Renegat

Współpraca barterowa z Wydawnictwem WarBook

"Władza to nie tylko przyjemna możliwość wydawania rozkazów. To także odpowiedzialność. I przykra konieczność brania na własne sumienie paskudnych spraw."

Zakończenie Nocarza sprawiło, że z niecierpliwością czekałam na ciąg dalszy przygód Jerzego Arleckiego. Moim zdaniem tom drugi jest jeszcze lepszy od pierwszego.

Miałeś zasady... Miałeś bronić ludzi... Co się zmieniło? Przeszedłeś na ciemną stronę mocy. Jesteście ciekawi, jak się odnajdzie Vesper w otoczeniu Renegatów?

Renegat to drugi tom niesamowicie wciągającej serii Wampiry w ABW. Genialna kreacja bohaterów, dużo szczegółów militarnych i medycznych sprawia, że ta historia jest dla nas jeszcze bardziej realna. Autorka zdecydowanie i umiejętnie wykorzystuje swoją wiedzę i doświadczenie.

Moralne rozterki Vespera sprawiają, że jego postać jest nam zdecydowanie bliższa.

Po której stronie leży prawda? Co jest dobre, a co złe? Co zrobić, gdy zasady, w które wierzyłeś nagle biorą w łeb?

Czegoś się jednak trzeba trzymać i mieć swoje wartości, choćbyś dla innych był zdrajcą.

Przemiana Vespera następuje powoli, ale nieubłaganie. Okazuje się, że nawet wśród Renegatów można odnaleźć przyjaciół.

Walka o władzę, zdrada, chore ambicje, moralne rozterki. Ta książka to istny rollercoaster emocji.

"Walczysz z tymi, których ci wskażą twoi panowie! - zapienił się renegat. - Idziesz do boju na rozkaz, nie pytając o szczegóły, niczym dobrze wytresowany pies Pawłowa. Skąd masz pewność, że twoi właściciele nie kłamią? Czy też, że tak doskonale wiedzą, co jest dobre, a co złe?"

Co się stanie, gdy na arenie pojawi się nowy wróg? Kogo trzeba będzie poświecić?

W tym tomie akcja nie zwalnia. Wręcz przeciwnie, autorka przez cały czas utrzymuje nasze zainteresowanie tym co będzie dalej. I co tu dużo ukrywać, poznanie sposobu myślenia drugiej strony konfliktu daje nam inne spojrzenie na całą historię.

W dalszym ciągu twierdzę, że połączenie wampirów i wojskowego przeszkolenia wyszło autorce idealnie. Jest brutalnie, krwawo, mrocznie.

"Vesper otworzył szeroko oczy, siłą powstrzymując krzyk. Zaczął oddychać szybko, płytko, łapczywie. Ręce mu drżały. Ból narastał, palił wnętrzności żywym ogniem, wnet dołączył doń strach. Potworny, oślizgły lęk przed czymś niewyjaśnionym, irracjonalnie groźnym, takim, co czai się w ciemnym pokoju tuż za plecami, kiedy nie można się odwrócić."

Jestem ciekawa, co będzie się działo dalej. Magdalena Kozak ponownie zafundowała nam zakończenie trzymające w napięciu i niepewności. Gorąco polecam.

Po lekturze „Nocarza” autorstwa Magdaleny Kozak trudno mi było się pozbierać. Nie mogłam uwierzyć, że bohater tak łatwo wyrzekł się swoich zasad i przeszedł na „ciemną stronę mocy”. Z tym większym zainteresowaniem sięgnęłam po drugi tom przygód Vespera pt. „Renegat”, który ukazał się nakładem wydawnictwa W[Adres usunięty].

Kiedy nocarz staje po stronie renegatów, historia Vespera nabiera rumieńców. Targają nim wyrzuty sumienia, seksualny popęd i poczucie obowiązku, które sprawiają, że Nasz bohater spróbuje odnaleźć swoje miejsce zastępach załogi ponętnej Lord Renegat. Tu będzie mógł wykazać się umiejętnościami dowódczymi, doskonalić umiejętność szybkiego reagowania i nauczyć się trzymać swoje popędy na wodzy. Tylko, czy pogodzi się z tym, że dawni druhowie będą widzieli w nim zdrajcę?

Pod względem narracyjnym „Renegat” nie ustępuje miejsca „Nocarzowi”. Ba, w drugim tomie serii robi się nawet ciekawiej niż w poprzednim. Pojawia się nowa, atrakcyjna kobieta i wyzwania, którym Jerzy musi stawić czoła. Nie zabraknie również mrożących krew w żyłach scen walki, wulgarnych wypowiedzi i niespodziewanych zwrotów akcji, które napędzają tę niecodzienną opowieść. Jest też niecny plan pozyskania znacznej ilości ludzkiej krwi, który rozwiązałby aprowizacyjne problemy bohaterów. Chcecie poznać jego szczegóły? Zatem odsyłam do lektury tej powieści.

Po przeczytaniu tej części został pewien niedosyt. Historia jak zwykle kończy się zbyt szybko i pozostawia czytelnika pełnego wątpliwości. Ten celowy zabieg narracyjny jeszcze bardziej zachęca do poznania dalszych losów Vespera, który, jestem o tym przekonana, jeszcze nie raz Nas zaskoczy.

Polecam tę sensacyjno-fantastyczną prozę tym, którzy znają ów cykl lub twórczość Magdaleny Kozak oraz każdemu, kto lubi literackie eksperymenty, bo „Renegat” choć dosyć oryginalny pod względem treści, wart jest czytelniczej uwagi. 👌

Magdalena Kozak

"Renegat"

@[Adres usunięty]

* " - Nie wiem, juz nic nie wiem... - wyszeptał. - To wszyztko powinno być dużo prostrze. Ale nie jest. No [motyla nóżka], po prostu nie jest."

* "Chwila, w której pociągnął za spust, a potem trysnęła fontanna krwi. Nigdy by nie pomyślał, że zabijanie może być tak przyjemne. Nie znał go nawet, tej swojej przypadkowej ofiary. Nieważne, nienawidził go przecież i tak, nienawidził ich wszystkich, bez wyjątku. Co do jednego."

* " - Nie miej do siebie żalu - westchnął Nex. - Taka jest po prostu ścieżka kompromisu: jeśli raz na nią wejdziesz, nie chodzisz już nigdy. Ale z drugiej strony człowiek niezdolny do kompromisów jest niczym więcej jak ślepym na cudze argumenty fanatykiem."

Vesper po mocnym zakończeniu tomu pierwszego, popada w jeszcze większy mrok nowej rzeczywistości, bowiem musi być z tymi, których szczerze nienawidzi.

Fabuła toczy się niczym piłka, po znanym już sobie terenie, niestety zostaje z niego zabrana i przerzucona na nowy grunt. Tutaj już pojawiają się schody, dla piłki, która już jest ukształtowana przez poprzedni tom, zrzucona na coś nowego. Musi nauczyć się życia wśród innych piłek, różnych od niej lecz bardzo podobnych. Na każdym stopniu będą czekały drogi, z których skorzysta, tylko czy trafi na piasek, kamienia, dziury, a może jeszcze coś innego, tego dowiecie się już w trakcie czytania.

Akcja jest natomiast jak strzał z broni. Nie wiesz kiedy nastąpi, z której strony, ani od kogo. Czy zaboli, gdzie trafi i czy to będzie ostatnia rzecz jaką będzie Ci dane zapamiętać.

Bohaterowie są wykreowani z krwi i kości. Są wyraziści, charakterni i indywidualni. Nie spotkamy dwóch dych samych osób, myślących być może, ale działających już inaczej. Tutaj zderza się dwa różne światy i poglądy na daną rzeczywistość. Vesper jest głównym bohaterem i to jego oczami poznajemy tą historię, polubiłam go od samego początku, a teraz jeszcze bardziej go doceniam i lubię. Jest świetnie nakreślony, widać jego przemianę na przełomie tomu pierwszego a drugiego. Aranea to kobieta, która intryguje swoją pewnością siebie i władzą jaką posiada, aczkolwiek ma swoje inne oblicza, które mam nadzieję poznam jeszcze bardziej, bowiem fascynuje mnie na swój mroczny sposób. I jeszcze wiele innych postaci, tych pobocznych i bardziej głównych, o których nie chce za dużo mówić, a poznać ich pragnę jeszcze bardziej.

Emocje zabiorą nas w głąb samych siebie i to z nimi będziemy przemierzać kolejne strony. Tylko musimy uważać by zbytnio nas nie otulił. Jak narazie było go dużo, każda z tych emocji była mrocznie fascynująca, od uśmiechu, wzruszenia czy złości, aż po uczucie bezradności z nutką niepewności i rumienców.

Opisy są bardzo dobre, dopracowane, fenomenalne, intrygujące i angażujące czy to w akcji, czy w fabule. No i napisane w taki sposób, że widzimy wszystko, czujemy, bierzemy czynny udział. A do tego dostaniemy brutalność, krew, intrygi z nutką podążania, a wszystko fascynujące, przyciagajace wręcz hipnotyzujące. Na dodatek kwestie militarne na najwyższym poziome.

Podsumowując "Renegat" to idealna kontynuacja, która jest o wiele mroczniejsza, skrywajaca nie jedno przesłanie. Militarka jest tutaj na wysokim poziomie. Bohaterowie kradną serca, fabuła wciąga, a akcja angażuje. Dla fanów fantastyki militarnej ten tytuł będzie idealny. Oczywiście polecam od pierwszego tomu.

Perun stwierdza, że ta seria skradnie nie jedno (nie)wampirze serce jak i tych, którzy uwielbiają militarne tematy, bowiem ten tom również pochłania.

Ps. Nie możemy doczekać się kolejnego tomu. 🥺

"Renegat" to drugi tom serii "Wampiry w ABW". Pierwszy tom bardzo mi się podobał, był świetny, poza słabym, rozczarowującym zakończeniem, które było do przewidzenia.

Nie spodobało mi się w jakim kierunku poszła fabuła, dlatego po drugi tom sięgnęłam z pewną dozą ostrożności. Część rzeczy mi się tutaj nie podobała ale i tak ten tom był bardzo dobry. Chyba nawet fragmentami lepszy jak pierwszy. Mniej chaotyczny, bardziej poukładany chociaż tutaj też się wiele działo.

Vesper nie może zapomnieć o tym, że był Nocarzem, ale jednocześnie zdaje sobie sprawę, że jest Renegatem i że nie ma już dla niego powrotu do swoich. Został wmanewrowany w zdradę własnego pododdziału, wpłynięto na jego umysł ale przecież taka wersja jest nie wygodna. Znacznie lepiej brzmi, że Vesper przeszedł do Renegatów z własnej woli, do tego został tam mianowany Generałem. Jednocześnie młody wampir cały czas myśli jak zaszkodzić dawnym wrogom.

Ma bałagan w głowie. Trudno mu się pogodzić z wydarzeniami, ze zmianą roli. Sam teraz dowodzi pododdziałem i szkoli wampiry. Nie jest jednym z nich, ale nie należy też do starej ekipy.

Bardzo polubiłam postacie Strixa, Nexa czy Latera. To ciekawi bohaterowie. Do tego bardzo podobał mi się humor w tej książce.

Ledwo zaczęłam ją czytać i przepadłam. Nie wszystkie rozwiązania mi się podobały, jednak jest tak napisana, że trudno się od niej oderwać.

Bardzo polecam!