Rozdeptałem czarnego kota przez przypadek

Rzetelne i obiektywne recenzje kampanii społecznej [Adres usunięty]

Ocena wynika ze średniej z analizowanych kryteriów: poprawność językowa (ortografia, interpunkcja, korekta, redakcja); warsztat pisarski (styl, stosowanie pisarskich zabiegów); fabuła; dialogi; postaci; przekaz, wartości; ilustracje; wydanie (okładka, papier, warstwa techniczna, wydruk); notka biograficzna o autorze; stosunek jakości do ceny z okładki; uwagi dodatkowe (poprawność faktów, odczucia). Średnia z tych kryteriów daje 4,67 w skali 1-5.

Wrażenia dodatkowe: Jest to historia poszukiwania swojego miejsca na ziemi. Oczami bohatera odkrywamy świat i próbujemy go sobie wytłumaczyć. Napisana w formie przypominającej dziennik książka potrafi wzruszyć do łez tylko po to by po chwili wywołać uśmiech na twarzy.

Jak dla mnie mistrzostwo. Finalistka Nike 2020. Choć temat sierocińca nie jest mi bliski, to ta historia stała się dla mnie jedną z ulubionych. Polecam młodzieży. Jest napisana lekko, przyjemnie się czyta o problemach samotnego chłopca, który dzieli się swoimi myślami, wydarzeniami, próbuje być silny. Nie pasuje w tamtym miejscu. Książka dobra polecenia młodzieży i przyszłym rodzicom, tym bardziej myślącym o adopcji. Każdy jest różny, a on jest wyjątkowy.

"Rozdeptałem czarnego kota przez przypadek" Filipa Zawady to jedna z tych książek, które gdy weźmiesz w dłonie, już nie chcesz wypuścić. Garściami pochłaniasz słowa, zdania, strony, całe rozdziały i gdy przewrócisz ostatnią stronę, pragniesz na nowo wkroczyć jej świat i zacząć czytać ją nowa. Łatwo dać się uwieść tej opowieści, w swojej prostocie błyskotliwej, mądrej, słodko- gorzkiej i przeraźliwie smutnej, opowieści, która oczami małego niepotrzebnego nikomu dziecka ukazuje rzeczy najważniejsze.

Narratorem powieści Filipa Zawady jest mały chłopiec, Franciszek, którego imię pada w książce może dwa razy, mieszka w domu dziecka prowadzonym przez siostry zakonne. Jak sam o sobie mówi, że jest bękartem, domorosłym filozofem, który patrzy na świat, ze zbyt dużą jak na dziecko przenikliwością. Nie ma złudzeń, że świat jest dobry, że w końcu znajdzie rodzinę, która pragnie go zaadoptować, bo ludziom zawsze coś nie pasuje. Nie ma rodziców, nie ma domu, czuje się zbędny i niewidzialny. Przed samotnością i poczuciem przynależności do kogokolwiek broni się pseudofilozoficznymi obserwacjami i absurdalnym poczuciem humoru.

" Życie mnie czegoś uczy, ale nie mam pojęcia czego."

Gorzka i przejmująco smutna opowieść o dziecku, którego nikt nie potrzebuje, którego jedynym przyjacielem jest czarny kot o imieniu Szatan. Poza kotem nie ma nic, nie wie kim jest, po co żyje, czuje się potwornie samotny. Jest jeszcze Bóg i ich specyficzna relacja. Franciszek traktuje go trochę jak kolegę, jak kogoś z kim można pertraktować, niestety ten pozostaje obojętny, jak otaczający chłopca świat.

"Rozdeptałem czarnego kota przez przypadek" to historia o tym jak stawiać czoło życiu, w którym nie widać większego sensu, które jest szare i ponure. Franciszek zakłada zbroję zbudowaną z opowieści i słów, których znaczenia często nie rozumie, ale które mają go chronić przed złym światem i które są próbą zwrócenia na siebie uwagi, próbą wzbudzenia uczucia, bycia częścią czyjegoś życia. Nie tylko ON broni się przed rzeczywistością, zakonnice uciekają w nałogi, inni w agresję, lub całkowitą obojętność. W tym dziwnym świecie nawet Bóg pozwala sobie na niezdecydowanie.

"W Boga zaczyna się wątpić, kiedy się patrzy na ludzi"

Pełna tęsknoty i czułości książka o gorzkiej codzienności, jej absurdach, stereotypach, schematach w których żyjemy. Opowieść o szczęściu, o samotności, wyobcowaniu i mocy języka, który choć na chwilę potrafi naszą samotność uleczyć. Przede wszystkim jest to opowieść o nas, niedoskonałych ludziach, o naszych smutkach, łzach, chwilach zwątpienia i załamania, pragnieniu bycia potrzebnym i kochanym. I myślę, że właśnie dlatego powieść Filipa Zawady tak celnie trafia w serce i pozostawia w nim swój ślad na długo, jest o nas, o naszych emocjach, bo każdy z nas, nawet wybrakowany potrzebuje miłości.