Puste jest piekło

Czy może być coś wspanialszego dla wielbicieli opowieści grozy, niż mroczne budynki szkolne, w których przed laty mieszkał autor takich historii? Na dodatek atmosferę podgrzewa fakt, iż żona owego pisarza zginęła w tajemniczy sposób, a na dodatek w jego biografii pojawia się również wątek pewnego dziecka, niejakiej M., być może córki, po której również nie ma śladu.

Ów pisarz, to R.M.Holland, mroczny twórca który zasłynął szczególnie z jednego opowiadania, choć wkrótce stało się ono jego przekleństwem. Pomimo iż jego twórczość wciąż cieszy się zainteresowaniem, nie doczekał się on jednak jeszcze bibliografii. To właśnie nad nią pracuje Clare Cassidy, rozwódka wychowująca nastoletnią córkę, nauczycielka angielskiego w gimnazjum Talgarth w West Sussex. Szkoła stała się źródłem jej nieustającej inspiracji, a choć w ostatnim czasie nieco utknęła w miejscu, to wciąż ma nadzieję, że ukończy biografię, a może nawet w trakcie pisania odkryje tajemnicę śmierci żony autora i dowie się nieco o tajemniczym dziecku.

Trudno się jednak skupić nad pisaniem, kiedy najbliższa przyjaciółka zostaje zamordowana. Clare rozpoczynała pracę w szkole w tym samym czasie co Ella Elphick i kobiety w naturalny sposób zbliżyły się do siebie. A choć swoboda obyczajów Elli nieco uderzała w wyznawane przez Clare wartości, to one dwie i nauczycielka historii Debra Green, trzymały się zawsze razem. Nawet wówczas, kiedy na jednym z wyjazdów okazało się, że Ella wdała się w krótki romans z mężczyzną kierującym zespołem anglistów, który zresztą wcześniej próbował uwieść Clare.

Kobieta została zamordowana w swoim domu, a napastnik zadał jej kilka ciosów nożem. Ella najwyraźniej się broniła, bowiem jej ciało nosi ślady walki. Przegranej, a mimo iż policja zjawia się bardzo szybko, to jednak nie dość szybko, żeby uchronić ofiarę. Przy ciele Elli znaleziono zarówno narzędzie zbrodni, jak i tajemniczą wiadomość, która okazuje się być cytatem z „Burzy” Shekspeare`a, a która brzmi: „Puste jest piekło”. Clare od razu identyfikuje ów cytat, ale pytana przez policję nie chce zdradzić niczego o życiu Elli. Nie mówi nic o jej niestabilności czy o romansie z Rickiem. Jednocześnie zastanawia się, kto mógłby chcieć zrobi jej krzywdę oraz … kto pisze w jej dzienniku. Tajemnicze notatki pozostawione przez nieznajomą osobę oznaczają nie tylko, że intruz czytał jej notatki, ale też, że naruszył bardzo intymna sferę.

Postawa Clare, która najwyraźniej coś ukrywa, niezmiernie denerwuje detektyw sierżant Kaur. Nie bez znaczenia jest fakt, że Clare jest piękna i po jej wrażeniem, jest nawet partner policjantki, Neil Winston. Czy jednak to, że przyjaciółka zamordowanej nie chce wyznać, co tak naprawdę stało się na wyjeździe i czy mogło mieć to związek z jej zabójstwem oznacza, że Clare jest winna?

O co tak naprawdę chodzi w tej wielowątkowej historii? Przekonamy się dzięki lekturze książki pt. „Puste jest piekło”, niezwykle oryginalnej dzięki swojej konstrukcji, która zauroczy zarówno wielbicieli kryminalnych historii, jak i detektywistycznych zagadek. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Albatros powieść, autorstwa Elly Griffiths, to zaskakująco dobry kryminał, który kryje wiele historii, wiele planów akcji, odsłaniając przy tym różne motywy postępowania i …tajemnice. I choć chwilami może denerwować wprowadzanie kolejnych wątków, choć kolejne osoby każą nam zmieniać swoje typy podejrzanych, to i tak ostatecznie spotyka nas zaskoczenie. Na tyle duże, że z zainteresowaniem wypatrujemy kolejnej powieści autorki.

To dopiero pierwszy tom nowej serii kryminalnej Elly Griffiths, a ja już się obawiam o swoje emocje w kolejnych odsłonach. Autorka dostarczyła mi tyle wrażeń, że nie sposób się nimi podzielić. One zostały ze mną i długo jeszcze będę się z nimi zmagać …

Nauczycielka angielskiego, Ella Elphick została brutalnie zamordowana w swoim domu. Obok jej ciała znaleziono karteczkę z cytatem „Puste jest piekło”. W szkole, w której pracowała Elle, panuje wielkie poruszenie, wszyscy bardzo przeżywają śmierć ulubionej nauczycielki. I oczywiście nie ma śladów prowadzących do sprawcy. Dochodzenie policyjne prowadzi młoda policjantka, Harbinder Kaur. W trakcie dochodzenia okazuje się, że teoretycznie było kilku potencjalnych sprawców. A to jej przyjaciółka, Clare Cassidy, z którą ostatnio się nie dogadywały. Kolega z pracy zakochany w zamordowanej. Uczeń, który dał jej prezent na walentynki. Były przyjaciel z poprzedniej pracy. Każdy z nich miał motyw i mógł chcieć jej śmierci. Czyli każdemu trzeba by się dokładnie przyjrzeć i nie spuszczać z oka nawet na chwilę. Ja już wiem, kto ją zamordował. Czy typowałam sprawcę? Nie zdradzę, aby nie zakłócać waszych emocji i potęgować napięcie … Fabuła toczy się w mrocznej szkole, zachowanej w klimacie gotyckim, co tylko wywołuje nieoczekiwane napięcie i mroczny klimat. Cały czas się odczuwa powiew śmierci i zapach smutku. W tej szkole mieszkał gotycki pisarz, którego biografię stara się napisać Clare. Jaki związek ma śmierć Elli z bohaterami twórczości tego autora? Jedno jest pewne, łączy ich karteczka znaleziono przy ciele ofiary …

Warto bliżej się przyjrzeć detektyw Harbinder Kaur. Trzydziestopięcioletnia singielka, pochodzenia hinduskiego, kochająca kobiety i nadal jeszcze mieszkająca z rodzicami. Jest bardzo wnikliwa i stara się dowieść prawdy. Nie ma łatwo, ale się nie poddaje. Jej sposób pracy budzi podziw, ale ma cechuję się dużym poczuciem humoru i dystansem do siebie. Zdecydowanie ciekawa postać, która - mam nadzieję, że będzie się rozwijać w dalszych częściach tego cyklu. Może nas jeszcze czymś zaskoczy? Liczę na to …

Czym zachwyciła mnie ta lektura? Niesamowitym, pełnym grozy i niepokoju klimatem. Cały czas odczuwałam niepokój i nie wiedziałam, co mnie może spotkać, na jaką przeszkodę mogę się natknąć. Z każdą stroną napięcie rosło, atmosfera była bardzo niespokojna i nieprzewidywalna. Przepadłam w tej fabule, jak już powieść wzięłam do ręki, nie było odwrotu. Ona mnie zniewoliła. Przeżyłam piękną przygodę w stylu gotyckim …

Narracja prowadzona przez trzech bohaterów, Clarę, policjantkę Kaur i córkę Clary. Co to sprawiło? Pozwoliło na ocenę fabuły z trzech perspektyw. Każda z narratorek miała inną wiedzę nie tylko o zamordowanej Elli, ale również o potencjalnych mordercach. Każda zwracała szczególną uwagę na inny aspekt fabuły, przez co nie mogliśmy ani przez chwilę mieć przekonania, że prawda jest na wyciągnięcie ręki.

Puste jest piekło pozostawiło w moim sercu niepokój i niepewność, serce rozdzierane emocjami … Liczysz na urzekającą przygodę? Przekonaj się, czy piekło jest na pewno puste …

"Puste jest piekło" to pierwszy tom cyklu kryminalnego z detektyw Harbinder Kaur w roli głównej. Kaur to trzydziestopięcioletnia hinduska singielka, lesbijka, która nadal mieszka z rodzicami. Zlecone zostaje jej rozwiązanie sprawy zamordowanej w brutalny sposób nauczycielki języka angielskiego w Talgarth - starej, angielskiej szkole średniej. Obok zwłok Elli Elphick znaleziono kartkę z napisem "puste jest piekło". To cytat pochodzący z dzieła Shakespear’a „Burza”. W miarę prowadzonego śledztwa Harbinder odkrywa, że motyw miało kilka osób. Wśród nich był nastolatek, który podkochiwał się w nauczycielce, kolega z pracy, z którym miała romans, jego żona czy nawet najlepsza przyjaciółka, z którą kobiecie ostatnio się nie układało. Sprawca zaczyna komunikować się ze światem zostawiając notatki w pamiętniku jednej z podejrzanych. Czy to zmyłka czy podpowiedź? Kto stoi za morderstwem nauczycielki? Czy innym pracownikom szkoły też grozi śmiertelne niebezpieczeństwo? Czy zdolnej, pracowitej, bardzo ambitnej, ale dość ekscentrycznej policjantce uda się rozwikłać sprawę? Mnóstwo pytań, na które nie tak łatwo poznać odpowiedź, bo autorka zgrabnie wyprowadza Czytelnika w pole i trzyma go nieustannie w niepewności, podrzucając z każdym rozdziałem kolejne tropy, fałszywe rozwiązania, odkrywa tajemnice i nowe fakty wraz z rozwojem sytuacji, które zdecydowanie wprowadzają zamęt. Taki zabieg sprawia, że nie sposób się z książką nudzić.

Historię poznajemy z perspektywy trzech osób: pani detektyw Kaur, nauczycielki i zarazem koleżanki Elli - Clare, a także jej córki Georgii. Dzięki temu można lepiej i dogłębniej poznać sprawę.

Zdecydowanie ogromnym plusem książki jest jej klimat. Niepowtarzalny. Mroczny. Duszny. Niepokojący. Historia rozgrywa się w dawnym domu R. M. Hollanda, w którym obecnie mieści się szkoła. Jego mroczne opowiadania nie są też tutaj bez związku. Mury szkoły kryją wiele nieprzyjemnych historii, które aż mrożą krew w żyłach. Całość przywodzi na myśl epokę wiktoriańską pełną niepokoju. Nie brakuje tu odniesień do tekstów literatury klasycznej, inspiracji mistycyzmem, pojawia się nawet wątek nadprzyrodzony. To wszystko sprawia, że fabuła jest pełna grozy i bardzo intrygująca.

Jeżeli jesteście fanami twórczości Agathy Christie i Kate Morton, to ta książka z pewnością Wam się spodoba.

Nauczycielka angielskiego z jednej ze szkół średniej zostaje w brutalny sposób zamordowana, a obok niej znajduje się kartka ze słowami „Puste jest piekło”. Jest to cytat z książki pod tytułem „Burza” autorstwa Shakespear’a. Podejrzanych jest całe mnóstwo: nastolatek, który się w niej podkochuje, kolega z pracy, z którym miała romans, jego żona, która mogła dokonać zbrodni w wyniku zazdrości, przyjaciółka, z którą przestała dogadywać się tak jak wcześniej… Czy ktoś z nich dokonał tej zbrodni?

Główną bohaterką tej powieści jest Clare, wokół której zdaje się toczyć cała sprawa. Wszystkie tropy niebezpiecznie prowadzą do niej. Czy jest ona może tylko kobietą, dla której literatura gra pierwsze skrzypce, czy też przebiegłą morderczynią, która nie cofnie się przed niczym, by zlikwidować wszystkich, którzy z nią zadarli? A może jej ekscentryczna córka, która ma tajemnice, o których Clare nie ma pojęcia, mieszała pace w zbrodni? Detektyw Kaur będzie miała ręce pełne roboty, lecz uparła się, że rozwikła tę zagadkę i dopadnie mordercę.

Tej książce zdecydowanie nie brakuje klimatu. Gdzieś w tle cały czas przewija się „duch” R. M. Hollanda, którego mroczne opowiadanie odgrywa tu dużą rolę i w którego dawnym domu jest teraz szkoła. Całość przywodzi na myśl epokę wiktoriańską, w której kwitła klasyka literatury. Nazwałabym to połączeniem romantyzmu z nieco zamglonym duchem Anglii. Mroczna, duszna, klimatyczna. Taka właśnie była ta epoka.

„Puste jest piekło” jest książką, w której akcja rozwija się bardzo powoli. Nie znajdziemy tu pościgów, ani wysypu mrocznych zbrodni, lecz jest ona na tyle ciekawa, że nie mogłam się od niej oderwać. Historię poznajemy z trzech perspektyw: Clare, jej córki Georgii i detektyw Harbinder Kaur. Każda z nich ma inne spojrzenie na świat i inne przemyślenia. W głowie każdej z nich rodzą się podejrzenia, pytanie tylko, czy któraś z nich miała rację?

Na ogół jestem dobra „w te klocki” i umiem prawidłowo wytypować mordercę, tym razem jednak Elly Griffiths wyprowadziła mnie na manowce. Gdzieś tam w głowie, w pewnym momencie, miałam pewne podejrzenie, ale szybko się ono rozwiało na rzecz kogoś innego. Lubię być zaskakiwana, więc to, iż do samego końca byłam trzymana w niepewności, sprawiło, że lektura jeszcze bardziej zyskała w moich oczach.

Sięgając po tę powieść, musicie być przygotowani na to, że jest tu mocno rozbudowany wątek obyczajowy, który pozwala nam poznać codzienność i charaktery głównych postaci. Myślę, że powieść będzie odpowiednia nie tylko dla miłośników dreszczowców, lecz również dla czytelników, którzy zaczytują się raczej w delikatniejszych historiach. Nie ma tu rozlewu krwi, jest za to tajemnica, śledztwo i życie garstki ludzi połączonych literaturą i szkołą, w której pracują lub uczą się oraz rzecz jasna zbrodnia, której ta powieść się tyczy.

W starej angielskiej szkole dochodzi do zbrodni. Morderstwa nauczycieli niepokojąco przypominają te, których dokonano w mrocznym opowiadaniu znanego pisarza. Kim jest zabójca?

“Puste jest piekło” to pierwsza część cyklu kryminalnego z detektyw Harbinder Kaur. Dlatego też w pierwszej kolejności zwrócę uwagę na postać głównej bohaterki. Przede wszystkim, jak zwykle powtarzam, bardzo doceniam umieszczanie na pierwszym planie kryminalnym postaci kobiecych. Detektyw Kaur jest najlepszym przykładem tego, że policjantki również sprawdzają się w tej trudnej i niewdzięcznej profesji. Nasza bohaterka to silna, zdecydowana, ambitna, pracowita i ukierunkowana na osiągnięcie celu kobieta. Z dużą przyjemnością i niemniejszą satysfakcją obserwowałam jej poczynania.

Należy dodać, że Griffiths nie oszczędza Kaur. Trzydziestopięcioletnia singielka, lesbijka i hinduska, która wciąż mieszka z rodzicami. Choć może brzmi to niezbyt przyjemnie i dość krytycznie, bohaterka sama tak o sobie mówi, w ten sposób się określa. Podoba mi się ta szczerość, pewne przymrużenie oka i nuta dystansu. Widać, że autorce nie brakuje pewności siebie, kiedy stawia taką bohaterkę na pierwszym planie. Brawo za wiarę, przekonanie i pomysł. Naprawdę polubiłam Harbinder, choć nie od początku byłam przekonana do jej nieco uszczypliwego i zgryźliwego stylu bycia.

Rozwój książkowej akcji obserwujemy z różnych perspektyw. Punkt widzenia detektyw Kaur to tylko jedna z opcji w czasie poszukiwań mordercy. Autorka oddaje głos kolejnym bohaterkom, sprawiając, że całość nabiera głębi, podtrzymuje nasze zainteresowanie i przynosi jeszcze więcej pytań i tajemnic. W ten sposób, zwracając uwagę na kilka postaci, bardziej angażujemy się w lekturę, wcielając się także w różne role. Stajemy się detektywami, przyjaciółmi i oskarżycielami. Możemy być każdym.

Każdym może być także powieściowy morderca. Griffiths zręcznie manipuluje czytelnikiem, myli tropy, podsuwa fałszywe rozwiązania, sugeruje błędne założenia. Wszyscy bohaterzy wydają się mieć swoje motywy. Na kolejnych stronach obserwujemy wzloty i upadki, lepsze i gorsze decyzje, zwłoki pozostawione na widoku i trupy ukryte w szafie. Poszukujemy winnego, ale nie przeszkadza nam to także w zwróceniu uwagi na wątki poboczne, znakomicie uzupełniające całość. Autorka poświęciła nieco miejsca również kwestiom obyczajowym i klasycznej literaturze. Okazuje się, że był to strzał w dziesiątkę.

Ważną rolę odegrały w tym przypadku także miejsca rozgrywanej akcji. Budynek starej szkoły, w którym kryją się mroczne historie. Dawno zamknięta cementownia zamieszkiwana przez duchy. Domy oświetlane jedynie świecami. Późna pora roku, chłód na zewnątrz, niepokój w sercu i obawy w myślach.

„Puste jest piekło” to książka, w której niezmiernie łatwo się zaczytać. Bardzo przypadła mi do gustu od samego początku i ani przez moment nie poczułam znużenia tą opowieścią. Świetny pomysł, zgrabna narracja, mroczny klimat i lekkie pióro zapewniły autorce niekwestionowany sukces. Z niecierpliwością czekam na kolejne książki z udziałem detektyw Harbinder Kaur.

Elly Griffiths zwana jest mistrzynią brytyjskiego kryminału. Cóż, osoba, która ten tytuł jej przyznała, nie myliła się, bowiem pierwszy tom cyklu o rzutkiej detektywce Kaur Harbinder zachwyca i nęci obietnicą kolejnych tomów.

Hrabstwo Sussex wydaje się być spokojnym, angielskim regionem. Jednak w jednej z niewielkich miejscowości do niego należącej, zaczynają się dziać rzeczy niepokojące, a miejscowa nauczycielka coraz bardziej boi się o swoje życie.

To bardzo dobry, złożony kryminał z szalenie wyrazistymi postaciami. Każdy z bohaterów niesie ze sobą jakąś historię. Poznajemy ich powoli, żmudnie, z karty na kartę, ale dokładnie i bez pomijania niuansów. Musimy te postaci przyjąć z całym dobrodziejstwem inwentarza, bo to, jacy są, wpływa na decyzje przez nich podejmowane i na odbiór książki.

To, co zachwyca w tej książce, to nieprawdopodobnie lotny styl. Autorka maluje słowem, wdziera się do umysłu czytelnika i macha z rozmachem literackim pędzlem, zachwycając i pozostawiając w głowach niepokojące obrazy. Kreśli swe myśli krzepko i z rozmysłem, atakuje najprzedniejszymi porównaniami i nie waha się użyć trudnych sformułowań.

Jeśli zaś chodzi o fabułę, to jest bardzo oryginalna. I choć najważniejszy jest tu morderca i ścigająca go śledcza, to jednak brytyjski anturaż wypycha się tu na pierwszy plan i lśni na tym zbrodniczym firmamencie niczym gwiazda.

To mocny, mroczny i niecodzienny kryminał. Nie należy do najłatwiejszych lektur. Trzeba się nad nim pochylić, czytać ze zrozumieniem i kroczyć ścieżką, którą z takim zaangażowaniem wytyczyła autorka. Polecam czytelnikom wymagającym i lubujących się w plastycznych i celnych opisach.

Poznawanie twórczości nieznanych do danego momentu zawsze wiąże się z nutą niepewności. Już niebawem na polskim rynku ukaże się drugie wydanie Elly Griffiths.

Książka została nagrodzona jako najlepszy kryminał. Z tego też względu postanowiłam skusić się na tę lekturę. Dodatkowo zainteresowała mnie jej fabuła, więc doszłam do wniosku, że na pewno miło będzie można spędzić czas z tak wciągającym wydaniem. Czy tak też się stało?

Policji udało się ustalić to, że jedna z kobiet została zamordowana, a przy jej zwłokach znaleziono wers z prozy. Dodatkowo miejsce zbrodni wyglądało jak to opisane w książce. Ella z kolei miała świadomość tego, że ktoś musiał dokładnie śledzić jej życie.

Książka stanowi pierwszy tom cyklu i z tego też względu warto mieć to na uwadze. Jest szczególnie polecana miłośnikom twórczości Agathy Christie, a ja niewątpliwie zaliczam się do tego grona.

,,Puste jest piekło" Elly Griffiths to ciekawa, mroczna historia do przeczytania w wolny dzień.

„Puste jest piekło” to pierwszy tom z cyklu o Kaur Harbinder autorstwa Elly Griffiths.

Muszę przyznać, że mam do tej książki dość mieszane uczucia. Z jednej strony fabuła jest dość ciekawa i początkowo naprawdę mnie wciągnęła. Niestety dość szybko wytypowałam mordercę i moje zdanie się nie zmieniło już do końca lektury. Chyba nikogo nie zdziwi jakie było moje rozczarowanie, gdy okazało się że miałam 100% rację… Gotycki klimat, który jest nam obiecywany objawia się przede wszystkim w postaci budynku Hollandów, w którym znajduje się szkoła i jego opowiadań. Nie czuć grozy, mroku, czyli obiecanego gotyckiego klimatu.

Narracja prowadzona jest z perspektywy trzech osób co ogólnie jest ciekawym zagraniem. Jednak momentami ciężko było mi się skupić na lekturze, gdy do głosu dochodziła Georgia, czyli nastolatka, w której buzowały hormony co akurat autorce udało się oddać genialnie. Niemniej nijak mi to tutaj nie pasowało. Sama postać pani detektyw mocno mnie zawiodła. Uwielbiam mocne charaktery i kobiety, które nie dają sobie „w kaszę dmuchać”, ale Kaur to trudna postać, która w moim odczuciu jest bardzo uprzedzona do świata co mocno sobą manifestuje.

Nie będę czarować… „Puste jest piekło” zawodzi. Byłam przygotowana na świetną lekturę, gdzie poczuję tajemniczość oraz napięcie, a dostałam przeciętną powieść, która wyłącznie obiecująco się zapowiadała. Zbyt dużo obyczajówki w tym thrillerze, a szkoda…

Czy sięgnę po kolejne części? Nie mam pojęcia.

Nie jest łatwo trafić na kryminał, który zaskoczy czymś nowym i nietuzinkowym jednak gdy na scenę wkracza Elly Griffiths wszystko wydaje się możliwe. Nie bez powodu zebrała całkiem pokaźne grono fanów, ponieważ jej powieści zostały uhonorowane przez Edgar Allan Poe Award a to przecież na lada prestiż.

"Puste jest piekło" to pierwszy tom otwierający cykl Kaur Harbinder oparty na indywidualnych przygodach zamkniętych w poszczególnych tomach. Jednak jeśli serwia będzie rozwijać się w tak intrygującym stopniu jak część pierwsza to już teraz mogę wywróżyć jej naprawdę dobrą przyszłość. Otrzymałam bowiem historię dopracowaną, pomysłową, pełną ukrytych znaczeń i prowadzącą mnie przez labirynt niedomówień, ponieważ ślepe zaułki i ukrywający prawdę bohaterowie pojawiali się na każdym kroku. To, w połączeniu z gęstym klimatem, zaowocowało przygodą od której nie mogłam się oderwać a strony przeskakiwały w zawrotnym tempie.

Fabuła utrzymana jest w klasycznej formie kryminału i to ta struktura nadaje kształtu wydarzeniom. Jednak znana droga nie oznacza braku przeszkód podczas jej pokonywania a kilka różnych perspektyw jedynie dopełnia dzieła. Śledzimy bowiem pościg za nieuchwytnym po zamordowaniu Elle, przyjaciółki Clare. Kobiety niedawno się pokłóciły, ale czy to był powód do popełnienia zbrodni? Miejsce morderstwa przypomina to, które analizowane jest przez Clare w gotyckiej powieści "Nieznajomy" a sam morderca wie jedno: niebawem znowu ktoś zginie.

Dużą rolę w tej historii odgrywa klimat. Ciężka atmosfera niepewności poddaje w wątpliwość zachowania bohaterów, ponieważ każdy wydaje się coś ukrywać. Światło podejrzeń pada na Clare, która odgrywa w tym wszystkim kluczową rolę, ale nie jest jedyną dziwnie zachowującą się postacią. Elly Griffiths zadbała o to, by nie łatwo było odkryć prawdę ani konkretne przesłanie związane z nawiązaniem do gotyckiej powieści a tym samym pozwoliła mi po nitce do kłębka podążać tropem mordercy, który okazał się zaskakująco sprytny w swoich działaniach.

"Puste jest piekło" to klasyczny kryminał z naciskiem na prywatne sprawy prowadzących śledztwo oraz wgląd w życie bohaterów. Dzieje się zatem wiele, akcja podzielona jest na kilka motywów a sama Elly Griffiths zaskakuje pomysłem na wykonanie. Gęsta atmosfera niepewności oraz poczucie zbliżającej się tragedii sprawiają, że strony przerzucają się same a czytelnik pełen ledwo skrywanych emocji chce jak najszybciej dowiedzieć się kto jest za to wszystko odpowiedzialny.

Gdzie podziewa się zło jeśli nie jest w piekle? W miejscu, w którym może ukryć się pod iluzją zwyczajności bądź inną maską, gwarantującą anonimowość. Do czasu. Kiedy prawdziwa natura daje o sobie znać, prędzej czy później, ktoś odkryje kim jest diabeł w ludzkiej skórze, tylko zazwyczaj już najgorsze wydarzyło się …

Śmierć Elli, nauczycielki szkoły średniej na angielskiej prowincji nie jest wydarzeniem, jakie przeszło by bez echa w lokalnej społeczności, zwłaszcza jeśli powodem jest morderstwo. Każdy ma swoje tajemnice, a najczęściej dają one o sobie znać lub wychodzą na światło dzienne w najmniej spodziewanym lub też najgorszym momencie. Clare, przyjaciółka ofiary ma swoje sekrety, lecz dlatego budzi zainteresowanie śledczych? Zresztą nie tylko ona znajduje się w grupie budzących ich zainteresowanie. Kilka innych osób także zwróciło uwagę policjantów, no i pozostaje jeszcze placówka edukacyjna, w jakiej jedna z kobiet była, a druga nadal jest zatrudniona. Starsza jej część to dawne domostwo wiktoriańskiego pisarza, jakiego twórczość jest dość niepokojąca, jak zresztą i on sam. Kto zabił Ellę i jaki miał motyw? To pytanie nurtuje stróżów prawa i pozostałych, a sprawca zaczyna komunikować się w mało spotykany sposób, zostawiając notki w pamiętniku jednej z podejrzanych. Czy to jedynie zmyłka, czy też ślad, mogący w końcu zdradzić tożsamość mordercy? Dlaczego wybrał tę konkretną osobę? Zabójczy intruz realizuje konkretny plan, jeśli nie zostanie on odkryty ktoś jeszcze stanie się celem dla niego …

Współczesność z odcieniem wiktoriańskiego klimatu grozy, już to jest intrygujące. Jeśli do tego dodamy zbrodnie, jesienną porę, oczywiście z angielską pogodą w tle oraz policyjne dochodzenie, gdzie główną rolę odgrywa intelekt i śledcza intuicja to dostaniemy kanwę do prawdziwego kryminalnego majstersztyku. Jednak na tym nie koniec, gdyż tajemnice oraz oryginalni bohaterowie jeszcze podbijają stawkę. O jakiej książce piszę? „Puste jest piekło” Elly Griffiths jest mocno zagadkowym kryminałem, wykorzystującym po części gotyckie elementy literackie, jaki od początku do końca nie pozwala oderwać się od siebie. Autorka doskonale wykorzystała wybrane przez siebie ramy do stworzenia historii pełnej niewiadomych, chociaż toczącej się w raczej kameralnej atmosferze, co jeszcze podbija całość. Wielogłosowa narracja pozwala czytelnikom poznać różnorodne perspektywy spojrzenia na kluczowe wydarzenia oraz detale istotne dla narratorów. Przekazane w ten sposób informacje rozjaśniają niektóre sekrety, lecz jednocześnie są źródłem nowych pytań. Aura zagęszcza się z rozdziału na rozdział, grono podejrzanych nie jest duże, lecz ziarno niepewności zasiane zostaje w odpowiednich momentach. Coś jeszcze dodaje smaku tej lekturze – cienie literackich dzieł oraz najbardziej z niej wyrazistego, chociaż fikcyjnego, podkreślających punkty zwrotne fabuły. Elly Grifiths dała czytającym książkę, otwierającą drzwi do opowieści owianej morderczą mgłą, w jakiej prawda, iluzje i domysły tworzą niesamowitą układankę, której ułożenie wymaga dostrzegania szczegółów i nieschematycznego spojrzenia na to, co miało, ma i być może zdarzy się..

Początkowo historia ukryta na kartkach powieści Elly Griffiths "Puste jest piekło" nie wciągnęła mnie. Nawet bym powiedziała, że między nami nie zaiskrzyło. Musiałam wgryźć się w całą historię, żeby ją lepiej zrozumieć. Im dalej tym było lepiej. Środek był lepszy od początku, a końcówka książki była najlepsza.

Autorka Elly Griffiths stworzyła ciekawą fabułę. Ktoś stworzył książkę, ktoś według niej morduje. Przy zwłokach zostawia cytat z książki. Czy autor i sprawca to ta sama osoba? Podejrzanych będzie wiele, tylko czy wśród nich będzie prawdziwy morderca? Tego dowiecie się, czytając książkę "Puste jest piekło".

Zakończenie troszkę mnie przeraziło. Powiem tak, nie spodziewałam się takiego zwrotu akcji.

Bardzo dobrze rozrysowane postacie. Fabuła idealnie mroczna, a akcja wartka. Gdyby nie początek książki byłoby idealnie, ale pierwsze śliwki robaczywki. Dałam książce szansę i nie zawiodłam się.

"Puste jest piekło" jest pierwszą częścią z cyklu "Kaur Harbinder". Nie mogę się doczekać kolejnej części.

Ta powieść jest idealna dla wszystkich fanów twórczości Agathy Christie i Kate Morton. Jeżeli uwielbiacie obie panie to historia ukryta na kartkach powieści Elly Griffiths "Puste jest piekło" powinna przypaść wam do gustu. Nie zrażajcie się początkiem, po prostu czytajcie dalej, a otrzymacie soczysty thriller. Tutaj wszystko może się zdarzyć.

Czy jesteście ciekawi tej historii?

Poznałam tutaj dwie bohaterki. Jedną z nich jest detektyw sierżant Kaur Harbinder, która ukrywa coś przed swoimi rodzicami. Byłam ciekawa czy odważy się i powie prawdę swoim najbliższym. Ma około 35 lat. Mieszka ze swoimi rodzicami. Prowadzi sprawę pewnego morderstwa. Czy znajdzie sprawcę nim będzie za późno? Ciekawa postać.

Drugą bohaterką jest Clare Cassidy dziewczyna, która tworzy mroczną powieść dotyczącą życia i twórczości R.M. Hollanda. Ma 10-letnią córkę. Uczy angielskiego w gimnazjum w Talgarth. Uczestniczy w kursie kreatywnego pisania. Polubiłam tę bohaterkę. Ciekawa jestem czy i wy ją polubicie. W książce "Puste jest piekło" przeczytacie "Dzienniki Clare". Dzięki nim dowiecie się więcej, co aktualnie przeżywa ta bohaterka. Czy pisaliście kiedyś własne dzienniki?

Pierwszą ofiarą tajemniczego mordercy jest nauczycielka języka angielskiego w gimnazjum w Talgarth — Ella Elphick. Dlaczego została zamordowana? Kto miał motyw, żeby ją zabić? Kto będzie kolejną ofiarą psychopaty?

Książka "Puste jest piekło" składa się z trzynastu części i 47 rozdziałów. Warto ją przeczytać.