Rozglądaj się. Opowieść rozpisana na dziesięć przecznic

Opowieść Rozpisana na Dziesięć Przecznic to jedna z tych książek przy których nie schodził mi uśmiech z twarzy. Dawno nie widziałam takiej precyzji w pisaniu książki z taką ilością bohaterów!

Książka zawiera w sobie dziesięć niesamowitych historii, które łączy jedna rzecz. Szkolny dzwonek, który rozpoczyna najróżniejsze eskapady naszych bohaterów:

Myślę, że każdy z nas kiedyś wracaj z przyjaciółmi po ciężkim dniu w szkole, wtedy zaczynały się prawdziwe historie! Każdy bohater jest wyjątkowy choć na pozór zwykły, przeciętny wraz z kartkami powieści odkrywamy ich piękno, wariacje czy marzenia. Z każdym bohaterem jesteśmy się w stanie utożsamić przez co 208 stron staje się tylko dziesięcioma, tyle ile jest powieści. Podczas płynięcia przez strony widzimy powiązania między bohaterami dziesięciu przecznic, co jest niesamowitym kunsztem pracy autora. Wszystko zaczęło się "od upadku autobusu szkolnego z nieba", choć nikt tego nie widział.

Mogę wam zagwarantować iz ta opowieść sprawi, ze wasz dzień stanie się łagodniejszy. rozmarzycie się, a nawet powrócić do czasów szkoły i do własnych powrotów do domu.

Z racji, iż dużymi krokami zbliża się kolejny rok szkolny, z niebywałą ciekawością zapoznałam się z najnowszą pozycją Jasona Reynoldsa pt. "Rozglądaj się. Opowieść rozpisana na dziesięć przecznic". Pozycja z pewnością inna niz poprzednie książki tego autora, podzielona została na dziesięć odrębnych historii, które jednak są niejako ze sobą powiązane. Pozycję polecam szczególnie tym, którzy chcą poprawić sobie humor, bowiem historie przedstawione w książce wywołują uśmiech na twarzy.

10 przecznic. 10 opowieści. 10 grup dziecięcych bohaterów.

„Rozglądaj się. Opowieść rozpisana na 10 przecznic”, książka, która uczy poprzez komizm słowny?

Sięgając po tę książkę nie wiedziałam, czego się spodziewać. Nie miałam nigdy wcześniej do czynienia z twórczością autora, co za tym idzie opowiadanie o kozach z nosa wywołało u mnie... hm, zaskoczenie pomieszane z zażenowaniem. Sens historii był inny, ale to zrozumiałam dopiero po paru dniach.

Bohaterowie tych opowieści są różni, ale w jakiś sposób ze sobą połączeni. Są oryginalni, każda postać jest na swój sposób wyjątkowa i cechuje ją mocny charakter. Opowiadania dotyczą głównie ich problemów i ukrywanych lęków, pytań egzystencjalnych, to szukanie odpowiedzi na to, kim tak naprawdę są, jako ludzie.

Styl pisania nie jest wymagający, nie jest nawet skomplikowany. To banalnie sklecone zdania, przez większość czasu pozbawione ładu i składu. W związku z tym, nie muszę nawet wyraźnie zaznaczać, że mi się nie podobało. Było nudno i melancholijnie. Jedyne opowiadanie, które przypadło mi do gustu, dotyczyło dzieci rodziców chorych na raka. Reszta to jedna wielka wtopa.

Nie jestem pewna, jaka jest grupa docelowa dla tego tytułu, jednak dla mnie, jako starszej czytelniczki, jest nieodpowiedni i dziecinny.

„Rozglądaj się” to bardzo lekka, przyjemna młodzieżówka, idealna na 1 wieczór. 😍Każda z dziesięciu przecznic niesie ze sobą historie pełną emocji - od przyjaźni, miłości, nienawiści, smutku, aż do zwykłej, dziecięcej radości, pełnej wyobraźni i niespełnionych marzeń.

Książka porusza różnego rodzaju problemy, pojawiające się w życiu każdego człowieka. Autor przedstawia je jednak w bardzo lekki sposób, co nie oznacza, że ani razu nie zakręciła mi się łezka w oku…

Pamiętajcie, żeby czasem popatrzeć na rzeczy z innej perspektywy.

„Co się stanie gdy zejdziesz z głównej drogi?”

3.3 / 5 ☆

Kiedy dzieci wracają samodzielnie ze szkoły, mają szansę na przeżycie niezapomnianej lub całkiem zwyczajnej drogi do domu. W końcu mogą poczuć wiatr we włosach – upragnioną wolność.

Z każdej ulicy jaką mijają, z każdej dzielnicy jaką przejdą – rozwija się nowa historia. Historia pełna wrażeń, a raczej dziesięć historii rozpisanych na dziesięć przecznic, jakie zapewnił nam autor. Opowieści całkowicie różnią się od siebie, ale mają wspólne źródło – szkolny dzwonek obwieszczający koniec lekcji.

„Rozglądaj się” Jasona Reynoldsa to książka, która urzekła mnie, gdy tylko zobaczyłam jej opis – swoją ideą sprawiła, że po nią sięgnęłam.

Sięgnęłam i szczerze tego nie żałuję. Autor zaprezentował nam w niej pełną paletę historii – różnorodnych, a także dostarczających rozmaite emocje. Od śmiechu z pomysłowości dzieci, aż po wrażliwość ze względu na ich los. Poziom przedstawionych opowieści nie prezentował się jednolicie – jedne z nich mnie oczarowały, natomiast z drugimi nie poczułam tak intensywnej więzi. Jednak jest to całkowicie normalne – tak, jak z drogą powrotną – raz spotykają nas niesłychane wydarzenia, a za drugim razem będziemy mieli dość nużącego spaceru do domu.

Jason Reynolds stworzył lekturę, którą pochłonęłam na jednym posiedzeniu. Całościowo, „Rozglądaj się” nie zapadło mi w pamięć, lecz poszczególne przecznico-historie zostaną ze mną na zawsze. Towarzysząc dzieciom w licznych eskapadach, momentami poczułam się, jak jedna z nich, ale pamiętajmy na koniec powieści warto zadać następujące pytania :

”Jak zamierzacie zmienić świat?

Co się stanie, gdy zejdziesz z głównej drogi?”