Przystań nad Wisłą

Kocham historie o ludzkiej wytrwałości i rezyliencji emocjonalnej. Wydaje mi się, że właśnie w tym leży ta cząstka człowieczeństwa, której poszukujemy. Poznałam tutaj Tamarę, która przeżyła niezwykle wiele przeciwności, wciąż dążąc do przodu, choć przeszłość nie opuszcza jej myśli. Śmierć matki, opuszczenie przez babcię i apodyktyczny ojciec. Wszystko to sprawiło, że w dorosłości chce po prostu uciec jak najdalej. Jakkolwiek doceniam tematykę i mogę się do niej odnieść, sama forma była z lekka przedłużona. Nie zmienia to faktu, że książkę polecam, gdyż dochodzi do głębi emocji, które kryją się w osobach niekochanych.

„Czasami trudno nazwać, to co czujemy. Emocje nas zalewają, a my rzadko kiedy pozwalamy im wybrzmieć”.

Tamara Pawlicka to młoda, spokojna kobieta, ma za sobą bolesne dzieciństwo. Bardzo szybko straciła matkę, została odizolowana od babci, a nieznoszący sprzeciwu ojciec odpowiednio ją „wytresował”. Dla ojca Tamary najważniejsze były pieniądze i praca, człowiek ten nie wie co to uczucia, odpoczynek. Od najmłodszych lat Tamara robi wszystko, aby sprostać wymaganiom wiecznie niezadowolonego ojca. Niespodziewanie ojciec umiera, ona pozostawiona sama sobie, nagle odzyskała wolność, o której tak bardzo marzyła. Początkowo nie wie, co ma ze sobą zrobić, wszystkie decyzje dotyczące jej osoby podejmował od zawsze ojciec. W końcu opuszcza Warszawę i udaje się domu, który zostawiła jej matka. Po odcięciu się, od dotychczasowego życia, Tamara próbuje zacząć wszystko od nowa. Czy tajemnice z przeszłości, które nie dają o sobie zapomnieć, pozwolą jej na to?

Czy Tamara znajdzie swoje miejsce na ziemi i sprosta oczekiwaniom, jakie niesie codzienność? Akcja toczy się spokojnym rytmem i niesie emocje. Fabuła ciekawie poprowadzona, mamy teraźniejszość i przeszłość naszej bohaterki, które ze sobą idealnie współgrają. Pani Anna pisze bardzo lekko, płynnie, naturalnie, czuć realizm opowiedzianej historii. Bardzo dobrze wykreowane postacie, zwykli ludzie, z ich wadami i zaletami. Tamara zyskała moją sympatię od razu, to cicha, spokojna, całkowicie zdominowana przez ojca młoda kobieta. Przez lata ukrywa swoją prawdziwą osobowość, tak naprawdę sama nie widziała, kim jest. Ojciec wpoił jej, że to jedyna droga. Przy tym jest bardzo silna, nigdy nie użala się nad sobą, próbuje sprostać wszystkiemu, co zostało jej narzucone. Do jej ojca czułam tylko niechęć, jego manipulacje, wpływ, odseparowanie od innych skutecznie ją kształtują, tak jak on tego chce. Nie pozostawia jej żadnego wyboru.

Pisarka daje nam rewelacyjną powieść obyczajową z dramatem rodzinnym w tle. Wyraźnie mamy ukazane jak bardzo nasze dzieciństwo, relacje z rodzicami mają w pływ na nasze dorosłe życie. Brak miłości, czułości, beztroski w dzieciństwie, samotność. Próba odnalezienia siebie, własnego miejsca w życiu, walka o własne pragnienia, marzenia.

Trudna, przejmująca przepełniona smutkiem i melancholią opowieść, która czyta się przyjemnie. Ukazuje bolesną stratę i ogromne poczucie samotności. Zakończenie daje nadzieję, a szansa na szczęście staje się coraz bardziej realna. Bardzo polecam, Tatiasza i jej książki :)

Piękna powieść. Szybko mnie wciągnęła. Opis emocji i doświadczeń życiowych Tamary niesamowicie dojrzały , czytelny. Ta historia mogła się wydarzyć na prawdę. Smutne jest to ,że możemy żyć obok drugiego człowieka i nie dostrzec ,że potrzebuje pomocy. Każdy może wynieść dla siebie cenne lekcje z tej powieści. Jeśli zdobędziemy się na dobroć, życzliwość, pracowitość, empatię nie będziemy samotni. Otoczą nas prawdziwi przyjaciele. Rozsądek spowoduje,że nie pozwolimy toksycznym ludziom nas krzywdzić. Czasem trzeba powiedzieć zdecydowanie : nie! Szczerze polecam lekturę tej książki. Nie będzie to czas zmarnowany.

„Przystań nad Wisłą” Anny Szczęsnej zaintrygowała mnie z bardzo ciekawego i niecodziennego zarazem powodu. Nie chodziło o piękną okładkę, znajome nazwisko pisarki czy też wydawnictwo, które niemal zawsze wypuszcza na rynek coś ciekawego. Nie chodziło też o wciągający opis fabuły ujawniony z tyłu książki. Powodem sięgnięcia po najnowszą powieść pisarki był jej… zapach. Cudowny, niemal dopiero co wydrukowany wolumin zadziałał na mnie natychmiast, niemal jak gorące bułeczki w przytulnej piekarni.

Czy dobrze zrobiłam, że przeczytałam tę książkę? Oczywiście, że tak. Anna Szczęsna jest bardzo dobrą postacią pióra, a na dodatek próbuje dostosować się do różnej grupy odbiorców. Raz pisze książki obyczajowe, dające do myślenia, takie, jak wspomniana „Przystań nad Wisłą”. Innym razem zaskakuje nas i proponuje coś z mrokiem i strachem w tle. To bardzo dobre zagranie literackie, choć doskonale wiemy, że w pełni nie da się zadowolić każdego. Liczą się jednak próby, a Anna Szczęsna nie lęka się ich.

Tamara Pawlicka to główna bohaterka powieści. Niby ma wszystko- duży dom, gosposię, szofera i dużo pieniędzy, ale wszystkie te dobra materialne należą do jej nader surowego ojca. Aleksander Pawlicki jest szefem dobrze prosperującej firmy związanej z marketingiem, ale lubi rządzić nie tylko w pracy, ale i w domu. Na dodatek sam wychowuje córkę, gdyż matka Tamary, Paulina, popełniła samobójstwo. Dlaczego to zrobiła? Dlaczego małżeństwo państwa Pawlickich nie udało się? O tym warto samemu się dowiedzieć.

Tamara nie wie, jak to jest żyć szczęśliwie. Od zawsze musiała słuchać ojca, nigdy nie miała znajomych, przyjaciół. Była nastawiona na naukę, a potem na pracę u boku ojca. Miała być jego marionetką, gotową do pomocy niemal na zawołanie. Cóż, gdy ktoś od najmłodszych lat nauczony jest potulności i wręcz wojskowej musztry, to trudno znaleźć miejsce na pasje, zabawę, a także na umiejętność wyrażana swojego zdania.

Wszystko zmienia się, gdy ojciec Tamary umiera, zaś ona dowiaduje się o malowniczym domku we Włocławku, który odziedziczyła jej matka. Kim jest Mateusz Borowski- architekt domku? Co miał wspólnego z matką Tamary? Czy młoda, wycofana kobieta będzie umiała porzucić Warszawę i decydować o sobie? Czy w końcu znajdzie jakieś osoby, które będą mogły powiedzieć jej coś o zmarłej mamie? Czy w końcu pozna, czym jest przyjaźń, zrozumienie, empatia? Zapraszam do lektury, czas jej poświęcony nie będzie stracony.

Nie ujawniam zbyt wiele faktów, ponieważ wszelkie powiązania rodzinne w życiu Tamary warto poznać samemu. Szczerze przyznam, że czytałam tę książkę szybko i z lekkością. Wiele cech Tamary mogłabym przypisać samej sobie, jak choćby miłość do książek, natury, ale nie tylko. Autorka bardzo mocno podkreśliła, jak trudno jest żyć osobom wycofanym i takim, którzy nie mają przyjaciół. Doceniajmy więc drobne gesty, jak choćby to, że możemy się komuś zwierzyć, wypić kawę czy zjeść ciepły posiłek. To bardzo ważne elementy życia każdego z nas.

Powieść składa się z sześćdziesięciu czterech krótkich, ale interesująco nazwanych rozdziałów. Pobudzają one wyobraźnię czytelnika, a dobrze dobrany druk jest pomocny zwłaszcza dla odbiorców o słabszym wzroku. Nie mam nic do zarzucenia tej powieści, dlatego z całego serca polecam ją każdemu.

„Przystań nad Wisłą” to książka o trudnych relacjach rodzinnych, ale przede wszystkim historia o tym, jak wartości wpajane nam w dzieciństwie mogą wpłynąć na nasze dorosłe życie i nasze wybory.

Tamara Pawlicka wychowywała się w rodzinie, gdzie ojciec miał bardzo surowe podejście do życia. Po śmierci matki opiekę nad dziewczynką przejął ojciec, który zabronił jej kontaktów z ukochaną babcią. Tamara była na każde zawołanie ojca, nie miała swojego życia. Nie miała prawa sama o sobie decydować, wszystkie decyzje podejmował ojciec, który wychowywał córkę w przekonaniu, że ma być twarda, tylko w tedy da sobie radę w życiu. Dziewczyna będąc pod opieką ojca nie potrafiła mu się przeciwstawić. Kiedy ojciec umarł była przerażona i zagubiona, ale szybko stanęła na nogi i zaczęła żyć według swojego planu.

Ta książka porusza bardzo ważne tematy, takie jak samotność, depresja, zaborczość.

Tamara to przykład osoby, która mimo tego, że całe życie była trzymana pod kloszem, potrafi zawalczyć o siebie i swoje marzenia.

BRUNETTE BOOKS

✔️Poruszająca, emocjonalna, pouczająca i wartościowa historia.

"Przystań nad Wisłą" to historia obyczajowa o tym jak nasze wychowanie wpływa na to kim będziemy w życiu dorosłym.

Tamara Pawlicka była wychowywana przez surowego i apodyktycznego ojca, dla którego najważniejsze były praca i pieniądze. Ojciec pozbawił ją radości i beztroski. Przekonał ją, że bez niego jest nikim. Ona na możliwe sposoby starała mu się podporządkować i udowodnić, że warta jest by być jego córką. Po jego śmierci Tamara musi nauczyć się samodzielności i podejmowania decyzji. Tamara chce zacząć życie od nowa. Opuszcza Warszawę i wyjeżdża do tajemniczego domu nad Wisłą.

Jak Tamara poradzi sobie bez ojca?

Czy nadrobi stracone lata i odnajdzie szczęście?

I jakie tajemnice skrywa tajemniczy dom położony na skarpie?

Odkryjcie to sami.

"Przystań nad Wisłą " to bardzo poruszająca powieść, która wprowadza w melancholijny nastrój. Autorka porusza temat wychowywania dzieci. Bohaterka powieści była wychowywana surowo i nie mogła podejmować sama żadnych decyzji. Gdy jej ojciec umiera to dziewczyna nie potrafi funkcjonować samodzielnie. Wychodzą na wierzch wszystkie błędy wychowawcze jakie popełnił jej ojciec. Autorka tą historią pokazuje jak ważne jest aby rodzice uczyli swoje dzieci samodzielności i podejmowania własnych decyzji. Przekonacie się jak trudne dzieciństwo Tamary wpłynęło na jej dorosłe życie. Śledziłam jej losy z ogromną ciekawością i przeżywałam jej emocje. Cały czas zastanawiałam się zy odnajdzie własną drogę i zawalczy o własne szczęście.

To historia, która zmusza do przemyśleń i daje nadzieję na to, że zawsze można zmienić swoje życie. Przekonacie się, że nigdy nie jest za późno na spełnianie swoich marzeń.

Lekki styl autorki sprawił, że książkę przeczytałam w błyskawicznym tempie.

Spędziłam bardzo ciekawy wieczór.

Gorąco polecam!

Czy można żyć z traumami z dzieciństwa? Czy konieczne jest ich przepracowanie, by odciąć się od przeszłości i zacząć żyć na swoich zasadach, tak na nowo? Jestem bardzo ciekawa Waszego zdania na ten temat...🤔

Moje refleksje podczas czytania tej pozycji, jak i na świeżo po lekturze są dość słodko- gorzkie. Dlaczego? Dlatego, że historia głównej bohaterki taka właśnie jest. Poznajemy ją z jej perspektywy w dwóch strefach czasowych- teraźniejszości oraz przeszłości. A nie jest to łatwa i prosta historia... Prędzej nazwałabym ją taką, która łamie serducho i składa je na nowo 💔♥️

Autorka połączyła zawiłą i gorzką przeszłość Tamary, z teraźniejszością tchnącą spokojem i ciekawością odkrywania swojego pochodzenia, nowych emocji oraz relacji. Poznajemy, razem z Tamarą życie, które czekało na nią od lat, ale było poza jej zasięgiem. Życie, w którym królują kolory, uśmiech, czy ciepły blask słońca na skórze.

"Przystań nad Wisłą" to opowieść o zawikłanych, skomplikowanych relacjach. Relacjach toksycznych, choć pozornie podszytych dobrymi intencjami.

Historia bohaterki momentami złamie Wam serce, a jej poszukiwanie "samej siebie" spowoduje, że sami będziecie spoglądać w przeszłość i ją analizować.

Czytało mi się bardzo szybko, choć parokrotnie potrzebne były chusteczki 😥 A i nie raz, czy dwa chciałam rzucić książką przez cały pokój. Emocje, które towarzyszyły mi przy lekturze musiały zostać opanowane, ponieważ czekałam z zapartym tchem na zakończenie.

Bardzo serdecznie polecam i choć jest to niełatwa książka to jednak napawa nadzieją na lepsze jutro.

Zawsze chętnie poznaję nowych autorów, dlatego z ogromną przyjemnością sięgnęłam po książkę Anny Szczęsnej "Przystań nad Wisłą”, która okazała się być całkiem emocjonującą historią. Bardzo lubię sięgać po książki, które są lekkie i odprężające, a ich treść nie wymaga ode mnie większego skupienia, pozwalając na kilka chwil zapomnieć o jakimkolwiek stresie. Nie czytam ich nieustannie, jednak nie sposób zaprzeczyć, że taka lektura na odstresowanie raz na jakiś czas każdemu bardzo się przydaje. Jakież było moje zdziwienie wraz z zagłębieniem się w lekturę tej powieści, że autorka stworzyła bardzo melancholijną i dosyć pouczającą historie.

Tamara to główna bohaterka książki. Jako dziecko została osierocona przez matkę i odizolowana od ukochanej babci. Apodyktyczny ojciec pozbawił ją beztroskiego dzieciństwa, kładąc nacisk na wychowanie Tamary na silną kobietę, którą nie będę kierowały emocje, a czysta ambicja i dążenie do obranego celu. Podporządkowana ojcu robi wszystko, by spełnić jego oczekiwania. Gdy nagle umiera jej ojciec, Tamara musi zmierzyć się z całkiem inną rzeczywistością. Kobieta od nowa musi nauczyć się być samodzielną. Opuszcza Warszawę i wyrusza do tajemniczego domu położonego na skarpie.

Czego, bowiem można spodziewać się po książce poruszającej tak ważne tematy? Z pewnością nie tego, że będzie ona lekką i przyjemną książką, którą pochłonie się w mgnieniu oka i równie szybko zapomni, że kiedykolwiek miało się ją w rękach. Anna Szczęsna porusza w swojej książce wiele bardzo istotnych tematów, takich jak śmierć ukochanej mamy, trudne dzieciństwo oraz radzenie sobie z apodyktycznym rodzicem.

Główna bohaterka - Tamara- pomimo radzenia sobie z wieloma przytłaczającymi problemami nie użala się nad swoim losem, w ani jednym momencie nie irytuje czytelnika swoim zachowaniem, a wręcz przeciwnie, jej sytuacja wzbudza bowiem w czytelniku szalenie dużo współczucia. Poprzez całą książkę śledzimy życie Tamary. Czytelnik może przyjrzeć się jej przeszłości, jak i teraźniejszości. Dowiadujemy się, jak dzieciństwo wpłynęło na zachowanie Tamary już jako dorosłej kobiety.

„Przystań nad Wisłą” to typowo kobieca literatura, która przypadnie do gustu miłośnikom romansów i melancholijnych historii. Ja zaczęłam ją wczoraj i przeczytałam ją w niecałe trzy godziny, także ta książka idealnie sprawdzi się na jeden leniwy wieczór. Już dawno żadna lektura nie sprawiła mi tyle przyjemności, co ta historia. ❤

Czy będąc trzymaną pod kloszem można zawalczyć o siebie? Czy nasze dzieciństwo determinuje przyszłość?

Tamarę Pawlicką wielu uznałoby za szczęściarę.

Młoda kobieta nie musi się martwić o swój byt, dzięki ojcu, bardzo skutecznemu doradcy finansowemu.

Jednak tak jak wszyscy ludzie na świecie tak i ta rodzina ma swoje własne sekrety.

Główną bohaterkę poznajemy w dniu przeprowadzki do domu jej matki w którym nigdy wcześniej nie mieszkała, a którą dziewczynka straciła w wieku zaledwie pięciu lat.

Jakie okoliczności sprawiły, że zdecydowała się na taki krok? Jak potoczą się jej losy w nowym miejscu? Czy dom na skarpie przyniesie jej szczęście?

Czy spotka tam kogoś kto jej pomoże? Czy odnajdzie to czego w jej życiu brakowało i czy pozna słodki smak miłości?

Przekonacie się sami sięgając po tę książkę.

Gdy zaczynałam lekturę tej powieści pomyślałam sobie Jak bardzo dzieciństwo wpływa na nasze charaktery?

Poznając losy Tamary wracałam myślami do swoich wspomnień z tego okresu. Przypominałam sobie wczasy nad morzem,gdy miałam sześć może siedem lat i mimo ,że przez większość czasu padało nigdy się nie nudziłam jadłam lody i watę cukrową.

Tymczasem ta dwudziestokilkuletnia dziewczyna nie wiedziała co to beztroska. Apodyktyczny ojciec odciął ją od tak przyziemnych jego zdaniem spraw.

Z każdym kolejnym rozdziałem pojmowałam jak ogromnym wyzwaniem było dla tak wycofanej osoby było podjęcie najprostszej nawet decyzji.

Jak wiele kosztowało ją uczynienie pierwszego kroku na drodze ku samodzielności.

"Przystań " obfituje w całą gamę emocji

Od złości na ojca Tamary , poprzez żal i smutek ,aż do kibicowania bohaterce w jej poczyniach.

Nie raz i nie dwa uśmiechałam się podczas czytania, odczuwałam też wzruszenie.

Kolejne rozdziały znikały , strony przewracały się same.

Niewątpliwym plusem tej historii jest gruntownie przemyślana i spójnie napisana fabuła oraz lekkość pióra Pani Anny , mimo, że poruszane przez nią tematy do łatwych bez wątpienia nie należą,zaś akcja trzyma w napięciu do samego końca

Bardzo podobał mi się sposób wykreowania postaci , im dłużej zgłębiałam tę powieść tym bardziej lubiłam Tamarę, Agnieszkę i Adama a także Ewę o której mówiono Dzika.

Szczerze mówiąc nie chcę zdradzać szczegółów, powiem jednak jedną rzecz.

Jeśli szukacie książki,,która zostanie w Waszej pamięci na dłużej Przystań nad Wisłą będzie idealnym wyborem.

Jeśli szukacie powieści, która zapewni Wam wiele niezapomnianych emocji, to mam dla Was propozycję nie do odrzucenia. Najnowsza książka Anny Szczęsnej zapewni Wam wyjątkowe chwile. „Przystań nad Wisłą” to historia, która nie tylko porusza, lecz może być motorem do zmian, a już na pewno wsparciem w poszukiwaniu własnej drogi.

Poznając losy Tamary Pawlickiej, możemy przyjrzeć się swojemu życiu, własnym decyzjom. Mamy możliwość podjęcia refleksji nad naszą życiową drogą. Czy jest właściwa? Co możemy w niej zmienić, co poprawić, a co sprawia, że idziemy właściwym torem?

Życie Tamary nie było łatwe. Gdy była dzieckiem jej matka Paulina popełniła samobójstwo. Dziewczyna wychowywana była przez despotycznego ojca, który wymagał od niej bezdyskusyjnej uległości. Dla Aleksandra tylko praca i pieniądz były największą wartością życia. Nie przekazał córce tych najważniejszych wartości, a co gorsze nie pozwolił Tamarze na kontakty z babcią. Dziewczyna czuła się najbardziej samotną osobą na świecie. To odbiło się na jej podejściu do życia, świata, ludzi. Po śmierci ojca musiała nauczyć się samodzielności. Choć Aleksander nie był dla niej łaskawy, czuła tęsknotę, jego śmierć wyryła bolesną pustkę. Pragnęła znaleźć swą właściwą życiową drogę. Koniecznie musiała wziąć los we własne ręce. Niestety doświadczenia z dzieciństwa nie będą ułatwieniem dla Tamary w poszukiwaniu własnego JA. Kobieta postanowiła wyjechać z Warszawy. Uciekła do tajemniczego domu w Zarzeczewie. Tutaj przy dobrodziejstwach natury będzie próbowała wsłuchać się we własne pragnienia.

Jak potoczą się losy Tamary? Czy odnajdzie swoją życiową drogę? Czy przystań nad Wisłą, będzie właściwym portem na mapie jej życia? Czy jej samodzielne, życiowe decyzje będą właściwe? Czy będzie mogła stanąć na stabilnych fundamentach? Koniecznie poznajcie historię Tamary Pawlickiej.

Nie ukrywam, że lektura tej książki to emocjonalna podróż. Z całego serca kibicowałem Tamarze, aby po trudach odnalazła spokój, by móc w pełni czerpać z życia. Bez wątpienia historia zapisana na kartach powieści „Przystań nad Wisłą” jest życiowa. Może być motorem dla każdego, kto tak jak bohaterka tej książki pragnie wyruszyć w poszukiwaniu swojej drogi. Zdecydowanie polecam.

Książka „Przystań nad Wisłą” ukazała się nakładem Wydawnictwa Filia