Rilla ze Złotych Iskier

„Rilla ze Złotych Iskier” to zamknięcie jednej z najbardziej ukochanych serii w literaturze, a zarazem powieść, która we frapujący sposób przedstawia dojrzewanie w cieniu wielkiej wojny. Nowe tłumaczenie Anny Bańkowskiej nadało książce świeżości, i jestem autentycznie szczęśliwa, że tak szybko udało się domknąć wszystkie tomy. Wydanie zachwycona nie tylko językiem, ale i szatą graficzną — twarda oprawa oraz estetyczny projekt sprawiają, iż to edycja naprawdę godna kolekcjonerów. Choć „Rilla” bywa pomijana w porównaniu do pierwszej części, to jest to historia dojrzalsza, bardziej melancholijna i — paradoksalnie — zaskakująco aktualna.

Tym razem to nie Anne, lecz jej najmłodsza córka, Rilla, staje się bohaterką opowieści. Nastolatka jest beztroska, odrobinkę próżna, raczej zainteresowana zabawami niż sprawami świata. Jednak wybuch wojny brutalnie zmienia życie nie wyłącznie samej Rilli, a całej społeczności. Bracia Rilli i jej przyjaciele wyruszają na front, a ona musi odnaleźć się w nowej rzeczywistości — pełnej lęku, niepewności i bolesnych strat. Wraz z rodziną uczestniczy w wojennym wysiłku na miarę swoich możliwości: opiekuje się niemowlakiem (!), angażuje w działania społeczne, przechodzi przyspieszony kurs dorosłości. Jej wewnętrzna przemiana jest niezwykle autentyczna, a Montgomery z ogromnym wyczuciem opisuje emocjonalne napięcie, jakie towarzyszyło młodym ludziom w tamtych czasach.

Wracając na moment do kwestii przekładu, sprawia ono, że „Rilla” brzmi naturalnie i nowocześnie, nie tracąc przy tym charakterystycznego stylu Montgomery. Tłumaczenie oddaje zarówno melancholię, jak i humor powieści. Po latach książka uderza swoją aktualnością: opowiada o strachu, oczekiwaniu, codziennym radzeniu sobie z poważnymi przeszkodami. Jest w tym coś boleśnie znajomego. Ponadto w odświeżonym wydaniu cała seria przygód Anne odzyskała spójność, co czyni ją prawdziwą czytelniczą ucztą.

„Rilla ze Złotych Iskier” to nie tylko świetne zamknięcie cyklu, ale także dzieło o ogromnym ładunku emocjonalnym. Pokazuje, jak wielkie wydarzenia zmieniają ludzi, lecz również, jak w trudnych czasach rodzi się siła, odpowiedzialność i lojalność. Wzruszająca, mądra, po prostu piękna — zasługuje na ponowne odkrycie, zwłaszcza w tym wyjątkowym, dopracowanym wydaniu. Jeśli jeszcze wahacie się, czy sięgnąć po nową wersję, to proszę się nie wahać, a skompletować wszystkie części. Zaręczam, że warto!

Najpiękniejsze są te powieści, które dorastają wraz z czytelnikiem. Lucy Maud Montgomery towarzyszyła mi na każdym kroku mojej czytelniczej kariery i uważam, że to jedna z najbystrzejszych autorek kształtujących naszą wyobraźnię. Jej książki są pełne mądrości oraz bohaterów, którzy przywołują na twarzy szczery uśmiech.

Powyższa książka to ósmy tom wpisany w cykl Ani z Zielonego Wzgórza czy też Anne jak wypada w nowym przekładzie. Tłumaczenie jest subtelnie inne, natomiast sama historia tak samo piękna i mądra jak czytana za dziecinnych lat. Daleko w tyle pozostawiamy znaną nam rudowłosą dziewczynę i koncentrujemy uwagę na tym co dzieje się teraz, w czasach, gdy Anne jest już dorosłą kobietą wychowującą własne potomstwo. Autorka pisząc z pasją, plastycznym przekazem, szczerymi emocjami oraz dynamiką idealnie dopasowaną do prozy przygodowo-obyczajowej łączy pokolenia, ponieważ pozwala cieszyć się tym co na pierwszym planie oraz ukrytym pomiędzy wierszami.

Tytułowa Rilla ma piętnaście lat i jest najmłodszą z rodzeństwa. Córka Anne i Gilberta właśnie szykuje się na pierwszą taneczną zabawę. Martwiąc się o to czy zostanie poproszona do tańca nie wie, że niebawem pojawią się znacznie większe problemy.W Europie wybucha wojna, arcyksiążę Ferdynand pada ofiarą zamachu a chłopcy z Wyspy Księcia Edwarda zaciągają się do wojska. To nie koniec wyzwań, jednak o reszcie musicie przeczytać już sami.

Powieść ukazuje człowieka w jego prostocie. Opisuje troski dnia codziennego, prywatne małe dramaty, które często wyolbrzymiamy, zapominając, że dookoła nas dzieją się większe tragedie. Autorka w błyskotliwy sposób przedstawiła kreację młodej Rilly, która była w idealnym wieku do kształtowania swojego charakteru, zaczynała doskonale rozumieć to co ją otacza oraz bezwzględność pędzącego świata. Jednocześnie otrzymujemy bardzo sympatyczny obraz młodej postaci, nie ma w nim dramatów, nie ma łez i depersyjności, jest za to charyzma po matce oraz zdolność do nabierania nowych kształtów. Wojna na horyzoncie, które dotyka również bliskich po części jednoczy, po części wyznacza nowe drogi. I to w tym wszystkim jest piękne, ponieważ fabuła bogata w życiowe doświadczenia dotrze do czytelnika w każdym wieku poprzez ważne tematy a także intensywność wrażeń zamkniętych na prawie czterystu stronach.

"Rilla ze Złotych Iskier" mówi o wojnie, o dorastaniu w cieniu nieuchronnych zmian, o przeznaczeniu, które czeka na nas za rogiem oraz o zwykłej beztrosce, której nie doceniamy nim jej nie stracimy. Piękna powieść utrzymująca poziom wcześniejszych historii o Anne, magiczna, nastrojowa, pozostająca w naszej głowie na długo po zamknięciu ostatniej strony. Cieszę się, że cały cykl doczekał się wznowienia, ponieważ na nowo dotrze do odbiorców, którzy dalej w świat będą nieść wieści o jednej z najlepszych autorek wszech czasów.

Tym razem zacznę od okładki. Każdy tom posiada inny kolor okładki z subtelnym rysunkiem głównej bohaterki. Wszystkie razem wyglądają przepięknie.

Autorka tym razem skupia się bardziej na młodzieńczych rozterkach najmłodszej z córek Anne i Gilberta. Dziewczyna szykuje się na pierwszą swoją zabawę i martwi się czy ktoś ją poprosi do tańca. W tym czasie w Europie wybucha wojna, a w Sarajewie dochodzi do zamachu na arcyksięciu Franciszku Ferdynandzie.

Jem Blythe i Jerry Meredith zaciągają się do wojska by walczyć po stronie aliantów. Zaczyna więc być niebezpiecznie.

Ta część jest zupełnie inna niż poprzednie. Zwłaszcza pierwszy tom zawsze będzie dla mnie najpiękniejszą książką. Poprzez wprowadzenie wątku dotyczącego wojny i związanego strachu autorka nadała tej serii zupełnie inny wymiar.

Bohaterowie zmagają się z dużo poważniejszymi problemami niż Anne w ich wieku. Ona pomalowała sobie włosy na zielona i była w otchłani rozpaczy. Jej córka Rilla musi dojrzeć szybciej by odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Zwłaszcza gdy w jej życiu pojawia się noworodek, którego matka zmarła przy porodzie, a ojciec wyjechał na wojnę.

„Rilla ze Złotych Iskier” porusza dojrzalsze tematy. Posiada również nieco inny klimat niż pierwsze części tej serii. Nie mniej jednak polecam ten tom podobnie jak inne. Zwłaszcza w tym nowym przekładzie i nowej szacie graficznej.