Rok zmian

"Rok zmian” Mieczysława Gorzki to niesamowicie wciągający thriller psychologiczny trzymający w ciągłym napięciu do samego końca. Nie daje się odłożyć książki na później, ja pochłonęłam ją szybko, zarywając noc, nie mogłam się oderwać od fabuły.

Jak tytuł wskazuje, akcja zaczyna się od sylwestrowej nocy. Niemal wszyscy co roku składamy sobie wzajemnie różne życzenia, najczęściej zdrowia i powodzenia, mamy też własne marzenia, chcemy coś zmienić dla siebie i w sobie z nowym rokiem, osiągnąć jakieś sukcesy, stać się lepszymi, bogatszymi, itp. Oczywiście, że nie wszystkie życzenia się spełniają, lecz może to i dobrze..., czasem warto się zastanowić nad tym, czego sobie (i innym też) życzymy.

Remigiusz Stańczyk jest architektem, lecz jest już znużony swoją pracą i monotonnym życiem, chciałby je zmienić, lecz zastanawia się jak to zrobić. Gdy odczytuje w noworocznej wróżbie trzy słowa, wie już, że dla niego być może będzie to prawdziwy rok zmian... Nie przewidział tylko tego, że może te zmiany nie pójdą w tę stronę, o jakiej myślał.

"To była bardzo dobra prognoza na nadchodzące dwanaście miesięcy. Taki rok brał w ciemno. Rok zmian."

"Sukces, popularność, wolność - tak brzmiała internetowa prognoza na właśnie rozpoczynający się rok."

Komisarz Dariusz Pikul również wiele obiecuje sobie z nadejściem nowego roku, przede wszystkim chciałby zacząć się zdrowiej odżywiać, lecz ciągle brakuje mu na to czasu. Trwają poszukiwania zaginionej kobiety, śledztwo praktycznie utknęło, nie ma żadnych konkretnych śladów. Jakby mało było kłopotów w pracy, niespodziewanie zjawia się dorosła już córka Dariusza. Jej pojawienie się w życiu komisarza spowoduje niezłe zamieszanie. Tym bardziej, że Sława jest bardzo podobna do jego nieżyjącej siostry Darii, w której podkochiwał się jego przyjaciel Albert.

"W zaledwie dwie godziny jego życie przewaliło się na drugą stronę. Był naiwny. Za błędy z przeszłości prędzej czy później trzeba zapłacić słony rachunek. Teraz chyba właśnie nastał czas zapłaty."

Albert Turecki jest psychologiem, mieszka ciągle z matka, która wymaga coraz większej opieki. Nie ożenił się, bo matka zawsze krytykowała jego wybory i tak naprawdę nie pozwalała żyć normalnie. Całe jego życie podporządkowane było jej zachciankom. I chociaż często ma już dosyć jej despotycznego traktowania, nie potrafi się uwolnić od zaborczej matki. To jak narkotyk, uzależnienie, nie potrafi pewnie już inaczej funkcjonować. Matka tak go uzależniła od siebie i sterowała nim, żeby tylko się nią zajmował. W nowym roku jednak i w jego życiu wiele się zmieni...

"Ostrożnie pijąc kawę przy stole w kuchni, skonstatował, że godnie pożegnał się z poprzednim życiem na trzy zet: zakończyć, zapić, zapomnieć. Może nawet na cztery zet. Jeszcze zarzygać, ale jakoś tego słowa nie mógł umieścić w odpowiedniej kolejności."

Albert do tej pory przyjaźnie się z Dariuszem, więc spotykają się dosyć często, nie znają Remigiusza, który jednak w nowym roku stanie im obu na drodze.

Dlaczego tych trzech bohaterów spotka się twarzą w twarz? Co wyniknie z tego spotkania? Jakie tajemnice każdy z nich ukrywa? Który z nich jest dobrym, a który złym bohaterem?

Nie zawsze sukces, popularność i wolność są piękną wróżbą na przyszłość, może kryć się w tych słowach mrok, którego nie zauważamy...

Uważajcie zatem, czego sobie życzycie!

"Słowa nic nie znaczą, to czyny decydują, jak potoczy się nasze życie..."

Polecam, czyta się rewelacyjnie i chociaż może objętość książki początkowo przerażać, to w trakcie lektury nie odczuwa się tego.

Ta historia na długo zapadnie mi w pamięci, zwłaszcza że nieubłaganie zbliża się nowy rok...

Książkę przeczytałam dzięki Pani Bognie Piechockiej z PRart Media oraz wydawnictwu Czarna Owca za egzemplarz książki. Bardzo dziękuję.

Czy książka, która ma aż 600 stron może nie nudzić swojego czytelnika nawet na chwilę? Czy to w ogóle możliwe? Okazuje się, że tak i @mieczyslawgorzka właśnie to udowodnił.

Nie spodziewałam się aż tak dobrej lektury. Ta historia to moja topka 2025 roku, serio. Nie mogłam się od niej oderwać, nie chciałam się odrywać, chciałam czytać, czytać, czytać i czytać! Co za emocje!

Może się wydawać, że ta pozycja nie zaskoczy odbiorcy, w końcu od początku wiemy kto jest bestią, mamy rozdziały jego oczami, poznajemy jego myśli, pragnienia. Nic bardziej mylnego, możemy się zaskoczyć i to wiele razy. Ciekawy zabieg, ale podoba mi się to, że nie musimy się niczego domyślać. A nasz psychopata, to ciekawa persona, genialnie wykreowana, ze spaczonym umysłem.

Książka opowiada o trzech mężczyznach. Jest architekt- Remigiusz Stańczyk, komisarz- Dariusz Pikul oraz psycholog- Albert Turecki. Każdy z nich ma do opowiedzenia własną historię. Dla Stańczyka jest to Rok zmian, rzuca pracę, przyłapuje żonę na zdradzie, a dalej jest tylko lepiej. Pikul prowadzi śledztwo zaginięcia kobiety, poznaje swoją osiemnastoletnią córkę, a jego życie zmienia się diametralnie. Turecki natomiast żyje ze znienawidzoną matką, która go zniszczyła, to on jest naszą bestią, skrzywioną psychicznie. Jego wątek jest najbardziej brutalny, najbardziej krwawy i jednocześnie najbardziej wciągający. Tych mężczyzn wiele łączy, chociaż nie zdają sobie z tego sprawy, a kiedy ich losy się przecinają, nie można uwierzyć w to, co się dzieje. Mam tylko jedno ale! @mieczyslawgorzka , takie zakończenie?! Jak to?! Ale o co tu chodzi?!

Ta historia pokazuje, jak cienka jest granica, jak jeden krok może sprawić, że z dobra, wchodzimy w zło. Nawet jeśli myślimy, że robimy dobrze, chcemy komuś pomóc, może się okazać, że niekoniecznie tak się dzieje. Miejscami jest mocno, ale przede wszystkim jest wciągająco, uwielbiam tę historię, ten wypełzający z niej mrok! Autor nie boi się trudnych tematów. Podoba mi się to, że żaden wątek nie jest spłycony, a że wyszło z tego aż 600 stron? Co z tego?! To czyta się jednym tchem.

💥 „𝓡𝓸𝓴 𝔃𝓶𝓲𝓪𝓷” 𝓜𝓲𝓮𝓬𝔃𝔂𝓼ł𝓪𝔀 𝓖𝓸𝓻𝔃𝓴𝓪

 Sukces, popularność, wolność.

Przekaz od wszechświata czy samospełniające się proroctwo? 

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

Mieczysław Gorzka to mistrz thrillerów. Jego historie zawsze wywołują w czytelniku ogrom emocji, które później ciężko ulokować w głowie. Sięgając po „Rok zmian” sama nie wiedziałam, czego mogę się spodziewać. Nie przewidziałam tylko, że historia Remigiusza, Alberta i Dariusza tak mnie wciągnie, że będę skłonna zarwać dla niej noc, a książka do cienkich lektury nie należy. 🔥

Akcja książki rozpoczyna się w sylwestrową noc, która rozpoczyna bieg wydarzeń i staje się początkiem roku zmian… Poznajemy historię trzech mężczyzn, których początkowo nic nie łączy, jednak wraz z rozwojem wydarzeń, ich ścieżki w końcu się przecinają. Remigiusz Stańczyk odkrywa, że jego żona go zdradza ze wspólnikiem, co wywołuje w nim złość i napędza do dalszych działań, a to tylko prowadzi do jeszcze większego chaosu w jego życiu i problemów. Albert Turecki z zawodu jest psychologiem, dorosły mężczyzna, a żyje pod pantoflem zaborczej rodzicielki. Gdy jednak spróbuje się wyswobodzić z tego zabójczego układu, rozpali się w nim mroczna natura, która doprowadzi do utraty kontroli. Dariusz Pikula jest policjantem. Wiedzie dosyć spokojne życie, do czasu... aż zacznie prowadzić śledztwo w sprawie zaginionej kobiety, a w jego progu stanie niewidziana dotąd dorosła córka.

💥 To rok zmian. Czas, w którym upadają wypracowane schematy, a życie ulega przewartościowaniu.💥

Lektura tej książki to totalna jazda bez trzymanki. To wbijająca w fotel opowieść o mroku ludzkiej psychiki. Nieustające napięcie, zwroty akcji i psychologiczne zagrywki sprawiają, że ta powieść jest tak dobra! Autor z niezwykłą precyzją prezentuje nam, jakie żniwo potrafi sprawić chęć zemsty. Temat choroby psychicznej, która doprowadza do ogromnego spustoszenia w życiu i powoduje lawinę złych wydarzeń, to temat bardzo aktualny, który warto poruszać. To w jaki sposób autor skonstruował swoich bohaterów jest godne uznania. Każdy z mężczyzn prezentuje przed nami całą gamę ludzkich emocji i trudnych przeżyć. Motyw dziecka, nad którym znęca się własna rodzicielka wzbudza wiele sprzecznych emocji, a jednocześnie uświadamia ile bólu mogą zadać bliskie nam osoby.

Jest to świetnie skomponowany thriller psychologiczny, który wciągnie was na maxa i nie pozwoli odejść od książki póki wszystkie wątki nie wskoczą na właściwe tory. Fabuła bardzo dobrze rozbudowana, dialogi poprowadzone w ciekawy sposób, nie ma czasu na nudę w tej książce, ponieważ akcja pędzi jak szalona. Miliony teorii pojawiające się podczas lektury i domysły o co tak naprawdę chodzi, okazały się być mylące w obliczu ostatecznego rozrachunku tej historii.

Polecam tę książkę wszystkim miłośnikom mrocznych i brutalnych thrillerów psychologicznych. Autor nie boi się poruszać trudnych tematów. Pozostawia czytelnika w osłupieniu i sprawia, że po skończeniu tej książki ciężko się pozbierać. Skłania do refleksji i uzmysławia jak cienka jest granica pomiędzy dobrem, a złem.

Mieczysław Gorzka od dawna przestał być debiutantem czy postacią anonimową w świecie literatury polskiej. Czytelnicy chętnie sięgają po jego powieści, a świadczą o tym chociażby długie terminy wypożyczeń w filiach bibliotecznych. Tak dzieje się przynajmniej w filiach poznańskich, które sama nieustannie odwiedzam. Autor upodobał sobie fikcyjny, ale mroczny świat, a mimo to jego historie czyta się szybko, ich odbiór jest bardzo dobry i warto poświęcić im swój wolny czas. Celem Mieczysława Gorzki nie jest zastraszenie odbiorcy, ale pokazanie mu, że świat jest brutalny, a na dodatek bardzo mały. Ścieżki bohaterów mogą przeciąć się dosłownie w każdej chwili.

Wróżba- brzmi groźnie, a może jednak banalnie i śmiesznie? Właśnie w sposób magiczny rozpoczyna obszerna powieść pt. „Rok zmian”. Czy zatem trzej głowni bohaterowie, Remigiusz, Dariusz i Albert, będą mogli liczyć na sukces, popularność i wolność? A może to tylko banały istniejące dla popularnych i jakże cennych lajków? Tak czy inaczej, obszerna, bo licząca 604 strony książka, została podzielona na trzy części, a każda odpowiada jednemu z wyżej wymienionych ludzkich pragnień. Jak trafnie podkreśla sam autor, „sukces, popularność i wolność- te trzy rzeczy wpisują się w cele i dążenia wszystkich ludzi na świecie, choć tylko nielicznym udaje się je osiągnąć.” Czy zgadzacie się z takim stwierdzeniem, Drodzy Czytelnicy? Myślę, że wielu z Was, po przeczytaniu tej książki, przychyli się do słów pisarza. Może nie są one formą wsparcia czy oznaką życiowego optymizmu, ale dosadność jest jedną z nadrzędnych cech Mieczysława Gorzki.

Zgadzam się ze słowami innych odbiorców, którzy uznali, że „Rok zmian” to bardzo wciągająca historia, która pokazuje, jak mocno dzieciństwo i młodość wpływa na dalsze losy i wybory człowieka. Owszem, jeden z wielu poruszonych tu wątków może przypominać horror najwyższej klasy, dlatego czytelnicy muszą przygotować się na odczuwalnie dreszcze na ciele i typowe wbicie w fotel. „Rok zmian” to opowieść fikcyjna, ale nie możemy zapomnieć, że każdy opisany problem MOŻE dziać się naprawdę, za tak zwanymi zamkniętymi drzwiami. Co tak naprawdę przedstawił autor? Ja nie ujawnię szczegółów, lepiej, by zrobili to inni pasjonaci słowa pisanego.

Jak już wspominałam, cała opowieść krąży głównie wokół trzech bohaterów: architekta Remigiusza Stańczyka, komisarza Dariusza Pikula i psychologa Alberta Tureckiego. Czy mężczyźni są ze sobą w jakikolwiek sposób powiązani? Czy w ogóle się znają? Nie chcę zbyt wiele opowiadać, dobrze będzie, jeśli czytelnicy sami poprawnie ułożą te fabularne puzzle. Zapewniam, że choć są mocne i szokujące, to cała długa historia nie ma znamion chaosu. Każdy z 65 rozdziałów wzmaga czujność odbiorcy, a odłożenie tej książki na później jest po prostu niemożliwe. Nie jestem zwolenniczką czytania w komunikacji miejskiej, ale tym razem tak właśnie zrobiłam. Czy żałuję? Absolutnie nie i wiem, że postąpi tak wielu innych czytelników.

Zwróciłam też mocno uwagę na temat pracy techników kryminalnych. Jestem przekonana, że praca przy zwłokach, często zmasakrowanych, zweryfikuje myślenie wielu ludzi, którzy marzą o tym, by rozwiązywać skomplikowane sprawy z mordem w tle. Używanie broni to także nie zabawa…

Książka o tak dużym rozmiarze ma niezwykle rozbudowaną fabułę. Poza jednym mrocznym wątkiem związanym z dzieciństwem bohatera autor nie boi się pisać praktycznie o niczym, a na dodatek robi to bez upiększeń, bez filtrów i innych masek. W życiu człowieka pojawiają się takie dramaty, jak na przykład zdrady, niedopasowania społeczne, przemoc fizyczna. Najnowszą książkę Mieczysława Gorzki można więc potraktować nie tylko jak zbiór rozdziałów, ale przede wszystkim jak manifest, motor zapalny do walki z mroczną stroną człowieka.

Rok zmian” to nie jest ani łatwa, ani też ekspresowa lektura. Jak już na początku wspominałam, ponad 600 stron interesującego tekstu pozwoliło autorowi wiele namieszać, wprawiać odbiorcę w zdumienie, niedowierzanie i strach. Dzięki autorowi poznajemy motywy działania seryjnego mordercy vel Potwora, przez co musimy odwołać się też do ludzkiej psychologii. Pamiętajmy jednak, że nie to ilość, a jakość fabuły zawsze jest najważniejsza. Autor nie zawiódł w obu odsłonach.

Wiem, że na pewno sięgnę po jeszcze inny tytuł pisarza.

Na wstępie napiszę że mamy tutaj małe spojlery :D Miałam już przyjemność spotkać się z autorem na kartach jego książek, dlatego z radością zapraszam do lektury dzisiejszej recenzji, poświęconej powieści „Rok zmian” autorstwa Mieczysława Gorzka. Według mnie to ambitna, kompleksowa powieść, która balansuje między gatunkami thrillera, psychodramatu i refleksyjnej prozy obyczajowej. Już sam tytuł sugeruje, że mamy do czynienia z opowieścią o transformacjach nie tylko tych zewnętrznych, ale przede wszystkim wewnętrznych, w psychice i życiu bohaterów. To doskonały czas poświąteczny, a przed nowym rokiem, gdzie wielu z nas stawia sobie pytanie, jaki będzie ten nowy rok, a może będzie to rok zmian itp. Książka liczy ponad 600 stron, co wskazuje, że będzie się działo, a akcja goni akcję (i to dosłownie).

W swojej najnowszej powieści autor ukazuje, jak jedno, pozornie banalne zdarzenie w tym przypadku noworoczna wróżba potrafi uruchomić lawinę decyzji i sytuacji, prowadzących bohaterów na skraj ich możliwości. Centralnymi postaciami książki są [Adres usunięty]. Remigiusz Stańczyk, który według mnie ucieka przed pustką, choć może wywrzeć na was inne wrażenie. Remigiusz jest architektem odnoszącym zawodowe sukcesy, ale jednocześnie człowiekiem głęboko wypalonym. Stańczyk symbolizuje współczesnego człowieka sukcesu, który odkrywa, że stabilizacja i pieniądze nie gwarantują szczęścia. Jego przemiana ukazuje, jak cienka jest granica między potrzebą zmiany a egoistycznym zerwaniem z odpowiedzialnością. Jesteśmy zmuszeni do zadania sobie pytania: czy zmiana zawsze oznacza rozwój, czy czasem jest tylko próbą zagłuszenia wewnętrznej pustki?

Kolejną postacią wartą uwagi jest Dariusz Pikul. Jakie ciężary odpowiedzialności spadły na jego barki? Komisarz policji reprezentuje zupełnie inny typ bohatera. To człowiek, który na co dzień mierzy się z cudzymi dramatami, zaginięciami i zbrodniami. Śledztwo, które prowadzi, stopniowo przestaje być dla niego wyłącznie obowiązkiem zawodowym zaczyna przenikać do jego życia prywatnego i zmusza go do przewartościowania własnych granic moralnych, ale to Albert Turecki wywarł na mnie największe emocje. Psycholog w pułapce własnych demonów. Zawodowo pomaga innym, sam jednak nie potrafi poradzić sobie z własnymi traumami. Uwikłany w toksyczną relację z matką, nosi w sobie nierozliczoną przeszłość, która stopniowo zaczyna dominować nad jego teraźniejszością. Jak to mówią, szewc bez butów chodzi. To idealny przykład na to, że innym jesteśmy w stanie pomóc, ale trudniej jest, gdy sami przeżywamy trudności. Jego wątek pokazuje, że wiedza psychologiczna nie chroni przed cierpieniem, a wypierane emocje prędzej czy później domagają się ujścia.

To, co wyróżnia tę książkę na tle wielu innych thrillerów, to koncentracja na psychologii postaci oraz zwrócenie uwagi nie tylko na to, co robią, lecz także dlaczego to robią. Po raz pierwszy miałam do czynienia z sytuacją, w której znałam złych bohaterów, ale z biegiem akcji poznawałam ich motywacje, a może bardziej powody ich działań.! Najważniejsze, co musicie wiedzieć, to że każda z głównych postaci ma za sobą bagaż doświadczeń, traum i wewnętrznych konfliktów, które wpływają na ich decyzje i reakcje. To nie tylko thriller o zaginięciu i kryminalnych zagadkach, ale przede wszystkim głęboka, wielowarstwowa opowieść o ludzkiej kondycji, wyborach i konsekwencjach, jakie ze sobą niosą. Książka skłania do refleksji nad własnym życiem i nad tym, jak łatwo jedna decyzja może odmienić naszą rzeczywistość czasem na lepsze, a czasem w sposób, którego nigdy byśmy sobie nie wyobrażali.

Mieczysław Gorzka i jego najnowszy thriller psychologiczny "Rok zmian".

Niech i dla nas Nowy Rok stanie się rokiem zmian - zmian na lepsze.

Sukces, popularność i wolność - to trzy kluczowe hasła noworocznej wróżby znudzonego dotychczasowym życiem architekta. Remigiusz Stańczyk od dawna marzy o przełomie, a czy jest lepszy moment na wcielanie zmian w życie niż początek Nowego Roku?

Poszukiwania zaginionej kobiety prowadzą komisarza Dariusza Pikulę do firmy, w której pracuje Stańczyk. Równolegle jego życie osobiste wywraca się do góry nogami, gdy na progu jego domu staje dorosła, nigdy wcześniej niewidziana córka. Najlepszy przyjaciel komisarza - erudyta i psycholog Albert Turecki - ucieczki przed zaborczą matką szuka w świecie seksualnych fantazji.

W zasadzie od początku wiadomo, kto jest naczelnym zwyrolem tej historii, a sam autor dość szybko potwierdza nasze przypuszczenia, choć i reszta bohaterów do kryształowych nie należy. Nam, czytelnikom, pozostaje śledzenie rozgrywających się wydarzeń: strach o wszystkie kobiety znajdujące się w zasięgu szaleńca, współczucie dla tych schwytanych oraz kibicowanie policji w odkryciu jego prawdziwej twarzy.

Nie ulega wątpliwości - za mną sześćset stron obcowania z piórem niezawodnego Mieczysława Gorzki. I choć poruszane tu tematy, takie jak przemoc domowa, zdrada czy dewiacje seksualne, do przyjemnych nie należą, lektura okazała się jak zwykle nader satysfakcjonująca.

Nowy rok, nowe postanowienia i nowe możliwości. Pora na zmiany i właśnie tego pragnie architekt Remigiusz. Czy to będą zmiany na lepsze, czas pokaże ale pierwszy krok już postawił w tym kierunku.

Komisarz Dariusz szuka zaginionej kobiety, tropów brak, sprawa wydaje się być przegrana i powoli zapominana. Do jego mieszkania wprowadza się córka, o której istnieniu wiedział ale dopiero po 18 latach ją poznaje. Przypomina mu kogoś z przeszłości, zresztą nie tylko jemu.

Jego przyjaciel od lat dziecięcych, psycholog Albert mieszka z matką, która od dziecka nie traktuje go tak jak powinna. W mężczyźnie coraz częściej budzi się potwór. Czy zdoła go powstrzymać, zanim dojdzie do tragedii?

Moje pierwsze spotkanie z autorem i to od razu w książce liczącej około 600 stron. Thriller psychologiczny, który od samego początku aż do ostatniego zdania budzi niepokój i wciąga czytelnika bez reszty. Brutalny, przedstawiający tę stronę ludzkiej natury, którą stara się ukryć przed światem. Nasączony patologicznymi relacjami mającymi negatywne skutki w przyszłym życiu. Wołanie o pomoc, głośne i wyraźne...jednak traktowane jako żart. To powieść o egoistycznej stronie człowieka, gdzie nie słucha się uważnie i nie dostrzega co widoczne gołym okiem, bo ja, bo mój, bo moja.... Były momenty niesmaczne, brutalne i drastyczne, były i takie gdzie nie wiedziałam co mam myśleć, nie mogłam zakwalifikować jednoznacznie zachowania jako dobre czy złe.

Tych trzech facetów, bohaterów powieści łączy chęć osiągnięcia sukcesu, pragnienie bycia popularnym i wolnym. Czy któremuś z nich się to uda? Zakończenie odpowie Wam na to pytanie. Autor stworzył solidne i głębokie profile psychologiczne. Mocna i na pewno nie dla każdego. Polecam tym, których nie odpychają wulgar#e sceny i makabryczne opisy.

Są autorzy, których książki biorę w ciemno. Bez zastanowienia, bez wahania, z pełnym zaufaniem. I Mieczysław Gorzka zdecydowanie należy do tej grupy. Na mojej półce stoją wszystkie jego tytuły, dumnie ustawione obok siebie, bo każdy z nich gwarantuje mi literacki dreszcz, głębię, realność bohaterów i tę charakterystyczną niepokojącą atmosferę, z której autor jest znany. Gorzka pisze mocne, psychologiczne thrillery wielowymiarowe, poruszające i zawsze skłaniające do refleksji.

Już sam tytuł „Rok zmian” brzmi obiecująco, a okładka dodaje tajemnicy, prosta, ale sugestywna, przyciąga wzrok i obiecuje historię, która nie będzie oczywista. Z opisu dowiadujemy się, że książka została podzielona na trzy części: sukces, popularność, wolność. I choć brzmi to jak droga do spełnienia, autor szybko pokazuje, że życie bywa dużo bardziej złożone, a zmiany nie zawsze przynoszą to, czego oczekujemy.

Książka opowiada o losach trzech mężczyzn, pozornie zupełnie sobie obcych. Remigiusz, architekt, który po sylwestrowej wróżbie zaczyna kwestionować sens swojego dotychczasowego życia. Dariusz, komisarz prowadzący sprawę brutalnego zabójstwa kobiety. Sprawa, ta zaczyna go emocjonalnie pochłaniać coraz bardziej. Znacznie bardziej niż powinien na to pozwolić. I Albert, psycholog ze straszną przeszłością, człowiek naznaczony traumą i toksycznym więzieniem, jakim jest jego relacja z matką.

Trzech mężczyzn. Trzy różne światy. Trzy historie, które, jak się wydaje nie mogą mieć ze sobą nic wspólnego.

Ale czy na pewno?

A jeśli coś ich łączy… to co? I przede wszystkim, dlaczego właśnie oni?

To jedna z najciekawszych rzeczy w tej książce, przez długi czas mamy poczucie, że obserwujemy oddzielne historie, z zupełnie inną dynamiką i problemami. Gorzka jednak prowadzi nas krok po kroku, kawałek po kawałku, aż nagle zaczynamy widzieć pewne rysy, podobieństwa, drobne elementy układanki. I wtedy rodzą się pytania, które nie chcą dać spokoju:

Czy przypadek istnieje?

Czy każdy człowiek ma swoją granicę, po której przekroczeniu staje się kimś innym?

Czy los faktycznie może pchnąć nas na ścieżki, których nigdy nie chcieliśmy wybierać?

Najmocniejsze momenty? Dla mnie były to sceny, w których psychika bohaterów odkrywała swoje najciemniejsze miejsca, zwłaszcza te dotyczące Alberta i jego chorobliwej relacji z matką. Było w tym coś tak prawdziwego, tak bolesnego, że nie sposób było nie poczuć ścisku w żołądku. Z kolei wątek sylwestrowej wróżby Remigiusza, z pozoru niewinny, zamienia się w cały ciąg decyzji, które zmieniają jego życie i to w sposób daleki od „magicznej przemiany”. A śledztwo prowadzone przez Dariusza wciąga jak najlepszy kryminał, podsycając ciekawość i napięcie.

Emocji podczas czytania jest cała paleta. Znajdziesz w niej niepokój, ciekawość, momentami obrzydzenie, zaskoczenie, ale też refleksyjność. To książka, która porusza i zmusza do zastanowienia się nad tym, jak cienka potrafi być granica między normalnością a upadkiem. Autor umiejętnie balansuje między psychologią, thrillerem a dramatem, tworząc historię, która zostaje z czytelnikiem jeszcze długo po przeczytaniu.

A co spodobało mi się najbardziej?

Ta misterna konstrukcja trzech historii, które dopiero z czasem zaczynają tworzyć jedną całość. Uwielbiam tę niepewność, to powolne odsłanianie kart, tę satysfakcję, gdy zaczynam łączyć fakty. Poza tym z całą pewnością głębia psychologiczna postaci, tak typowa dla Gorzki. Każda z nich jest prawdziwa, ludzka, z wadami i ranami, których nie da się zignorować.

Polecam „Rok zmian” każdemu, kto lubi thrillery, które nie tylko trzymają w napięciu, ale też skłaniają do myślenia. To historia o życiu, decyzjach, błędach i konsekwencjach. O tym, że zmiany mogą przyjść niespodziewanie i że nie zawsze prowadzą tam, gdzie byśmy chcieli.

Dla mnie to kolejny dowód na to, że po książki Mieczysława Gorzki zawsze warto sięgnąć. W ciemno. Jak zwykle, bez żadnego zawodu.

Zgorzkniały architekt pod wpływem noworocznej wróżby, postanawia radykalnie zmienić swoje życie. Od tej chwili, w jego życiu panuje chaos. Komisarz Dariusz prowadzi śledztwo w sprawie zaginionej kobiety, a jego życie osobiste wywraca się do góry nogami, gdy w drzwiach staje pełnoletnia córka. Psycholog Albert, mieszka z zaborczą matką, a jego jedyną ucieczką stają się brutalne fantazje.

„Rok zmian” najnowszy thriller autora, który łączy w sobie elementy obyczajowe, psychologiczne, refleksyjne, jest spokojnie i życiowo. Rok zmian gdzie upadają schematy, a życie ulega przewartościowaniu.

Losy trójki bohaterów splatają się ze sobą w ekscytującą całość i do samego końca czytelnik jest zaintrygowany jaki będzie tego finał. Bohaterzy wykreowani realistycznie oraz ludzko, łatwo się z nimi utożsamić, dzięki atmosferze codzienności, z małymi sukcesami oraz dramatami. Nie są idealni, nie zawsze sympatyczni, nie do końca zgadzamy się z ich decyzjami i postępowaniem, ale są w tym prawdziwi. To historia o człowieku, który staje na rozdrożu. Po latach życia według cudzych oczekiwań, utartych schematów, w końcu staje przed lustrem i zaczyna myśleć o sobie. Autor bardzo umiejętnie pokazuje, jak czasem dopiero kryzys popycha nas do decyzji, które od dawna powinny zostać podjęte, a nie było na nie odwagi. Tempo idealnie wyważone, są momenty gdzie w całości skupiamy się na człowieku, jego emocjach, pełnej obserwacji jego życia i zachowań, są również momenty, kiedy akcja tam gdzie powinna być dynamiczna, jest wartka, pełna napięcia i emocji. Autor doskonale oddaje wewnętrzne rozedrgania bohatera, dzięki temu powieść ma refleksyjny, melancholijny ton. To jedna z tych powieści, które pokazują, że zmiana jest trudna, ale też bywa jedyną drogą do odzyskania siebie.

Książka mocno refleksyjna, o granicach dobra i zła, skutkach nie przemyślanych decyzji podjętych pod wpływem emocji, traumach, które zostawiają głębokie ślady oraz wpływie przypadku na życie. Polecam 🖤

Książka, którą chcę Wam zaproponować wpisuje się aktualny czas jak żadna inna.

Poznacie tu trzech mężczyzn, ale tylko jeden, Remigiusz Stańczyk, będzie kierował się pewnym noworocznym postawieniem. Postanowieniem całkowitej zmiany swojego życia. Czy kroki, które podejmie okażą się zmianą na dobre ocenicie sami na koniec tej wspaniałej lektury.

Gdzieś obok życie drugiego mężczyzny również zostanie wywrócone do góry nogami. Dariusz Pikul, śledczy „na zakręcie” zajmuje się sprawą zaginięcia młodej kobiety. Dla niego to chleb powszedni, jest dobrym gliniarzem. Sprawy komplikują się gdy zjawia się u niego jego córka, o której dawno zapomniał. Twardy i gruboskórny glina będzie musiał się dodatkowo zmierzyć rolą ojca, co nie okaże się wcale łatwe.

Na szczęście ma przyjaciela, psychologa Alberta Tureckiego, z którym wiąże go silna, męska więź. Albert to inteligentny i twardo stąpający po ziemi mężczyzna, który jednak ma swoje problemy, a demony które kryją się w jego głowie zdają się nabierać siły.

Ścieżki trzech głównych bohaterów w pewnym momencie się przetną i nie wyjdzie z tego nic dobrego.

„Rok zmian” to powieść napisana w trzech aktach: SUKCES, POPULARNOŚĆ, WOLNOŚĆ.

Każdy z nich to pewien etap przemiany jednego z głównych bohaterów. Niestety nie zawsze noworoczne postanowienia musza kończyć się czymś dobrym. Często pochopnie podjęta decyzja może okazać się czymś nieodwracalnym i destrukcyjnym.

Mieczysław Gorzka zaprezentował swoim czytelnikom genialną powieść opisującą ludzką naturę, która często jest krucha i podatna na zewnętrzne wpływy.

Thriller ten pokazuje, jak seria pozornie drobnych, błędnych wyborów prowadzi do stopniowej dezintegracji ludzkiej psychiki. Bohaterowie nie upadają nagle – ich natura kruszy się krok po kroku, pod ciężarem decyzji podejmowanych w strachu, pośpiechu i złudnym poczuciu kontroli. Każdy kolejny wybór zamiast przynosić ulgę, pogłębia chaos, odsłaniając, jak łatwo człowiek może zatracić samego siebie, gdy raz zboczy z właściwej drogi.

Polecam bardzo mocno. Jest to książka, która po prostu trzeba przeczytać.

Sukces, popularność, wolność.

Dla Remigiusza Stańczyka nowy rok jest rokiem, który wywraca jego życie do góry nogami. Najpierw zyskuje sukces, co za tym idzie - staje się popularny, by na koniec roku odzyskać upragnioną wolność. Dla komisarza Dariusza Pikula nowy rok jest rokiem nowych spraw, wyzwań i niespodziewanych życiowych zwrotów. Nowy rok Albertowi Tureckiemu przynosi zmianę o 360 stopni. Jego dotychczas poukładane życie staje się mocnym zawirowaniem. Czy nowy rok przyniesie mu odwagę by stawić czoła demonom przeszłości? Dla tych trzech mężczyzn nowy rok zdecydowanie będzie rokiem zmian.

Zanim rozpoczęłam czytanie najnowszej powieści Mieczysława Gorzki zapoznałam się z kilkoma opiniami, w których czytelnicy wyrażali, że książka jest za gruba. Dla mnie te 600 stron było wyzwaniem, ale nie uważam, że fabuła jest zbyt rozbudowana. Myślę, że ten zabieg był celowy – dzięki temu mamy wyczerpująco napisaną historię, którą możemy czytać z perspektywy trzech bohaterów. Nie ukrywam, że czytałam ją z dużą ciekawością. Trochę obawiałam się postaci Alberta, gdyż został wykreowany na totalnego psychopatę. Lecz całość składa się bardzo spójnie w jedną całość.

To thriller nieco odmienny – jest dość wymagający przez bycie cegiełką, ale też posiadający sporo wątków związanych z psychologią. Czuć od niego mrok, jak i niebanalność. Uznałabym także, że autor odkrywa przed czytelnikiem ciemną stronę ludzkiej egzystencji oraz wnika głęboko w ludzką psychikę. To czyni go ciekawszym niż typowe thrillery, które pojawiają się na rynku wydawniczym. Bardzo mocno Wam polecam „Rok zmian”!