Siła pięciu zmysłów. Poczuj więcej i odkryj radość życia

To, że każdy z nas ma zmysły, nie jest żadną tajemnicą, jak i to, że na co dzień z nich korzystamy. Tylko czy wykorzystujemy ich cały potencjał? Niestety często nie. Potrafimy używać słuchu, ale czy tak naprawdę słyszymy, słuchamy? Książka zabiera nas w podróż po świecie zmysłów, pokazując jak wykorzystać ich cały potencjał.

Osobiście nie traktuję tego typu książek dosłownie i nie uważam, że dzięki nim od razu problem zniknie. Jednak przeczytane „z przymrożeniem oka” czasem są bardzo pomocne, a rady, jakie w nich znajdziemy, potrafią naprowadzić nas na osiągnięcie zamierzonego celu. W przypadku tej książki [Adres usunięty]. poznajemy możliwości własnych zmysłów, a także sposoby, aby wykorzystać jak najbardziej ich potencjał.

Według mnie książka pt.: „Siła pięciu zmysłów. Poczuj więcej i odkryj radość życia” jest warta bliższego poznania. Tematy w niej poruszane warte są przemyślenia, a rady i wskazówki przydatne. Ze swojej strony polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Książka z Klubu Recenzenta serwisu @[Adres usunięty]. Dziękuję wydawnictwu za wysyłkę książki 🤗.

Sięgnęłam po tę książkę z ciekawości, jednak nie spodziewałam się, że poradniki można pisać w taki fajny, przystępny sposób. Czytało mi się ją bardzo dobrze. Lekko się przez nią przepływało. I muszę też zwrócić uwagę na papier, na jakim została wydana. Jestem pod jego wrażeniem. Jest bardzo przyjemny w dotyku i taki jakby był śliski.

I tym samym pokazuję już wam, jak mój zmysł wzroku i dotyku został zaspokojony 🤭😁.

Autorka w tej książce opisuje jak badała każdy z tych pięciu zmysłów na sobie. Zaczęła tego doświadczać, gdy pewnego razu doznała zapalenia spojówek i udała się do okulisty po krople. Niby zwykle zapalenie spojówek, które sama też przeszłam i było okropne, rzęsy zalane ropą, nie mogłam wgl otworzyć oczu, do łazienki przechodziłam "na ślepo", kierowałam się wtedy tylko dotykiem. Z wyciągniętymi przed siebie rękami udałam się do łazienki. Polegałam tylko na dotyku dłoni. Może też trochę na słuchu, aczkolwiek była taka cisza, że po nim nie udało by mi się dostać do łazienki. Trasę do łazienki pokonałam "na pamięć", ręce wyciągnęłam przed siebie tylko dlatego, by nie uderzyć o regał i futryny i nie nabić sobie dodatkowo guza na głowie 😂. Ale nie jest to przyjemne i nikomu nie życzę zapalenia spojówek. Coś strasznego.

Ale wracając do książki 🤭.. W sumie pisałam cały czas o zmysłach, które autorka w książce wymieniła. Zaskoczyło mnie kilka faktów, które przytoczyła w książce jak np to, że w słowie FedEx jest ukryta strzałka. Wiedzieliście o tym? Albo że na karcie ósemce pik jest faktycznie ukryta ósemka? Byłam w wielkim szoku jak to dojrzałam 🤭.

Po wzroku przechodzimy do kolejnego zmysłu, którym jest słuch. I tutaj autorka opisała jak zaczęła bardziej dostrzegać ten zmysł. A wy zwracacie uwagę na to co słyszycie? Niby słyszymy dużo rzeczy, jak np. śpiew ptaków, gwizdanie wiatru, czy po prostu muzykę. Macie swoją ulubioną piosenkę bądź wykonawcę? Ja kiedyś bardzo lubiłam słuchać piosenek Avril Lavigne. Z czasem gust się zmieniał, zaczęły mi się podobać różne utwory. Jednak nigdy nie zwróciłam uwagi na to w jaki nastrój wprowadzają mnie konkretne utwory. I tutaj autorka mi to uświadomiła, jak ogromne znaczenie ma dla nas słuch. Jedne piosenki wprawiają mnie w melancholijny nastrój, przy innych tańczę radośnie, a przy jeszcze innych płaczę. Nigdy nie zastanawiałam się nad tym dlaczego tak jest. Po prostu.. Słyszałam słowa i w różny sposób je odbierałam. A może słyszeliście o czymś takim jak Muzyczna Apteczka? Macie takie piosenki, które "ratują" was z różnych sytuacji? Piosenka na pocieszenie? Albo piosenka na wspomnienie? Jak o tym przeczytałam to uświadomiłam sobie, że ja mam takie piosenki. I musiałam zrobić sobie przerwę, żeby przesłuchać sobie kilka utwór. Zarówno wzrok jak i słuch są bardzo ważnymi zmysłami.

To przejdźmy do kolejnego zmysłu, a jest nim Węch. Jak się mogliśmy przekonać kiedy była pandemia, ma od dla nas duże znaczenie i bez niego nie smakuje nam nawet to co spożywamy. Ja sama zanim coś zjem to najpierw to wącham. Nie wiem, takie zboczenie chyba. Też tak macie? Lubię delikatne, kwiatowe zapachy, które nie uderzają mocną wonią po nosie. Ale zauważyłam też po sobie, że jak jestem przeziębiona i mam zatkany nos, to nawet nie chce mi się wtedy jeść, a przecież nie jemy nosem. Ale węch ma duże znaczenie w tym co jemy. Bo najpierw dociera do nas zapach posiłku, później zaspokajamy głód wzrokiem, a dopiero później smakujemy. Chyba każdy z nas zna powiedzenie "oczy by jadły, ale 🍑 nie może" 😅. No właśnie. Coś w tym jest i dopiero ta książka mi to uświadomiła, bo widząc suto zastawiony stół, czujemy te wszystkie zapachy i byśmy chcieli zjeść więcej zarówno oczami, jak i węchem, ale tak naprawdę nie jesteśmy już w stanie nic zmieścić.

To skoro już mówię o jedzeniu, to przejdźmy do zmysłu Smaku. Wiedzieliście, że jest rozpoznawalny taki smak jak "umami"? Ja pierwszy raz przeczytałam o nim w tej książce. Albo może pamiętacie jakie smaki towarzyszyły wam na poszczególnych etapach waszego życia? Ja bardzo lubiłam Maczugi, mała paczuszka, keczupowy smak, po 50 groszy za paczuszkę.. Achh..

Na koniec zostaje nam Dotyk. Za pomocą dotyku poczułam tą fajną fakturę kartek w książce 😁. Gdyby nie dotyk, to też nie napisałabym tej recenzji. I też przyszedł mi na myśl kaktus 🌵. Chyba każdy z nas chociaż raz się o niego ukuł, no nie mógł się powstrzymać, żeby go nie dotknąć 😂.

Ta książka jest bardzo interesująca. Sporo rzeczy się z niej dowiedziałam, na które nie zwracałam wcześniej uwagi. Naprawdę polecam, bo czyta się ją z wielką ciekawością. W trakcie jej lektury uzmysławiamy sobie jak ważne są te zmysły dla naszego codziennego funkcjonowania.

Nasze zmysły — na co dzień mało zwracamy na nie uwagę, a przecież to dzięki nim możemy odbierać w pełni otaczający nas świat. Wystarczy, że z jakiegoś powodu choćby na chwilę utracimy węch, słuch, wzrok, smak lub dotyk, abyśmy poczuli niepewność, zagubienie i strach. Dociera do nas wtedy, jak bardzo na nich polegamy, a wizja ich stępienia lub straty może negatywnie odbić się na naszej psychice i całym życiu. Nie ma jednak nic dziwnego w tym, że trudno nam w codziennej gonitwie doceniać wszystko, co mamy i cieszyć się zdrowiem. Dlatego sięgnięcie po taką książkę jak “Siła pięciu zmysłów” Gretchen Rubin jest świetną okazją, aby choć na chwilę przystopować i zastanowić się nad tym, jak funkcjonuje nasze ciało, na nowo uzmysłowić sobie jak bardzo “karmimy” się różnymi bodźcami i mamy wbrew pozorom sporo możliwości na kształtowanie i wyostrzanie naszych zmysłów.

Gretchen Rubin poświęca po jednym z rozdziałów na każdy ze zmysłów. Snuje przy tym osobistą opowieść o tym, jak sama dzięki skupieniu swojej uwagi na bodźce na nowo odkrywa różne aspekty ze swojego życia. Autorka przyznaje, że przez swój minimalizm, mimowolnie odcięła się od wielu rzeczy, dopiero głębsze zastanowienie się np. nad jej stosunkiem do muzyki uzmysłowiło jej, jak mocno nie docenia tego elementu w swoim życiu. Wydawało się jej, że nie potrzebuje dźwięków w swoim otoczeniu, jednak z czasem odkryła, jak stworzenie listy piosenek, które dobrze na nią wpływają, pozytywnie oddziaływuje na jej samopoczucie. To samo dotyczyło doceniania siły kolorów, wrócenia myślami do smaków dzieciństwa, które przywołały na nowo, wspomnienia z młodzieńczych lat uruchamiając przy tym lawinę ciepłych wspomnień.

Refleksje na temat siły zmysłów skłoniły Rubin do wprowadzenia drobnych zmian w codziennym życiu, tak aby jeszcze głębiej i świadomiej odczuwać świat. Autorka uczyła się wykorzystywać zmysły, aby ubogacić swoją codzienność i nadać jej pozytywniejszy wydźwięk. Drobne elementy, które wprowadziła, jak przekonuje, dobrze na nią wpłynęły i pozwoliły jej w ciągu dnia wyrwać się z rutyny i zatrzymać się, choć na moment dając wytchnienie głowie w natłoku spraw do załatwienia.

Oczywiście można zarzucić Gretchen Rubin, że nie odkryła Ameryki i wszystko, o czym napisała każdy z nas, w większym lub mniejszym stopniu zdaje sobie sprawę. To prawda. Jednak wiemy doskonale, że czasami ciężko jest nam skupić swoje myśli na czymś z pozoru “oczywistym”. Takie tytuły pozwalają nam przypomnieć sobie o tym, jak ważne są nasze zmysły i doceniać ich moc oddziaływania na nas. Jeżeli sprawia nam przyjemność obcowanie z kolorem turkusowym, to czy nie warto zatem wprowadzić tę barwę do naszego życia, tak aby pozytywnie na nas wpływała, poza tylko suchym stwierdzeniem, że lubimy ten kolor? To samo dotyczyć może ulubionego zapachu, jeśli go mamy, to warto się nim otaczać (w rozsądnych ilościach), aby sprawiać sobie wewnętrzną przyjemność. Zmysły bowiem mogą pozytywnie wpływać na nasze samopoczucie, dawać ulgę i wytchnienie w gorszym okresie. Warto więc zastanowić się co nam przynosi radość, poczucie spełnienia i wprowadzić te elementy do naszej rzeczywistości.

I chyba głównie o tym jest “Siła pięciu zmysłów”, autorka stara się pokazać ile z pozoru błahych rzeczy, możemy zmodyfikować, aby nasz dzień był choć trochę lepszy. Przy tym docenić muszę jej umiejętność snucia narracji, pomimo tego, że nie da się ukryć, iż Gretchen Rubin prowadzi życie na wysokiej stopie, nie musi się prawdopodobnie przejmować problemami życia codziennego jak wielu z nas. Jednak jej chęć zrozumienia siły zmysłów i poszukiwania tych drobnostek, które wbrew pozorom mogą mocno wpływać na nasze życie, wydały mi się autentyczne i z zaciekawieniem czytałam, jak odkrywała nowe dla siebie rzeczy. Widać, że to nie pierwsza książka w tym duchu, którą napisała, czuć jej gawędziarski styl, który, choć z pozoru nie porusza nic spektakularnego, to jednak sprawia, że ciężko oderwać się od lektury. Byłam ciekawa jak poddaje analizie postrzeganie samej siebie. Choć muszę przyznać, że nie raz uśmiechnęłam się pod nosem, kiedy w ramach samodoskonalenia pisała o kilkutygodniowych kursach, codziennych wizytach w The Met. Pojawiło się we mnie pewne zwątpienie, czy jestem w stanie w domowym zaciszu równie mocno otworzyć swój umysł. Jednak Rubin bardzo przekonująco pisze o swojej drodze poznawania siebie, zwraca uwagę na przeróżne, a jednak łączące nas aspekty, dzięki czemu poczułam, że ja również mogę coś zmienić. Pewnie, chciałabym jak ona móc sobie pozwolić na codzienne wizyty w światowym muzeum, obcować ze sztuką i chłonąć ją. Jednak nie powinno być to wymówką do tego, aby nie podjąć próby zastanowienia się nad sobą. Autorka na końcu książki przygotowała listę “zadań” dla czytelników, które mają pomóc w analizie tego, jak reagujemy na otaczający nas świat. Doceniam bogatą bibliografię (anglojęzyczną), w której możemy znaleźć inspirującą literaturę.

To bez wątpienia jeden z tych tytułów, po który najlepiej sięgnąć , kiedy odczuwamy potrzebę innego spojrzenia na swoje życie. To nie jest naukowa książka, pełna mądrych słów, przy której czujemy wyrzuty sumienia, że nasze życie nie jest być może dość “głębokie” i uduchowione. Nie jestem osobą, która często sięga po tego typu publikacje. Czasami wydaje mi się, że przeróżne poradniki poruszają w kółko te same zagadnienia, karmiąc nas banałami, które tak naprawdę nie wnoszą nic konkretnego do naszego życia. "Siła pięciu zmysłów"pozwoliła mi zastanowić się nad tym, jak wiele z pozoru drobnych elementów może oddziaływać na moje samopoczucie, dała mi wskazówki do tego, nad czym mogę popracować i na czym warto skupić swoją uwagę. Jeżeli szukacie tytułu, który może okazać się fajną podstawą do analizy siebie i swojego otoczenia, warto dać temu tytułowi szansę.