Skrzep. Bernard Gross. Tom 5

Sięgasz po najnowszą część ulubionej serii i pierwsza myśl, jaka Ci towarzyszy to … ALEŻ TĘSKNIŁAM(-EM)!

Znacie to uczucie, prawda?

Robert Małecki powraca z nowym tomem przygód Grossa w wielkim stylu. Niczym wirtuoz gra na naszych emocjach snując opowieść o ludzkich słabościach, krzywdzie, podporządkowaniu i złu, które skrywa się pod fasadą pełnego empatii człowieka. Maluje obraz wyjątkowo toksycznych relacji i kreśli portrety bohaterów, których sposób postępowania i wartości, którymi się kierują pozostawia wiele do życzenia. Z niezwykłą wnikliwością i uwagą opowiada nam historię, która porusza i skłania do głębszej refleksji. Niespiesznie prowadzi nas przez sieć tak skrupulatnie utkanej intrygi zachwycając jednocześnie dopieszczoną warstwą psychologiczną. Aż wreszcie serwuje nam pełną nieoczekiwanych zwrotów akcji historię z zupełnie nieoczywistym finałem. Jednak ta powieść to nie tylko niebanalna zagadka kryminalna, nietuzinkowe śledztwo i zagadnienia szeroko rozumianej problematyki społecznej. Nie brakuje tutaj również osobistych dylematów głównego bohatera, powracających demonów przeszłości i trudnych relacji z synem. Bezsprzecznie kreacja Grossa niezmiennie zachwyca!

„Skrzep” to rasowy kryminał, który głęboko wwierca się w umysł czytelnika i nie daje wytchnienia. Uwielbiam powieści, w których totalnie mogę się zatracić, a ta bezapelacyjnie do takich właśnie należy. Robert po raz kolejny udowadnia, że nie trzeba pisać brutalnych opowieści, by totalnie zawładnąć kryminalnym serduchem czytelnika. Ta niezwykle angażująca historia okraszona niesamowitym klimatem i doprawiona szczyptą świeżości zupełnie zawładnie Waszymi myślami. Czytajcie! Mucha nie siada!

Skrzep to zdecydowany must read, tak jak i cały cykl, którego żadnego tomu nie pominę. Uwielbiam pióro autora, ale ta seria jest dla mnie szczególna. ❤ Sama postać Grossa jest bliska memu sercu. Imponują mi jego opanowanie, spokój, bystrość, przenikliwość, szeroka wiedza i intuicja. Zestawienie jego cech osobowościowych z pokaleczoną duszą, rodzinnym dramatem, który starł w pył prywatne życie, jest elementem, dla którego jest on postacią nietuzinkową i niezwykle ciekawą.

Samobójstwo rozszerzone, samobójstwo poagresyjne, zabójstwo suicydalne, a może jeszcze coś innego? Co właściwie miało miejsce w domu Arłaków, że w mieszkaniu zostają odnalezione ciała brutalnie zamordowanej żony i córki, a w szopie wiszące ciało mężczyzny? Sprawa wydawałaby się oczywista i łatwa do zamknięcia, ale śledczy nos Bernarda nie pozwala mu przejść obojętnie wobec pojawiających się wątpliwości.

Totalnie wciągnęłam się w fabułę tej części, a przedstawiona w niej sprawa nie dawała mi spać. Kolejne odkrywane tropy mnożyły jedynie pytania, prowadziły po zawiłych meandrach śledztwa, często kierując czytelników w ślepe zaułki. Choć ciekawość, związana z tajemniczą nocą morderstwa, wywoływała u mnie napięcie i ekscytację, odczuwałam jednocześnie prawdziwą przyjemność z czytania. Na uwagę zasługują również autentyczne dialogi, nadające bohaterom głębię i wiarygodność.

To prawdziwy talent, by stworzyć serię kryminalną, której każda część utrzymuje równy, wysoki poziom, każda zawiera oryginalną, interesującą, trudną do odgadnięcia zagadkę, a łączy je postać, która potrafi wzbudzić wiele sympatii.

"Skrzep" to kolejna niezwykła odsłona serii z komisarzem Bernardem Grossem, która po raz kolejny udowadnia, że Robert Małecki jest mistrzem w budowaniu napięcia oraz emocji.

Kiedy Bernard Gross przerywa swój lot do Anglii z powodu brutalnej zbrodni, która wstrząsnęła społecznością, od razu wkracza w świat pełen mrocznych sekretów i niewypowiedzianych prawd. Już od pierwszych stron czuć, że to śledztwo będzie wyjątkowo skomplikowane. Michał Arłak, mąż i ojciec, zostaje znaleziony powieszony w szopie, a w domu kałuże krwi świadczą o brutalnym mordzie jego żony i córki. Jednak to, co z pozoru wydaje się jasną sprawą, szybko zaczyna budzić wątpliwości komisarza.

To właśnie osobowość Bernarda Grossa sprawia, że czytelnik nie potrafi oderwać się od książki. Jego nieustępliwość, dociekliwość i zdolność do dostrzegania najdrobniejszych detali, które umykają innym, budzą podziw. Gross to postać skomplikowana, pełna wewnętrznych demonów, z którymi walczy na każdym kroku. Jego ataki paniki i zmagania z własnymi słabościami dodają mu ludzkiego wymiaru, czyniąc go jeszcze bardziej autentycznym.

Metody śledcze Grossa są fascynujące. Jego zdolność do łączenia faktów, intuicyjne podejście oraz nieustępliwość w dążeniu do prawdy sprawiają, że każdy krok w śledztwie jest pełen napięcia. Gross nie boi się zadawać trudnych pytań ani konfrontować z niewygodnymi prawdami.

"Skrzep" to nie tylko kryminał, ale także głęboka analiza ludzkich emocji i relacji. Każda postać, każde wydarzenie jest starannie skonstruowane, by budzić emocje – od strachu, przez smutek, aż po gniew i bezradność. Autor umiejętnie prowadzi nas przez labirynty ludzkiej psychiki, nie bojąc się poruszać trudnych tematów.

Podsumowując, "Skrzep" to historia, która wciąga od pierwszej do ostatniej strony. Bernard Gross, z jego unikalną osobowością i metodami śledczymi, po raz kolejny udowadnia, że jest jednym z najbardziej fascynujących bohaterów współczesnej literatury kryminalnej.

Dom na uboczu.

Trzy ciała.

Mnóstwo krwi.

Morderstwo.

Samobójstwo.

Bernard Gross zostaje wezwany na miejsce zbrodni, pomimo prywatnych planów - wyjazdu do syna, jest zobowiązany z nich zrezygnować, pomimo dręczącego go sumienia rozpoczyna śledztwo.

Całe zajście wydaje się zbyt skomplikowane, w domu zostają znalezione dwa ciała, kobieta i jej córka, ale to nie wszystko, w szopie obok prawdopodobnie mąż a zarazem ojciec, który się powiesił.

Wygląda na to, że Michał Arłak dokonał podwójnego morderstwa a później sam popełnił samobójstwo.

Tak ustala policja.

Jednak Gross ma zupełnie inne podejrzenia, coś mu nie daje spokoju, to by było za proste, jeżeli chodzi o rozwiązanie zagadki.

Pomimo problemów w pracy, a dokładniej z przełożonymi stara się dość do sedna tej sprawy, nie wie jeszcze tylko, że demony z przeszłości znów go nawiedzą.

W nieoczekiwanym momencie znajdzie się nad przepaścią, ogromną przepaścią.

"Skrzep" to już piąty tom mojego ulubionego autora @[Adres usunięty], seria z niezawodnym komisarzem Bernardem Grossem, która z każdą kolejną częścią robi na mnie jeszcze większe wrażenie.

Nasz główny bohater poraz kolejny musi się zmierzyć ze śledztwem, które z punktu widzenia wydaje się dość proste, ha, ale żeby tak było faktycznie. Komisarz pomimo wszystko wykazuje się odwagą i determinacją, bo to co się w jego życiu prywatnym dzieje... z pozoru wydaje się, że dzielnie walczy, jednak jak jest wewnątrz? Demony z przeszłości, powodują, że jest roztrzaskany emocjonalnie... czy poradzi sobie z tym wszystkim tym razem? Musicie przekonać się sami.

Świetny kryminał, pełen tajemnic, mroku i emocji... kryminał, który porwie czytelnika od pierwszych stron, tak było w moim przypadku i jestem pewna, że wy również wciągnięcie się w tę intrygującą fabułę! W wir szokujących wydarzeń, gdzie krok po kroku będziecie układać brakujące puzzle na swoje miejsce wraz z bohaterami.

Czytajcie! 🔥🖤

gdy życia kres nastaje

i oddech ostatni ulatuje

wtedy serce bić przestaje

i pytań wiele zwiastuje

tak trudno prawdę odszukać

w gąszczu zagadek trudnych

do których drzwi zapukać

by odpowiedzi uniknąć zgubnych

siłą jest jego spokój

w sercu drzemią skazy

na duszy wciąż niepokój

i tamtych wspomnień obrazy

w toksyczną relację uwikłany

depresja towarzyszką jego

tak bardzo w niej zakochany

nie widział w tym nic złego

One tam leżą.

W kałuży krwi.

Mama i córka.

Amelka.

Tam dalej on. Mąż. Ojciec.

Wisi.

Nie ma ich. Nie ma już rodziny.

Nie ma. I nie będzie.

Odeszła.

Dlaczego?

Niebanalna kryminalna zagadka. Mocna. Pasjonująca. Pochłaniająca zmysły czytelnicze. Zawiłość zdarzeń wciąga. Kreacja bohaterów podsyca iskrę oczekiwania. Klimat w zmysły się zakrada. Jest ciemno, zimno, ponuro. Jest mrocznie, szaro. Ta aura szumi padającym deszczem. Pomroką otoczenia. Mgłą ludzkich tajemnic. Zasłoną niewypowiedzianych emocji. Przez ciszę tej szarości mkną powidoki. Wracają wspomnienia. Które tak bardzo bolą.

Małomiasteczkowy klimat. Z chmurami ciemnymi. Gęstymi. Z Chełmżą w tle. I znów prawdy szukanie. Znów tropy. Ślady. Wskazówki. Bo komisarz ma przeczucie. Że nie było tak, jak na pierwszy rzut oka wyglądało. I szuka. Węszy. I nie daje za wygraną. Bo to Gross. On nie odpuszcza. Nigdy. Choć nie ma łatwo. Boi się tamtych tragicznych obrazów. Wątpliwości chwytają za gardło. Serce smutkiem łomocze. Ale on się temu nie poddaje. Chowa gdzieś głęboko w siebie. I działa.

Grossowy styl zachwyca. Zawsze mocniej. Bardziej. Głębiej. Wciska się w umysł. Pod skórę wgryza. Szarpie emocjami. Drapie. Wtapia się w duszę. Wciąga słowami w jego świat. Świat Grossa. Roztrzaskany przeszłością. Smutny. Ale tak niesamowicie intrygujący. I prawdziwy. Ogromnie prawdziwy. Zawarty w jego nostalgii. Melancholii. Kreślony spokojem płynącym od niego strumieniem szerokim. Polecam.

“Skrzep” Roberta Małeckiego to piąty serii kryminalnej z komisarzem Grossem, który mimo to napisany jest tak, że można go czytać jak powieść osobną. Jest to historia tragiczna, gdyż do zbrodni dochodzi wśród najbliższych, w rodzinie. Giną żona, córka i mąż, a wszystko wskazuje na to, że sprawcą jest ten ostatni. Komisarz Gross to jednak uważny śledczy i sprawy nie zamknie, póki nie będzie pewny tego, co się wydarzyło, póki nie sprawdzi wszystkiego, co może - w tej sprawie trzeba zacząć od tła, od potencjalnych motywów. I tak sprawa, która wydaje się prosta, zaczyna się rozrastać, a problemy, z jakimi borykała się ta rodzina zaskakują, są nieoczywiste, a przez to poszerzają wiedzę i wrażliwość czytelnika. Przede wszystkim jednak przypominają, jak krzywdzące jest ocenianie na pierwszy rzut oka, jak ważne są motywacje, powody, okoliczności. Jak nic nie jest po prostu czarno-białe, choć tak bardzo by się chciało móc przypisać zdarzenia do po prostu złych czy dobrych. Historia prowadzona jest spokojnie, mamy wgląd nie tylko w śledztwo, ale także życie prywatne postaci i choć ono rozgrywa się raczej w tle, to jest istotne, by w pełni poznać Grossa i towarzyszącą mu Skalską. Sama intryga ma w sobie pewne nowatorskie wątki, bardzo podoba mi się to, że autor szuka tego, czego jeszcze na naszym kryminalnym podwórku literackim nie było. To solidna, dobrze zbudowana historia kryminalna, w której każdy element jest przemyślany i potraktowany z uwagą i powagą autora, a czytelnika porusza do głębi dlatego, że przecież opowiada o zwyczajnych ludziach, o problemach, które znamy z życia rzeczywistego.