Sąsiedzi. Osiedle Sielanka. Tom 2

Jak miło było ponownie powrócić do naszych bohaterów. Gdyby jednak ktokolwiek czytał część pierwszą i dopiero po dłuższym czasie chciał przeczytać drugą, to niech się nie martwi, że nie będzie pamiętał bohaterów. Na samym początku mamy słowniczek z postaciami tymi ważniejszymi, a dalej tymi drugoplanowanymi. Tam jest spisane kto kim do kogo jest, choć ten, kto będzie uważnie czytał, sam spostrzeże, że te pokrewieństwa też są zaznaczone w powieści.

Co mnie mile zaskoczyło, to, że styl autorki się nie zmienił. Wciąż wplata w opowieści cudowne ozdobniki z tym, że dołożyła nam nieco zabawnych porównań i sarkazmów. Bohaterzy wciąż są bardzo ciekawscy, a niektórzy bedą tworzyć pewne sytuacje, które będą miały na celu pokazanie ich w lepszym świetle. Chcą budzić respekt, tylko nie rozumieją, że na niego trzeba będzie sobie zasłużyć. W tej części poznamy dewelopera, który chce zabudować Sielankę. Najgorsze jest to, że w ogóle nie słucha głosu ludzi ją zamieszkujących. Z tej przyczyny dochodzi do konfliktów, gdyż każdy chce bronić swojego miejsca. Na dodatek w dalszej części odezwą się też mieszkańcy blokowisk. Okazuje się bowiem, że ich bloki nie są w takim stanie jakim miały być. Nie podoba im się też teren z nimi przylegający. Wychodzi na to, że zostali przez niego podle oszukani. Co zatem mają z tym fantem zrobić? Czy ktokolwiek będzie w stanie im pomóc? Czy Sielanka jeszcze kiedykolwiek będzie takim samym miejscem jak kiedyś?

To naprawdę lekka obyczajówka. Nie da się nie polubić bohaterów, gdyż każdy z nich jest inny. Znajdziemy tych przebiegłych, irytujących, przechwalających się, starających się pokazać tylko z lepszej strony. Rozróżniamy ich niczym kolory, które nie zmieniają swojej barwy ani charakteru. Ukazują zwyczajne problemy zwyczajnych ludzi i jak to w życiu bywa, zawsze brakuje tych, którzy by mogli pomóc.

Książka zawiera fantastyczne rysunki, które ukazują komizm danych sytuacji. Bardzo ją ozdabiają i sprawiają, że chcemy ją przeczytać i poznać świat małych ludzi, jakimi czasem sami jesteśmy:-)

Na małym osiedlu jak na wsi – wszyscy się znają. No może prawie wszyscy. Niemniej najbliżsi sąsiedzi wiedzą o sobie dużo. Dlatego, kiedy na ich oazę spokoju, względnego spokoju, zacznie czyhać deweloper, który postanowi zniszczyć pobliski las w celu budowy kolejnych bloków, między kilkoma z nich zawiąże się porozumienie, któremu będzie przyświecała wspólna idea: walka o Sielankę!

Gdybym miała opisać jednym słowem fabułę nowej powieści Małgorzaty Gutowskiej-Adamczyk, to użyłabym określenia: galimatias. Bo akcja naprawdę zmienia się w kalejdoskopie, podobnie jak bohaterowie, których plejada jest bardzo imponująca. Tutaj każdy jest ważny, każdy stanowi nieodłączny element „sielankowej” społeczności, ale muszę przyznać, że całe show kradnie jednak Zuzia, rezolutna dziewczynka, która walczy o środowisko oraz… pozycję w przedszkolu. Operatywna, sprytna, wnikliwa obserwatorka świata dorosłych, zadziwiająca otoczenie na czele z własną matką. I to właśnie sceny z jej udziałem wywoływały u mnie największą wesołość. Co więcej, uważam, że autorka świetnie uchwyciła w tej bohaterce cechy reprezentantów dzisiejszego najmłodszego pokolenia, którzy w wielu przypadkach są osóbkami kutymi na przysłowiowe cztery łapy, przewyższającymi sprytem swoich rodziców. Zresztą powieść autorki przepełniona jest jej trafnymi spostrzeżeniami wynikającymi z obserwacji ludzkich zachowań. Z dużym dystansem i wszechobecnym humorem punktuje ona społeczne przywary, uwypukla negatywne cechy czy poglądy, jak chociażby te dotyczące dyskryminacji imigrantów. Nie sposób nie zgodzić się z kreacją postaci „Osiedle Sielanka”, na którym autorka zgromadziła reprezentantów najbardziej karykaturalnych przedstawicieli naszego rodzimego społeczeństwa. Podobał mi się ogromnie jej cięty język i fakt, że tak sprytnie przemyciła ich cechy w swojej powieści, a zrobiła to z dużym przymrużeniem oka. Pozornie zabawna komedia pomyłek stała się satyrą na społeczeństwo, czasem wywołującą uśmiech, a czasem politowanie. To powieść z serii: w krzywym zwierciadle, choć jeśli się dobrze przyjrzeć, to wiele opisanych w niej sytuacji niekoniecznie odbiega od tych, spotykanych na co dzień w najbliższym otoczeniu.

Podsumowując:

„Osiedle Sielanka. Sąsiedzi” to powieść, która daje do myślenia. Nad zachowaniem własnym, ale też kierunkiem, w jakim zmierzamy my, jako społeczeństwo. Autorka pod przykrywką zabawnej, lekkiej opowieści, obnaża ludzkie przywary, zwłaszcza te dotyczące małej społeczności. Korupcja, szemrane interesy, brak solidarności, egoizm i wieczna pogoń za pieniędzmi – to tylko niektóre z tematów, które „rozgościły się” na „sielankowym” osiedlu, któremu bądź co bądź daleko do sielanki, jaką znamy z definicji. Trafne riposty i wszystkowidzące oko autorki gwarantują dobrą zabawę, bo przecież o to też w życiu chodzi, żeby potrafić śmiać się z samych siebie. Byleby wyciągnąć z takiego pstryczka w nos jakieś wnioski.

Powieści z gatunku literatury obyczajowej nie goszczą u mnie zbyt często, do czego się przyznaję. Mimo to zdarza mi się czasem sięgać po nie. Bardzo przypadła mi do gustu seria "Osiedle Sielanka" - pierwsza część okazała się bardzo dobra. Dlatego chcąc poznać kolejne wydarzenia i perypetie głównych postaci, nie pozostawało nic innego, jak sprawdzić, co ujawni mi książka "Sąsiedzi".

Wielką zaletą jak dla mnie jest styl pisania autorki. Potrafi ona trafnie przedstawić to, co znane jest nam z codzienności. Zgodzę się z opisem, który mówi, że jest to taka Polska w miniaturze. Problemy i zachowania, które nie są praktycznie nikomu obce, różne sytuacje, przemyślenia - wszystko to jest jak najbardziej zrozumiałe. Można się z tym również utożsamić, ponieważ wszyscy mają z tym styczność na co dzień. Dochodzi do tego jeszcze szczypta świetnego humoru, który dodaje całości odpowiedniego smaku, co uważam za idealny dodatek. Doskonała powieść w swoim gatunku.

Książka bardzo ciekawa, muszę przyznać, że autor trzyma poziom. Bardzo dobrze się czyta, więc z czystym sumieniem mogę polecić książkę wszystkim miłośnikom literatury tego typu, i oczywiście osobom, które chcą zacząć swoją przygodę z książkami. Moim zdaniem jedynym mankamentem książki jest cena, jednak i tak w tej księgarni znalazłem ją w ofercie bardziej korzystnej, niż gdziekolwiek indziej, chyba pora się przyzwyczaić, że literatura nie jest tanią przyjemnością. Na szczęście cenę rekompensuje wydanie - bardzo solidne, więc w ogólnym rozrachunku jestem z tej książki bardzo zadowolony i polecam.