Sekrety domu Bille. Tom 1

Pozory mylą i często ta najbardziej przykładna rodzina jest tylko taką na zdjęciu i w oczach innych, obcych ludzi. Kiedy zamykają się drzwi, maski opadają, z szuflad wychodzą tajemnice z przeszłości a z szaf wypadają trupy wspomnień i dawnych uczuć.

Rodzina Bille to zamożne małżeństwo z dwiema córkami mieszkające w dużym mieszkaniu na warszawskim Żoliborzu. Julian Bille jest znanym i cenionym mecenasem. Woli poświęcać się pracy niż spędzać czas w domu, w którym czekają na niego schorowana i wymagająca stałej opieki żona Ewelina oraz dwie, skrajnie różne dziewczynki.

Państwo Bille przez całe wspólne życie korzystali z usług gosposi jednak żadna z nich nie została z nimi na dłużej niż kilka miesięcy. Aż pewnego dnia w progu domu pojawia się Zuzanna - młoda, pełna energii i entuzjazmu dziewczyna, która od początku zaskarbia sobie sympatię właścicieli i zostaje z nimi na dłużej. A po śmierci Eweliny staje się również narzeczoną Juliana. Wśród znajomych wiadomość ta nie pozostaje bez echa lecz największą dezaprobatę okazują Róża i Urszula, które nie mogą pogodzić się z faktem iż nową panią Bille i zarazem ich macochą zostanie zwykła gosposia.

I to właśnie na tym wątku osadzona jest pierwsza część powieści obyczajowej.

Nie ma tutaj efektu wow. Nie ma szalonych zwrotów akcji. Fabuła jest bardzo powolna i prowadzona dwutorowo - z perspektywy Zuzanny oraz Róży i Uli. Skupia się na emocjach dziewczyn.

I mogłabym napisać, że pierwszy tom to raczej trochę nużące wprowadzenie do drugiej części, ale jest coś w stylu autorki, co nie pozwala mi przejść obok tej książki obojętnie. To jak zbudowała i przedstawiła bohaterów historii, a w szczególności Róże i Urszulę. Ile emocji zarówno negatywnych jak i pozytywnych wzbudzały obie kobiety. Jak subtelnie przemyciła rąbek tajemnic rodziny Bille i pozostawiła w domysłach zapraszając tym samym do lektury kolejnego tomu.

Janiszewska niczym bluszcz owinęła mnie swoim słowem pisanym. Jestem bardzo ciekawa jak potoczą się dalsze losy rodziny i jakie sekrety skrywa dom Bille.

Z twórczością pani Janiszewskiej spotykam się po raz trzeci i po raz trzeci jest to spotkanie bardzo udane. Choć ja należę do grona osób, które w książkach poszukują porządnego kopa adrenaliny i zawrotnej akcji, to w książkach pani Janiszewskiej cenię sobie to, że mimo że jej powieści są bardzo stonowane, pozwalają mi przy sobie odpocząć, i mimo to dostarczają mi mnóstwo emocji oraz tematów do przemyśleń. Nie inaczej jest w przypadku "Sekretów domu Bille", urzekła mnie ta historia i z wielką niecierpliwością czekam, aż będę mogła sięgnąć po tom drugi.

"Sekrety domu Bille" to intrygująca opowieść o rodzinie, w której tajemnice sprzed lat, sekrety, niedomówienia i ukryte pretensje grają pierwsze skrzypce. Choć rodzina na zewnątrz uchodzi za wzór do naśladowania, wydaje się szczęśliwa i zrównoważona, w domowym zaciszu stają się sobie niemal obca, jej członkowie nic tak naprawdę o sobie nie wiedzą, każdy żyje dla siebie, nurzają się w obłudzie, kłamstwie i tajemnicach, które pewnego dnia wypływają na światło dzienne. Jedyne co ich łączy to trudne relacje i niezrozumienie.

Nie będę opisywać ponownie fabuły, wydawca już dużo zdradził, ja tylko chciałabym zwrócić Waszą uwagę na siostry, dorosłe kobiety a tak bardzo (w moim odczuciu) niedojrzałe.

Córki mecenasa (mające swoje własne rodziny i problemy), po jego ślubie z Zuzanną odwracają się od niego, nie chcą utrzymywać z nim i jego nową żoną bliskiej relacji. Jedna z nich- Róża w swoim uporze trwa latami, widzi w Zuzannie wroga czyhającego na majątek, który powinien trafić do niej i jej siostry. Urszula nie zrywa kontaktów z ojcem, ale tylko dlatego, że ten wspiera ją finansowo, po jej rozwodzie i jest dla niej bardzo wygodne. Między siostrami pojawiają się coraz częściej konflikty, przepełnione zarzutami, że nie trzymają się razem, a powinny, bo przecież nic tak nie jednoczy jak wspólny wróg.

"Sekrety domu Bille" uwodzą czytelnika swą delikatnością i subtelnością. Nie znajdą się tutaj nagłe zwroty akcji, choć trzeba przyznać, że niektóre momenty mogą zaskoczyć.

Bohaterowie są wyraziści, z każdą kolejną stroną odkrywając rodzinne tajemnice- łatwiej zrozumieć ich zachowanie i emocje, które im towarzyszą, choć tak naprawdę ciągle nie wiemy o nich wszystkiego. Każdy nosi w sobie jeszcze nie jedną tajemnicę, każdy udaje w pewnym momencie kogoś, kim nie jest, przybiera maskę i udaje, że tak jest dobrze, tak ma być...

Autorka skupia się na emocjach, przemyca je w olbrzymich ilościach, momentami nie sposób nad nimi zapanować. Jestem bardzo zaintrygowana, z ciekawością wezmę do ręki tom drugi. Na moje szczęście czeka on już na półce.

Lekki styl pani Agnieszki pozwala się zrelaksować i odpłynąć w wykreowany przez nią świat.

Pierwszy tom nie przytłacza swą objętością, co daje komfort czytania i nie wymaga wiele czasu, by dać się poznać.

Czy polecam?

Bardzo, to intrygująca opowieść o rodzinie, o jej problemach, relacjach, które nie są łatwe. To bardzo życiowa opowieść, która pokazuje, że życie potrafi zaskoczyć, a to czy się z tym pogodzimy czy nie, to już inna bajka.

"Nie mamy wystarczających narzędzi, by skutecznie bronić się przed każdym nieszczęściem. Nie wygramy z przeznaczeniem. Czasami trzeba po prostu zacisnąć zęby i przeczekać. Nic nie trwa wiecznie, w każdym razie nie w życiu doczesnym. Dobre i złe chwile wzajemnie się ze sobą przeplatają, następują jedna po drugiej tak jak pory roku."

Państwo Bille od lat korzystają z usług opiekunek/gosposi. Jednak zmieniają się one jak pory roku, a to za sprawą córek i schorowanej żony Pana domu.

Gdy kolejny raz nastąpiła zmiana, posadę dostaje Zuzanna, która całkowicie odmienia życie rodziny.

Energiczna i inteligentna gosposia powoli staje się jej częścią, zaskarbiając sobie bezgraniczne zaufanie Eweliny i jej męża. Tylko ich córki, Róża oraz Urszula, wciąż patrzą na Zuzannę z ukosa, podejrzewając ją o nie do końca czyste intencje.

Gdy Pani domu umiera, mecenas podejmuje decyzję i poślubieniu Zuzanny, wraz z tą decyzją życie rodziny Potockich się zmienia...

Tylko czy na dobre?

"Sekrety domu Bille" to książka pełna kłamstwa, tajemnic i obłudy oraz nieustannej walki o majątek.

Nie ukrywam, że historia płynie bardzo wolno. Mi osobiście zabrakło tego dreszczyka emocji.

Fabuła jest chwilami bardzo przewidywalna, ale przyjemna w odbiorze i czyta się ją bardzo szybko. Taka w sam raz na raz.

Autorka serwuje nam historię, która mogła zdarzyć się naprawdę.

Zerwanie więzi rodzinnych, przez pieniądze, majątki itp. jest bardzo częstym powodem. Przykre to jest, ale prawdziwe i tu właśnie mamy ten motyw. Strach przed utratą kasy.

Narracja prowadzona jest z perspektywy kilku bohaterów, więc łatwo możemy wczuć się w ich intencje.

Choć książka miała minusy, to dzięki lekkości, z jaką napisana jest książka, wręcz czyta się sama.

Teraz postaram się w miarę szybko sięgnąć po kolejny tom i zobaczyć co będzie się działo dalej.

Polecam ❣️

Uwielbiam czytać sagi. Ten tytuł skusił mnie obietnicą historii rodzinnej. Akcja toczy się dwutorowo.

Kiedyś: W pięknym mieszkaniu na Żoliborzu mieszka rodzina Bille. Julian jest znanym i szanowanym prawnikiem. Żyją w dostatku, jak na czasy PRL, niczego im nie brakuje. On i żona nie poświęcają córkom zbyt wiele czasu, wolą życie towarzyskie, wystawne kolacje i rauty. Wszystko się zmienia, kiedy matka dziewczynek zapada się w sobie. Dziś wiemy, że to była depresja.

Córki są odmienne jak ogień i woda. Róża przebojowa i pewna siebie, Urszula wycofana i zahukana. W życie rodziny wkracza młoda dziewczyna, która dba o dom, opiekuje się wszystkimi i zaprzyjaźnia się z rodzicami. Nigdy nie zjednuje sobie dziewczynek. Nie ufają jej.

Teraz: Julian po śmierci żony przez wiele lat jest samotny. Po latach smutku odżywa, życie go znów ciszy, połączyło go uczucie z Zuzanną. Pięknie, prawda? No nie do końca. Zuzanna była gosposią rodziny Bille od 20. lat. I tak jak w przeszłości, tak i teraz, jako dojrzałe kobiety,podejrzewają ją o najgorsze.

Przez ponad połowę książki autorka opisuje emocje, jakie wywołały u nich zaręczyny ojca z gosposią.

Ma na imię Zuzanna, ale dla nich jest tylko gosposią, która czyha na fortunę ich ojca. Mam wrażenie, że przez to jest przegadana.

Było mi trudno zrozumieć ich intencje, kiedy mówiły ojcu, że nie powinien jej poślubiać oraz że jest samolubny (bo chce być szczęśliwy) i nie liczy się z ich zdaniem. To one zachowywały się jak samolubne, rozkapryszone dzieci.

Druga połowa jest trochę ciekawsza, nowe wątki i tajemnice z przeszłości.

Książka kończy się nagle i pozostawia nas z pytaniem, co dalej.

Ta powieść obyczajowa nie zaskakuje, akcja toczy się bardzo powoli. Nie znajdziecie tu zwrotów akcji ani momentów WOW. Mam wrażenie, że jest wprowadzeniem do domu drugiego. Liczę, że w nim znajdę obiecane w tytule sekrety. Jeśli lubicie niespieszną fabułę, przypadnie wam do gustu.

Przed laty Zuzanna zaczęła pracę jako gosposia w pięknym domu na warszawskim Żoliborzu. Jej poprzedniczki nie potrafiły dogadać się ze schorowaną panią domu, Eweliną oraz jej córkami. Po śmierci żony, Julian ogłasza swoje zaręczyny z Zuzanną. Jego dorosłe już córki, Róża i Urszula, mówiąc delikatnie, nie są zachwycone tym pomysłem. Podejrzewają byłą gosposię o złe zamiary i chęć zagarnięcia majątku ich ojca dla siebie. Jednak kobieta skrywa w sercu pewną tajemnicę i ból, który dźwiga od wielu lat. Co musi się stać, aby córki pana domu i jego nowej żony uległy poprawie? Czy w ogóle istnieje taka siła?

"Sekrety domu Bille" to książki, które czyta się na raz. No może na dwa, bo zostały podzielone na osobne tomy. Nie są to opasłe tomiszcza, a lektury liczące po 200 i 300 stron. Losy bohaterów, ich motywacje, działania, wybory i historie pochłania się z prędkością światła.

Książki utrzymane są w klimacie, który łączy współczesność z takim arystokratycznym vibem. Relacje międzyludzkie, które zostały zaprezentowane przez autorkę, są jak żywcem wyjęte z prawdziwego życia. Oprócz strachu córek przed zagarnięciem majątku przez swoją macochę, odrzuceniem przez ojca, mamy tu nieszczęśliwe małżeństwo, despotyczność, oschłość względem najbliższych członków rodziny i taką usilną potrzebę podtrzymywania pamięci o zmarłej matce, o sobie, o tym, jak było kiedyś. Nieprzepracowana śmierć Eweliny stała się dla Róży i Urszuli idealną kartą przetargową w relacjach z ojcem.

Historie rodziny Bille czyta się naprawdę przyjemnie, to po prostu dobre obyczajówki, ale obawiam się, że nie zostaną w moim sercu na długo. To, co podobało mi się w nich najbardziej, to opisy przeżyć poszczególnych postaci — dzięki nim zyskałam szerszą perspektywę na wiele kwestii, z różnych punktów widzenia oraz to, że mimo niewielkiej liczby stron, losy bohaterów i opisy ich emocji zostały rozpisane w sposób niespieszny i nie odniosłam wrażenia, że autorka pędzi z akcją, byle tylko już skończyć - a takie przypadki też znam w literaturze.

Polubiłam te książki. Nie pokochałam ich, ale szczerze polubiłam.