Rozmowy o muzyce

Haruki Murakami, Seiji Ozawa „Rozmowy o muzyce” 🎶

Czy wiedzieliście, że na początku lat 60. Ozawa stawał się międzynarodową sensacją na estradach koncertowych całego świata? Później zrobił międzynarodową karierę jako dyrektor muzyczny San Francisco Symphony i przez dwadzieścia dziewięć lat był szefem Boston Symphony Orchestra. Wśród jego fanów jest japoński powieściopisarz Haruki Murakami, który przez dziesięciolecia uczęszczał na koncerty i kolekcjonował jego nagrania. W końcu Murakami spotkał się z mistrzem, a po wysłuchaniu jego opowieści o pracy z Bernsteinem zwrócił się do niego o przeprowadzenie wywiadu na temat jego muzycznego życia.

Książka to ciekawe wymiany zdań o tym, jak Ozawa zmienił brzmienie w orkiestrze Boston Symphony. Seria rozmów między wielkim dyrygentem a jego fanem jest bezprecedensowa i pouczająca. To pierwszy raz, kiedy Ozawa tak obszernie rozważa swoje ponad 50-letnie dyrygowanie. Ich często chaotyczna rozmowa zaczyna się od konkretnego tematu muzykologicznego, by przejść do świetnych anegdot zza kulis.

Ozawa ze swojej strony docenił entuzjazm Murakamiego pomimo jego braku wiedzy technicznej i po zakończeniu przedstawia bardzo charakterystyczną refleksję nad charakterem projektu. Tych dwóch mężczyzn łączy pasja do muzyki, która przewija się przez całe ich rozmowy. Muzyka od dawna jest kluczowym elementem powieści Murakamiego, co nie jest zaskoczeniem, ponieważ prowadził klub jazzowy „Peter Cat”, zanim stał się autorem bestsellerów na całym świecie.

Ci, którzy nie są zaznajomieni z muzyką klasyczną, zniechęci niekończąca się parada nazwisk kompozytorów i wykonawców, lecz jeśli lubicie styl pisarza, to uważam, iż spędzicie miły czas z tą pozycją i coś z niej wyniesiecie.

Bardzo lubię czytać Harukiego Murakamiego, nawet gdy w grę wchodzi coś innego niż opowiadanie czy powieść. Podoba mi się jego styl, jest w nim coś hipnotyzującego. Sam w tej książce przyznał, że zawsze stara się utrzymywać rytm, niejako połączyć literaturę i muzykę, dwie dziedziny, które tak uwielbia. Kto kiedyś czytał chociaż jedną pozycję tego autora, ten wie, że Murakamiego bez muzyki poważnej i jazzu po prostu by nie było.

"Rozmowy o muzyce" są, najprościej rzecz ujmując, po prostu rozmowami o muzyce. Uznany pisarz i doświadczony dyrygent siadają razem, puszczają różne utwory i rozmawiają na ich temat. Dlatego czytanie tej książce i nie słuchanie razem z rozmówcami jest zwyczajnie niekompletne. Warto przygotować sobie płyty albo uruchomić odpowiedni program, aby usłyszeć te same dźwięki.

Książka spodoba się szczególnie miłośnikom muzyki klasycznej. Myślę, że osoby, którym bliższy jest ten świat, odnajdą w treści wiele ciekawych informacji.

Sześć rozmów między pisarzem Harukim Murakamim i dyrygentem Seiji Ozawą. Rozmowy o muzyce poważnej, która wypełnia życie obu panów. Można czerpać z tej książki przyjemność, gdy zna się ten świat, ale i też wtedy, gdy z ciekawością ma się ochotę go poznać. 🎶

Muszę przyznać, że pierwsza rozmowa, a nawet dwie kolejne mogą was zniechęcić swoim technicznym podejściem szczególnie ze strony pana Ozawy. Czuć, że rozmówcy nie znają się jeszcze za dobrze i te początkowe rozmowy są dość zachowawcze. Z resztą przypuszczam, że ich pochodzenie ma też na to wpływ. Nie ma tu uniesionych przemyśleń i lania wody na tematy około muzyczne. Rozmawiają o III koncercie Beethovena i tyle. Konkretne partie rozkładają na czynniki pierwsze.

Z początku nie mogłam się odnaleźć, aż do momentu założenia na uszy słuchawek i włączenia koncertu pod dyrygenturą pana Ozawy (jak to dobrze, że na YouTubie można znaleźć praktycznie wszystko🤩). W tym momencie ta rozmowa nabrała barw dźwięku i słowa stały się zrozumiałe. Z resztą sami panowie podczas rozmowy słuchali wykonań, by je sobie przypominać i porównywać na bieżąco. Wielką wiedzą w tym temacie wykazał się autor Haruki Murakami, który momentami wiedział więcej smaczków na temat wykonań od pana Ozawy. 🤭

Im dalej tym rozmowy nabierały bardziej prywatnego charakteru, a ostatnie dwie pozwoliły bliżej poznać drogę kariery sławnego dyrygenta i jego wielkie zamiłowanie do nauczania młodych ludzi i otwieraniu przed nimi drzwi największych sal operowych. Na mnie samej zrobiło wrażenie wysłuchanie utworu Gustawa Mahlera, które było dziwne i fascynujące jednocześnie. Muszę przyznać, że jak na moje podstawowe pojęcie na temat muzyki poważnej było to innowacyjne.

Nie wiem czy jak ktoś lubi książki Murakamiego to będzie zadowolony z tej pozycji. Przede wszystkim trzeba lubić muzykę poważną. Ja cieszę się, że poszerzyłam swoje literackie i muzyczne horyzonty.

„Rozmowy o muzyce” to zapis rozmów prowadzonych między pisarzem Harukim Murakamim – jak dowiadujemy się z książki, prawdziwym pasjonatem muzyki oraz Seijim Ozawą – światowej sławy dyrygentem.

To naprawdę ciekawa lektura. Znajdziemy tu wspomnienia Ozawy, który w trakcie rozmów miał ponad 70 lat. Opowiada o swoich początkach, współpracy z muzykami i dyrygentami, opowiada także o swoich nauczycielach i o prowadzonym przez siebie kursie dla młodych artystów.

Każdy utwór wydobywa ukryte wspomnienia. Następnie rozmawia o tym z Murakamim.

Rozmówcy słuchają różnych wykonań tych samych muzycznych dzieł. Porównują je, mówią o swoich odczuciach. Jakie zmiany zaszły w muzyce. Autor książki zaskakuje swoją wiedzą na temat muzyki.

Jednak niekiedy te rozmowy są takie płaskie i nijakie. Wręcz sztuczne i drętwe. Raczej nie wiele jest takich fragmentów. Książkę ogólnie świetnie się czyta ale czasami miałam jej dość.

Na pewno ten tytuł sprawi, że inaczej popatrzymy na muzykę. Zwrócimy uwagę na inne aspekty i to jest bardzo fajne. Myślę, że po lekturze zostaniemy z bardziej otwartym umysłem.