Reporterka. Romans z Yakuzą

"Robiąc interesy w Japonii, robisz je z Yakuzą"

W świecie neonów, ulicznych latarni i ciemnych zaułków, tuż pod nosem japońskiej policji mieszka i pracuje Joan Ontari - tytułowa reporterka. Niepozorna kawiarenka, w której jej dłonie mieszają aromatyczne kawy, staje się areną ukrytych intryg i niebezpieczeństwa. A serce Joanny bije rytmem ryzyka, gdy wsłuchuje się w szept ulicznych plotek i cichych rozmów. Jak mówią, "najciemniej pod latarnią" - Joan perfekcyjnie zakamuflowała się pod nosem Yakuzy i policji. Gra na nosie obu tym instytucjom, publikując artykuły pod pseudonimem, w których obnaża brudne interesy Yakuzy i niekompetencje policji. Ale to nie tylko pragnienie walki z przestępczością daje jej motywację. To także nieuchronne przyciągnięcie do komendanta Kazuhiro, który przemyka między liniami prawa i chaosu. Do czego doprowadzi romans z komendantem? Kto stanie im na drodze? Duch z przeszłości, który wyszedł z cienia, sięgnął po władzę i po nią. Ale czy on jest jeszcze tym, kim był kiedyś? Między nimi tkwią wspomnienia, jak stare fotografie, które trzymają w rękach. Między miłością a nienawiścią jest krucha granica, a jej przekroczenie wymaga odwagi i ma swoje konsekwencje.

To było moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i uważam je za udane. Zaintrygował mnie opis, który zostawiam wam już w zapowiedzi, ale też i okładka.Lubię połączenie romansu z kryminałem i bardzo przyjemnie spędziłam czas. Bardzo fajnie zachowane proporcje między kryminałem a romansem. W jednym i w drugim są zwroty akcji, które zaskakują. Jest tajemniczo, niebezpiecznie i klimatycznie. Nie mogę jednak powiedzieć, że doznałam efektu "wow" w 100% - tak na siedemdziesiąt procent. Może dlatego, że fabuła historii jest przedstawiona z perspektywy Joan, zabrakło mi perspektywy dwóch pozostałych bohaterów. Ale to ciekawa historia, i na pewno sięgnę po kontynuację.Chcę odkryć więcej z mrocznego oblicza Japonii i pięknej kultury, a także smaczków o Yakuzie. Jeśli macie ochotę zanurzyć się w innym klimacie, to to będzie dobry wybór.

⛩️ Recenzja w ramach booktour z Reporterką

Anna Crevan ⛩️

"Porażka często jest źródłem zwycięstwa."

Jest to moje trzecie spotkanie z książką, gdzie akcja powieści rozgrywa się w Japonii.

O Yakuzie słyszał chyba każdy z nas. W wielu filmach akcji możemy się spotkać z informacjami o japońskiej organizacji przestępczej.

Joan Onari prowadzi małą kawiarnię w Tokio. Jej lokal służy jej nie tylko jako źródło utrzymania, ale również miejsce zbierania wielu cennych informacji, które później publikuje pod pseudonimem.

Kobieta ma swój własny cel. Ujawnić i nagłośnić niekompetencję policji w walce z Yakuzą.

Morderstwo w korporacji powiązanej z organizacją przestępczą stanie się dla Joan początkiem osobistego pola walki oraz powrotu demonów z przeszłości.

Czy romans z komendantem Kazuhiro zapewni Joan ochronę przed Yakuzą?

Kultura japońska jest odmienna od naszej. Panują tam inne zasady i zachowania niż w Europie.

Niektóre z nich mogą nam się wydać dziwne. Jednak dla ludzi żyjących w Japonii jest to coś normalnego.

Autorka w bardzo dobry sposób pokazuje nam zasady panujące w tym kraju wplatając je w akcję książki.

Nie znajdziemy tu widowiskowych i emocjonujących pościgów czy strzelaniny. Mam wrażenie, że Yakuza działa bardziej z ukrycia wykonując wyrok na skazanej osobie.

Książkę czytało mi się przyjemnie i bardzo szybko. Choć nie powiem, były momenty, gdy zachowanie głównej bohaterki mnie trochę irytowało.

Z jednej strony romansuje z komendantem policji, z drugiej strony wdaje się w romans z dawnym przyjacielem.

Dodatkowo przeszłość nie daje jej o sobie zapomnieć.

"Lawina ruszyła. Od jakiegoś czasu balansowałam na krawędzi. Teraz spadałam po równi pochyłej i wiedziałam, że tego upadku nie przeżyję."

Sama historia nie wzbudziła we mnie szybszego bicia serca, niemniej jednak można z nią miło spędzić czas.

Zabrakło mi tu trochę większej dawki emocji.

Mam jednak wrażenie, że pewna powściągliwość bohaterów jest związana właśnie z kulturą japońską.

Jeśli macie ochotę na romans z Yakuzą polecam wam Reporterkę.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki. Zaintrygował mnie opis, coś odrobinę innego niż pojawiające się książki na rynku. Okładka także intrygująca i maiłam co do niej pewne oczekiwania. Mało kiedy z góry zakładam, że książka będzie dobra, by potem nie rozgraniczać jej w kwestii czy była lub nie była rozczarowaniem. Mimo to po opisie ma się jakieś wyobrażenia.

Joan to młoda kobieta, która od dziecka mieszka w Japonii. Jednak jej dzieciństwo nie należało do udanych. Osierocona przez matkę i ojczyma jako 5-letnie dziecko dzieciństwo spędzała w sierocińcu. Obecnie prowadzi kawiarnie, która cieszy się pewną renomą. Jednocześnie korzysta z tego, że obok jest posterunek policji i często ma informacje z pierwszej ręki. Umie słuchać a oprócz tego ma swoich informatorów. Dzięki temu pisze niepochlebne artykuły pod pseudonimem. Naraża się tym nie tylko pollicji ale także i pewnej organizacji. Wszystko się zmieni gdy nawiązuje romans z komendantem policji a jej podwójne życie sprowadza na nią kłopoty.

Fabuła książki jest poprawna, ma potencjał ale nie do końca forma przypadał mi do gustu. Przede wszystkim opisana jest oczyma Joan, brak rozdziałów a jedynie wątki ogrodzone są **** co bardzo mi utrudniało czytanie. Można się pogubić, zwłaszcza gdy autorka przeskakuje szybko z wątku na wątek. Historia jest nawet ciekawa, nie powiem, żeby się jej nie czytał źle, nawet dobrze i szybko ale nie ma tego czegoś, co sprawi, żeby była jakaś wyjątkowo ciekawa. Wątki są dziwnie skonstruowane i czasem akcja tak się zmienia, że one do siebie do końca nie pasują. Jeśli chodzi o dialogi to jest ich początkowo mało, większość to przemyślenia głównej bohaterki. Potem pojawia się ich więcej ale są jakieś takie bez polotu. W książce mamy dużo scenek erotycznych, które mi nie podeszły. Nie ma w nich ognia, pasji są jakby napisane na siłę, by urozmaicić historie.

Postacie są dość dobrze wykrowane ale nie do końca są takie, jakie lubię. Zwłaszcza główna bohaterka, która zachowuje się racjonalnie, dziecinie. Nawiązuje romans z komendantem ale z jednakową łatwością oddaje się przyjacielowi z dzieciństwa. Nie potrafi zdefiniować, uczuć, sam nie wie czego chce a jej działania są mało przemyślane. Gubi się w tych intrygach, podejmuje decyzję pod wpływem emoji. W książce mamy kilka postaci ale są one bardziej poboczne i stanowią tło. Druga taką postacią, która ma znaczenie jest komendant policji Juni, który od początku wzbudzał sympatię, I choć do końca nie był szczery wobec Joan, to jednak miał swoje powody.

Historia sama w sobie jest dość ciekawa, intrygująca ale nie jest to historia , która czytałam z wypiekami na twarzy. Poprawna ale nie zachwyciła. Dodatkowo to tom 1 serii i muszę przyznać, ze nie wiem, czy sięgnę po kontynuację. "Reporterka" to pierwsza książka w tym roku, którą można uznać za "rozczarowanie", choć nie odradzam po jej sięgnięcie.

Joan Onari prowadzi w Tokio kawiarnie i z tego jest znana. Aby ją otworzyć, zadłużyła się u pewnych gangsterów, jednak ma z nimi układ, więc nie za bardzo się tym przejmuje. Kobiecie idzie dość dobrze, ma wielu stałych klientów, również policjantów. Jednak to tylko jedna jej twarz, o drugiej nie wie prawie nikt, choć wielu by chciało. Pod pseudonimem pisze artykuły, w których nie jednemu zaszła za skórę. Niejednokrotnie wytyka w nich niekompetencje policji w walce z Yakuzą (organizacją, o której wszyscy wiedzą, choć oficjalnie nie istnieje). Dzięki kawiarni ma możliwość zdobywania informacji, o których inni nie mają pojęcia, a to dlatego, że często prowadzone są tam przesłuchania, zazwyczaj nieoficjalne.

Pewnego dnia dochodzi do zabójstwa, a świadek zostaje przyprowadzony do jej kawiarni. To tu ma odbyć się wstępne przesłuchanie, jak tylko dotrze komendant. Dzięki temu Joan po raz kolejny wie dużo więcej niż inni i zamierza to wykorzystać. Ten artykuł zmieni wiele, a ona podpadnie ludziom, z którymi nie należy zadzierać. Między nią a komendantem Kazuhiro zaczyna się dziać, więcej niż powinno, wdają się w romans. Na dodatek jego podwładna zaczyna podejrzewać, kim naprawdę jest Joan, tylko na razie nie ma dowodów. Czy je zdobędzie? Jak potoczy się znajomość Joan z komendantem Kazuhiro? Czy kobieta będzie bezpieczna? Co zrobią członkowie Yakuzy?

Historia, jaką znalazłam w książce, mnie się podobała. Uważam, że była ciekawa, wciągająca, wywołująca emocje podczas czytania. Akcja sprawnie poprowadzona, ze zwrotami, które potrafiły zaskoczyć. Pełna niebezpieczeństwa, namiętności, sekretów. Czytało się ją dość szybko (mnie całość zajęła jeden wieczór).

Główną bohaterką jest Joan, kobieta o dwóch twarzach. Z jednej strony prowadzi kawiarnię, z drugiej jest reporterką, o czym prawie nikt nie wie. To kobieta silna, odważna, niezależna (no prawie, nie licząc długu, jaki zaciągnęła u pewnych ludzi). Osobiście ją polubiłam.

„Reporterka. Seria: Romans z Yakuzą” to książka, która mnie się podobała, a historia była ciekawa, wciągająca, niebanalna. Ze swojej strony polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

🤍𝓡𝓮𝓹𝓸𝓻𝓽𝓮𝓻𝓴𝓪. 𝓢𝓮𝓻𝓲𝓪: 𝓡𝓸𝓶𝓪𝓷𝓼 𝔃 𝓨𝓪𝓴𝓾𝔃ą 𝓐𝓷𝓷𝓪 𝓒𝓻𝓮𝓿𝓪𝓷🤍

 Gdy raz zadrzesz z Yakuzą, jej oddech na plecach będziesz czuć już zawsze. 

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

Joan prowadzi małą kawiarnię w Tokio, gdzie może zbierać informacje na temat przestępczego świata. Dzięki temu ma nadzieje, że rozwinie swoją karierę reporterki, a przy okazji ujawni niekompetencje policji w walce z Yakuzą. Pewnego razu kobieta ma okazje podsłuchać rozmowę policjanta, który przesłuchuje świadka morderstwa. Joan jednak nie spodziewa się, że przez usłyszane informacje sprowadzi na siebie niebezpieczeństwo.

Czytając tę książkę zapewniłam sobie przez dłuższy czas fantastyczną dawkę rozrywki i jest to zdecydowanie największy atut tej powieści. Pomimo tego, że nie ma w niej oryginalności to jednak wydarzenia opisane w tej książce w ani jednym momencie nie nudzą czytelnika, nie sprawiają, że ma on ochotę odłożyć tę książkę na półkę, a jedynie mocno zachęcają do dalszego czytania i poznawania historii. Jest to najważniejsza rzecz, jakiej poszukuję w każdej czytanej przeze mnie powieści i dzięki niej mogę ocenić książkę Anny Crevan zaskakująco wysoko.

Bardzo podobały mi się opisane przez autorkę sceny o erotycznym zabarwieniu, ponieważ zostały przedstawione w taki sposób, w jaki lubię najbardziej. Nie były przesycone wulgarnością, zostały pozbawione pierwiastka, który mógłby sprawić, że krzywiłabym się z absurdu sytuacji lub po prostu omijała dane fragmenty, byleby tylko mieć je jak najszybciej za sobą. Zbliżenia pomiędzy bohaterami zostały opisane z dużą szczyptą pikanterii, uczucia, w sposób zaskakującą elektryzujący. Dlatego pamiętajcie, że jest to historia skierowana do starszych czytelników 18+.

„Reporterka” to świetnie zapowiadają się seria. Barwnie opisana emocjami opowieść o kobiecie, którą życie bardzo doświadczyło. To z pewnością wciągająca historia, która wywoła w czytelniku przeróżną gammę emocji od strachu, po rumieńce wywołane na twarzy przez niektóre sceny. Jestem zadowolona z lektury i niecierpliwością czekam na kolejne tomy! 💫