Rodzina Casella. Prawda

Rzeczywistość jest bezlitosna i potrafi wybudzić nawet z najpiękniejszego snu. Rok po premierze pierwszego tomu cyklu Rodzina Casella, autorka wróciła z kontynuacją, aby rozwiać wątpliwości, jakie zrodziły się w głowie czytelników.

Elena wiele przeszła, ale miała przy sobie miłość. Kiedy jednak nawet to zostaje jej odebrane, znika z powierzchni ziemi. Wraca do rodzinnego kraju swojej matki, aby tam w spokoju i ciszy opłakiwać swojego narzeczonego. Niestety, mimo że ona próbuje zapomnieć o świecie, świat nie zapomina o niej. Czy w mafijnym kręgu jest miejsce na szczęście? Ile trzeba poświęcić, aby w końcu móc zacząć żyć od nowa? Wiele pytań, jeszcze więcej tajemnic, a odpowiedzi wymagają wysiłku, aby je poznać…

Autorka wraca do znanego mi świata Eleny, aby wyjaśnić kilka spraw, które nurtowały czytelnika i tak świetnie trzymały w napięciu. Kolejny raz razem z Eleną mierzymy się z żałobą, bo nie pierwszy raz, kiedy bliska jej sercu osoba zostaje jej odebrana. Odkrywany z nią również na nowo miłość.

Gabriela Wolska zadbała o to, aby ten mafijny świat, w którym przychodzi żyć Elenie, pokazał swoje prawdziwe oblicze. Nie brakowało chwil grozy, poczucia niebezpieczeństwa oraz momentów smutku i niedowierzania. I choć książkę czytało się przysłowiowym jednym tchem, to nie mogę pozbyć się wrażenia, że ta część była trochę przedłużana. Wiele wątków mogłoby być zdecydowanie krótszych. Jednak na poczet tej części autorka rozpisywała się w rozmyślaniach, szczegółach sytuacji, co budziło mój lekki przesyt. Przez to właśnie mała zapowiedź autorki, że jest szansa na ciąg dalszy, nie wzbudziła we mnie uczucia radości. Mam wręcz poczucie, że ta historia jest kompletna, już wszystko, a nawet więcej, zostało powiedziane i kropka na koniec zdania powinna zostać postawiona.

Historia przedstawiona na kartkach cyklu Rodzina Casella zadziałała na mnie jak magnes. Już od pierwszej strony nie mogłam się oderwać, tak więc tym większa była radość, kiedy mogłam zasiąść do tomu drugiego. Cieszę się, że mogłam być częścią tej historii, poznać ją, wzruszać się, dać się ponieść w tańcu, poczuć tę miłość, która wręcz unicestwia, kiedy jej zabraknie i uwierzyć, że nigdy nie jest za późno, żeby pokochać kolejny raz. I Was zapraszam do poznania twórczości Gabrieli Wolskiej, bo mimo tych drobnej uwagi uważam, że dawno nie czytałam tak dobrej historii, pełnej pasji i miłości.

Papierowy Bluszcz

Taniec dobiegł końca. Nadszedł czas, by zmierzyć się z prawdą.

Drugi tom historii Eleny to powrót do świata, od którego chciała uciec.

Podobnie jak w pierwszej części akcja jest szybka, dynamiczna i pełna napięcia, ale tutaj dodatkowo pojawia się więcej brutalności i emocji. Autorka lepiej zrównoważyła wątki obyczajowe i mafijne, a sama fabuła wciąga tak, że książkę czyta się niemal jednym tchem.

Nie jest to typowy romans – miłość, choć obecna, musi ustąpić miejsca mafijnym porachunkom, zemście i sekretom, które potrafią zmienić wszystko.

Z kolei wątek tajemniczego mężczyzny w masce dodaje książce atmosfery niepokoju i sprawił, że do końca zastanawiałam się, kto naprawdę kryje się za tą postacią.

Muszę przyznać, że zakończenie zostawiło mnie w lekkiej konsternacji. Z jednej strony to dynamiczna i zamknięta dylogia, z drugiej – autorka wyraźnie zostawiła sobie furtkę do kontynuacji. I choć nie jestem w pełni przekonana, czy kolejny tom jest potrzebny, pewnie i tak sięgnę po niego.

✨ To książka o miłości, stracie i zemście. O tym, jak przeszłość potrafi wrócić w najmniej oczekiwanym momencie i odmienić życie na zawsze.

Zakochana_w_czytaniu

*współpraca reklamowa*

Drugi tom cyklu, sięgnęłam po niego dosłownie pięć sekund po zakończeniu czytania pierwszego tomu, który zatrzymał świat dookoła. W tej książce, jak mówi sam tytuł dowiadujemy się prawdy, tej z przeszłości i tej teraźniejszej. Lektura podobnie jak poprzednia bardzo mi się podobała, autorka trzyma poziom, ale i też muszę się do czegoś przyczepić.

Elena po dramatycznych wydarzeniach ucieka, zrywa kontakty, ukrywa się przed światem by jakoś uporać się z bólem. Dzięki odosobnieniu i wsparciu zaczyna stawać na nogi, zamierza zacząć żyć na nowo, na własny rachunek, jednocześnie odcinając się od mafii. Jednak od tego świata nie da się tak łatwo uciec, kiedy bliscy Eleny zaczynają padać ofiarami kolejnych ataków, musi ona wrócić do gry, odgadnąć i zrozumieć o co chodzi w całej układance, żeby prawda w końcu mogła wyjść na jaw.

Mam wrażenie, że podobanie jak w pierwszej części fabuła jest zbyt ogólnikowa i pozbawiona szczegółów. Pojawiły się wątki i problemy, które wręcz krzyczały żeby rozbudować je szerzej, ale zagubiły się w biegu wydarzeń. Akacja powieści ponownie jest szybka i dynamiczna, lecz tym razem fabuła jest nieco bardziej emocjonalna i zdecydowanie bardziej brutalna. Tutaj zdecydowanie na pierwszy plan wkracza sensacja, mafia, kryminał i ostatecznie prawda, która wiele zmienia, i wbija w fotel.

Nie poczułam więzi z bohaterami, podobnie jak z resztą w poprzednim tomie, choć podobało mi się, że akcja powieści była intensywna i dynamiczna, to jednak mam wrażenie, że to wszytko działo się nieco za szybko, troszkę zabrakło mi tutaj finezji i dopieszczenia fabularnego. Końcówka wprawiła mnie w konsternację, nie jestem pewna jak ją ocenić. Bo z jednej strony była by to dobra, dynamiczna i intensywna dylogia, jednak autorka stworzyła sobie tutaj furtkę by jeszcze powrócić do tej historii, a ja pewnie będę jedną z pierwszych, która po tą ewentualność sięgnie.

Książka pomimo mieszanych uczuć mi się podobała, wkręciłam się w opowieść, i czytałam ją niemal na jednym wdechu. Ze swojej strony zachęcam do lektury.

*olilovesbooks2*

Gabriela Wolska zaprasza nas na kolejne spotkanie z bohaterami, których życie nie rozpieszcza. Dyktując własne warunki i raz za razem rzucając im kłody pod nogi pokazuje, że miłość nigdy nie była prostym motywem.

Już na wstępie odeślę Was do nadrobienia zaległości, ponieważ w tym przypadku zachowanie chronologii jest bardzo ważne. Autorka kontynuuje podjęty wcześniej ciąg przyczynowo-skutkowy i chociaż wyjaśnia pewne kwestie to warta towarzyszyć bohaterom od początku, by znać ich rozterki, towarzyszące emocje czy nawet wybory prowadzące ich do miejsca, w którym stoją obecnie. Jeśli jednak lubicie mafijne romanse, wybór będzie odpowiedni, ponieważ obie części trzymają równy, wysoki poziom, pisane są plastycznie i z nastawieniem na złożoną sylwetkę postaci, więc już od pierwszych stron możemy zaangażować się w treść.

Elena doświadczyła największej z możliwych strat i odcięła się od wszystkiego, by w milczeniu oraz spokoju przeżywać ból po ukochanym. Niestety przeszłość upomina się wciąż o uwagę. Jej bliscy znikają w niewyjaśnionych okolicznościach a ona porzuca ulotną normalność, by wyjaśnić ostatecznie wszystkie przerażające tajemnice. Nie spodziewa się tego co ją czeka, ale przecież wychowując się w mafijnej rodzinie powinna przywyknąć, że tam wszystkie chwyty są dozwolone.

Co prawda fabuła porusza się torem znanych dla gatunku schematów, ale podczas lektury nie odczułam ani znużenia, ani tym bardziej niechęci wobec tego co działo się dookoła. Wręcz przeciwnie, bardzo polubiłam bohaterów już w pierwszym tomie, więc z przyjemnością czytałam o ich dalszych losach i cieszę się, że autorka zadbała o nowe fakty, wzbogaciła wątki, odpowiedziała na zadane wcześniej pytania. Wszystko było tutaj dopracowane, akcja dynamiczna, klimat intensywny a emocje uderzające w czytających z podwójną siłą, więc jedyne na co mogę narzekać to stosunkowo niewielka ilość stron, gdy chciałoby się czytać o losach Eleny jeszcze więcej!

"Rodzina Casella. Prawda" to opowieść o poszukiwaniu własnego miejsca w świecie, o mrocznych demonach przeszłości podążających za nami niczym cień oraz o miłości, która wydaje się od początku stać na przegranej pozycji. Gabriela Wolska pisze o rodzinnych więzach, o różnych odcieniach przynależności, o zemście, pragnieniu normalności, o przewrotności życia. Pisze tak dobrze, że wszystkim fankom gatunku zdecydowanie polecam obie części przygód bohaterów.

Elena bardzo przeżywa stratę ukochanego, nie potrafi sobie poradzić bez Antonia, bez niego życie nie ma sensu.

Aby oderwać się od pełnej bólu rzeczywistości postanawia wyjechać do wuja Tomasza, do Krakowa. Być może tam uda jej się normalnie żyć, ma dość też mafijnego świata, nie chce mieć kontaktu z ojcem, który nie daje jej spokoju, ale najzwyczajniej się o nią martwi.

"Cholernie brakuje mi jego obecności, rozmów z nim, dotyku ciepłych rąk, smaku jego ust, zapachu ciała. Nigdy nikomu nie życzę, by musiał patrzeć jak ukochaną osoba umiera.

Staram się żyć, ale w środku krwawię, a najbardziej poranione jest moje serce. Minęło trochę czasu, ale ja nigdy o nim nie zapomnę."

Mafia rządzi się swoimi zasadami, nie można od tak od niej uciec. Mario jest nieobliczalny, stać go dosłownie na wszystko, co pokazuje, gdy Elena udaje się na kilka dni do rodzinnych stron.

Zbieg nadchodzących okropnych wydarzeń sprawia, że Elena musi wrócić do gry. Wydarzenia z przeszłości mają na nią duży wpływ, spokojna codzienność o której tak pragnęła odchodzi w zapomnienie, teraźniejszość, która pokaże jej jak świat i ludzie potrafią być zdradliwi. Tajemnice i sekrety krok po kroku zaczynają wychodzić na jaw, a zarazem to co skrywała przed nią jej własna rodzina.

"Rodzina Casella. Prawda" to drugi tom serii i od razu zaznaczę, kto nie czytał pierwszego, należy go nadrobić, zanim zabierzecie się za tę książkę.

Poznacie dokładnie główną bohaterkę Elenę, jej przeszłość, to z czym musiała się zmierzyć i dlaczego podjęła takie a nie inne decyzje. Świat mafii jest bardzo skomplikowany, autorka sukcesywnie oddaje ten klimat i oprowadza nas po tym niebezpiecznym świecie.

Akcja rozgrywa się dość szybko, nie ma tutaj ani chwili na nudy, skrywane tajemnice pobudzają wyobraźnię, a to w jakiej sytuacji znajdzie się Elena jak i inni bohaterowie sprawią, że od książki się nie oderwiemy, dopóki nie poznamy szczegółów nadchodzących, intrygujących wydarzeń.

Pełna emocji książka, która liczy trochę ponad 200 stron,

książka, którą pochłonęłam na raz. Chcę dodać, że już niejednokrotnie zdążyłam się przekonać, że tak naprawdę liczba stron nie ma znaczenia aby się dobrze bawić i tak właśnie było w tym przypadku.

Bardzo podoba mi się styl i pióro autorki, z niecierpliwością czekam na więcej! 🔥