Przeklęta rzeźba z Bolonii

Rzeźba Modiglianiego trafia w ręce przypadkowego mężczyzny, jak potem zostaje ustalone darczyńcą jest były szef Davide Dobravski.

Bolonia, kryje swoje tajemnice, dla młodego dziennikarza to kolejne śledztwo do rozwiązania.

Rzeźba, kryje wiele tajemnic, czy ma coś wspólnego z Bractwem Śmierci. Znikają ludzie, jest przypadek śmiertelny czy rzeźba jest przeklęta.

Davide, Diana i Giacoma w trakcie śledztwa poznają mroczne sekrety miasta. Symbole na rzeźbie, tajne bractwa, okultyzm.

Czy uda się rozwiązać to zagadkę, uratować bezbronne ofiary szaleńca, który wykorzystując wiedzę i naukę zabija. Rzeźba z Bolonii jest autentyczna czy to fałszywka, znaki na niej mają jakiś sens?

W książce, jak w poprzedniej części jest piękny opis architektury, wszystko wyważone, pozwala czytelnikowi wyobrazić sobie miejsca akcji.

Fabuła jest bardzo rozbudowana, to tylko wzbudza ciekawość czytelnika. Akcja dynamiczna, dużo się dzieje.

Polecam 😈

Włoski malarz Amedeo Modigliani był artystą, którego główne źródło inspiracji twórczej stanowił człowiek. Wśród jego obrazów były liczne akty, które na przełomie XIX i XX wieku zostały uznane za zbyt odważne, skandalizujące. Znajomość z Amedea z rumuńskim rzeźbiarzem Constantinem Brancusimem spowodowała, że zaczął rzeźbić w kamieniu, co na pewien okres zdominowało jego twórczość. Co prawda w tamtym okresie nie doceniano jego prac, uznając je za zbyt proste to dziś, zarówno rzeźby jak i obrazy osiągają zawrotne ceny. Amedeo Modigliani stał się również jednym z najczęściej podrabianych twórców.

Biorąc pod uwagę, że prawdopodobnie z uwagi na chorobę artysta nie oddawał się rzeźbiarstwu zbyt długo, nie dziwi zainteresowanie jego dziełami i sensacja związana z odnalezieniem kolejnych prac. Niektórzy jednak to zainteresowanie wykorzystują, robiąc sobie żarty zarówno z naukowców, jak i handlarzy, czy wreszcie nabywców dzieł. Przykładem takiego żartu jest wydarzenie z 1984 roku, kiedy to odbyła się mistyfikacja przygotowana przez trzech włoskich studentów. W rodzinnym mieście Modiglianiego, Livorno, grupa studentów ujawniła fakt odnalezienia kilku rzeźb artysty. Zainteresowało to cały świat sztuki, a eksperci badający rzeźby byli przekonani, że rzeczywiście odnaleziono zaginione dzieła Modiglianiego. Z czasem okazało się, że arcydzieła są fałszywe. Jednym z badaczy, który rozpoznał te fałszywe rzeźby Głowy, był znawca sztuki, Federico Zeri.

Być może właśnie te wydarzenia zainspirowały Grega Krupę do napisania powieści „Przeklęta rzeźba z Bolonii”, opublikowanej nakładem wydawnictwa Letra. Ten mroczny thriller nasycony nie tylko sztuką, ale i mroczną symboliką, historiami z horrorów rodem i walką z własnymi demonami to powieść, która wciągnie nie tylko sympatyków dzieł Modiglianiego, ale również wszystkich, którzy cenią sobie skomplikowane zagadki kryminalne, oraz historię (również historie Bolonii). Wielowątkowa powieść przykuwa naszą uwagę od pierwszych stron i sprawia, że trudno się o niej oderwać. Rozwiązując wraz z bohaterami zagadki, pozornie ze sobą niezwiązane, wyruszamy w podróż nie tylko do czasów Modiglianiego, ale również poznajemy tajemnicę kabały, spacerujemy po mieście, które po wysłuchaniu opowiadanych faktów, jak choćby ten o Szpitalu Śmierci czy dawnych egzekucjach, wcale nie wydaje się już takie przyjazne.

I pomyśleć, że wszystko zaczęło się od popularnego blogera, Massima, który w trakcie jednego ze swoich spacerów trafił na bezdomnego dziwaka, który oddaje pod jego opiekę reklamówkę. W niej, jak się okazuje, znajduje się rzeźba Modiglianiego, lub jej kopia. Ten fakt i umieszczenie zdjęć mężczyzny na blogu powoduje lawinę wydarzeń, mających dalekosiężne skutki. Rzekomo bezdomny mężczyzna okazuje się być zaginionym jakiś czas temu redaktorem, szefem Davide Dobravskiego, znanego już niektórym czytelnikom z „Zaginionego klejnotu Ferrary” dziennikarza o polskich korzeniach. Na ten trop wpada była dziewczyna Davide, Diana Leone, obecnie pracująca w departamencie do spraw ochrony dziedzictwa kulturowego. Wraz z porucznikiem Giacomo Massini zawierają swego rodzaju przymierze, a ich zadaniem ma być odtąd walka ze złem i obrona dziedzictwa. Tym bardziej, że mają sponsora, a historia z rzeźbą robi się coraz bardziej skomplikowana, śledztwo zaś zatacza coraz większe kręgi. Na dodatek w niejasnych okolicznościach znika dziewczyna Massima, Aurora, zaś wcześniej bloger otrzymał mono kontrowersyjne zaproszenie z dziwacznej księgarni, które rzekomo nie było adresowane do niego. Jakby mało było jeszcze komplikacji, ginie pewien rabin, który miał nieoficjalnie wypowiedzieć się na temat symboli umieszczonych na podstawie tajemniczej i kłopotliwej rzeźby.

Czy to rzeźba jest właśnie punktem zapalnym czy też tajemnicze zniknięcia mają zupełnie inną przyczynę? Czy Głowa, którą Massimo otrzymał od bezdomnego jest kolejną kopią? Dlaczego znajdują się na niej dziwne symbole i co wspólnego to wszystko ma z kabałą? Przekonamy się o tym z mrocznej powieści, która – mimo wszystko – zachęca do poznania lepiej sylwetki Modigliani, ale też do wyjazdu do Bolonii i spaceru opisywanymi uliczkami, a także do zwiedzenia opisywanych obiektów. Właśnie te opisy – poza sama fabułą czy mocno zarysowanymi bohaterami, są mocną stroną książki, w znacznym stopniu wpływają bowiem na jej mroczny klimat. Ten zaś sprawia, że choć przechodzą nas dreszcze, dalej brniemy w opowieść tworząc kolejne teorie, by i tak ostatecznie dać się autorowi zaskoczyć.

„Przeklęta rzeźba z Bolonii” to w pełni przemyślany thriller. Fabuła nasączona jest istną mieszanką emocji, sztuki, wzajemnych powiązań, niewyjaśnionych zaginięć, kabały i kontrowersyjnych praktyk stosowanych przez członków tajnych bractw. Co najciekawsze, w samym centrum tego zamętu znajduje się rzeźba Modiglianiego i dziennikarz o polskich korzeniach Davide Dobravski.

Sięgając po tę pozycję, bez chwili zawahania dajemy zamknąć się w sidłach mrocznej historii, z której nie sposób się wyrwać bez uprzedniego poznania zakończenia. Autor przedstawia nam Bolonię, jakiej jeszcze nie znamy – mroczną, mglistą i skrywającą tajemnice, które pragniemy jak najszybciej rozwikłać wraz z bohaterami. Z rozdziału na rozdział atmosfera tajemniczości gęstnieje, a rosnąca ciekawość nie pozwala czytelnikowi rozstać się z tą lekturą ani na chwilę.

„Przeklęta rzeźba z Bolonii” to enigmatyczna, pełna dramatycznych zdarzeń powieść, której się nie czyta – tę historię się przeżywa. Autor doskonale buduje napięcie, posługując się jednocześnie mocno obrazowymi opisami, które umożliwiają czytelnikowi przeniesienie się w wykreowany przez niego świat. Wraz z rozwojem fabuły, akcja staje się coraz śmielsza, znacznie bardziej wciągająca, a wykreowana przez Grega Krupę mroczna historia otula nas niczym gęsta mgła spowijająca Bolonię, uniemożliwiając sięgnięcie wzrokiem dalej, niż zaplanował to autor. Subtelnie okraszona pięknymi scenami zbliżeń historia, opowiada również o niemożliwych do zaspokojenia uczuciach, niespełnionej miłości oraz oddanej przyjaźni, dla której bohaterowie są w stanie poświęcić wszystko.

Nieprzewidywalna, momentami klaustrofobiczna i napawająca niepokojem droga bohaterów do rozwikłania zagadki niejednokrotnie wprawiła mnie w zdumienie nad tym jak perfekcyjnie autor zaplanował bieg wydarzeń. Gratuluję @[Adres usunięty] doskonałego pomysłu i mistrzowskiego wykonania.

Bez wahania będę sięgała po każdą kolejną powieść autora i mam szczerą nadzieję, że będzie ich dużo więcej.

Jeśli nie kobiety, to co silniej mobilizowałoby nas, mężczyzn, do rozwijania własnej pomysłowości? Kariera, majątek? Dla niewiasty można odkryć kolejne poziomy własnej kreatywności, albo też stracić głowę lub… znaleźć ją, przyjąć jako depozyt. Głowy bywają fascynujące i tajemnicze, a nie tylko piękne mniej lub bardziej.

„To są znaki, które w stanie używać ze zrozumieniem tylko nieliczni wtajemniczeni”

Nie tylko rysy twarzy skłaniają do obserwacji. Istotniejsze jest wnętrze i charakterystyczne detale. Amadeo Modigliani wyrzeźbił wizerunek modelki, przypominający posągi kojarzone z basenem morza śródziemnego. Dla Massima okazała się ona symbolem nocnych mar.

„Stała i świeciła się trupio szarym blaskiem. Wyglądała jak zjawa z taniego horroru.”

Diana zrzucała swoją maskę na koniec dnia, gdy odkładała do szuflady problemy dnia i kaburę z pistoletem.

„Kiedy przychodziła noc, kamienna maska, którą nosiła, opadała, a ona sama zmieniała się w delikatną i uległą swojemu wybrankowi kochankę”

Twarda kobieta nie potrzebowała dziwnych przepowiedni. Lubiła sama przewidywać kolejne posunięcia. Ezoteryka i kabała to sfery niezwykłej antykwariuszki, Fridy. Rozumiała znaczenie symboli w tarocie, choć wiedziała jest on ograniczony z pewnych względów.

Szerzej odbierał rzeczywistość globalnie myślący rabin Mirandola:

„- To samo, co robi inny Żyd, co zawisł na tym drzewie. – Siedzę tu i czekam, aż świat zmądrzeje – westchnął. – No i się doczekać nie mogę.”

Bolonia nie jest miastem, które w nocy się otula się mrokiem i zasypia. Szary Cień uciekał z wieży bez użycia schodów; ciszę przerywał mruczący jak kobieta w ekstazie, dwustukonny silnik alfy romeo giulii. Noworoczne fajerwerki rozbłyskiwały jak iskry z karoserii ocierającej stare mury i desant pomarańczowych chomików.

Historia „Przeklętej rzeźby z Bolonii” jest fascynująca i niezwykle dynamiczna. Tytułowa kamienna głowa okazała się być dla niektórych osób pechową. Wiele ciekawostek stanowi walor powieści napisanej przez pana Grega Krupę. Zadziwiająca, choć kontrowersyjna jest chronologia teologiczna, łącząca silne ogniwa wiar. Całkowicie, choć nie w oparciu o własne przeżycia, zgadzam się z twierdzeniem o roli leku psychotropowego jako panaceum. Wyobraziłem sobie desant pomarańczowych chomików, który zaskoczył mnie swoim drastycznym surrealizmem. Autor porwał mnie w mrok nocy i przygody, żebym miał okazję poznać godnych zaufania bohaterów. Urzekło mnie połączenie sztuki, jej historii i sensacji. „Przeklęta rzeźba z Bolonii” to doskonale merytorycznie przygotowana książka. Nie trzeba ją odbierać z perspektywy światopoglądu, bo jest to tylko utwór literacki. Brawa dla Autora!

„Gdzie zaczyna się tajemnica, kończy się sprawiedliwość”.

Edmund Burke

Włochy, to bez wątpienia jedno z najbardziej niezwykłych, ogarniętych historycznym mrokiem tajemnic państw świata. Na ich terenie nakręcono niejeden film nie tylko dokumentalny, ale także wielu Pisarzy sięga po nierozwiązane zagadki tego kraju, nadając tonu swoim publikacjom. Wielką sławę kraju Medyceuszy nadała seria książek Pana Dana Browna, która nie tylko sprzedała się w milionach egzemplarzy na całym świecie, ale także prowadziła do wielu spekulacji i rozmów, co jest prawdą, a co nią nie jest.

Tym razem w świat włoskich tajemnic zabiera nas Pan Greg Krupa, który w swej najnowszej powieści Przeklęta rzeźba z Bolonii, nie tylko niemal dorównuje akcją i fabułą Panu Brownowi, ale przedstawia nam kraj makaronu z zupełnie innej strony. Kiedy thriller i sensacja mieszają się z faktami historycznymi, zawsze powstaje coś naprawdę ciekawego.

Przypadkiem odnaleziona rzeźba z Modiglianim staje się powodem zaskakujących wydarzeń, oraz śmierci. Osoby, które miały z nią styczność, umierają, lub zostają uznane za zaginione. Odkrycie tajemnicy związanej z tym dziełem sztuki nie będzie łatwe, ponieważ Bolonia to miasto uniwersyteckie, a te mają wiele trupów w szafie, o których nie koniecznie chcą mówić. Nasz bohater Davide Dobravski kolejny raz angażuje się w sprawę prowadzoną przez włoskich karabinierów, sięgając po niekonwencjonalne środki.

To już kolejna książka Pana Krupy, która w niezwykle inteligentny sposób miesza fakty z fikcją, powodując, że nie można się od niej oderwać. Akcja powieści rozkręca się wolno, co może powodować lekkie znudzenie początkiem, ale wszelkie opisy samego miasta i jego historii są mistrzostwem świata. Czytałam pierwszą książkę Autora i pierwsze co się rzuca w oczy, to styl, w jakim obie pozycje są utrzymane. Głównie chodzi mi tutaj o język, jakim posługuje się Pisarz. Przeklęta rzeźba z Bolonii to powieść napisana bardzo inteligentnym i z wyższej półki językiem. Czuć w słowach, że Pan Krupa to z całą pewnością bardzo elokwentny człowiek. Wielu czytelników woli książki, pisane zwykłym potocznym językiem, zrozumiałym dla każdego bez górnolotnych udziwnień słów, więc z całą pewnością styl Pisarza dla niektórych może być męczący, dla mnie jest zachwycający.

Sama fabuła zwroty akcji, wmieszane w rys historii, architektury, sztuki, robi wielkie wrażenie. Z całą pewnością porównanie Pana Krupy do Pana Browna nie będzie na wyrost, mimo że Pan Krupa nie wywołuje swoimi publikacjami aż takich kontrowersyjnych emocji. Trzeba, jednak napisać, że moim zdaniem Autor świetnie radzi sobie w tworzeniu thrillerów psychologicznych, co wbrew pozorom nie jest łatwe.

Przeklęta rzeźba z Bolonii, to nie jest książka, którą czyta się jednym tchem i się nad nią nie myśli. Wprost przeciwnie. Trzeba się mocno pochylić, ponieważ przez kartki tej powieści przewija się tyle dodatkowych informacji, że bez uważnego czytania można się zgubić. Fani misternej intrygi, niezwykłej tajemnicy, historii i ludzkiego umysłu będą tą pozycją, zachwyceni.