życie, by pomóc jednej osobie. Adrian jest bratem przyjaciółki kobiety, a jak wiemy z opisu nie przepadają za sobą. W pewnych momentach byłam rozbawiona tym, co zostało w niej zawarte. Odczuwałam niepewność związaną z pewną sytuacją, ponieważ prawie każdy starał się pomóc. Dlaczego prawie każdy? Żona Adriana nie była w porządku z innymi, rządziła się i rozkazywała. Chciała, być w centrum uwagi, lecz każdy był zainteresowany czymś innym. Dlatego właśnie bardzo działała mi na nerwy. Kolejną osobą, którą nie darzyłam dobrymi uczuciami był właśnie Adrian, który popierając czasem swoją żonę nie wiedział co tym czyni. To co potem się wydarzyło bardzo mnie ucieszyło. Na pewno zajrzę do kolejnych części. Uważam, że była to dobra przygoda. Ocena 8/10

Wrzesień rozpoczął się u mnie czytaniem dosyć ciężkich historii. Sięgałam po kryminały, science fiction, grozę, więc czas na coś lżejszego. Postanowiłam, że tą lżejszą historią będzie książka Marty Radomskiej. Do tej pory nie miałam okazji przeczytać jej jakiejś książki. Widziałam, że zbierają one dobre opinie, więc nazwisko tej autorki znalazło się na mojej liście do przeczytania. Zaznajamianie się z twórczością pani Radomskiej zaczęłam od książki „W tę samą stronę”.

Do książki „W tę samą stronę” podeszłam bez większych oczekiwań. Chciałam po prostu spędzić z nią miły wieczór. Nie spodziewałam się, że opisywana historia tak mnie wciągnie. Tak naprawdę już od pierwszych stron czułam, że ta książka mi się podoba i byłam ciekawa jak potoczą się dalsze losy bohaterów. Zapowiadał się romans między głównymi bohaterami, ale oboje mieli swoich partnerów, więc nie do końca było wiadomo czy na pewno coś między nimi zajdzie. Do tego nasi bohaterowie mieli sprawę do rozwiązania, która zapowiadała, że źle może się skończyć bliskiej im osobie. Historia pokazała wiele niewiadomych i stopniowo nam ukazywała rozwiązania.

„W tę samą stronę” to naprawdę dobra książka, która szybko mnie wciągnęła do swojego świata. Czyta się ją błyskawicznie, ale to nie przeszkadza w zaangażowaniu się w historię. Ma jednak też wady. Podczas czytania, niektóre sytuacje i dialogi wydały mi się nierealne. Dobrze to może wyglądało na papierze, ale wątpiłam, aby tak to wyglądało w rzeczywistości. Pojawiło się tylko kilka takich sytuacji, ale nie potrafiłam o nich zapomnieć. Kłuły mnie w oczy i zaniżyły moją ogólną ocenę tej książki.

Autorka zaskakuje fabułą i to nie jeden raz - już nie wspominając o tym zakończeniu! Matko, miałam ochotę potrząsnąć bohaterami!

Czyta się super - styl autorki jest prosty w odbiorze, przez co pochłaniamy stronę za stroną. Może jedynym mankamentem w moim odczuciu jest brak podziału książki na rozdziały. Lubię po prostu zatrzymać się albo skończyć lekturę w danym konkretnym momencie. Ale nie obawiajcie się, jest to jedyny malutki minus. Reszta jest super.

Jeśli macie ochotę na dobrą lekturę, to gorąco Wam polecam W tę samą stronę. Życiowa historia, nieprzekoloryzowana, poruszająca kilka problemów, ale w tym wszystkim nie brakuje również humoru!

W sam raz po ciężkim dniu – „W tę samą stronę” autorstwa Marty Radomskiej

Czy kochać zawsze oznacza patrzeć w tę samą stronę?

Po książki Marty Radomskiej sięgam z wielką przyjemnością. Tak samo było i tym razem. Nie mogłam się doczekać, kiedy nowa powieść autorski trafi w moje ręce.

Nina ma już dosyć bycia asystentką humorzastej Wioletty. Przerosła samą mistrzynię i z impetem zakończyła w nią współpracę. Miała dostać awans a nie zwalniać się. Drogi powrotu już nie ma. Mimo, iż agencja reklama dostarczała jej pensji na poziomie, zmartwiła się tym trochę. Ale stało się. Wsparcie mimo wszystko miała w chłopaku Dawidzie, który starał się namówić Ninę na stabilizację (ślub, dom, dziecko).

Siedząc na ławce w parku przyglądał jej się szczeniaczek trzymający w pysku jedną z jej szpilek. Nie zauważyła nawet, kiedy wypadła jej z torebki. Właścicielem pieska okazuje się chirurg, do którego Nina niebawem trafia po tym jak potrącił ją samochód. W torebce znajduje nie otwarty jeszcze list. Po przeczytaniu treści zamiera … list otrzymała od swojej przyjaciółki Izabeli, która się w nim z nią żegna. Mimo usztywnionej nogi postanawia za wszelką cenę jechać do dworku, w którym mieszka Izabela. Na miejscu spotka swojego pana doktora – Adriana, bo jak się okazało jest ON bratem jej przyjaciółki. Nie mieli do tej pory okazji się poznać.

Nina i Adrian to bohaterowie, których lubi się od samego początku. Co do żony Adriana nie mogę tego powiedzieć. Dziewczyna tak działała mi na nerwy, że aż się we mnie gotowało. Dlaczego Iza postanowiła ich ściągnąć do swojego dworku? Jaki miała w tym cel? Czy Nina i Adrian zastanowią się nad związkami w których tkwią? Co się wydarzy pod nieobecność właścicielki dworku?

Miłość nie polega na tym, aby wzajemnie

sobie się przyglądać, lecz aby patrzeć

razem w tym samym kierunku - Antoine de Saint-Exupéry, Mały Książę

Marta Radomska mimo, iż pisze lekkie i przyjemne lektury, przemyca w nich ważne kwestie. Uczucia, które rodzą się pomiędzy bohaterami są subtelne. Nie ma tutaj od razu strzały amora i chwała za to. Cała historia jest przedstawiona realistycznie. Wiedząc, że jest to I tom nowego cyklu szykowałam się na to, że książka zakończy się tak, że nie sposób będzie nie sięgnąć po II tom. Czekam na niego z niecierpliwością aby poznać dalsze losy Niny i Adriana.

www. [Adres usunięty]