Przyrodnia siostra

Kto z nas nie lubi bajek? Kto nie raz nie zastanawiał się nad tym, jak mogłoby się potoczyć życie bohaterów, gdyby jednak nieco je pozmieniać? Na przykład weźmy „Kopciuszka” nie wychodzi za księcia, a siostry, cóż, no właśnie, co by się wydarzyło z siostrami? Opowieści zazwyczaj pomijają szczegóły tego, co było dalej, co działo się z tymi odrzuconymi postaciami. Bohaterowie są ważni, a co z tymi drugoplanowymi? Czy zawsze dla nich historia musi kończyć się źle? Może to dopiero początek ich przemiany? Może nie warto traktować je po macoszemu?

Isabelle jest bardzo szczęśliwa, a wszystko za sprawą wesela i ślubu, który weźmie z księciem, o którym marzyła od dłuższego czasu. Był bal, niesamowity taniec, urok, który został rzucony na królewicza, tak, jak to w bajkach zazwyczaj bywa. Historia jest taka, jaką znamy, ale nie do końca. Isabella nie jest Kopciuszkiem, a jej przyrodnią siostrą, która nie jest tak urodziwa. Nie jest tą, dla której zostało napisane piękne zakończenie, jednak postanowiła po nie sięgnąć, o nie zawalczyć, a nawet można powiedzieć sobie przywłaszczyć. Isabella była stłamszona przez własną matkę, zmanipulowaną do tego, aby za wszelką cenę doprowadziła do tego, aby to właśnie na jej stopę zmieścił się szklany pantofelek. Tak się może i stało, ale kłamstwo bywa bardzo ulotne, ma krótkie nogi i wyjdzie na jaw. Isabella nie jest Kopciuszkiem, a królewicz dowiaduje się o tym, co sprawia, że nici ze ślubu. Co zrobi Isabelle? Podda się, czy zawalczy o siebie?

„Przyrodnia siostra” jest książką, która w nieco inny, bardziej, współczesny przedstawia nam powieść o Kopciuszku, która została opowiedziana inaczej, ale także pokazała nam, że są historie, które nie tylko mają drugie dno, na które można spojrzeć inaczej, ale że każdy bohater ma swoją historię do opowiedzenia i przekazania. Każdy czyn ukazuje człowiekowi, że tak jest klasyfikowany. Nie należy zapomnieć o tym, że z jakiegoś powodu staje się taki, a nie inny. „Przyrodnia siostra” jest świetną książką i z pewnością przypadnie do gustu fanom rettelingów, ale nie tylko. Główna bohaterka jest wartościową postacią i łatwo zyskuje sympatię, okładka jest piękna i zachęcająca, więc, czego chcieć więcej?

Jeżeli chodzi o "Kopciuszka" to bardzo zaintrygowały mnie opinie na temat nowej książki Jennifer Donnelly pt. "Przyrodnia siostra". Jest to współczesna i jak się okazało dosyć krwawa wersja tej historii...

Przeczytałam jak do tej pory same superlatywy na temat tej książki...ale ja się do tych osób nie będę zaliczać. Powiem szczerze, że bardzo męczyłam tę książkę. Już od pierwszych stron nie zachęciła mnie do czytania.

"Wszyscy popełniamy błędy. Ważne, abyśmy nie dopuścili do tego, by one nas ograniczały."

Historia zaczyna się dosyć typowo. Trzy siostry... jeden pantofelek...i jeden książę...

Jak przeczytałam, że matka sióstr kazała jednej córce obciąć sobie palce, żeby pasował jej pantofelek, bo za wszelką cenę chciała żeby córka poślubiła księcia (chciały wyjść z wszystkich dotychczasowych długów) to już miałam dosyć...a gdzie tam koniec😂 Rozumiem wszystko, ale to mnie przerosło.. Po prostu chyba nie tego spodziewałam się po opisie tej historii.

Fakt, że w tej historii to nie Kopciuszek (Ella) odgrywa tutaj swoją główną rolę, tylko jej siostra Isabelle. Dziewczyna ukazana jest tutaj jako ta "brzydsza", lecz to nie piękno zewnętrzne tutaj było ważne a to co drzemie wewnątrz człowieka. Poza tym Isabelle potrafiła dobrze jeździć konno i władać mieczem. Natomiast trzecia z sióstr - Octavia wiecznie była zaczytana w swoich księgach i marzyła o studiach.

A ich matka postradała zmysły...

Oprócz tego, że było tutaj ukazane piękno wewnętrzne człowieka nic więcej mnie nie urzekło...

A jeszcze jak przeczytałam, że chłopak, który kochał się w Isabelli zrobił jej skarpetę z drewnianymi palcami do chodzenia... naprawdę romantyzm przedni🤦‍♀️

Może oni tak okazywali romantyzm w tamtych czasach?

Także, jeżeli jesteście ciekawi tej historii to śmiało po nią sięgnijcie :)

Bo jak wiecie każdy z nas inaczej odbiera daną książkę:)

[Adres usunięty]

Już po samej grafice bloga, łatwo można się domyślić, że bardzo lubię bajki i baśnie. Od niedawna na rynku wydawniczym bardzo popularne stały ich retelingi, które skradły większość czytelniczych serc.

We wrześniu premierę miała „Przyrodnia siostra”, czyli niezwykle mroczna historia, inspirowana dobrze wszystkim znaną historią Kopciuszka.

Czy ktoś z Was zastanawiał się kiedykolwiek, co dzieje się ze złymi bohaterami? Ta historia opowiada ciąg dalszy tej niezwykłej baśni, a dokładniej dwóch przyrodnich sióstr…

Nie rób jedynie rys na baśni. Rozbij ją w drobny mak!

Isabelle z pozoru powinna być bezgranicznie szczęśliwa – przecież już niebawem poślubi przystojnego królewicza… Tyle że nie jest tą piękną dziewczyną, która zgubiła na balu szklany pantofelek i podbiła serce młodzieńca. Jest jej nieatrakcyjną przyrodnią siostrą, która już od dawna krok po kroku traciła cząstkę siebie, żeby sprostać oczekiwaniom despotycznej matki, a teraz za wszelką cenę starała się wcisnąć stopę w pantofelek Kopciuszka. Kiedyś wesoła, odważna i dobra, stała się z czasem podła, zazdrosna i pusta wewnętrznie…

Niestety, królewicz odkrywa oszustwo, jakiego się dopuściła, żeby udawać Kopciuszka, i odrzuca zawstydzoną dziewczynę. I właśnie dzięki temu Isabelle otrzymuje szansę, by na nowo odnaleźć siebie, zmienić swe przeznaczenie i dowieść tego, co brzydkie przyrodnie siostry wiedzą od zawsze: złamane serce to za mało, by złamać dziewczynę…

Bardzo niecierpliwie oczekiwałam tej książki i mogę śmiało przyznać, że sprostała ona moim oczekiwaniom. Pomysł na fabułę, kreacja bohaterów i samo wykonanie – wszystko tutaj było po prostu świetne.

Mocną stroną tej książki jest z pewnością jej główna bohaterka – Isabelle, którą polubiłam już od pierwszych stron. Ta postać nie jest idealna: popełnia błędy, nie grzeszy pięknem, jest porywcza i narwana. Ale ma również marzenia, kocha swoich bliskich i jest w stanie wiele dla nich poświęcić. To wszystko czyni z niej postać bardzo realną, rzeczywistą. Czytelnik dzięki temu może się z nią utożsamić, przez co historia ta, jest jeszcze bliższa jego sercu.

Bardzo ciekawie została tutaj przeprowadzona przemiana bohaterek (nie tylko złych sióstr). Donnelly pokazuje, że nie wszystko zawsze jest czarno białe, choć baśnie często utwierdzają nas w tym przekonaniu. „Przeklęta siostra” to historia zawierająca w sobie wiele odcieni szarości.

Jeśli macie ochotę na kontynuację historii samego Kopciuszka to muszę Was rozczarować. Tak naprawdę z oryginalnej wersji zaczerpnięte są główne postacie (choć niektóre bardzo zmienione, jak np. chrzestna wróżka), i tło historii. Reszta to nowa, oryginalna, niezwykle mroczna i brutalna opowieść, która wciągnęła mnie bez reszty.

W historii tej nie mogło zabraknąć również morałów, które nie raz skłoniły mnie do głębszych przemyśleń. Autorka w swej powieści porusza wiele współczesnych problemów, jak np. ślepą pogoń za pięknem i byciem perfekcyjnym, a także walkę z utartymi przez wieki schematami (zawody rzekomo przeznaczone dla tylko i wyłącznie mężczyzn, czy prawo kobiet do nauki i rozwoju).

Wydawnictwo Zysk i S-ka wydało tą niesamowitą historię w przepięknej okładce, której każdy, najmniejszy szczegół ma ogromne znaczenie.

„Przyrodnia siostra” to jeden z lepszych retelingów, jakie czytałam. Choć pełno w niej bólu, cierpienia i żalu to niesie ona ze sobą niezwykłe przesłanie – piękno nie jest tylko fizyczne. Może być ono gdzieś głęboko w nas ukryte. I choć możemy nie być go świadomi, to inni w naszych czynach i postępowaniu zawsze będą je dostrzegać.

Gorąco polecam tą historię!

Moja ocena: 9/10

Piękny książę odjeżdża ze swoją ukochaną do wspaniałego zamku, a dwie brzydkie siostry zostają z okrutną matką i świadomością swoich złych uczynków i tu się zaczyna owa baśniowa opowieść.

„Isabelle odcięła sobie palce u stopy, a mimo to niekiedy nadal je czuła.

Maman wycięła jej serce.

Je także czasem czuła.”

Co z brzydkimi siostrami o zatrutych przez matkę sercami? „Zawiść, uraza, wstyd – Maman szpikowała tymi uczuciami serca córek, aż stały się poranione i bolesne. Robiła to misternie i sprytnie. Zaczęła wcześnie. Od małych rzeczy. Wiedziała, że nawet maleńka ranka w sercu, jeśli się ją zaniedba, może zaropieć, napęcznieć i serce stanie się czarne.”

Baśń w świetnym wydaniu – mroczny klimat, magiczne eliksiry, przejrzysty podział na zło i dobro, złych i dobrych bohaterów, choć tu też pojawią się pewne zawirowania. „Przyrodnia siostra” to książka pisana z wielką wnikliwością, zadająca pytania i szukająca odpowiedzi: Bo jak można się okaleczyć, by za namową matki próbować zmieścić za dużą stopę w piękny pantofelek? Jak można bez buntu akceptować fakt, że nauka jest dla mężczyzn, a dziewczynka nie powinna zaprzątać tym sobie „swojej ślicznej główki”? Czy brzydka, zawistna i pusta z pozoru siostra może mieścić w sobie determinację, odwagę i wielką siłę?

Pogoń za powierzchownym pięknem, które w oczach młodych dziewczyn otwiera każde drzwi, ustępuje tu miejsca prawdziwemu pięknu, temu ukrytemu w głębi serca.

I jeszcze to tajemnicze zadanie – odnalezienie brakujących część swojego serca. Pięknie metaforyczne pokazanie utraconych elementów, które mówią o naszej tożsamości. Bo któż z nas z biegiem lat z czegoś nie zrezygnował? By je odnaleźć, potrzebuje Szansy, jednak przeszkadza jej w tym Przeznaczenie. A zakład Szansy i Przeznaczenie, dotyczący brzydkiej siostry – Izabelli, dodatkowo nakręca akcję książki.

Wspaniale przedstawione bohaterki, wnikliwa analiza motywacji sióstr, wiele ważnych, życiowych pytań, ujęcie powierzchownego piękna we współczesnym świecie i zakład Szansy i Przeznaczenia… to wszystko pięknie ozdobione szczyptą magii… no może dwiema 😉 W wielkim uproszczeniu – to współczesna wersja baśni o Kopciuszku… ale to nie wszystko. Jeżeli kiedykolwiek zastanawialiście się nad losami brzydkich sióstr Kopciuszka, to jest to książka dla Was.

Życie to nie baśń, jednak z tej książki wypływa ważne przesłanie – każdy zasługuje na drugą szansę.

Gorąco polecam.

Przerabianie znanych wszystkim bajek i baśni nie jest nowym zjawiskiem. I choć nie zawsze autorom udaje się oddać klimat pierwowzoru, nie będę ukrywać, że z ogromną przyjemnością sięgam po tego typu książki. Dlatego niewiele się zastanawiając rozpoczęłam lekturę ,,Przyrodniej siostry” Jennifer Donnelly i dziś zapraszam Was do poznania opowieści o przyrodnich siostrach Kopciuszka.

Nasza historia rozpoczyna się w momencie, gdy dwie przyrodnie siostry Kopciuszka – Tavi i Isabelle –okaleczają się podczas próby oszukania księcia, a królewicz odchodzi z wybraną swego serca, Ellą. Dziewczyny jak i ich matka stają się wyrzutkami, którymi gardzą wszyscy mieszkańcy królestwa, jednak nie to zdaje się być ich największą tragedią. Obie przyrodnie siostry zdają się nie pasować do roli, która była wpajana im od małego – żadna z nich nie jest piękna, żadna też nie zachowuje się tak jak na prawdziwą damę przystało. Tavi kocha książki i matematykę i nic nie sprawia jej większej przyjemności niż poszerzanie swojej wiedzy. Isabella zaś jest jeszcze trudniejszym przypadkiem – nieokrzesana, uwielbiająca jazdę konną i uwielbiająca tematy militarne, a jej wiedza na ten temat zawstydzała innych mężczyzn. W świecie w którym ani jedna, ani druga przyrodnia siostra nie może rozwijać swoich pasji i musi żyć wbrew sobie, narastają w nich zgorzknienie, złość i pustka, która coraz bardziej wypacza ich charaktery, dając upust najgorszym cechom. Nie wszystko jest jedna stracone, bowiem dwa potężne byty zakładają się o duszę jednej z sióstr – Isabelli. Czy otrzymana Szansa da radę przezwyciężyć pisane dziewczynie Przeznaczenie?

Trzy Siostry Przeznaczenia od dawana stoczą spór z Szansą, który próbuje mieszać w plecionych przez nich ludzkich losach. Tym razem potężne byty zakładają się o los Isabelli, której nie jest pisane szczęśliwe zakończenie. Jedna z sióstr wyrusza by pogłębić strach i zwątpienie które goszczą w sercu dziewczyny, by pozbawić ją sił na odmianę swojego życia, podczas gdy Szansa wraz ze swoją świtą zrobi wszystko, by odmienić pisane jej przeznaczenie. Czytelnik jest nie tylko świadkiem zmagań tych dwóch bytów, ale przede wszystkim poznaje losy przyrodnich sióstr baśniowego Kopciuszka i dane jest mu zrozumieć skąd wzięła się w nich ta cała złość i nienawiść do pięknej Elli. Autorka w żaden sposób nie usprawiedliwia ich czynów, pokazuje za to jak łatwo zatracić siebie, a tym samym zejść na złą drogę, gdy nie jesteśmy akceptowani przez otoczenie za to jacy jesteśmy, a co gorsza, gdy sami nie potrafimy żyć w zgodzie ze swoją naturą. ,,Przyrodnia siostra” to przykład baśni dla dorosłych, poruszająca wiele ważnych tematów, przy czym wiele z nich dotyczy kobiet i roli jaką narzucało (a niekiedy dalej narzuca) im społeczeństwo. Jest to także opowieść o pięknie, lecz nie tym zewnętrznym, lecz tym, które płynie z wnętrza człowieka, a które tak łatwo może zostać zniszczone.

Przyznam szczerze, że sięgając po ,,Przyrodnią siostrę” nie spodziewałam się zbyt wiele, ot myślałam, że czeka mnie kolejna niezobowiązująca lektura, z motywem baśni w tle. Ku mojemu zdziwieniu, bardzo się myliłam. Jennifer Donnelly stworzyła naprawdę wciągającą historię, która nie tylko daje do myślenia, ale od której ciężko się oderwać. Osobiście nie przepadam za historią Kopciuszka, więc z tym większym zdziwieniem (i przyjemnością) dałam się porwać opowieści o jej przyrodniej siostrze.

Jeżeli kochacie baśnie, koniecznie sięgnijcie po ,,Przyrodnią siostrę”. Jeżeli lubicie magiczne opowieści kryjące w sobie niesamowitą głębię, książka Jennifer Donnelly jest właśnie dla Was. Jeżeli szukacie dobrej lektury, która umili Wam jesienne wieczory – również nie zastanawiajcie się zbyt długo, bo to naprawdę dobry wybór.

Recenzja dostępna na stronie Kosz z Książkami.