Rebus

W literackim świecie, gdzie thriller często oznacza fabularny rollercoaster z udziałem detektywów, policyjnych śledztw i wartkiej akcji, „Rebus” Pawła Młynarczyka to powiew świeżości – choć niekoniecznie ulgi. To historia opowiedziana z wnętrza – emocji, wspomnień i mechanizmów psychicznych człowieka, który próbował się wyrwać z przeszłości, ale ta wraca do niego szybciej, niż zdążyłby się spodziewać.

Głównym bohaterem powieści jest Romek Kobyła, znany też jako Rebus – były więzień, który po latach odsiadki podejmuje trudną próbę zbudowania życia na nowo. Autor oddaje mu głos w narracji pierwszoosobowej, co pozwala czytelnikowi nie tylko śledzić wydarzenia, ale wręcz wejść w skórę bohatera. To rozwiązanie jest jednym z największych atutów powieści – Młynarczyk nie tworzy dystansu między czytelnikiem a opowiadaną historią. Wręcz przeciwnie, wszystko, co przeżywa Romek, odczuwamy razem z nim: złość, lęk, niepewność, ale też radość i nadzieję.

Styl Młynarczyka to rzeczowy, momentami surowy język, który świetnie pasuje do charakteru bohatera – prostego chłopaka po przejściach, nieudającego kogoś, kim nie jest. W świecie, gdzie liczy się siła, lojalność i spryt, nie ma miejsca na zbyt wyrafinowane metafory. Prosty język nie oznacza jednak braku literackiej jakości – to właśnie ta dosadność czyni opowieść bardziej autentyczną. Czytelnik nie ma złudzeń – to nie jest opowieść o bohaterze z marmuru. Romek to człowiek z krwi i kości, pełen sprzeczności, nie zawsze podejmujący dobre decyzje, ale przez to bardziej ludzki.

Fabuła „Rebusa” krąży wokół prób głównego bohatera, by poukładać swoje życie – zarówno na poziomie zawodowym, jak i osobistym. W tle przewijają się wątki rodzinne, problemy finansowe, relacje damsko-męskie i – nieodzownie – powroty do przestępczego półświatka. Autor umiejętnie buduje klimat świata, w którym wystarczy jeden niewłaściwy krok, by wszystko znów się zawaliło. To świat, w którym nie da się całkowicie odciąć od przeszłości – szczególnie gdy ta przybiera postać dawnych znajomych, niedokończonych interesów i nierozliczonych długów.

Mimo że książka reklamowana jest jako thriller akcji, tempo narracji nie przypomina klasycznych dynamicznych powieści sensacyjnych. Młynarczyk raczej powoli buduje napięcie, bardziej skupiając się na rozwoju postaci niż na spektakularnych zwrotach akcji. Nie oznacza to jednak, że „Rebus” jest nudny – przeciwnie, jego siła tkwi w psychologicznym realizmie, w pokazaniu życia, które nie składa się z samych pościgów i strzelanin, lecz z codziennego zmagania się z losem, z samym sobą, z przeszłością, która nie chce odpuścić.

Istotną rolę w powieści odgrywają także relacje międzyludzkie – z rodziną, kobietami, dawnymi przyjaciółmi. Nie są one jednak idealizowane. Wręcz przeciwnie, pełne są błędów, emocjonalnych ran i nierozwiązanych konfliktów. Szczególnie ciekawie wypada wątek uczuciowy, który – choć początkowo daje nadzieję na lepsze jutro – szybko okazuje się znacznie bardziej skomplikowany, niż się wydawało.

Choć „Rebus” nie zadowoli tych, którzy szukają powieści z ciągłym napięciem i wielkimi twistami fabularnymi, z pewnością trafi do czytelników ceniących sobie opowieści o ludziach z marginesu, którzy – mimo wszystkich przeciwności – próbują odnaleźć swoją drogę. To historia o walce z losem, o szukaniu drugiej szansy i o tym, że przeszłość zawsze znajdzie sposób, by się o nas upomnieć.

Warto sięgnąć po „Rebusa”, jeśli szuka się książki, która zamiast hollywoodzkiej brawury, oferuje autentyczność, mocny głos narratora i spojrzenie na świat, w którym moralność nie jest czarno-biała, lecz w różnych odcieniach szarości.

Super książka, jednak do czego mam zarzuty to duża liczba wulgaryzmów, poza tym super się bawiłam i bardzo polecam! Mam zaszczyt patronować te książkę za co jestem bardzo wdzięczna!

Witam Was bardzo serdecznie moi drodzy książkomaniacy.

Remonty to zło z jednej strony totalny brak czasu na czytanie a z drugiej wnętrza pachnące "nowością" jeszcze trochę zakurzoną ale wszystko zmierza ku dobremu.

Dziś w wolnej chwili przychodzę do Was z debiutem literackim i to dobrym debiutem, bo książka wciąga i funduje mnóstwo emocji. Główny bohater momentami naiwny, notorycznie pakujący się w kłopoty próbuje poukładać sobie życie. Dialogi surowe i konkretne bez zbędnych elementów, nie czuć że to debiut. Płyniemy przez książkę z nurtem wydarzeń, które towarzysząc bohaterom w ich codzienności, kłopotach i troskach.

Świetny debiut czekam na więcej, mam nadzieję, że spotkamy się jeszcze z Rebusem.