Wszystko do umorzenia. RAK. Tom 2. RAK. Tom 2

Jak to jest możliwe, że jeden człowiek potrafi tak skutecznie omotać innych? Że wchodzi w czyjeś życie z uśmiechem, czułym słowem, obietnicą bezpieczeństwa… a za chwilę zostawia po sobie zgliszcza? On nie działa impulsywnie. On planuje. Obserwuje. Dopasowuje się. Sprawia, że ofiara czuje się wyjątkowa, wybrana, jedyna. A kiedy już zdobędzie jej zaufanie, zaczyna grać. I co najgorsze, robi to z poczuciem siły. Z przekonaniem, że jest sprytniejszy od systemu, od prawa, od wszystkich wokół. Że konsekwencje go nie dosięgną.

Po pierwszej części tej historii długo nie mogłam dojść do siebie. Najbardziej wstrząsnęło mną to, jak łatwo można zmanipulować drugiego człowieka, jak cienka bywa granica między zauroczeniem a uwikłaniem. Czułam złość, bezsilność, ale też ogromną potrzebę poznania dalszego ciągu. Dlatego sięgnęłam po „Rak. Wszystko do umorzenia”, bo chciałam zobaczyć, czy ta pewność siebie sprawcy w końcu pęknie. Czy jego misternie budowana sieć kłamstw zacznie się rwać. Oczekiwałam konfrontacji. Oczekiwałam sprawiedliwości. Oczekiwałam, że ktoś wreszcie powie: wystarczy.

Druga część cyklu autorstwa Grzegorz Filarowski i Nadia Szagdaj jeszcze mocniej uświadamia, że ta historia wydarzyła się naprawdę. A to zmienia wszystko. Tu nie ma miejsca na literacką przesadę, jest surowa rzeczywistość. W tej odsłonie ciężar zostaje przeniesiony na walkę z systemem, na próbę zatrzymania człowieka, który przez lata czuł się bezkarny.

To historia o seryjnym przestępcy, który uwodził i niszczył życie kobiet. Ale ta część pokazuje coś więcej. Pokazuje skalę konsekwencji. To nie są tylko pojedyncze dramaty. To rodziny, środowiska, instytucje. To strach, który nie znika wraz z zatrzymaniem. Bo czy samo aresztowanie oznacza koniec? Czy ofiary naprawdę mogą poczuć ulgę, kiedy wiedzą, jak sprytnie potrafił manipulować dowodami i ludźmi?

Mocno poruszyły mnie sceny pokazujące, jak trudno jest doprowadzić sprawę do finału. Jak bardzo ofiary boją się mówić. Jak łatwo sprawca próbuje odwracać role, przedstawiając siebie jako ofiarę. Przerażające było dla mnie to jego przekonanie, że zawsze znajdzie wyjście. Że wystarczy odpowiedni adwokat, odpowiednia narracja, by znów wymknąć się z rąk sprawiedliwości. Czy naprawdę można być aż tak pewnym siebie? Czy to brak sumienia, czy chłodna kalkulacja?

Ogromnym atutem książki jest pokazanie różnych perspektyw. Zarówno tych, którzy walczą o prawdę, jak i samego manipulanta. Dzięki temu czytelnik widzi pełny obraz. I to boli jeszcze bardziej. Bo z jednej strony mamy determinację, zaangażowanie, osobistą walkę o sprawiedliwość. Z drugiej natomiast cynizm, kłamstwo i bezwzględność.

Emocje w tej książce są intensywne. Gniew miesza się z niedowierzaniem. Frustracja z napięciem. Czasem miałam ochotę odłożyć książkę, bo ciężar tej historii był przytłaczający, ale jednocześnie nie potrafiłam przestać czytać. Chciałam wiedzieć, czy system w końcu się obudzi. Czy te wszystkie krzywdy nie zostaną „do umorzenia”.

Najbardziej podobała mi się autentyczność tej opowieści i odwaga autorów, by pokazać niedoskonałość prawa, lęk ofiar i bezczelność sprawcy bez upiększania czegokolwiek. To książka, która boli, ale właśnie dlatego jest potrzebna. Dla kobiet, jako przestroga. Dla mężczyzn, jako przypomnienie, że manipulacja ma wiele twarzy.

Polecam ją każdemu, kto ma odwagę zmierzyć się z prawdą. Bo ta historia nie pozwala przejść obok siebie obojętnie.

„Rak. Wszystko do umorzenia” to książka, która nie próbuje się podobać. Nie zabiega o sympatię czytelnika, nie daje poczucia kontroli ani satysfakcji z dobrze opowiedzianej historii kryminalnej. Zamiast tego konfrontuje. Z emocjami, z bezsilnością, z pytaniami, na które nie ma prostych odpowiedzi. To lektura ciężka, momentami duszna, ale właśnie przez to prawdziwa.

Największą siłą tej książki jest pokazanie przemocy nie jako jednorazowego aktu, ale jako procesu. Czegoś, co zaczyna się niewinnie, niemal niezauważalnie, a potem stopniowo przejmuje kontrolę nad czyimś życiem. Autorzy wyraźnie skupiają się na tym, jak łatwo można odebrać komuś poczucie sprawczości, jak skutecznie można podważyć czyjąś wersję rzeczywistości i jak długo potem trwa składanie się z kawałków.

Ta książka uświadamia, że przemoc nie zawsze zostawia ślady widoczne na pierwszy rzut oka. Często najbardziej niszczące są te rany, których nie da się pokazać ani jednoznacznie udowodnić. Lęk, wstyd, wyczerpanie, poczucie winy, a to wszystko to narasta po cichu, aż w pewnym momencie człowiek przestaje wierzyć, że ma prawo mówić głośno o tym, co go spotkało. I właśnie ten aspekt wybrzmiewa tu najmocniej.

Postać sprawcy jest przerażająca nie dlatego, że została wykreowana na potwora, lecz dlatego, że jest tak zwyczajna. To ktoś, kto potrafi funkcjonować w społeczeństwie, budować pozory normalności i wiarygodności. Kto świetnie zna ludzkie słabości i umie je wykorzystywać. Ta książka pokazuje, jak łatwo takie osoby potrafią przesuwać granice i jak często otoczenie z różnych powodównie reaguje wystarczająco szybko.

Bardzo gorzkim elementem tej opowieści jest obraz instytucji i procedur. Bez publicystycznych tez, bez krzyku, autorzy pokazują, jak system potrafi być bezduszny i jak bardzo potrafi zniechęcać tych, którzy szukają pomocy. To nie jest oskarżenie rzucone wprost, raczej cicha obserwacja, która boli jeszcze bardziej. Bo uświadamia, że czasem największą krzywdą nie jest sam sprawca, ale to, co dzieje się później.

„Rak. Wszystko do umorzenia” nie daje ulgi ani poczucia domknięcia. Zostawia za to niepokój, złość i potrzebę refleksji. To książka, która zmusza do zatrzymania się i zastanowienia nad tym, jak reagujemy na cudzą krzywdę, komu wierzymy i dlaczego tak łatwo odwracamy wzrok. Nie jest to lektura łatwa ani przyjemna, ale jest potrzebna.

Nie umknęło tym razem mojej uwadze, co kryje się pod nadanym książce tytule ''RAK. Wszystko do umorzenia'' na razie właściwie trafnie dobranego duetu autorskiego Pani Nadii Szagdaj, Grzegorza Filarowskiego i kto odgrywa najważniejszą teraz rolę: Iwo Rak, ofiary ich rodziny, czy być może policjant walczący o należytą sprawiedliwość.

Dlatego z miłą chęcią uznałam, że chcę przeczytać tę książkę ''RAK. Wszystko do umorzenia'' autorstwa Pani Nadii Szagdaj, Grzegorza Filarowskiego należącą do gatunku literackiego kryminał i ujrzeć to, co ukaże prawdę o tym, jak to jest poczuć prawdę, fałsz, nienawiść do tego, co już było często wspomniane, o tych popełnionych czynach będzie trudniej i mocniej zapomnieć, bo odbije się to psychicznie na zdrowiu, szczególnie na psychice i pozostawi na zawsze ślady w niej.

Spojrzałam na okładkę książki i nie mogłam uwierzyć w to, że znajdujący się na niej mężczyzna ubrany w czerwoną bluzę z kapturem jest największym draniem, który to z uśmiechem na twarzy kocha czynić zło i chyba nie do końca to do mnie osobiście dociera, ale on nie zdaje sobie z tego sprawy, co robi, a może dobrze udaje i wie, jak należy sprytnie działać, aby być dobrym, w manipulowaniu ofiar, z którymi ma obecnie styczność.

Uważam, że nie bardzo rozumiałam słowo umorzenie i dlaczego należy nie karać tych, co zadają z satysfakcją ból, a cierpienie jest dla nich niczym.

Zachowanie ogólne Filipa Grzegorczyka męża Moniki, która była, jedną z ofiar Iwo Raka nie od samego początku nie podobało mi się, ale rozumiałam go, z jakim problem się zmagał i jakie były w nim emocje, gdyż potrafił, działać nie poddając się, aby udowodnić winę tego, który nie są mu obce widoki tych, na których chce się zemścić.

Moją uwagę również zwrócił policjant Krzysztof Tazpil, który pragnie i chce ukarać Iwo Raka, bo zna takie osoby, jak on i ma życzenie, aby niewłaściwe zachowania znalazł się w tym miejscu, co sobie na nie zasłużył.

Czy zebrane dowody będą stanowiły właściwy klucz, aby winnemu ukazać, w jakim on jest świetle, czy jednak będzie on starał się walczyć o siebie, że jest niezniszczalny?

Kryminał pt.''RAK. Wszystko do umorzenia'' należącego do Cyklu: Rak (tom 2) to nie są chwile napięć przepełnione grozą, spotkaniami, rozmowami z policją, poszukiwanie sprawiedliwości, udowodnianiem jej.

Autorzy chcą pokazać, jak wygląda druga strona medalu po ujawnieniu prawdy o wyrządzonych krzywdach Iwo Raka, ale czy ona się obroni i czy istnieje cień nadziei, aby pokonać tego, co nie boi się niczego, a może boi, lecz o tym nie mówi głośno.

Polecam przeczytać tę książkę.

Współpraca reklamowa/płatna z @linguamortis_ph Jest noc, za oknem szaleje wiatr o szyby dudni deszcz...Jesienna plucha. Właśnie skończyłam czytać...Mam ochotę na jogging by wyrzucić z siebie buzujące emocje... Tę historię napisało życie. Po rewelacyjnej pierwszej części, która wstrząsnęła mną do głębi wiedziałam, że dam się wciągnąć w ten mrok po raz kolejny. Czy byłam gotowa na to co zaserwują nam autorzy... Jeszcze kilka dni temu odpowiedziała bym TAK. Po lekturze książki zmieniam zdanie. Bo czy można być gotowym na taką dawkę emocji, mnożących się w głowie pytań? O granice ludzkiej wytrzymałości z drugiej strony o granice ludzkiego okrucieństwa. Ale też gdzie w tym wszystkim jest system, policja, prokuratura, sądy. Dlaczego wobec niewyobrażalnej krzywdy kobiet pozostaje on głuchy i ślepy. Dlaczego w naszym państwie gdy dzieje sie ludzka tragedia nie zawodzi tylko drugi człowiek? Stając w obronie słabszych walczy z systemem, walczy z psychopatą. JEDEN przeciw wszystkiemu. Jest i ON. Iwo Rak. Tym razem mamy szansę poznać jego dzieciństwo, które odbiło się traumą na dorosłym już mężczyźnie. Możemy choć po części dopatrzeć się genezy zła i tej bezwzględności które w nim drzemią. Myślę, że to właśnie w okresie trudnego dzieciństwa narodziły się demony, które tylko czekały gotowe do ataku. Batman i Joker dwóch superbohaterów. Odwieczna walka dobra ze złem. Manipulacja, wszechobecny lęk, dziesiątki kobiet, ofiar oszusta, który wymyka się z rąk... Co jeszcze musi się stać? Skrzywdzone kobiety a jest ich wiele wstydzą się zeznawać czując to piętno "to twoja wina", "sama sobie jesteś winna" to pokutuje od lat. Każda z nich będąc w mega trudnej sytuacji straciła czujność, dała się omamić. I przyszło im zapłacić za to ogromną cenę. Ta książka jak i poprzedni tom przytłacza okrucieństwem, bólem i bezsilnością. Wciąga w świat psychopaty, który zmanipulował dziesiątki kobiet pozbawiając je godności, majątku, poczucia bezpieczeństwa, zmienił ich codzienność w koszmar. Przedstawia walkę o sprawiedliwość o jedyny słuszny wyrok WINNY. To ponad pięćset stron emocji, które niczym kropla drążąca skałę wchodzą w najgłębsze zakamarki duszy. Atakują umysł, powodują mętlik i gonitwę myśli. Dla mnie osobiście jedna z lepszych książek jakie czytałam w życiu. To lektura obowiązkowa dla każdego. Ku przestrodze i nie tylko. Niesie ona ze soba mega przesłanie... Bądźmy czujni tak poprostu na drugiego człowieka. Usłyszmy krzyk którego nikt nie chciał usłyszeć. Polecam i czekam na kolejny tom.

"RAK. Wszystko do umorzenia" autorstwa Grzegorza Filarowskiego i Nadii Szagdaj to niezwykle intensywna i poruszająca narracja, która wstrząsa czytelnikiem, odkrywając złożoność problematyki przemocy, manipulacji oraz systemowej bezsilności w obliczu zła. Książka koncentruje się na postaci Iwo Raka, seryjnego przestępcy, który przez czternaście lat pozostawał na wolności, uwodząc i wykorzystywując swoje ofiary, a jego zbrodnie pozostawały nieukarane.

Autorzy dokładnie analizują psychologię Raka, ukazując nie tylko jego metody manipulacji, ale także szereg mechanizmów, które pozwoliły mu na długotrwałe funkcjonowanie w społeczeństwie bez wykrycia. Iwo Rak, jako mistrz oszustwa, potrafił umiejętnie wykorzystywać zaufanie swoich ofiar, prowadząc ich w pułapkę, w której stały się bezsilnymi pionkami w jego grze. Jego charyzma i umiejętność budowania pozorów sukcesu sprawiały, że osoby wokół niego nie podejrzewały, z kim mają do czynienia, co w jeszcze większym stopniu podkreśla grozę całej sytuacji.

Książka nie tylko przedstawia portret sprawcy, ale również ukazuje dramatyczne doświadczenia ofiar, które żyły w ciągłym strachu i niepewności. Filarowski i Szagdaj nie boją się podejmować trudnych tematów związanych z traumą, obawami i wewnętrznymi zmaganiami kobiet, które padły ofiarami Raka. Ich opowieści są nie tylko osobistymi relacjami, ale także istotnym głosem w szerszej dyskusji na temat przemocy wobec kobiet, kultury milczenia oraz systemu sprawiedliwości, który często zawodzi, nie dostrzegając powagi sytuacji.

W kontekście książki ważne jest również podkreślenie roli instytucji odpowiedzialnych za zapewnienie bezpieczeństwa. Autorzy ukazują, jak brak działania ze strony służb porządkowych oraz instytucji społecznych, które powinny chronić ofiary, przyczynia się do wzrostu poczucia bezkarności wśród przestępców. Wiele z opisanych sytuacji pokazuje, że obojętność społeczeństwa i niedostateczna reakcja ze strony organów ścigania mogą prowadzić do tragicznych konsekwencji, co wzbudza głęboki niepokój i refleksję nad kondycją systemu sprawiedliwości.

"RAK. Wszystko do umorzenia" to nie tylko książka o przestępstwie, ale również mocne oskarżenie wymierzone w społeczeństwo, które często staje się biernym świadkiem zła. Przesłanie tej publikacji jest niezwykle aktualne, zmuszając do przemyślenia roli jednostki w walce z przemocą oraz odpowiedzialności społecznej w tworzeniu bezpiecznego otoczenia dla wszystkich. Autorzy pokazują, jak ważna jest solidarność oraz wsparcie dla ofiar, które walczą o sprawiedliwość w świecie, gdzie zło często pozostaje bezkarne.

Książka Filarowskiego i Szagdaj to także hołd dla tych, którzy mimo strachu i przeciwności losu postanowili walczyć o prawdę. Przesłanie, które płynie z tej publikacji, jest jasne: nie możemy milczeć wobec zła, a każda osoba ma moc, by przyczynić się do zmian w społeczeństwie. "RAK. Wszystko do umorzenia" to lektura, która nie pozostawia czytelnika obojętnym, skłaniając do refleksji nad złożonymi problemami, które dotykają współczesne społeczeństwo.