Rozdanie kart. Wspólnik. Tom 1

Jesteście gotowi na porcję romantycznej, pikantnej przygody w której główną rolę odegrają emocje? A.S. Sivar zaprasza nas do świata swojej nowej serii i udowadnia, że w miłości wszystkie chwyty są dozwolone.

Nazwisko autorki jest Wam zapewne znane, ponieważ już nie jedna powieść z gatunku wyszła spod jej pióra. Wszystkie były ciekawe i idealnie nadawały się na leniwe popołudnia dlatego z przyjemnością zdecydowałam się na najnowszą serię, która zapowiadała się lepiej niż dobrze. Kiedy za oknem żar leje się z nieba a my potrzebujemy czegoś niezobowiązującego, ale za to w pełni angażującego takie fabuły wydają się zbawienne. Przyjemny styl, ciekawa sylwetka bohaterów oraz sercowe rozterki nakładają się na fabułę, której warto poświęcić uwagę.

Oktawia Majewska jest karierowiczką, która wspina się po szczeblach zawodowej kariery. Dlatego mimo dobrej sytuacji nigdy nie pogardzi dodatkowym zarobkiem. Jednak szybko okazuje się, że to co miało być przyszłością, będzie jej zgubą. Jako etatowa dama do towarzystwa będzie musiała uciekać od bogatych mężczyzn wyciągających ręce w jej kierunku choć trzeba przyznać, że odnajdzie się w nowej roli. Wszystko zmieni się wraz z pojawieniem tajemniczego nieznajomego, który zrobi wszystko, by mieć ją na własność.

Romans przekraczający granice, intrygujący, ponieważ sięgający po niecodzienny temat. Trudno wejść w skórę głównej bohaterki, bo jej charakter jest nieprzystępny a rola jaką odgrywa na pewno inna od wszystkich, ale jednocześnie z ciekawością obserwowałam bieg wypadków. Fabuła okazała się lekka, sympatycznie poprowadzona, nastawiona na gęste emocje, które podbijały klimat, więc wraz z rozwojem opowieści akcja nabierała tempa i prowadziła mnie ku ekscytującemu finałowi.

"Wspólnik. Rozdanie kart" warto wrzucić do wakacyjnej walizki i oddać się lekturze w upalny dzień. Rozgrzeje nas dodatkowo od środka oraz zabierze w ekskluzywną podróż ku ludzkim słabościom oraz ekscesom jakich nikt się nie spodziewał. Historia z niekoniecznym morałem, ale na pewno pozwalająca wyciągnąć pewne wnioski o czym przekonacie się sami decydując się na serię Sivar.

Kierując się wyborem tej książki, liczyłam na chwilę oderwania od dnia codziennego i mile spędzony czas. I zdecydowanie spełniła ona wszystkie moje oczekiwania. Już po pierwszym zdaniu uśmiech nie schodził z mojej twarzy, ponieważ dawno nie miałam okazji poznać tak charyzmatycznej bohaterki, której cięty język to znak rozpoznawczy.

Oktawia, bo o niej mowa jest kobietą sukcesu. Jest mądra, zaradna, i silna. Nie boi się stawić czoła problemom, a kiedy trzeba umie głośno mówić „nie”. Kiedy w dość niecodziennych okolicznościach poznaje mężczyznę swoich marzeń, myśli, że chwyciła pana boga za nogi. Daje ponieść się uczuciom i podąża za głosem serca, oddając je w ręce Aleksa.

Aleksander jest biznesmenem, który za nic ma uczucia innych, dąży do zamierzonego celu, nie oglądając się na nic. Jest bezwzględny i twardy w swoich postanowieniach. Każde z tej dwójki może poszczycić się silnym charakterem, jednak czy to dobrze wpłynie na rozwój ich uczucia?

Historia przedstawiona przez autorkę jest pełna pikanterii, którą dopełnia cięty język i chęć władzy. To połączenie tworzy mieszankę wybuchową dwójki bohaterów, którzy bardzo chcieliby tworzyć parę. Na drodze do wspólnego szczęścia stają oni sami. Oktawia ceni sobie swoje zdanie i nie lubi być kontrolowana, a naruszenie wyznających przez nią zasad doprowadza ją do białej gorączki. Aleksander uwielbia mieć kontrole nad wszystkim i wszystkimi i nie lubi, kiedy ktoś mu się przeciwstawia.

W książce sporo się dzieje, od namiętności po uczucia nienawiści. To sprawia, że czas spędzony nad tą książką mija w mgnieniu oka. Starałam się wybrać którąś ze stron, jednak każdy z bohaterów jest tak różny, a przy tym tak charyzmatyczny, że ciężko jest w tej historii zdecydować, który bardziej potrzebuje wsparcia czytelnika. Tak więc kibicowałam im obojgu, bo każdy zasługuje na miłość. Co mnie zaskoczyło i zaintrygowało to tajemnica, jaką skrywa główny bohater. Czekałam do ostatniej strony na uchylenie rąbka tajemnicy. Okazało się, że zmuszona jestem jeszcze poczekać. Zakończenie wzbudziło moje skraje emocje. Wiedząc, że drugi tom jest w przygotowaniu, cieszyłam się, że to nie koniec historii jednocześnie okazując niechęć do autorki. Niechęć za to, że zostawia mnie – czytelnika, w takiej niepewności, jak potoczą się teraz losy Oktawii i Aleksa.

Reasumując: Cieszę się, że w moje ręce wpadła ta właśnie pozycja, bo w dzisiejszych czasach ciężko o książkę, równie wciągającą, pełną humory, z dodatkiem erotyzmu, ale takiego grzecznego. A ta historia właśnie taka jest. Dlatego z czystym sumieniem polecam „Wspólnik. Rozdanie kart”, bo warto poświęcić jej swój czas. Ja już nie mogę doczekać się kolejnej części, bo zżera mnie ciekawość, a to straszne uczucie dla każdego czytelnika, któremu przyszło czekać na ciąg dalszy historii, która go uwiodła.

Nie jest to moje pierwsze spotkanie z A.S.Sivar i z ciężkim sercem muszę przyznać, że być może zbyt surowo oceniłam pierwszą książkę tej autorki, którą miałam okazję przeczytać, ponieważ była o niebo lepsza od pierwszego tomu Wspólnika.

Chociaż książka "Wspólnik. Rozdanie kart" napisana jest lekkim językiem i dość szybko się ją czyta, to jednak w całości brakuje mi tego czegoś, co sprawia, że nawet po czasie jestem w stanie przypomnieć sobie szczegóły, które wyróżniały tę publikację spośród miliona innych.

Zresztą ogólnie rzecz biorąc, mam problem z książkami, które zostają podzielone. Szczególnie kiedy nie kończą się w jakimś porywającym momencie, który skłaniałby mnie do przeczytania kontynuacji. Oczywiście mam zamiar sięgnąć po kolejną część, bo nie lubię nie znać całości historii, jednak nie będzie to pozycja, na którą będę wyczekiwać z utęsknieniem.

A dlaczego?

Myślę, że czynników było kilka.

Oprócz tego, o czym wspomniałam powyżej, dochodzi jeszcze kreacja bohaterów. Bo o ile główna postać męska naprawdę mnie zaintrygowała. I chociaż Aleksander miejscami strasznie przypominał mi Christiana Greya, to jednak jego postać owiana jest pewną tajemnicą, która nie została jeszcze odkryta, a ja z natury jestem ciekawska, więc... po prostu czekam, aż pan Wierzbicki położy wszystkie karty na stół!

Jeżeli chodzi o Oktawię, to z początku jej postać również mnie intrygowała. Podobało mi się jej zaradność, determinacja i to, jak poradziła sobie, kiedy odkryła, że jej dodatkowa weekendowa praca, to w rzeczywistości nie tylko kelnerowanie. Niestety odkąd pojawiła się na służbowym wyjeździe, zaczęła strasznie mnie irytować. Szczególnie te jej wewnętrzne rozmowy z samą sobą.

Zdecydowanie bardziej podobały mi się rozdziały pisane z perspektywy Aleksandra. Chociaż muszę przyznać, że Oktawia w świetny sposób rozprawiła się z nachalnym Krystianem, czym zdecydowanie zyskała u mnie kilka dodatkowych punktów.

Następną rzeczą, która nie do końca mnie kupiła były sceny erotyczne. I oczywiście proszę nie zrozumieć mnie źle, bo zdecydowanie jestem ich zwolenniczką, a te opisane przez autorkę były ciekawie i pikantnie opisane, jednak wolałabym, żeby w większości były to jednak interakcje między bohaterami, a nie mokre sny i rozmyślania Majewskiej.

Mimo moich powyższych zastrzeżeń historia Oktawii i Aleksandra porusza dość ciekawą kwestię, a mianowicie to, że każda decyzja i każdy czyn, którego się dopuścimy, ma swoje następstwa i konsekwencje, za które prędzej czy później przyjdzie nam zapłacić.

Dlatego pomimo tego, co napisałam, zachęcam do samodzielnego zapoznania się z tą publikacją.

Oktawia sukcesywnie wspina się po szczeblach korporacyjnej kariery, ale gdy nadarza się okazja dodatkowego zarobku, postanawia z niej skorzystać. W dniu rozpoczęcia pracy okazuje się, że wcześniej ustalone warunki umowy były oszustwem, a Oktawia pracuje jako jedna z pań do towarzystwa. Dziewczyna robi wszystko, by nie wpaść w oko żadnemu z bogatych biznesmenów. Idzie jej naprawdę dobrze do momentu, gdy to jej wpada w oko jeden z nich. Przystojny, pewny siebie, charyzmatyczny nieznajomy, który wyraźnie odstaje od reszty swoich kolegów. Oktawia nie spodziewa się, że mężczyzna ten postawił sobie za cel zdobycie jej wszelkimi dostępnymi sposobami i nie pozwoli na to, by ich spotkanie było ostatnim.

Co planuje mężczyzna? Jak daleko posunie się,by zdobyć Oktawię? Czy para spotka się ponownie? Jaka potoczy się ich relacja?

Polubiłam bohaterów tej książki, właśnie taki typ postaci lubię najbardziej. Ona potrafiła pokazać pazurki, nie raz pokazała swój silny charakter i cięty język.On to taki typowy samiec alfa, który przyciąga uwagę.

Nie brakuje tu humoru, są gorące sceny, są także tajemnice i intrygi. Całość pisana jest z dwóch perspektyw, dzięki czemu możemy lepiej poznać bohaterów i ich uczucia.

Przyjemny styl Autorki sprawia, że książkę czyta się bardzo dobrze i szybko. A jej zakończenie naprawdę zaskakuje. Osobiście już wyczekuje drugiej części.

"Wspólnik. Rozdanie kart" to fajny romans biurowy z dozą humoru, sarkazmu i wyczuwalną tajemnicą w tle. Książka idealna, by umilić sobie wieczór. Polecam!

Dziękuję Wydawnictwu Amare za egzemplarz.

Oktawia to osoba, która pracuje w korporacji, jest w tym świetna, sprawdza się i lubi to robić. Jednak jej także brakuje pieniędzy i gdy tylko dowiaduje się o możliwości dodatkowego zarobku godzi się. Bo przecież, może poświęcić te kilka godzin w weekend i popracować jako kelnerka. Na miejscu jednak okazuje się, że warunki pracy nie do końca są takie jak być powinny.. Trafiła w miejsce, gdzie kelnerki są skąpo ubrane, a mężczyźni myślą, że wszystko im wolno.. Jednak gdy Oktawia obmyśla swój plan działania i radzi sobie całkiem dobrze, a zarazem zgodnie ze swoimi zasadami, a musicie wiedzieć, że brzydzi się takich zachowań.. nagle wśród tłumu dostrzega bardzo tajemniczego i przystojnego mężczyznę. Jest świadkiem tego, jak ten odtrąca nawet inną kelnerkę.. cóż, nie jest zainteresowany takimi relacjami czym bardzo intryguje Oktawię.

Mężczyzna siedzi w głowie kobiety przez cały czas, choć rozmawiali ze sobą tylko przez chwilę, szybko jednak okazuje się że spotkają się ponownie i to nie całkowicie przypadkiem jak myślała o tym kobieta.. co ona na to? Ucieszy się? A może jednak będzie zła na mężczyznę?

Och, potrzebna jest kontynuacja tej książki i to naprawdę szybko 🤭🤩 bo sama chcę się przekonać jak potoczą się losy tej dwójki 🥰. To bardzo dobra i przyjemna historia na wieczór lub dwa 🤗 Jeśli ktoś z Was chciałby się zrelaksować, to naprawdę polecam. To moje drugie spotkanie z twórczością Autorki i muszę przyznać, że ta książka podobała mi się bardziej! Więc to już jest bardzo dobry sygnał, że Autorka staje się coraz lepsza.🤩

"Gdy karty rozdaje serce, wszystko może się wydarzyć."

Oktawia rozkręca swoją karierę w korporacji. Jednak kusi ją dodatkowy zarobek. Kiedy zaczyna nową pracę, okazuje się, że została oszukana. Warunki pracy są zupełnie inne niż jej wcześniej przedstawiano. Teraz jako pani do towarzystwa musi się pilnować, by nie spodobać się żadnemu z biznesmenów. Pewnego razu jednak to jej zaczyna podobać się jeden z nich. On jednak już dawno miał ją na oku...

✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨

Nie miałam absolutnie żadnych oczekiwań co do tej książki. Opis mnie w miarę przekonał do lektury, bo okładka niestety nie. Jednak to jedynie mój gust, który już ma dosyć gołych klat. Sama fabuła natomiast nawet mnie zaskoczyła.

Jestem pod wrażeniem postaci Aleksandra bo do samego końca tak naprawdę miałam problem z rozszyfrowaniem go. Niby sporo się o nim dowiedziałam z tej książki ale jednak wciąż była ta nuta tajemniczość i niejasności, która kazała mi czytać dalej. Bardzo mnie intrygował.

Generalnie muszę przyznać, że ta książka to taka trochę sinusoida. Część jest niezwykle wciągająca, część lekko nudnawa i znów ciekawa. Nie ma jednostajności.

Bohaterów ewidentnie do siebie ciągnie. Aż za bardzo mam wrażenie. Do zbliżenia doszło zdecydowanie zbyt szybko no ale dobra. Sama postać Aleksandra ratuje dużo rzeczy. Może raczej to, w jaki sposób został wykreowany.

Samo zakończenie natomiast sprawiło, że napewno sięgnę po kolejny tom. Jestem ciekawa co tam się dalej wydarzy.

To moje pierwsze spotkanie z autorką, ale myślę, że nie ostatnie. Jednak całej historii zabrakło jakby nieco zwolnionego tempa.

Silna kobieta, która ulega czarowi mężczyzny. To ostatnio bardzo częsty motyw powieści dla kobiet. Mimo, że jestem mężczyzną cenię sobie wszelkiego rodzaju romanse i literaturę kobiecą, Niepoprawny ze mnie romantyk, a niniejsza książka idealnie wpasowała się w mój gust. Chciałbym, aby jakaś kobieta patrzyła na mnie w taki sposób jak bohaterka tej powieści na swojego wybranka. Niestety to chyba niemożliwe, pozostaje mi więc wyobraźnia i imaginacja literacka. Książkę oceniam bardzo wysoko. Polecam.

Jest to kolejna książka spod pióra tej autorki, którą miałam okazję przeczytać. Uważam, że jest tak samo dobra, jak poprzednie. Główny bohater Aleksander to właśnie on rozdaje karty. Jest bardzo stanowczym facetem, który lubi mieć nad wszystkim kontrolę i władze. Czy uda mu się dojść do kompromisu z Oktawią? Tego zdradzać nie będę.

Twórczość A.S. Sivar znam już od jakiegoś czasu. Jej Piekielny układ całkiem przypadł mi do gustu, a pierwszy tom Konsorcjum rozbudził ochotę na więcej historii Nadii i Dominica. Nic więc dziwnego, że postanowiłam sprawdzić kolejną powieść autorki – Rozdanie kart. Czy pierwsza część Wspólnika okazała się czymś godnym polecenia? No cóż, na to pytanie postaram się odpowiedzieć w tej recenzji.

Oktawia to ambitna kobieta, która z gracją wspina się po kolejnych szczeblach kariery. Choć nie narzeka na swoje zarobki, to gdy nadarza się okazja zarobić ciut więcej - kobieta nie waha się nawet chwili. Kiedy rozpoczyna swoją nową pracę, zdaje sobie sprawę z tego, że zawarta umowa jest oszustwem. Oktawia jako jedna z pań do towarzystwa usilnie unika towarzystwa mężczyzn, jednak na jej drodze staje on. Mężczyzna, który sprawia, że jej nogi miękną, a serce zaczyna bić szybciej. Co, jednak jeśli nie jest on do końca tym, za kogo się podaje? Co będzie, gdy kobieta dowie się, że była ona kimś, kogo on postanowił zdobyć za wszelką cenę?

Główna bohaterka z początku zdobyła moją ogromną sympatię. Oktawia to kobieta, która nie daje sobie w kaszę dmuchać i zdecydowanie twardo stąpa po ziemi. Ten aspekt jej osobowości bardzo przypadł mi do gustu i dzięki temu czytanie o kolejnych jej perypetiach dostarczało mi ogromnej przyjemności. W momencie, gdy na scenę wszedł główny męski bohater, coś w tej postaci uległo zmianie. Nie jestem pewna, czy mogę określić to jako zmiany pozytywne, ponieważ mniej więcej od tego momentu zaczęłam mieć mały problem z tą bohaterką.

Mimo moich uwag czy innych spostrzeżeń historia Oktawii i tajemniczego jegomościa wciągnęła mnie od samego początku, a końcówka książki sprawiła, że potrzebuję kontynuacji na już. Podczas lektury dało się odczuć, iż pióro autorki zaliczyło znaczny progres, co jest niewątpliwym plusem tej pozycji. Bardzo lubię moment, gdy widać, że autor się rozwija i wciąż szlifuje swój warsztat i tutaj to właśnie dojrzałam. Rozdanie kart to historia, która zachwyciła mnie chyba najbardziej ze wszystkich dotychczas znanych mi książek autorki.

Autorka bardzo ciekawie przedstawiła pracę głównej bohaterki w korporacji, co na pierwszy rzut oka wydawałoby się czymś raczej nudnym i niezbyt wciągającym. No a tutaj proszę - nie dość, że sama postać ambitnie i poważnie podchodzi do pełnionych obowiązków (umówmy się, często zdarza się, że praca w książkach traktowana jest dość olewatorsko), to jeszcze poczułam się zainteresowana wykonywanym przez nią zawodem. Jak dla mnie jest to kolejny plus tej historii.

Pierwszy tom Wspólnika zdecydowanie zasługuje na uwagę miłośników literatury romantycznej i erotycznej. Zakończenie zaskakuje i pozostawia w pewnym niedosycie, który mam szczerą nadzieję zostanie zaspokojony w kontynuacji. Jednak czy Odkrycie kart temu podoła? Czas pokaże.

Romans warty przeczytania. Szczerze mówiąc dawno, żadna książka tak mnie, nie zaciekawiła. W historii Aleksandra i Oktawii nic nie jest oczywiste. On jest stanowczy i lubi mieć wszystko pod kontrolą za to ona ma własne zdanie, przez co często się jemu sprzeciwia. To sprawia, że ich znajomość jest burzliwa, ale również pełna namiętności.

Autorka serwuje nam kolejną ciekawą, gorącą i zabawną książkę. A.S. Sivar jest w znakomitej formie. W książce "Wspólnik" rozdanie kart poznajemy Oktawie, która chce dorobić jako kelnerka. Na miejscu okazuje się jednak, że to nie taka zwykła praca, a dziewczyny robią o wiele, wiele więcej. Oktawia wpada na pomysł, który sprawia, że żaden z mężczyzn nie jest nią zainteresowany..No może oprócz jednego. Tajemniczy mężczyzna, wyróżniający się wśród innych - chce ją poznać. Jak potoczą się ich losy? Czy tym razem szczęście się do niej uśmiechnie?

Bardzo łatwo polubić główną bohaterkę, szczera marzycielka, czasami w głową w chmurach, ale była niesamowicie prawdziwa. Z wadami i zaletami. Zabawna, odważna i nieprzewidywalna. On z kolei to kolejny bohater przy którym szybciej bije serce. Charyzmatyczna aura jaką stworzyła wokół niego autorka, była wręcz namacalna.

Ich pierwsze spotkanie było elektryzujące, od razu zaiskrzyło, było czuć przyciąganie i chemię. Byłam bardzo ciekawa jak potoczą się ich losy.

Choć autorka stworzyła z pozoru idealnego faceta z erotyków, ten ma wady. Tajemnice, którymi się otacza. Zaskoczyła mnie znowu i bardzo chciałam wiedzieć więcej. Nie domyślałam się, ale czułam gdzieś w głębi, że jeszcze tutaj namiesza.

W książce pojawił się dobry humor, małe zwroty akcji, dzięki temu czytało mi się ją niezwykle szybko. Idealne tempo fabuły, nie pędziła ale też nie zwalniała. Autorka potrafi dobrze skonstruować napięcie i zaskoczyć czytelnika w odpowiedniej chwili.

Zakończenie złamało serduszko i mam nadzieje, ze nie będziemy długo czekać na kontynuację. Polecam kolejną książkę autorki. Są emocje, iskry i niepewność. Ja jestem na tak.🤩

Świetna propozycja dla wielbicielek romansów. Jest tu wszystko, czego oczekuje się od takiego gatunku powieści. Niesamowita rozkwitająca namiętność, aura tajemniczości, pożądanie. To wszystko dotyczy historii Oktawii, która zupełnie niespodziewanie i w równie niespodziewanych okolicznościach poznaje Aleksandra. Czasem kilka spojrzeń wystarczy, by nie móc o sobie zapomnieć.

Po książkę sięgnęłam, ponieważ zaciekawił mnie jej opis. Oktawia postanawia skorzystać z propozycji dodatkowego zarobku, który zaproponowała jej koleżanka. Miała być kelnerką na biznesowym przyjęciu, ale tak naprawdę ma być panią do towarzystwa. Stara się nie zwracać na siebie uwagi, żeby żaden z biznesmenów jej nie zauważył. Jednak wpada w oko Aleksandrowi, oboje byli przekonani, że to ich pierwsze i ostatnie spotkanie, ale byli w błędzie.

Wyjątkowa książka w gatunku romans. Te opisy pełne namiętności. Bardzo dobrze się ja czyta i nie można się absolutnie oderwać aż do ostatniej kartki :) Ciekawe, a jednocześnie tajemnicze losy bohaterów, odkrywane przed czytelnikami kawałek po kawałku. Oktawia jest gotowa na wiele, przystojniaczek totalnie zawrócił jej w głowie. Jeszcze nie wie, z jaką wzajemnością. Super propozycja na weekend.

Z racji tego, że lubię romanse, z chęcią sięgnęłam po kolejną książkę tej autorki. Treść na tyle mnie zaciekawiła, że przeczytałam ją w weekend, bo chciałam wiedzieć, jak potoczą się dalsze losy głównych bohaterów.

Pierwsza część powieści -sztos! Wciągająca, zagadkowa, pełna ciekawych scen! Czekam na drugą część i na to, że trochę rozgryzę Aleksandra, który nie daje się poznać i jest bardzo tajemniczą postacią.

Na początku książki poznajemy Oktawię, która niedawno rozstała się z facetem. Rozmawia z przyjaciółką i godzi się, aby podjąć pracę ekskluzywnej kelnerki za duże pieniądze. Dopiero na imprezie widzi, że dziewczyny, które z nią są zatrudnione przyszły tu jako panie do towarzystwa, na co ona się nie pisała. Robi wszystko, aby nikt się nią nie zainteresował. Mimo to i tak zwraca na siebie uwagę nietypowego gościa - Aleksandra. Para nawet się nie pocałowała, ale mocno między nimi zaiskrzyło. Aleksander zrobi teraz wszystko, aby Oktawia była jego. Co będzie dalej? Tego już nie zdradzę, tylko zachęcę do czytania, bo książka jest naprawdę świetna! :)

Aleksander jest tajemniczym mężczyzną, co najwyraźniej imponuje Oktawii. Dziewczyna nie wie, że ten obrzydliwie bogaty biznesmen nie jest aniołem i jego przyszłość nie jest nieskazitelna. Jednak widać, że jej imponuje pewnością siebie i mocnym charakterem. Aleksander postawił sobie za cel zdobycie Oktawii i zrobi to wszystkimi możliwymi sposobami. Podczas służbowego szkolenia, kiedy Oktawia melduje się w hotelu, okazuje się, że dwuosobowy pokój, który miała dzielić z koleżanką, jest niedostępny i kobiety dostają pojedyncze pokoje. Potem okaże się, że to Aleksander maczał w tym palce. Książka jest napisana ciekawym, prostym językiem, dzięki czemu bardzo szybko się ją czyta.

RECENZJA🤓

Cześć Moliki. Weekend mi minął bardzo szybko, ponieważ był intensywny. Sobota zakupy i odwiedziny u najmniejszej w naszej rodzinie Jagódki. A w niedziele korzystając z pięknej pogody wybraliśmy się do lasu.

A jak Wam minął weekend?

Dziś chcę Wam przedstawić książkę „Wspólnik. Rozdanie kart” A.S. Sivar, wydawnictwo Amare.

Oktawia pracuje w korporacji, jednak gdy nadarza się okazja do dodatkowego zarobku postanawia skorzystać z okazji. Na miejscu okazuje się, że nie do końca pisała się na to co działo się za zamkniętymi drzwiami pensjonatu i stara się nie zwracać na siebie uwagi bogatych biznesmenów, uciekając się do małej mistyfikacji.

Udaje się to do momentu, gdy spotyka przystojnego samotnie siedzącego mężczyznę na ławce.

A ten mężczyzna obiera sobie cel…

Czy to spotkanie będzie ostatnim?

Sięgając po książkę zaciekawił mnie opis jak i okładka książki. Początek książki bardzo mi się podobał piękna dziewczyna, na przyjęciu poznaje przystojnego mężczyznę Aleksandra Wierzbickiego, bardzo tajemniczą postać, której do ostatniej strony nie udaje mi się do końca poznać. Mam nadzieje, że zmieni się to podczas czytania kolejnej części.

We „Wspólniku” czegoś mi zabrakło była chemia, nuta tajemniczości jednak ta historia nie do końca mnie wciągnęła. Przytłoczyły mnie trochę zbyt długie opisy znajdujące się w książce.

Pomimo to chętnie dowiem się czegoś więcej o Oktawii i Aleksandrze.

🦓 Lubicie swoje imię ?

Ja uwielbiam!

Więc jak zobaczyłam, że w tej książce, główna bohaterka nosi moje imię, wiedziałam, że będzie moja 😍

🦓 Och jak wspaniale czytać o postaciach, które wiedzą czego chcą, które ze sobą rozmawiają. Oczywiście byłoby nudno, gdyby karty były od początku otwarte. Główny bohater wie co chce osiągnąć, nie kryje się z tym. Lubię to ! Autorka zaskoczyła mnie, naprawdę nie mogę doczekać się drugiej części.

🦓 Jedynie co mnie raziło to te skróty imienia 🙈 ale to ja, odkąd pamiętam nie pozwalałam sobie i dziwnie mi się to czytało.

🦓P.s. wiecie, że moja przyjaciółka ma na imię Karolina?

Zgadnijcie, jak miała w książce przyjaciółka naszej bohaterki?

Ta książka to przeznaczenie ❤️🦓

🦓Ja polecam 😍

🦓🦓🦓🦓🦓🦓🦓🦓🦓🦓🦓🦓🦓🦓🦓🦓🦓🦓🦓

Wciągający romans. Po nieudanym związku główna bohaterka Oktawia wypłakuje się w rękach swojej najbliższej przyjaciółki Karoliny, która ją pociesza. Mimo że Oktawia ma dobrą pracę, chce sobie dorobić na własne mieszkanie. Znajoma Karoliny kiedyś złożyła jej propozycję pracy w klubie, z której teraz miała skorzystać Oktawia. Jak się szybko okaże, to nie jest zwykły klub, w którym faceci przychodzą na drinka. Oktawia chce jak najszybciej się stąd wydostać. Los chce, że na jej drodze pojawia się szalenie przystojny mężczyzna, na którego widok od razu ma kosmate myśli... Facet zagaduje do niej i jest między nimi wyraźne napięcie. Co z tego będzie i czy szlaki tych dwojga jeszcze się skrzyżują, przeczytajcie sami! :)

W ostatnim czasie serwowałam Wam praktycznie same gangsterskie lektury i można by było dojść do wniosku, że czytam tylko i wyłącznie takie książki. Więc chciałabym zadać kłam tym pomówieniom (ot taki żarcik) i na dowód swojej niewinności przychodzę do Was z recenzją najnowszej książki A.S. Sivar. To co, jesteście zaciekawieni? Zapraszam na krótką opinię.

Zanim jednak przejdziemy do moich wrażeń, pozwólcie, że przybliżę Wam, o czym mniej więcej jest ta historia. Poznajemy młodą dziewczynę — Oktawię Majewską, która mimo sukcesów w pracy, postanawia skorzystać z niebywałej okazji zdobycia dodatkowych pieniędzy. Zadanie w teorii zapowiadało się na lekkie i z niewielkim nakładem poświęconego czasu, jednak rzeczywistość okazała się zgoła inna. Oliwia, będąc w wyznaczonym miejscu, mając być jedynie kelnerką na biznesowym przyjęciu, dowiaduje się, że w ramach swoich nowych obowiązków ma być panienką do towarzystwa bogatych biznesmenów. Dziewczyna nie ma najmniejszego zamiaru w ten sposób wywiązywać się ze swojego „zadania” i wszelkimi sposobami stara się nie zwracać na siebie uwagi rozochoconych mężczyzn. Ucieka się nawet do małej mistyfikacji. Prawie wszyscy dają się nabrać, no właśnie prawie — jeden mężczyzna zwrócił na nią szczególną uwagę i przejrzał jej grę. Ona również go dostrzegła, jednak nie spodziewała się, że oprócz tego jednego wieczoru ich drogi wkrótce ponownie się przetną.

Muszę Wam się do czegoś przyznać, otóż „Wspólnika” przeczytałam już jakiś czas temu. Do napisania tej opinii zabierałam się od kilku dni, chociaż oczywiście „szpital domowy”, wcale mi tej sprawy nie ułatwiał, wręcz przeciwnie i mimo upływu czasu nadal nie wiem co mam napisać. Naprawdę mam problem. Gdy zobaczyłam tylko tę pozycję w zapowiedziach, byłam jej ogromnie ciekawa, a opis jeszcze bardziej spotęgował to uczucie. Oczywiście okładka, też mnie kupiła, więc liczyłam, że to połączenie plus styl autorki, który miałam przyjemność poznać już wcześniej, zagwarantują mi świetnie, a nawet rewelacyjnie spędzony czas. Początek idealnie wpasował się w mój gust — młoda, piękna dziewczyna z charakterem wpada w oko przystojnemu i bogatemu mężczyźnie, który nie może przestać o niej myśleć. Wykreowana postać Aleksandra Wierzbickiego mnie intryguję, wyczuwa się od niego jakąś nutkę tajemnicy i delikatnego mroku, póki co mało o nim wiemy i liczę, że w następnych częściach rozpracujemy go na czynniki pierwsze. Jednak mimo tego wszystkiego mam bardzo mieszane uczucia, chyba do końca nie zaiskrzyło między nami. Czegoś mi zabrakło, tyle tylko, że sama dokładnie nie wiem czego. „Wspólnika” traktuję jako swoiste wprowadzenie i z czystej ciekawości chcę poznać dalsze losy bohaterów i uważam, że druga część ma przed sobą ogromny potencjał i mam nadzieję, że w pełni będzie on wykorzystany. Zaliczam tę książkę jako dobrą i jak najbardziej zachęcam do wyrobienia swojego zdania na jej temat.

Oktawia, mimo udanej kariery i dobrze płatnej posady, szukała dodatkowego zastrzyku gotówki. Szybkie zlecenie w barze, które miało być łatwe i bez podtekstów, nie było do końca tym, o czym myślała. Starała się nie rzucać w oczy mężczyzn, ale niespodziewanie jeden rzucił się w jej. Był idealny i pociągający w niebezpieczny sposób. W tamtej chwili nie szukała nikogo, On jednak zakorzenił się w jej myślach i nie na długo dał jej być tylko wytworem wyobraźni.

------

"Wspólnik" jest moim pierwszym spotkaniem z autorką. Nie mogę powiedzieć, że książka wywołała we mnie złe emocje, ale zabrakło mi tu czegoś. Mimo dobrze wykreowanych postaci, naprawdę gorących scen i lekkiego pisma autorki, przez które pochłonęłam książkę bardzo szybko, złapała też minusy. Od początku nie mogłam rozgryźć Aleksandra. Wydawał mi się facetem z wieloma tajemnicami, od którego każda powinna się trzymać z daleka. Niestety ta dwójka stworzyła kompletnie zaborczy i toksyczny związek, który nie przemówił do mnie totalnie. Trochę mogłabym to zaliczyć do romansu biurowego, ale nie tak słodkiego, jak można by było sobie wyobrazić. Mimo wszystko chciałabym poznać kontynuację, bo końcówka dała sporo emocji i zwrotów akcji.

To była poniekąd specyficzna książka. Nie tyle pod kątem fabuły, co moich odczuć względem niej. Momentami mnie wciągała i czytało się szybko, po czym zaczynała mi się jakby dłużyć. Czasem czytałam ze sporym zaciekawieniem, a niekiedy zdarzyło mi się przelatywać tylko wzrokiem tekst i pomijać opisy. Sama nie wiem, mam co do niej mieszane uczucia.

Nie do końca potrafiłam wgryźć się w styl autorki, brakowało mi w nim swoistej lekkości. Jeśli chodzi o fabułę, to bywały momenty, że nie całkiem wiedziałam o co chodzi - chociaż tu podejrzewam, że może na to mieć wpływ fakt, że jest to pierwsza część serii i siłą rzeczy nie wszystko musi być od razu wyjaśnione. Jednocześnie myślę, że postacie mogły zostać nieco bardziej doszlifowane, zabrakło mi w nich głębi, czegoś co by ich jakby "ożywiło", dodało pewnej realności. Szczególnie w przypadku Olka, o którym wiem bardzo malutko.

Mimo wszystko jakoś nie wiem... Absolutnie nie twierdzę, że mi się nie podobała, ale jednocześnie nie powiem, że mnie zachwyciła. Ot, taka pośrodku, była całkiem okej, ale bez większego szału. Czy sięgnę po kontynuację? Szczerze mówiąc - nie wiem. Ale myślę, że bardzo możliwe, że jednak się skuszę, bo najzwyczajniej w świecie jestem ciekawa dalszego ciągu relacji Oktawii i Aleksandra. Chciałabym się dowiedzieć czegoś więcej o Olku i przekonać się, co z tego wyniknie. /@readforrhys

„Aby wiedział, że nie zostawię bez odwetu tego, co się wydarzyło, i tak jak założyłem, pomszczę go, gdy tylko znajdę ku temu okazję. A potem… Cóż, potem, tak jak obiecałem, stanę się lepszy”.

Oktawia pracuje w międzynarodowej korporacji, gdy trafia się okazja dodatkowego zarobku, zgadza się. Na miejscu okazuje się, iż trafiła w sam środek imprezy, na której nie ma żadnych hamulców moralnych. Podstępem udaje jej się nie zwracać zbytniej uwagi na siebie, do czasu, gdy poznaje tajemniczego przystojniaka. Kobieta nie wie, iż jedno spotkanie zapoczątkuje wiele wydarzeń w jej życiu.

Rozdziały przedstawione są z perspektywy kobiety i mężczyzny, lubię jak mogę poznać myśli i odczucia różnych postaci. Postać męska jest bardzo tajemnicza i w sumie mało o niej się dowiadujemy. Stopniowo odkrywamy wszystkie tajemnice, z każdym kolejnym rozdziałem jesteśmy coraz bardziej ciekawi, co takiego skrywa główny bohater. Oktawia, również wzbudza sympatię swoim podejściem do życia i zachowaniem. Pisarka świetnie wykreowała bohaterów, na ten moment nie mogę Wam jednak powiedzieć, kogo lubię bardziej. Nie mogę się zdecydować. Zapewniam jednak, że między nimi iskrzy, a sceny erotyczne rozgrzewają w te chłodne dni.

O autorce słyszałam wiele dobrego i postanowiłam sama się przekonać czy i mi się spodobają jej historię. Pierwsze spotkanie z jej twórczością nie wypadło najlepiej. Fabuła w książce w moim odczuciu rozwija się za wolno. Z początku nie mogłam się w nią wczuć. Dopiero w połowie nabrała tempa. Zdecydowanie lepiej mi się wtedy czytało. Niestety, ale gdy rozpoczęła się naprawdę dobra akcja, to już się skończyła. Już czekam z niecierpliwością na, to co, będzie się działo w drugim tomie. Zakończenie nastąpiło bowiem w kulminacyjnym momencie. Mam nadzieję, iż nie będę musiała długo czekać.

"Wspólnik. Rozdanie kart" samą konstrukcją i tematycznie przypomina wcześniejszą serię A.S. Sivar "Konsorcjum". Tajemniczy mężczyzna, nielegalne interesy, duże pieniądze, zagadki... niby to wszystko było, ale jest jakoś inaczej. Jednak tym razem początkowo trudno było mi "wejść" w tę historię. Ale wraz z upływem stron i poznawania bohaterów przepadłam w niej.

Mimo tego, iż Aleks nie bawił się przesadnie w zdobywanie Oktawii, brał to, co uważał za swoje, to i tak podobało mi się to, w jaki sposób dziewczyna próbowała walczyć z tym, co z góry było nieuniknione. Wzbraniała się przed bliższą relacją z Aleksem, ale w rezultacie z marnym skutkiem. Jednak powiedzmy sobie szczerze... która z nas, gdyby spotkała na swojej drodze takiego pewnego siebie, błyskotliwego, inteligentnego przystojniaka, by mu nie uległa? 

Postać Aleksandra ogromnie mnie intrygowała. Chciałam wiedzieć co ten facet skrywa i w co pogrywa. Odnosiłem wrażenie, że nie tylko z Oktawią, ale i ze mną. W pewnym momencie strasznie się na niego wkurzyłam. Jednak nie wszystko okazało się tym, na co początkowo wyglądało. Uwielbiam taki motyw w książkach.

Emocji tu nie brakuje. Erotyka, zmysłowość, wyraźnie wyczuwalne napięcie rozpalają wyobraźnię, choć o dziwo, scen intymnych jest tu niewiele. Całość dopełnia humor, świetnie skrojone dialogi oraz kulisy pracy w korporacji. Znalazło się również miejsce na ważny przekaż, że bez pełni akceptacji drugiej osoby, nie tylko z jego zaletami, ale przede wszystkim z wadami, żaden związek nigdy nie bedzie miał szans na powodzenie. Pokazane zostało także to, iż każda podjęta decyzja nie pozostaje bez konsekwencji.

Fabuła nasycona została wieloma niedopowiedzeniami. Jestem bardzo ciekawa co jeszcze zaserwuje mi autorka w kolejnej części, bo skonstruowana intryga oraz nie do końca jasne zakończenie zaostrzyło mój apetyt na więcej.

"Wspolnik. Rozdanie kart" to zaproszenie czytelnika do intrygującej gry. A kiedy wszystkie karty zostaną odkryte... Sprawdźcie czy zawsze warto podążać za głosem serca? 

Gdy karty rozdaje serce, wszystko może się wydarzyć, a gra o najwyższą stawkę może cię zwieść.

Oktawia, młoda, ambitna kobieta, pnie się po szczeblach kariery. Aby podratować swój budżet, chwyta się dodatkowego zarobku. Wszystko ma dogadane i wie co ma robić, jednak gdy zjawia się w ustalonym miejscu, nic nie wygląda tak jak powinno być. Oktawia jako jedna z pań do towarzystwa, musi zrobić wszystko by nikomu nie wpaść w oko. Wszystko idzie po jej myśli do czasu, aż pewien mężczyzna nie zwraca jej uwagi. Odbiega od reszty śliniących się biznesmenów, spławia lepiące się do niego kobiety. Oktawia przekona się o tym jaki jest ten mężczyzna, a to spotkanie nie będzie ostatnim...

Bardzo fajna i lekka książka, przy której można na chwilę oderwać się od rzeczywistości. Historię Oktawii i Aleksandra czyta się bardzo szybko, a do tego plusem jest brak zbędnych opisów i płytkich wątków, dzięki temu książkę można czytać z przyjemnością. Nie zabraknie gorącego przyciągania, emocji, intryg oraz tajemnic. Bohaterowie o silnych charakterach, dopełniają cię w najdrobniejszym calu.

Ona, po nieudanym związku z ranami na sercu, pragnie jak każdy miłości i ciepła.

On, twardy biznesmen jak postanowi, tak robi, musi wszystko mieć co zaplanuje za wszelką cenę. Postawił sobie za cel zdobycie Oktawii, ale czy mu to się uda? Nie zawsze dostajemy to co chcemy.

Książka nie jest taka oczywista jak może się wydawać. Za wszelką cenę i wszystkimi sposobami mężczyzna chce zdobyć kobietę, jak mu już się to udaje, obydwoje czują do siebie pociąg nie tylko seksualny, mają nadzieję, że wszystko jest na dobrej drodze, a tu jedno potknięcie i traci się tę osobę nieodwracalnie.

Jestem bardzo ciekawa kolejnej części, tego jak postąpi Oktawia po tym czego się dowiedziała. Czy da się wciągnąć w grę Aleksandra? Czy może zatrzaśnie mu drzwi przed nosem?

Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością A.S. Sivar. Muszę nadrobić poprzednie książki autorki.

„O Boże! Doznaję szoku, bo dosłownie w tym samym momencie zaczynam odczuwać pieprzone iskry. To wręcz niemożliwe…”

Impreza integracja. Tajemniczy mężczyzna, którego już spotkała. Czy to może być przypadek?


Oktawia skupiła się na sobie i pracy. Chciała w końcu mieć swoje miejsce, w którym mogłaby spokojnie żyć i odpoczywać. Coś swojego, na co sama by zapracowała. I tym sposobem, by dorobić i być bliżej spełnienia swojego marzenia, zgodziła się na bycie kelnerką na jakiejś imprezie. Od początku miała złe przeczucia co do tej pracy, ale na wycofanie się było już za późno. Teraz musiała zrobić wszystko by żaden z tam obecnych, mężczyzn nie zbliżył się do niej, a na to miała już niezły i sprawdzony sposób. I wtedy zobaczyła jego, tajemniczego mężczyznę, który jako jedyny wydawał się niezadowolony z tego, że tam jest. Mężczyznę, na którego wystarczyło, że spojrzała i od razu poczuła to dziwne przyciąganie. Myślała, że nie zwrócił na nią uwagi, ale była w błędzie. Aleksander bardzo szybko przejrzał jej grę, a ich rozmowa tylko to potwierdziła. On również poczuł to przyciąganie, mimo że nie wierzył w coś takiego. Teraz zrobi wszystko, żeby to nie było ich jedyne spotkanie. Bo musi dowiedzieć się, czy ta kobieta jest naprawdę taka prawdziwa i naturalna, czy to po prostu kolejna zmyłka? Gdy dowie się gdzie pracuje, to nic nie stanie mu na drodze. I tak rozpoczyna się gra o najwyższą stawkę. On zrobi wszystko, by ona była jego i nigdy od niego nie odeszła, zwłaszcza gdy pozna prawdę. Tylko czy mu się to uda? Co takiego ukrywa Aleksander? Czy Oktawia nie pożałuje swojej decyzji?



„Uwiodłaś mnie, Oktawio, dlatego tutaj jestem i dlatego chciałbym lepiej cię poznać. Ot cała gra”.



Nie mogłam się już doczekać kolejnej książki A.S. Sivar i pewnie nikogo nie zdziwi, jak napisze, że ją uwielbiam! To jest jedna z tych autorek, po której książki sięgam w ciemno i wiem, że nie rozczaruje się, a co więcej spędzę z nią niesamowite i niezapomniane chwilę. I znowu pozwolę, żeby emocje wzięły mnie w swoje władanie, że każdą chwilę będę przeżywać z bohaterami. Razem z nimi będę się uśmiechała, śmiała, płakała, złościła, smuciła i przeżywała gorące chwilę. Między tą dwójką od samego początku można wyczuć pożądanie i chemię, ale nie pozwalają, żeby ono tak do końca przejęło nad nimi kontrolę. Tylko że nie da się zbyt długo unikać nieuniknionego, bo emocje i pożądanie wezmą w końcu górę nad nimi, a wtedy to już moja wyobraźnia i emocje szalały na najwyższych obrotach. Postać Aleksandra oczarowała mnie tak jak Oktawię. Byłam i jestem ciekawa, co ukrywa ten mężczyzna i w co pogrywa. Jego zagrywki mogą spowodować, że kobieta nie będzie chciała go znać, ale on nie zamierza pozwolić jej odejść. Pytanie, jak zamierza ją zatrzymać i naprawić całą relacje. Byłam na niego ogromnie zła. Chyba nadal trochę jestem. Bohaterowie po raz kolejny są doskonale wykreowani, charyzmatyczni i zapadają w pamięć. Najgorsze było w tym to, że w momencie jak zakończyłam czytać, chciałam sięgnąć po kolejny tom, żeby już od razu móc się dowiedzieć co tam się jeszcze wydarzy i jak potoczy się ich relacja. A.S. Sivar potrafi zapewnić czytelnikowi niezapomniane chwile i emocje, a do tego trzymać do samego końca w niepewności, ciekawości i tajemnicy wszystko, co chciałoby się wiedzieć na już. Czytałam z zapartym tchem i nie mogłam się oderwać. Po raz kolejny zostałam zabrana do świata, z którego nie chciałam wychodzić.

Po kilku nieudanych związkach Oktawia stawia na siebie. Na swój rozwój i karierę zawodową spychając miłość na boczny tor. Ambitnie, lecz z wieloma przeszkodami -w tym finansowymi-  wytrwale dążyła do swojego celu. łapała się wszystkiego i kiedy tylko mogła sprzedając wolne weekendy na dorywcze prace. I nagle szybki strzał gotówki był za rogiem. Kuszący i na wyciągnięcie ręki. Niby tylko kelnerowanie na zamkniętej imprezie dla śmietanki towarzyskiej. Żaden problem nałożyć ładne ciuchy, podać kilka drinków i uśmiechać się przy tym, prawda? Oktawia godzi się na pracę i zbyt szybko orientuje się, że została oszukana. Strategia jaką sobie wymyśliła (swoją drogą piekielnie zabawna) szybko wzięła w łeb, kiedy na horyzoncie pojawił się przystojny mężczyzna. Tak hipnotyzujący i zakazany jak poza jej zasięgiem... bo dostępny tylko na ten jeden wieczór. Czy taka znajomość ma szansę na rozwinięcie w świetle dnia?

Jak przy każdej książce Pani A.S.Sivar tak i w tym przypadku sięgam po jej powieści w ciemno i kolejny raz absolutnie się nie zawiodłam. Od samego początku wciągnęła mnie swoim poczuciem humoru w tradycyjny romans, przekształcając go w biurowy, a potem piekielnie szybko rozkręciła pożądanie u dwójki głównych bohaterów z którymi oni sami próbowali się uporać i podchodzili z ostrożnością, a ja sama szeroko się uśmiechałam na widok  nieuniknionego i tym samym z niecierpliwością przerzucałam kartki, by wiedzieć co będzie dalej. Mnóstwo w niej emocji: tych grzesznych, zmysłowych, niegrzecznych, ale i prawdziwych, które dotykają zwykłych ludzi.

"To ani trochę nie jest w moim stylu, ale mój wzrok za żadne skarby nie chce zejść z jego postawnego, umięśnionego ciała. Z trudem przełykam ślinę. Jak to możliwe, żeby ktoś był tak oszałamiająco, a zarazem tak surowo przystojny? "

To jak Pan Wierzbicki odbierał Oktawii resztki zdrowego myślenia, kiedy zjawiał się w pobliżu potrafiło wywołać w czytelniku rumieńce więc nie dziwię się, że jej samokontrola i zasady zostały wielokrotnie wystawione na próbę. Bez wątpienia działa na wyobraźnię i czarował umysł... Czy skutecznie? Czy pożądanie, które było czuć w powietrzu w końcu wybuchnie czy może jednak zostanie zaćmione szarą rzeczywistością?

Oczywiście składam oficjalnie zażalenie na zakończenie... A.S.Sivar jest jedną z tych Autorek, których książek nie masz ochoty nigdy kończyć. Z jednej strony mam ochotę ją wyściskać ponieważ do mojej domowej biblioteczki trafi jej kolejna książkowa propozycja, a z drugiej dać kilka klapsów za jej ostatnie strony... wrrr.... no nic. Ja oczywiście z czystym sumieniem #piekielniepolecam zachęcam Was do czytania, a sama Z NIECIERPLIWOŚCIĄ wyczekuje kontynuacji. Jestem przekonana, że to co Autorka mi zaserwuje jest warte czekania.