Młody copywriter Słowik, który niby odurzony zmysłowym Teraz i TU bożek wina Dionizos, zgubił z samym sobą związek… w stołecznej placówce pieśnią reklamowego spotu wznosi bastiony sztucznego świata. Byleby usunąć stygmat winy, którą naznaczył Słowika przeklęty, odmieniony w Upiora przodek. Copywriter bezwiednie wzywa i poszukuje duchowego ojca, ścieżki uzdrowienia. Na evencie dedykowanym żonie, Słowikowi objawi się Mistrz O., dwuznaczny jak Wąż z Drzewa Wiadomości, którego pełne pokus tajemne sztuki mogą być po równi lekiem, co trucizną…
Bohdan Sławiński zadebiutował powieścią "Królowa Tiramisu" uznaną za jeden z najlepszych debiutów powieściowych 2008 roku, uhonorowaną nominacjami do najważniejszych ogólnopolskich nagród literackich (m.in. Nagrody literackiej NIKE i Paszportu Polityki). "Sigil", kolejna powieść Sławińskiego, to monumentalny moralitet, historia współczesnego Fausta i jego ucznia, młodego pisarza – autorskiego porte parole, naśladującego swego Mistrza, buntującego się przeciw niemu, marzącego o sławie, uznaniu i stworzeniu arcydzieła. Walka czy też raczej – współzawodnictwo należących do różnych pokoleń głównych postaci – uwikłanego w PRL Mistrza i reprezentującego młode pokolenie kandydata na artystę, ukazana została na tle fantazmatyczno-realnej Polski, zbudowanej po części z odtworzonych z pietyzmem realiów historycznych i współczesnych, po części zaś wysnutej z wielu znanych tekstów polskiej i światowej kultury. Książka zwraca uwagę gęstą i bogatą fakturą językową – poetyckością, giętkością stylistyczną w licznych literackich (i nie tylko literackich) nawiązaniach i pastiszach.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna polska
Jaki klimat dominuje w powieści "Sigil"?
Powieść "Sigil" łączy w sobie oniryzm z brutalnym realizmem współczesnej korporacyjnej Warszawy. Autor kreuje gęstą atmosferę pełną literackich nawiązań, w której świat reklamy przeplata się z metafizycznymi poszukiwaniami głównego bohatera. Czytelnik obcuje z historią przypominającą nowoczesny moralitet, gdzie granica między jawą a fantazmatem ulega zatarciu. To mroczna, a jednocześnie poetycka podróż przez duchowe rozterki młodego copywritera.
Dla wielbicieli jakich gatunków przeznaczona jest ta historia?
Książka idealnie wpisuje się w gusta czytelników ceniących literaturę piękną z silnym akcentem psychologicznym i filozoficznym. Ze względu na liczne nawiązania do motywu faustowskiego oraz polskiej kultury, odnajdą się w niej osoby poszukujące w prozie głębi i intelektualnego wyzwania. Powieść przyciąga odbiorców zainteresowanych krytycznym spojrzeniem na świat mediów i proces tworzenia sztuki. Jest to pozycja obowiązkowa dla fanów poprzedniej twórczości Bohdana Sławińskiego.
Czego dotyczy główny konflikt przedstawiony w tej publikacji?
Oś fabularną stanowi skomplikowana relacja między młodym pisarzem Słowikiem a jego tajemniczym mentorem, Mistrzem O. Jest to starcie dwóch pokoleń artystów, z których jedno jest uwikłane w przeszłość PRL, a drugie próbuje odnaleźć tożsamość w świecie sztucznych potrzeb reklamowych. Walka o uznanie i stworzenie arcydzieła staje się pretekstem do rozważań nad winą i duchowym uzdrowieniem. Autor mistrzowsko ukazuje mechanizmy naśladownictwa i buntu wobec autorytetów.
Czym charakteryzuje się warstwa językowa książki Bohdana Sławińskiego?
Warstwa językowa utworu odznacza się wyjątkową gęstością, bogactwem metafor oraz licznymi pastiszami literackimi. Sławiński operuje giętką stylistyką, która płynnie przechodzi od języka branżowego copywriterów do wysokiego tonu poetyckiego. Czytelnik ma do czynienia z kunsztownie skonstruowaną fakturą słowną, wymagającą pełnego skupienia podczas lektury. Taka forma podkreśla artystyczny charakter dzieła i jego wielowarstwowość znaczeniową.
Dla jakiego typu czytelnika ta powieść nie będzie odpowiednim wyborem?
Osoby poszukujące lekkiej, liniowej fabuły nastawionej na szybką akcję mogą poczuć się przytłoczone formą tej powieści. Ze względu na monumentalny charakter i gęsty, erudycyjny język, lektura wymaga od odbiorcy dużego zaangażowania oraz znajomości tekstów kultury. Nie jest to książka dedykowana czytelnikom unikającym oniryzmu, symbolizmu oraz długich wywodów o naturze moralności. Złożona struktura sprawia, że nie nadaje się ona do szybkiego czytania w celach czysto rozrywkowych.
