Sanctuary

Thriller z domieszką magii? Czemu nie? Z wielką przyjemnością zawitałam do Sanctuary, gdzie mieszkają prawdziwe wiedźmy. W Sanctuary ma miejsce tragiczny wypadek. Już na początku śledztwa pojawiają się niejednoznaczne wątki, które wskazują na morderstwo młodego i dobrze się zapowiadającego sportowca. Oskarżenie pada na córkę praktykującej wiedźmy. Miasteczko ogarnia panika...

"Sanctuary" zaczyna się dynamicznie, intrygująco i wciągająco. Gama różnorodnych bohaterów, tajemnice z przeszłości i magia to wszystkie elementy, które mogły stworzyć naprawdę dobrą książkę.

W sumie sama nie jestem pewna, co tu nie zagrało... Po świetnym początku, książka traci tempo. Niektóre momenty dłużyły mi się. To mój jedyny zarzut co do tej powieści. Natomiast elementy zaskoczenia i finał jest dość ciekawy, a sama historia naprawdę intrygująca. Powiązania między bohaterami i zaszłości dodają jej tylko smaczku.

Polecam.

„Czarownice to nie są osoby, które mają nadprzyrodzony dar i kontakt z mocami piekielnymi, one tylko wiedzą to, co powinni wiedzieć inni. Głupota ogółu robi z mądrych kobiet wiedźmy.”

Pozornie spokojne miasteczko, mała społeczność, wszyscy wszystko o sobie wiedzą… Na imprezie ginie przez wszystkich lubiany Daniel Whitman, chłopak był głównym rozgrywającym miejscowej drużyny i uczniem liceum. Wszystko wskazuje na to, że był to nieszczęśliwy wypadek. Czy ogień zniszczył wszystkie ślady? Czy, rzeczywiście był to wypadek, a może zemsta? Jego dziewczyna Harper Fenn, jest córką kobiety, uznawanej przez wszystkich za wiedźmę. Miasteczko, aż huczy od plotek, coraz śmielej wysuwane są oskarżenia. Już niebawem rozpoczyna się polowanie na czarownice…

Niewinna plotka staje się niszczącą siłą. Wielowątkowa, trochę dziwna akcja powieści toczy się dość dynamicznie i intryguje. Fabuła niesie spore emocje, ukazuje mroczne tajemnice, policyjne śledztwo, pokomplikowane relacje międzyludzkie, a w tle prastara magia, dziwne rytuały, niepokojąco brzmiące zaklęcia. Narracja ukazana z kilku perspektyw daje nam szersze, wnikliwsze spojrzenia na rozwój wydarzeń. Ciekawie, autentycznie ukazani bohaterowie, są pełni charyzmy, każdy kłamie i coś ukrywa. Ich życie diametralnie się zmienia.

Małomiasteczkowa, dusząca społeczność, której nie potrzeba dużo, aby popaść w skrajną paranoję. Nagle wszystkim zaczyna przeszkadzać dobrze znana, często pomocna osoba, która para się czarami. Zachowanie ludzi zadziwia i niepokoi, nie rozumieją, a rzucają bezpodstawne, krzywdzące oskarżenia. Ich histeria nabiera siły, oskarżenia się nawarstwiają, kończy się przyjaźń, zaczyna się nękanie, czy ktoś tym wszystkim umiejętnie steruje? Tajemnice z przeszłości dawkowane są stopniowo, czym Autorka umiejętnie podsyca ciekawość i niepewność. Odkrywane szokują, są niczym skomplikowane puzzle. Złe emocje się kłębią, uprzedzenia, stereotypy i osądy przybierają na sile. A obok piękno prawdziwej przyjaźni i lojalność. Toksyczne relacje rodzinne, destrukcyjne zachowania.

Rewelacyjny thriller! Klimatyczna, wciągająca, niepokojąca i mroczna historia, w tle sekrety małomiasteczkowej społeczności. Ukazuje jak bardzo opinia innych może mieć wpływ na nasz osąd i jak bardzo krzywdząca staje się plotka. Serdecznie polecam,Tatiasza i jej książki :)

„Śmierć zatem jest sprawiedliwą i zasłużoną częścią bycia Wiedźmą” – William Perkins

Sanctuary to idylliczne miasteczko, mała społeczność żyje jak jedna, wielka rodzina. Wszyscy się znają, spędzają razem wolny czas, dzielą się radościami i smutkami. Cztery przyjaciółki Abigail, Bridget, Julia oraz Sarah tworzą swoisty „sabat”, ponieważ jedna z nich Sarah jest wiedźmą. Łączy je bardzo silna więź, znają swoje sekrety, wspierają się i zawsze mogą na siebie liczyć. Mają dzieci w podobnym wieku, które od najmłodszych lat razem się wychowują, co dodatkowo przez lata umocniło ich relację.

Teraz dzieci wchodzą w wiek dojrzewania, zaczynają się pierwsze miłości, młodzieńcze bunty i wspólne imprezy. Jedna z nich niestety kończy się tragicznie. Ze schodów spada syn Abigail – Dawid, a upadek jest na tyle poważny, że chłopak umiera. Wszystko wygląda na nieszczęśliwy wypadek, zrozpaczona matka jednak w to nie wierzy, szuka innych przyczyn tej tragedii i osób za to odpowiedzialnych. Kozłem ofiarnym staje się Harper, jako córka wiedźmy jest idealną podejrzaną, a to że z Dawidem tworzyli parę, która z hukiem się rozstała jeszcze bardziej upewnia matkę w jej podejrzeniach. Rozpoczyna się nagonka na Harper i jej matkę, Abigail manipuluje mieszkańcami miasteczka, aby nastawić ich przeciwko dawnej przyjaciółce. Czy w cywilizowanym XXI wieku ludzie są zdolni do samosądu i linczu na drugim człowieku? Czy rzeczywiście śmierć Dawida była tylko nieszczęśliwym wypadkiem?

Magiczna, przyciągająca wzrok okładka, do tego przyjemna dla oka czcionka, co razem stanowiła miłą zapowiedź lektury. Książka podzielona na krótkie rozdziały, dzięki czemu, pomimo wielu wątków, czytelnik nie gubi się w fabule. Książkę czyta się szybko, przystępny, prosty język tym bardziej temu sprzyja. Pomysł na historię ciekawy, autorka stworzyła świat, w którym ludzie i wiedźmy żyją w symbiozie, przynajmniej do czasu. Są trochę jak dzisiejsze znachorki, leczą naparami z ziółek, otaczają się magicznymi talizmanami i jak na wiedźmy przystało mają koty. Bardzo podobało mi się to, że konkretnie wyjaśniono w jaki sposób wiedźmy odkrywają swój dar, jak kontrolowane są przez państwo oraz jakich praw muszą przestrzegać, aby ich działalność była legalna. Te wszystkie zabiegi sprawiają, że pomimo obecności magii w książce, fabuła jest bardzo realistyczna. Dla mnie była to bajka dla dorosłych, spodziewałam się kryminału z elementami magii, niestety zabrakło tu mroku, tajemnicy i gęsiej skórki.

Trochę rozczarowały mnie też postacie, część z nich została napisana świetnie, przykładowo Sarah, a część w moim odczuciu tylko poprawnie. W wielu sytuacjach nie do końca rozumiałam zachowania poszczególnych osób, czasem wręcz były irytujące. Najmniej trafiły do mnie Harper, córka wiedźmy oraz śledcza Maggie. Na plus natomiast zasługują dialogi, są naturalne i nieprzerysowane na co w dużej mierze zwracam uwagę.

W moim odczuciu książkę można odebrać dwojako, dosłownie lub z ukrytym przesłaniem. Dosłownie, czyli tak jak przedstawia to autorka. Natomiast ja widziałam tam coś więcej. Książka ukazuje jak trudno jest być „innym” w danej społeczności oraz to, że bez względu na okoliczności, to zawsze odstające osoby będą „na świeczniku”. Autorka ukazuje też jak szybko ludzie zapominają o przyjaźniach i jak plotka potrafi doprowadzić do niejednej tragedii.

Nie trzeba długo mnie namawiać, żebym sięgnęła po lekturę, której motywem przewodnim są sekrety małego miasteczka. Uwielbiam ten klimat, ten dreszcz niepewności związany z wiszącą w powietrzu tajemnicą. Przyznaję jednak, że zupełnie nie spodziewałam się efektu jaki wywrze na mnie powieść "Sanctuary", która nie tylko pozytywnie mnie zaskoczyła, ale i porwała w sam środek przygody, której nie miałam ochoty opuszczać.

Autorka snuje opowieść, która wydaje się niepokojąca już od pierwszych stron. Dziwna, intrygująca, pobudzająca szare komórki do myślenia. Każdy szczegół nabiera innego znaczenia w obliczu powieści o wielu znaczeniach, ponieważ im lepiej przypatrujemy się wydarzeniom, tym łatwiej potrafimy dostrzec, że nie wszystko jest tym co wydaje się na pierwszy rzut oka. Fabuła składa się z licznych wątków, nawiązuje do kilku gatunków i jednocześnie tworzy spójną całość od której nie sposób się oderwać.

Wszystko zaczyna się od imprezy i jej tragicznych konsekwencji. Ginie licealista Daniel Whitman a pozostali obecni nabierają wody w ustach. Fabułę poznajemy więc z perspektywy wielu bohaterów a ich wkład w opowieść początkowo wydaje się mało spójny. To jednak celowy zabieg, który ma zmylić czytelnika, bo im więcej relacji pojawia się na pierwszym planie, tym łatwiej jesteśmy w stanie połączyć kropki. Kluczymy między faktami, próbujemy podzielić co jest prawdą a co jedynie wymysłem mieszkańców i obserwujemy Harper Fenn, byłą dziewczynę Daniela, o której mieszkańcy szepczą zaskakujące plotki. Czy faktycznie jest wiedźmą? Czy wpłynęła w jakiś sposób na przebieg wydarzeń?

Lektura tej powieści przypomina składanie puzzli. Musimy dobrze się skupić, żeby odnaleźć odpowiednie elementy, ale kiedy już jesteśmy co raz bliżej końca, ekscytacja niemalże sięga zenitu. To piekielnie klimatyczna opowieść, mroczna i dosadna, która skrywa wiele pomniejszych sekretów szokujących nas na każdym kroku. Wszystko w tej książce jest możliwe i uważam to za największy atut, ale nie mogę bagatelizować również charyzmatycznych bohaterów, których kreacja wypadła bardzo wiarygodnie czy samego stylu autorki, ponieważ pisze ona nie tylko obrazowo, ale i w pełni świadomie.

"Sanctuary" to książka oryginalna i świeża. Lektura jakiej jeszcze nie było. Z ogromnym zainteresowaniem śledziłam przebieg wydarzeń i do samego końca trudno było mi przewidzieć jak to wszystko ostatecznie się potoczy. To thriller pełen skrajnych emocji, utrzymany w mrocznej atmosferze niedomówień, zamknięty w ciasnych granicach małego miasteczka. Autorka w pełni wykorzystała potencjał swojej historii i z klasą przedstawiła nam opowieść o czarownicach, ludzkich ograniczeniach oraz krzywdzących uprzedzeniach prowadzących do tragedii. Bardzo, bardzo polecam!

A gdyby tak magia istniała naprawdę? „Sanctuary” to thriller z wątkiem magicznym w tle, który przepełniony jest tajemnicami i niszczycielską siłą matczynej miłości.

Na imprezie ginie powszechnie lubiany licealista, a wszystko wskazuje na to, że był to nieszczęśliwy wypadek. Jednak ludzie podejrzewają, że w jego śmierci maczała palce dziewczyna chłopaka, która jest… córką wiedźmy. Czy faktycznie był to wypadek? Czy ludzie chcący dokonać samosądu mają rację?

Muszę przyznać, że połączenie wątku kryminalnego z magią było dla mnie zaskoczeniem i to jak najbardziej miłym. Do tej pory nie miałam okazji czytać podobnej książki (albo przynajmniej tego nie pamiętam). Nie sądziła, że całość wywrze na mnie tak pozytywne wrażenie.

Książkę od samego początku czytało mi się genialnie! Sam styl jakim została napisana, jak i dość szybkie tempo sprawiają, że ciężko się od niej oderwać. Do tego narracja z różnych punktów widzenia sprawia, że całą historię możemy znacznie lepiej poznać, jak i spojrzeć na wszystkie wydarzenia z różnych perspektyw. Książka zaczyna się od śmierci młodego chłopaka, co wstrząsa lokalną społecznością i wywołało tak naprawdę masową histerię. Teoretycznie miał to być główny wątek całej powieści, lecz w moim odczuciu stał się on ważnym, aczkolwiek raczej poboczny wątek. Ważniejsze stają się tajemnice bohaterek, a także relacje, które je łączą. Ważniejsze jest podejście mieszkańców do sabatu, który istnieje w miasteczku od wielu lat. Sabatu, który akceptowali póki nie zginął młody człowiek. W opowieści tej nic nie jest czarno-białe, każdy kłamie, ma coś do ukrycia, próbuje zrzucić winę na kogoś innego. Zagłębiając się we wszystkie tajemnice i poszlaki nie wiemy czego jeszcze możemy się spodziewać. Autorka stworzyła naprawdę świetny świat pełen magii, tajemnic i sekretów mieszkańców. Nie ukrywam, że jak najszybciej chciałam poznać przyczyny śmierci chłopaka, a także historię związaną z tajemnicą łączącą przyjaciółki.

„Sancturay” to historia od której ciężko się oderwać. Pomimo, że mamy tutaj wątek magiczny w tle to jednak jest bo bardzo wartościowa i pouczająca historia. Pokazuje nam mentalność tłumu i konsekwencje jakie może za sobą nieć obawa przed tym co nieznane. Samo zakończenie było dla mnie niamałym zaskoczeniem. Oczywiście książkę jak najbardziej polecam!