Przeprawa

Czy klimat nadmorskich kryminałów działa na Was jak magnes? 🌊 Ja uwielbiam historie, w których szum fal miesza się z mrocznymi tajemnicami, a chłodne, zasolone powietrze niesie zapach zagadki. Ostatnio miałam szczęście do książek z akcją nad Bałtykiem i muszę przyznać, coś w tym naszym morzu jest. 💙

Tym razem przeniosłam się do zimowego Świnoujścia z książką #przeprawa . To moje drugie spotkanie z Markiem Stelarem i ponownie bardzo udane. Choć widziałam różne opinie, ja dałam się porwać temu klimatowi od pierwszych stron. Autor udowadnia, że potrafi pisać o ludziach prawdziwych, nieidealnych, pełnych emocji i sprzeczności. Tu zbrodnia nie jest celem samym w sobie, lecz tłem dla opowieści o bólu, winie i próbie pogodzenia się z przeszłością. To kryminał z duszą, bardziej emocjonalny niż krwisty, i właśnie to mnie w nim urzekło. 😍

•

Aspirant Małgorzata Podrzycka wraca po latach ze Szczecina, by objąć stanowisko szefowej posterunku w rodzinnej dzielnicy. Kiedy morze wyrzuca na brzeg ciało nagiej kobiety z tajemniczą wiadomością, przeszłość Gośki zaczyna niebezpiecznie splatać się z teraźniejszością. Wspomnienia tragicznego dnia przeprawy wciąż w niej żyją, a opieka nad Krzyśkiem - bratem, który najbardziej ucierpiał w tamtym wypadku, pochłania niemal cały jej wolny czas.

Nieprzepracowana trauma daje o sobie znać. Kobieta po raz kolejny decyduje się na terapię, by spróbować poukładać myśli i przypomnieć sobie szczegóły z feralnego dnia. Z każdą rozmową odkrywa coraz więcej luk w pamięci, a niektóre wspomnienia zaczynają do niej wracać niczym niepokojąco realistyczne sny. Tymczasem śledztwo prowadzone przez jej kolegów coraz bardziej się komplikuje i zaczyna łączyć z wydarzeniami sprzed lat. Gośka odkrywa, że ofiara mogła mieć związek z dawnym wypadkiem, o którym wszyscy woleliby zapomnieć. Ktoś obserwuje jej każdy krok, a anonimowe wiadomości sugerują, że prawda o przeprawie nie była taka, jak ją zapamiętała. Komuś bardzo zależy, żeby Gośka przestała grzebać w przeszłości i… opuściła Świnoujście.

•

Świetnie zbudowana postać głównej bohaterki - twarda, nieco sarkastyczna, ale bardzo ludzka. Z humorem, z charakterem, z własnymi demonami. Czuć, że przeszłość mocno odciska na niej swoje piętno, a każde jej działanie ma emocjonalny ciężar.

Znajdziecie tu mieszankę kryminału i obyczajówki, w której równie ważne są relacje, emocje i przeszłość bohaterów, jak sama zagadka. Tempo jest dobrze wyważone, nie ma tu pośpiechu, za to jest gęsty klimat, napięcie i surowe piękno zimowego wybrzeża. 🌬 Autor nie zapomina też o poczuciu humoru i subtelnym wątku romantycznym. Polecam! 🥰

•

Za egzemplarz dziękuję @wydawnictwofilia . ❤️

Mroczna atmosfera, niepewność nadchodzących wydarzeń oraz bohaterowie desperacko ścigający się z czasem. Oto najnowsza powieść Marka Stelara, w której wszystko może się wydarzyć.

Książka łączy w sobie dwa silne gatunki, ponieważ o nasza uwagę konkurują ze sobą elementy kryminału oraz thrillera. Autor buduje gęsty klimat tajemnic wiszących w powietrzu i powoli wprowadza nowe detale związane z prowadzonym śledztwem. Plastycznie, z naciskiem na odpowiednie emocje, dosadnie, więc bez owijania w bawełnę, prezentuje proces udowadniania winy oraz szukania prawdy zakorzenionej głęboko w przeszłości. Jest w tym wszystkim wiele realności, odpowiednie dopracowanie a także świadoma kreacja postaci, które skutecznie skupiają na sobie naszą uwagę.

Akcja powieści przenosi nas w stronę Świnoujścia i maluje obraz srogiej zimy. Dreszcze przeszywają nas do szpiku kości, gdy zagłębiamy się w zagadkę skutą lodem i wraz z prowadzącą śledztwo ścigamy się z czasem. Pojawia się wiele pytań na które próżno szukać odpowiedzi a Aspirant Gośka „Margerita” Podrzycka szybko zrozumie, że prawda zakopana jest daleko w tle przemijających dni i mocno zabazuje na jej prywatnych sprawach.

Dobra fabuła pełna wskazówek ukrytych na drugim planie, wprowadzająca nas w ślepe zaułki oraz budująca atmosferę niepewności co do kolejnych kroków bohaterów. Autor przemyślał skrupulatnie plan działania i powoli realizował go w zawiłej akcji, która ani przez moment nie utraciła swojego tempa. Działo się zaskakująco dużo chociaż sama opowieść była dość kameralna, koncentrowała się przede wszystkim na ludzkiej psychice oraz konsekwencjach popełnionych czynów. Mała społeczność ewidentnie wiedziała więcej niż chcieli ujawnić mieszkańcy a morderca kroczył bezkarnie w nadziei na odnalezienie kolejnej ofiary. Z rosnącym ciekawieniem więc przerzucałam kolejne strony, by jak najszybciej dowiedzieć się co wydarzy się dalej a to rekomendacja sama w sobie, ponieważ zazwyczaj lepiej bawię się przy książkach, w których to cywile prowadzą śledztwo. Tutaj natomiast nie mam nic do zarzucenia, ponieważ kreacja Gośki pociągnęła na swoich barkach wszystkie najlepsze aspekty.

"Przeprawa" to porządnie skrojony kryminał pełen pomysłowych zwrotów akcji. Marek Stelar zawsze pokazuje swoje dobre literackie oblicze, ale wydaje mi się, że z książki na książkę jeszcze bardziej podnosi poprzeczkę i szlifuje swój warsztat. Dzięki temu w naszych dłoniach pojawia się książka, którą trudno odłożyć choćby na chwilę, która pobudza wyobraźnię, zmusza do intensywnej analizy, angażuje w pościg za wymykającym się z rąk celem. To przygoda dedykowana jesiennym wieczorom, gdy szybko nadchodzący zmrok zbuduje odpowiedni klimat dla wydarzeń.

Bardzo lubię książki Marka Stelara, zwłaszcza jego kryminały, dlatego z ciekawością sięgnęłam po "Przeprawę". Okazało się, że to bardzo udana mieszanka gatunkowa – niby kryminał, ale z elementami thrillera psychologicznego i ciekawą warstwą obyczajową. Przyznam, że to połączenie wypadło bardzo dobrze, bo mimo iż nie znajdziemy tu typowej dla gatunku wartkiej akcji, to historia trzyma w napięciu i mocno wciąga.

Największym atutem książki są dla mnie bohaterowie. Autor stworzył postacie autentyczne, nieidealne, pełne sprzeczności i noszące w sobie ciężar przeszłości. Szczególnie Małgorzata – główna bohaterka – zapadła mi w pamięć. Żyje jakby w zawieszeniu: pomiędzy teraźniejszością, w której opiekuje się niepełnosprawnym bratem, a przeszłością naznaczoną traumą. To właśnie jej emocjonalność, wewnętrzne rozdarcie i siła, z jaką mierzy się z codziennością, sprawiły, że kibicowałam jej od początku do końca. Jej relacja z Pawłem i rozwijające się między nimi uczucie niezwykle ubarwiało opowieść.

Fabuła rozwija się powoli, ale dzięki stopniowemu odkrywaniu faktów i nieustannie unoszącej się nad całością atmosferze tajemnicy z przeszłości, trudno było mi odłożyć książkę. Choć moja intuicja nie zawiodła i część rozwiązania zagadki przewidziałam, to nie odebrało mi to satysfakcji z lektury. Wręcz przeciwnie – lubię, kiedy autor pozwala czytelnikowi snuć własne domysły i jednocześnie prowadzi go tak, by nie tracił zainteresowania.

„Przeprawa” nie jest może książką, która rzuciła mnie na kolana (w dorobku autora mam inne ulubione tytuły), ale zdecydowanie była to przyjemna i wartościowa lektura. W pamięci zostanie mi na długo obraz tonącego samochodu z dziećmi w środku – scena tak sugestywna, że trudno się od niej uwolnić.

„Przeprawa" Marek Stelar

Do tej pory znałam Marka Stelara głównie z jego lekkich, ironicznych komedii kryminalnych, gdzie Szwagier i Misiek zapewniali mi godziny dobrej zabawy. Gdy sięgnęłam po tę książkę, wiedziałam, że wchodzę w zupełnie inny świat - mroczny, duszny i intensywny. I powiem od razu: ta mroczna odsłona też mi się podobała.

Świnoujście zimą jest tu czymś więcej niż tylko tłem. Czułam na własnej skórze chłód, przenikliwy wiatr i skrzypienie śniegu pod butami, a jednocześnie miałam wrażenie, że to miasto coś przede mną ukrywa.

Autor bardzo sprytnie poprowadził fabułę w dwóch liniach czasowych: teraźniejszość przeplata się z wydarzeniami z 1995 r., a każdy powrót do przeszłości odkrywa kolejne warstwy tajemnicy. Były momenty, kiedy nie wiedziałam, czy bardziej ufać własnym domysłom, czy autorowi, który co rusz podsuwał nowe tropy, a podejrzani pojawiali się i znikali.

Główna bohaterka, Małgorzata Podrzycka zwana "Margeritą", przekonała mnie do siebie. Nie jest typową „panią komisarz” z kryminałów, choć twarda, to nie pozbawiona słabości; sarkastyczna, ale jednocześnie pełna empatii wobec brata. Bardzo ludzka. Wątek rodzinny bardzo mnie ujął i zagrał na moich emocjonalnych strunach. Relacja Małgorzaty z dorosłym już bratem, uwięzionym w ciele dziecka przez wypadek z dzieciństwa, jest bardzo autentyczna. Poczucie winy wciąż "wisi tu w powietrzu".

Akcja ogólnie jest dość dynamiczna, choć były też momenty spowolnienia, zwłaszcza wątek samego śledztwa nie zawsze pędził do przodu. Ale nie przeszkadzało mi to. Napięcie było budowane warstwa po warstwie i smakowało wyśmienicie.

Finał może nie zwalił mnie z nóg, ale dał satysfakcję i… pozostawił pewien niedosyt. Mam nadzieję, że "Margerita" jeszcze się kiedyś pojawi, bo ma potencjał na bohaterkę całej serii. Z chęcią sięgnę po kolejne książki z niej udziałem.

„Przeprawa” Marka Stelara to kryminał, który nie tylko trzyma w napięciu, ale też mocno uderza w emocje. Autor zabiera nas do zimowego Świnoujścia - mroźnego, skrytego w lodzie, przeszywanego północnym wiatrem. To miasto jest tutaj nie tylko tłem, ale i pełnoprawnym bohaterem - surowym, nieprzystępnym, takim, które potrafi wchłonąć w swoje cienie każdą tajemnicę.

Poznajemy Małgorzatę „Margeritę” Podrzycką, aspirantkę policji, która po niemal dwóch dekadach wraca w rodzinne strony. Przejmuje dowodzenie w posterunku w dzielnicy, którą kiedyś znała jak własną kieszeń, a teraz jest dla niej obca i pełna duchów przeszłości. Powód powrotu jest służbowy, ale szybko staje się osobisty - morze wyrzuca na brzeg ciało nagiej kobiety, a do sprawy wplata się tajemnicza wiadomość skierowana bezpośrednio do Gośki. To początek niebezpiecznej gry, w której każda kolejna wskazówka prowadzi ją wprost do wydarzeń z dzieciństwa.

Stelar świetnie balansuje między kryminałem a powieścią psychologiczną. To nie jest opowieść, w której trup ściele się gęsto - tutaj napięcie rośnie powoli, warstwa po warstwie, aż do finału, który wytrąca z równowagi. Uwielbiam ten rodzaj narracji - kiedy czuję, że autor nie tylko prowadzi mnie przez śledztwo, ale też pozwala wejść w głowę bohaterki. A Gośka to postać, której się kibicuje, nawet jeśli bywa cyniczna, ostra i nieprzysiadalna. Jest w niej siła, ale też mnóstwo pęknięć, które czynią ją prawdziwą.

Ogromnym atutem „Przeprawy” jest klimat. Lodowaty Bałtyk, cisza zimowych ulic, mrok, który potrafi skryć wszystko - to nie tylko buduje napięcie, ale sprawia, że czytelnik niemal fizycznie czuje chłód na skórze. Świnoujście w tej książce ma swój własny oddech, pulsuje tajemnicami i potrafi przytłoczyć.

Czy były minusy? Dla mnie jedynym był wątek romantyczny - delikatny, ale niepotrzebny. Jednak w obliczu tego, jak dobrze poprowadzone są wątki kryminalne i jak misternie spleciona jest przeszłość z teraźniejszością, to naprawdę drobnostka.

Ocena: 9/10 - bo „Przeprawa” to książka, którą pochłonęłam niemal w jeden wieczór. Jeśli lubisz kryminały, które nie idą na łatwiznę, które grają na emocjach i dają bohaterkę z krwi i kości, to zdecydowanie warto sięgnąć.

Z książkami autora mam różne relacje, czasem książka mi się podoba, czasem nie do końca trafia w mój gust, ale tym razem, to był strzał w dziesiątkę. Bardzo fajna fabuła, ciekawa i owiana tajemnicą z przeszłości. Do tego śledztwo i rozgrzebywanie prawdy o wypadku z dzieciństwa. Sama bohaterka również daje się polubić (w końcu ktoś, kto nie jest nałogowcem, nie olewa życia i w ogóle bliżej mu do menela, niż śledczego), a to nie takie częste, jak by się mogło wydawać. Książka ma też styl, który osobiście bardzo lubię i wciągnęła mnie bez reszty. Muszę przyznać, że zaintrygowała mnie przeszłość Gośki i jej brata i to, jakie konsekwencje z tego tytułu ponoszą do dziś. Z chęcią spotkałabym Gośkę w kolejnym śledztwie. Kto wie, może doczekamy się serii z aspirant Gośką „Margaritą” Podrzycką.

Czy „Przeprawa” Marka Stelara to znakomity początek nowej serii? Ptaszki ćwierkają, że tak! I pięknie, bo tak autentyczna, charakterna i nieidealna bohaterka, jaką jest aspirant Małgorzata Podrzycka zwana przez kolegów Margeritą zasługuje na dalsze literackie życie. Swoim podejściem, wartościami, którymi się kieruje, tolerancją i wrażliwością zaskarbiła sobie moją absolutną sympatię. A jej niewyparzony język? Czysta perełka!

Ale to nie tylko zadziorna, niosąca bagaż przeszłości bohaterka sprawiła, że zakochałam się w tej powieści, a stworzony przez Autora klimat niczym z najlepszych skandynawskich kryminałów. Mroźne Świnoujście jest nie tylko świadkiem zbrodni, która stanowi jedynie część większej układanki, ale również drogi do odkrycia prawdy o traumatycznej przeszłości, której koszt może być wyższy, niż ktokolwiek przypuszcza.

Narracja jest w „Przeprawie” bardziej introspektywna niż we wcześniejszych powieściach Autora, a akcja kryminalna splata się z psychologiczną podróżą bohaterki. Margerita balansuje pomiędzy przeszłością a teraźniejszością, między tym, co pamięta, a tym, co odkrywa.

"czuła się jak w rozkroku pomiędzy przeszłością a teraźniejszością, między latem a zimą, między tym, co widzi, a tym, co pamięta."

Autor dawkuje nam napięcie oszczędnie, wręcz powolnie, ale dynamiki dostarcza relacja z Pawciem, która rozpoczęta niezbyt fortunnie z czasem zaczyna nabierać rumieńców. Już choćby ze względu na dialogi tych dwojga, wnoszące lekkość i iskrę w mroczny klimat rodzinnych tajemnic, czytałam tę historię z ogromną przyjemnością.

Opowieści nie brak realizmu, nie tyle przez prowadzone śledztwo, co wprowadzone wątki społeczne, które czynią ją nie tylko dobrą rozrywką, ale i pretekstem do przemyśleń, na tematy dla wielu obce, wręcz nadal uważane za tabu. Zarówno jednak kwestie związane z niepełnosprawnością, psychoterapią, czy transpłciowością nie są jedynie współczesnym akcentem, ale integralnym elementem historii o odkrywaniu prawdy i konfrontowaniu się z własnym życiem. I niski ukłon w stronę Autora za empatię i normalność w podejściu do trudnych tematów, dzięki czemu nie szokują, nie przerażają, a poruszają.

Czy „Przeprawa” jest lekturą obowiązkową tej jesieni? Zdecydowanie! Czy kupił mnie Stelar w głębszym, bardziej psychologicznym wydaniu? Absolutnie! Niech więc nie zmyli Was chłód zimowego Świnoujścia, bo w tej historii emocje rozpalają każdą stronę.

Świnoujście skute lodem. Arktyczny klimat potęguje dramatyczne wydarzenia, które nawiedzają miejscowość.

Nad brzegiem morza zostaje znalezione ciało młodej kobiety, a przy nim wiadomość skierowana do Małgorzaty Podrzyckiej młodej policjantki, która dopiero co przejęła dowodzenie w lokalnym posterunku. Wszystko wskazuje na to, że sprawa dotyczy bezpośrednio właśnie jej osoby – a wiadomość brzmi „będziesz następna”.

„Margerita” bo taką ksywkę nosi Małgorzata, nie miała w życiu łatwo. W dzieciństwie przeżyła rodzinną tragedię, której konsekwencje odczuwa do teraz. Opiekuje się chorym bratem, który wymaga bardzo szczególnej opieki. Mimo to, bierze na siebie dużo i o dziwo – ogarnia.

W miarę postępów śledztwa na jaw wychodzą nowe okoliczności, które wskazują, że wydarzenia w których brała udział w dzieciństwie nie były przypadkowe.

Małgorzata już wie, że tylko ona będzie w stanie rozwiązać sprawę i dowiedzieć się kto stoi za zbrodnią. Zanim to nastąpi musi poukładać sobie wiele rzeczy w głowie i dowiedzieć się na kim tak naprawdę może polegać. Od tego będzie zależeć wynik końcowy.

„Przeprawa” to opowieść o tym jak trudno jest poradzić sobie z traumą, którą przeżyło się w dzieciństwie. Sytuacja w jakiej znalazła się główna bohaterka niejedną osobę zmiotłaby z planszy. Ale nie Małgorzatę. Mimo, że ona nie miała prawa się pozbierać, na przekór innym cały czas idzie pod prąd, do tego wykonując bardzo wymagający zawód jakim jest służba w Policji.

Marek Stelar w swojej powieści zaprezentował ciekawą zagadkę kryminalną opartą o wydarzenia z przeszłości. Czytając sukcesywnie odkrywa się kolejne fakty, które powoli rzucają światło na wydarzenia w Świnoujściu.

Rozwiązanie nie następuje szybko, a zakończenie, gwarantuję Wam, zaskoczy każdego.

Gorąco polecam

„Przeprawa” to kolejna książka Marka Stelara, która tym razem zabrała mnie nad nasze morze.

To tutaj morze wyrzuca na brzeg ciało nagiej kobiety. To tutaj po 20 latach wraca . Aspirant Gośka „Margerita” Podrzycka i obejmuje stanowisko szefa posterunku. Jej powrót jak widać nie jest łatwy tym bardziej, że musi powrócić do bolesnych wspomnień z dzieciństwa. Jest jednak ktoś, komu zależy, by nie przypomniała sobie za dużo.

Co takiego wydarzyło się przed laty? Czy to co odkryje Podrzycka wpłynie nie tylko na teraźniejszość, ale przyszłość? Przekonacie się sami.

Książka wciąga od pierwszych stron dzięki dynamicznej akcji oraz bohaterom, którzy potrafią dostarczyć niemałych emocji. Jest to również bardzo klimatyczny kryminał. Mamy tutaj wyjątkowo mroźną zimę w Świnoujściu. Jest to miejsce styku morza i lądu, oraz miejsce łączące Polską z Niemicami. Cofając się do przeszłości pani aspirant czułam, ze to nie tylko dobrze napisany kryminał, ale również psychologiczny dramat. Uwielbiam takie połączenie.

Jeśli lubicie ciekawe i dobrze napisane kryminały to bardzo polecam „Przeprawę”.