Przeklęci

No matulu kochana, ja nie wiem czy mam płakać ze szczęścia, czy rwać sobie włosy z głowy jak jedna z postaci z książki. No czemu to tak się skończyło! No wiem, że dobrze, bo będzie część dalsza, ale żeby w takim momencie! Teraz nie wiem czy mu przyłoży, czy mu pozwoli, ech... Dopiero na końcu książki doczytałam, że to seria ,,Echo" i od razu zaznaczam, że jestem jej zagorzałą fanką:-)

Wiecie co pomyślałam na początku książki? Że autor z pewnością zna książki Karin Slaughter, albo to był przypadek, to jej postać to Sara Linton, a tu była Sandra Milton:-) I drugą rzeczą jaką mi przyszła go głowy była książka z Filia na Faktach ,,Piekło sierocińca" gdzie tam również potworem były siostry zakonne, zwłaszcza jedna, a tutaj była nią siostra Felicja, którą poznałam jako prawdziwe wcielenie przeciwieństwa do anioła.

Ale od początku. W historii skaczemy do czasu obecnego i tego przeszło siedemdziesiąt lat temu. Obecnie poznajemy detektywów Echa, którzy już zajmują się jakąś sprawą, ale nagle pojawia się kobieta, która poszukuje swojego dorosłego syna. To od niej dowiadujemy się historii przodków, których poznajemy w czasie dawniejszym. Detektywi będą prowadzili dochodzenie, ale największe laury zbierze opowieść o zakonnicy, która znęcała się nad dziećmi. Poznacie tu wszelkie opisy nękania, bicia, poniżania, karania i wszystkiego, co nigdy normalnie nie przyłoby wam do głowy. W pewnym momencie nawet oni będą w niebezpieczeństwie, ale co tam się dzieje, to przekonajcie się sami. Aż trudno mi się oddycha gdy przypomnę sobie co tu się wydarzyło. Nawet poznaliśmy opowieść samego potwora, który był jaki był przez to, co się wydarzyło u niej. Pomiędzy śledztwem mamy też miejsce na relację między postaciami, które są ,,trudne w obyciu" jakby powiedział Igi. Sandra ma trudny charakter, często przeklina, nie lubi ludzi, jej agresja była z początku drażniąca, ale później przestałam zwracać na to uwagę. To był jej mur obronny, ale być może czemu go stworzyła poznamy w kolejnych częściach. Z pewnością pracownicy są dla niej bliżsi niż rodzina. Autor stworzył każdą postać z osobna, która w niczym nie przypomina innej, nawet jeśli powtarza coś jak papuga. Ogromnie wszystko tu przeżyłam, historia jest najlepsza ze wszystkich, jakie do tej pory czytałam tego autora. Wiem, że ta seria będzie ogromnym hitem, totalnym bestsellerem! Jeśli lubicie mega thrillery psychologiczne z domieszką detektywów, to ogromnie wam ją polecam!!!

Traumy można zagłuszyć, zepchnąć na margines , ale nigdy o nich nie zapomnimy a uśpione demony przebudzą się zupełnie nieoczekiwanie.

Rok 2021

Do agencji Echo zgłasza się Halina Korcz , której syn, Michał zaginął podczas wycieczki rowerowej w górach na którą wybrał się wraz z dwojgiem najlepszych przyjaciół - Emilianem i Adrianną.

Zrozpaczona kobieta wyjawia, że bardzo martwi się o jedyne dziecko, na dodatek na jaw wychodzi ,że rodzina jest spokrewniona z zakonnicą, która w 1951 zamordowała dwadzieścioro troje wychowanków sierocińca w Kacwinie..

Czy mężczyzna poznał prawdę o swojej prababce i nie poradził sobie z ciężarem jaki spadł na jego barki?

A może relacje matki i jej potomka nie są wcale idealne?

Czy prawda ujrzy światło dzienne, a mieszkańcy udzielą pomocy detektywom , a może będą utrudniać im pracę?

Niestety, intrygujące śledztwo nie jest jedyną rzeczą zaprzątającą głowę Sandry Milton.

Okazuje się bowiem, że po ostatnich sukcesach zawodowych dziewczyna stała się bardzo rozpoznawalna z czym nie radzi sobie jej wspólnik Igi.

Kim jest Oliwia Neumann i jakie ma zamiary?

Czy między przyjaciółmi dojdzie do rozłamu?

Rok 1948

Po śmierci rodziców Zosia Borlicka trafia pod opiekę sióstr elżbietanek prowadzących sierociniec w Kacwinie.

Jego dyrektorką jest siostra Felicja Roman, która z niewyjaśnionych powodów wyraźnie nie znosi nowej podopiecznej i znęca się nad nią fizycznie i psychicznie z czasem nazywając ją nawet Antychrystem..

Zdesperowana dziewczynka podejmuje próbę ucieczki z rąk diabolicznej dręczycielki.

Co łączy obie te sytuacje? Dlaczego Zosia padła ofiarą Felicji?

Boże cóż to było za emocjonalne tornado! Zaciekawiła mnie już część współczesna, ponieważ chciałam się dowiedzieć co stało się z zaginionym i jego tajemnicami, przez pół książki złościłam się na Ignacego (wiem, wiem, nikt go tak nie nazywa 😁)

Kochałam Velmę i śmiałam się z tekstów bohaterów, jednak to co robiła zakonnica.. po prostu mnie przerosło, zaś pamiętniki Konstancji sprawiły, że zaczęłam płakać.

Marcel stworzył świetną powieść z ogromną paletą odczuć spadających na odbiorcę.

Świetnie oddał też klimat małej społeczności , a podrzucane mylne tropy sprawiają ,że wszystko łączy się w całość niczym idealnie dopasowane puzzle.

Polecam 💙🩵

PS Czekam na następną część ☺️

"Ostał się je­dy­nie nie­wy­so­ki mur. Cała resz­ta bu­dyn­ku, która była wy­ko­na­na z drew­na, spło­nę­ła w tam­tym po­ża­rze. W po­wie­trzu dało się jed­nak wy­czuć dziw­ne na­pię­cie…Zu­peł­nie jakby zło cza­iło się w po­bli­żu i tylko cze­ka­ło na od­po­wied­nią chwi­lę, by przy­pu­ścić atak."

************

Igi i Sandra wracają i od samego początku dzieję się bardzo dużo.

"Przeklęci" trochę się różnią od pozostałych części.

Fabuła jest niezwykle klimatyczna i w głównej mierze skupiona na rozwiązaniu sprawy kolejnego zaginięcia, a mniej na przeszłości głównych bohaterów.

W agencji pojawia się nowa nietuzinkowa postać, która idealnie uzupełnia ekipę, za to mniej jest Igiego...

Sama zagadka jest mroczna i pokręcona, z rozwiązaniem, którego nie sposób przewidzieć, bo gdy myślisz, że już wszystko wiesz, okazuje się, że tak naprawdę nie wiesz nic, ale to, to akurat znak rozpoznawczy Marcela Mossa.

Wyśmienita rozrywka i jedna z tych serii, która nie chcesz, żeby się skończyła.

Jak dobrze było wrócić do serii ECHO!

Odkąd przeczytałam "Utraconych" cieszę się na każdy kolejny tom tej serii. Niewątpliwie Marcel Moss jest świetnym autorem, a ECHO w moim odczuciu jest najlepszą serią spod jego pióra.

Zmienia się sceneria. W "Przeklętych" wraz z bohaterami wyruszamy w podróż na południe Polski, a dokładnie w malownicze Pieniny. Jednak piękny krajobraz nie broni się przed zaginięciami ludzi. Sandra i Igi przyjmują kolejne zlecenie, choć nie bez niespodzianek. Sprawa ta jest o tyle trudna, że dotyczy osoby, której przodkiem jest siostra prowadząca sierociniec znana z brutalnych metod wychowawczych.

Moss ponownie zaskoczył, a to za sprawą chociażby samego śledztwa, które prowadzi Sandra i... Velma. To znaczy Amelia Rutka, niedawno zatrudniona dziewczyna. Igi ma inne sprawy do ogarnięcia, czym przyprawia swoją wspólniczkę o zawał i chęć mordu. Oczywiście sprawa zaginięcia Michała Korcza sięga lat pięćdziesiątych i to retrospekcje tego okresu przyprawiają o gęsią skórkę. Nie od dziś autorzy pokuszają się o wprowadzenie motywu trudnych warunków [Adres usunięty]. w sierocińcach. I nikogo nie powinno dziwić, że również w tym przypadku jest się świadkiem mocnych scen, więc te fragmenty mogą być trudne dla osób wrażliwych.

"Przeklęci" mówią też o przypadku. O niechcianej tragedii, która w przyszłości może zniszczyć życie wielu ludzi. Losem rządzi czysty przypadek i czasami chęć pomocy może zamienić się w całkowicie coś odwrotnego. Jaką wyrwę pozostawia w sercu. Mówią też o grzechach przodków, które mogą nadal siać spustoszenie w życiu rodziny. Pozostawiają traumę, czego wynikiem jest bycie nieszczęśliwym czy popychać do tragedii.

Jest też pozytywna strona tejże historii, a mianowicie główni bohaterowie, ich relacja i wszystko wokoło. Co prawda w tym tomie jest mniej Igiego, co wywołało delikatny smutek, ale mam nadzieję, że będzie to szczodrze wynagrodzone w następnym tomie. Oczywiście w parze z Sandrą Milton. Przez książki Marcela Mossa się płynie i napięcie jest wyczuwalne już od pierwszych stron. Emocji nie brakuje, dzięki czemu trudno oderwać się od lektury i tym samym książkę czyta się w ekspresowym tempie. "Przeklęci" to już piąty tom serii, a ja czekam na więcej i więcej. Bardzo polecam!

Kolejny tom historii detektywów z agencji "Echo", to kolejna wstrząsająca historia z przeszłości, która powraca po latach.

Tym razem przenosimy się w górskie okolice Spisza, gdzie przed laty w wyniku makabrycznego pożaru zginęli wychowankowie okolicznego sierocińca. Sprawczynią, podpalaczką okazała się jedna z zakonnic, okrzynięta Siostra Diabeł.

Mimo upływu lat wspomnienia tej zbrodni są wciąż żywe wśród mieszkańców, nadal wywołując przestrach i oburzenie.

Pracownicy Agencji "Echo" przybywają w górskie tereny z powodu zaginięcia młodego chłopaka, na prośbę jego matki. Ślad po poszukiwanym urywa się w lesie, w którym stała podpalona kaplica. Kolejny raz mamy do czynienia ze śledztwem, w którym dostrzec można drugie dno.

Historia jest mroczna i dotyka trudnych tematów. Przemoc, zło, krzywda wyrządzona niewinnym to główne motywy, na których opiera się fabuła. Autor dowodzi nadal, że podejmując ciężki kaliber wątków nie waha się i bezkompromisowo rozprawia się z trudnymi zagadnieniami.

Z okolicznego lasu w Spiszu nie powraca mężczyzna, który udał się do niego celem zwiedzenia ruin kaplicy. Nie byłoby może w tym nic zaskakującego gdyby nie fakt, że właśnie w tej kaplicy doszło przed siedemdziesięcioma laty do straszliwej tragedii, w wyniku której straszliwą śmierć w płomieniach ponieśli wychowankowie ówczesnego sierocińca. Kiedy policyjne śledztwo w sprawie zaginięcia Michała Korcza nie przynosi rezultatu, zrozpaczona matka mężczyzny zwraca się po pomoc do agencji „Echo”. Zwłaszcza, że jeśli wierząc miejscowym, jej syn padł ofiarą ciążącej na tej okolicy klątwy. Ignacy Sznyder i Sandra Milton podejmując się zlecenia będą musieli stawić czoła legendzie o Siostrze Diabeł…

„Przeklęci” to piąta już część cyklu „Echo”, który bezapelacyjnie zajmuje pierwsze miejsce w mojej klasyfikacji tych najlepszych spod pióra Marcela Mossa, co lubię niemal zawsze podkreślać przy ich recenzowaniu. Znaczna część jej fabuły rozgrywa się w roku 1951 i przesiąknięta jest dramatem, krzywdami i cierpieniem ludzkim z kategorii tych najokrutniejszych i najcięższych, bo dotyczących dzieci mieszkających w sierocińcu pod rządami okrutnej siostry Felicji, będącej wysłannicą samego Diabła. Akcja drugiej płaszczyzny czasowej toczy się dokładnie 70 lat później i dotyczy na pozór tylko z nie mającymi nic wspólnego z tamtymi czasami zaginięciem mężczyzny. Jak nie trudno się domyśleć, Moss w swoim stylu zagwarantował prawdziwy emocjonalny rollercoster, który koniec końców zszokuje nie jednego czytelnika.

Marcel Moss znowu to zrobił i należy to powiedzieć głośno. Znowu napisał interesujący i pełen dynamicznej akcji thriller psychologiczny, będący z pewnością gratką nie tylko dla miłośników jego pióra. Będę wypatrywał kolejnego spotkania z Ignacym i Sandrą, bo wiem że takowe nadejdzie, a Was gorąco zachęcam do zapoznania się z cyklem „Echo” od samego początku…

Współpraca reklamowa z wydawnictwem Filia.

Sierociniec od zawsze kojarzą mi się z horrorami. Mroczny klimat umartwionych, niewinnych dzieci idealnie wpasowuje się w ten straszny gatunek.

Trafiliście na takie filmy?

✨✨✨✨✨✨

To w 1951 r. właśnie dzieci z sierocińca zginęły w pożarze w Spiszu. Sprawcą jest ich brutalna opiekunka Felicja. 70 lat później Michał Korcz, w tej samej miejscowości oddala się od przyjaciół i już nie wraca. Sprawą zajmują się detektywi „Igi” i Sandra.

Ta historia jest połączeniem kryminalnej zagadki z czasów współczesnych z brutalną, straszną historią biednej Zosi z połowy XX wieku.

Moc okropieństwa biednych sierot może powalić na kolana, aż trudno uwierzyć, że inne siostry zakonne się temu przyglądały, a nawet brały w tym czynny udział.

Podobała mi się trzymająca w napięciu, ciekawie poprowadzona fabuła. Polubiłam dwójkę filtrujących detektywów i podziwiałam niezwykle silną, kobiecą bohaterkę- Sandrę Milton.

Okrucieństwo, zło, dociekliwość, tajemnice, cierpienie i piekło na ziemi, które mają odkryć śledczy. Bardzo ciekawa lektura.

Tę serię traktuję sentymentalnie. Pierwsze dwa tomy przeczytane w 2022 roku skłoniły mnie do założenia konta, na którym dzielę się recenzją najnowszej części tej serii.

Seria wyróżnia się nie tylko świetnym klimatem sensacyjno-kryminalnym, ale również moim ogromnym uwielbieniem dla duetu głównych bohaterów, Sandry i Igiego. Ich chemia, zarówno w relacjach biznesowych, jak i osobistych, jest dla mnie niezwykle poruszająca. W tym tomie odczułam to jeszcze mocniej, co sprawiło, że uświadomiłam sobie, jak bardzo tęskniłam za tym duetem.

Oprócz wspomnianej dwójki w tej części dużą rolę odgrywa inna bohaterka. Na początku byłam tym nieco zasmucona, zwłaszcza że odbyło się to kosztem mojego ulubieńca, Igiego. Jednak z każdym rozdziałem przekonywałam się, że Velma ma w sobie cząstkę Igiego, a sama jej postać wprowadziła powiew świeżości do serii oraz dostarczyła wielu ciętych ripost i humoru.

Jeśli chodzi o fabułę, miałam wrażenie, że ten tom ma bardziej kryminalny klimat niż sensacyjny. Historia rozwija się w dwóch liniach czasowych, a mroczna zagadka zaginięcia mężczyzny, którą ma rozwiązać agencja Echo, sprawiła, że poczułam, że czytam dobrze napisaną i wciągającą powieść kryminalną.

Tajemnica zaginięcia, powiązana z wydarzeniami sprzed lat, które były dalekie od przyjemnych, sprawiła, że łakłam każdego kolejnego rozdziału i nie mogłam się doczekać, aby poznać ostateczny kształt całej historii oraz powiązanych z nią zdarzeń.

Muszę jednak uprzedzić, że ten tom zawiera wątki dotyczące krzywdy dzieci. Choć nie są one opisane w sposób szczegółowy, warto to wziąć pod uwagę przed sięgnięciem po lekturę. Dodatkowo, należy pamiętać, że jest to piąty tom serii. Osobiście uważam, że można go czytać oddzielnie, jednak brak znajomości wydarzeń z poprzednich części może sprawić, że nie odczujecie w pełni emocji, jakie ta seria ma do zaoferowania.

Gorąco zachęcam do nadrobienia całej serii, a ja już czekam na kolejny tom, ponieważ ostatnie zdanie tego tomu wywołało u mnie głośne "osz Ty!" Chcecie wiedzieć, co sprawiło taką reakcję? Koniecznie sięgnijcie po ostatni tom i podzielcie się ze mną swoimi wrażeniami!

[RECENZJA]

PRZEKLĘCI

Autor: Marcel Moss

Wydawnictwo: Filia Mroczna Strona

Premiera: 09.10.2024

Tom 5, seria: ECHO

JESTEM NAJWIĘKSZYM ZŁEM, A MOJE MIEJSCE JEST W PIEKLE. TO JA JESTEM PRZEKLĘTA. NIE WY.

To już piąty tom uwielbianej przez Czytelników kryminalnej serii ECHO. Nazwa cyklu to jednocześnie nazwa Agencji Detektywistycznej prowadzonej przez Sandrę Milton i Igiego Sznydera. Duet ten świetnie sprawdza się w rozwiązywaniu trudnych zagadek i odnajdywaniu zaginionych osób. Poznaliśmy już cztery śledztwa: UTRACENI, ZAGINIENI, NIEWINNI, PORWANI. Teraz czas na PRZEKLĘTYCH. Każdy tom to nowa sprawa kryminalna, ale jednocześnie kontynuacja historii z prywatnego życia głównych bohaterów.

Bardzo lubię serię ECHO, jednak po opisie okładkowym nie do końca byłam przekonana o tym czy tym razem fabuła mi się spodoba. Autor bowiem przedstawia wydarzenia dziejące się w roku 1950 i wcześniej, które łączą się z teraźniejszością i zaginięciem Michała Korcza. Jednak po lekturze jestem zachwycona. Jak zawsze bardzo zaskakujący finał, a do tego niespodziewane zwroty akcji w relacji zawodowej i prywatnej między Igim i Sandrą. Swój duży udział w rozwiązaniu zagadki miała również nowa pracownica Agencji - Velma. Dziewczyna świetnie zgrała się z ekipą Echa, jest bystra i ma smykałkę do odnajdywania nietypowych tropów.

Wstrząsnęła mną bardzo historia z przeszłości związana z pożarem sierocińca prowadzonego przez zakonnice. Szokujące są zwłaszcza losy siostry Felicji. Placówka nie była dla wychowanków rajem i drugim domem, ale było to miejsce pełne przemocy, agresji, przymusu, łez, strachu. Z biegiem czasu poznajemy przeszłość przełożonej - jest tragiczna i bolesna, ale nawet to nie usprawiedliwia jej późniejszej postawy. Drogi prowadzące do rozwiązania zagadki i finału są bardzo kręte i skomplikowane. Mało kto spodziewa się jak wydarzenia połączą się w całość. Okaże się również, że to co wydarzyło się kiedyś miało zupełnie inny przebieg niż uważano. A sprawa zaginięcia Michała Korcza będzie miała całkiem inne źródło.

Mrok, emocje, niebezpieczeństwo, demony przeszłości, przemoc. Fabuła momentami wbija czytelnika w ziemię, stawia mnóstwo pytań i zmusza do refleksji. Jak wiele krzywdy może znieść człowiek? Jak wiele zła może wyrządzić jedna osoba? Siostry zakonne - uważane za te dobre, "święte", pomocne i życzliwe często za murami zgromadzeń skrywają mroczne tajemnice i bardzo czarne oblicze.

Kolejny świetny tom serii Echo, ciekawa fabuła, przedstawienie ważnych tematów i relacji. Trudno było oderwać się od lektury. Autor oprócz nowej sprawy kryminalnej świetnie też prowadzi relacje między Igim a Sandrą. Czytelnicy z pewnością chcieli by przyspieszyć rozwój tej znajomości, ale myślę, że wolniejsze tempo wpływa na dobry kierunek i mam nadzieję happy end.

DETEKTYWI IGI SZNYDER I SANDRA MILTON NA TROPIE TAJEMNICZYCH ZAGINIĘĆ

Igi i Sandra mają się zająć sprawą zaginionego Michała Korcza, który podróżował po Spiszu i już z niego nie wrócił. Mężczyzna był prawnukiem siostry Felicji, która w 1951 roku przyczyniła się do tragicznej śmierci swoich wychowanków. Wszystko wskazuje na to, że te dwie sprawy się ze sobą łączą.

Siostry zakonne powinny być przykładem dla całej społeczności, jednak niestety nie zawsze tak to wygląda. Marcel przedstawił je jako zło wcielone, a sposób w jaki traktowały swoje wychowanki był wyjątkowo okrutny i brutalny. Nikt nie powinien dostarczyć tyle cierpienia, a już w szczególności nie niewinne dziecki, które nie mają się nawet jak bronić. Ciężko mi się patrzyło na krzywdy, które zostały im zadane. To były istne tortury, a siostrę Felicję ewidentnie zesłał sam diabeł. Najbardziej było mi żal Zosi, którą sobie zakonnica upatrzyła i to na niej się mściła za swój los.

Autor nieźle namieszał także w życiu detektywów, co sprawiło, że praktycznie przez cały czas byłam zła na Igiego i rozczarowana jego zachowaniem. Zaskoczyło mnie jego postępowanie i podejrzewałam, że to już niestety będzie koniec. Trochę mi go brakowało, bo w tej części mamy go najmniej, jednak gdy już się pojawiał to irytował nie tylko mnie, ale również i Sandrę na miejcu której bym go rozszarpała. Polubiłam duet Sandry i Velmy, świetnie się ze sobą dogadywały, jednak nie było to samo.

Byłam zaintrygowana śledztwem prowadzonym w sprawie zaginionego Michała i ciekawa jak się to ma do sióstr zakonnych, które już od dawna nie żyją. Miejscowi wierzyli, że padł ofiarą ich klątwy, tylko w jaki sposób? Im więcej wychodzi faktów na jaw, tymbardziej wydaje się to być wszystko skomplikowane i przerażające. Detektywi mieli od samego początku swoich podejrzanych, jednak to byłoby zbyt proste, więc kopali dalej.

"Przeklęci" wywołuje wiele przeróżnych emocji i cieszę się bardzo, że wrócił stary, dobry Moss, bo ostatnio jego książki były dla mnie mocno przeciętne, a ta jest naprawdę genialna, niczego jej nie brakuje. Finał mnie mocno zaskoczył, ale nawet i wzruszył. Polecam.

Ależ to była dobra lektura! Bardzo lubię tę serię, bo Igi i Sandra to świetny duet i nie jedno razem przeszli. Tym razem nie dość, że w ich prywatnym życiu autor mocno namieszał, to jeszcze mamy dwa wątki, które dzieli siedemdziesiąt lat, a jednak mają ze sobą coś wspólnego. Już sam pożar kaplicy, w której znajdowało się ponad dwadzieścioro dzieci, jest przerażający, jednak to, co działo się w sierocińcu, przyprawia o dreszcze. I to z rąk osoby, która powinna chronić. Poznałam diabła w ludzkiej skórze. Ta historia totalnie zmiażdżyła mi serce. Wydarzenia z czasów obecnych również były ciekawe i podążyły w kierunku totalnie dla mnie niespodziewanym. Szkoda, że kolejna przygoda z Igim i Sandrą oraz Velmą, którą polubiłam już na samym początku, tak szybko dobiegła końca. Wyczekuję kolejnej!

„Mówią, że najłatwiej wyprowadzają nas z równowagi ci, których najbardziej kochamy."

Kryminały z bohaterami, którzy potrafią nas rozbawić. Jesteście na tak? Czy jednak nie?

„Przeklęci” to już piąta książka z z cyklu „Echo”. Piąta. Nie mogę uwierzyć, że tyle przygód szalonego Igiego i zwariowanej Sandry za nami 😮 uwielbiam ten duet, sprawiają, że uśmiecham się pod nosem i zapewne, jak większość z Was, czekam aż w końcu będą razem, a nie jakaś tam Becky, pfff 😈

Jeśli nie znacie poprzednich części, zachęcam Was do sięgnięcia po nie od początku. Co prawda, mamy tu powroty do poprzednich spraw, jednak to za mało, żeby poczuć cały ten klimat.

Mamy dwie płaszczyzny czasowe, rok 1951, w którym dochodzi do tragicznego pożaru w kaplicy, w którym ginie 23 wychowanków sierocińca. Podpalenia dokonała siostra Felicja. Wydarzenia z tego okresu sprawiły, że niejednokrotnie miałam ciarki na całym ciele. Zakonnica jest okropnym człowiekiem, maltretuje dzieci, znęca się nad nimi. Opisy, jakimi raczył nas Marcel łamały mi serce. Było mi szkoda tych dzieci, a przede wszystkim Zosi, która trafiła pod skrzydła tej strasznej kobiety. Zastanawiałam się, jak ktoś, tym bardziej zakonnica, może być takim diabłem, w ludzkim ciele? Przerażające!

Rok 2021. 70 lat po strasznej tragedii ginie Michał Korcz, który nie wraca z lasu. Śledczy sądzą, że poszedł on zobaczyć ruiny kaplicy. Niestety, chłopaka nie udaje się odnaleźć. Do akcji wkracza agencja detektywistyczna „Echo”. Zabawa się zaczyna, Igi z Sandrą i nową detektyw Velmą zaczynają swoje własne śledztwo.

@[Adres usunięty] znowu zaskakuje, ta seria za każdym razem robi na mnie duże wrażenie, czytając ją bawię się zawsze świetnie. Nie zliczę ile razy uśmiechałam się pod nosem, jeszcze więcej razy miałam ciarki na całym ciele. Siostra Felicja to ten typ bohatera, który powinien zgnić w więzieniu i absolutnie nie powinna mieć kontaktu z dziećmi.

Ten tom, zresztą jak każdy poprzedni, połknęłam na raz i miałam problem, żeby się od niej oderwać. Czyta się ekspresowo, a zakończenie znowu zaskakuje

Bardzo chciałam przyczepić się do tego, że jest za mało Igiego, @[Adres usunięty] , wiesz o tym 😈 później chciałam powiedzieć, że jest dla mnie skreślony, już go nie lubię. Teraz chcę powiedzieć, że mu wybaczam, ale Tobie Marcel nie wybaczę znęcania się nad czytelnikiem 😮 na wczoraj chcę widzieć na półkach w @empikcom kolejne minimum dwa tomy tej serii. Nie chce słyszeć odmowy 😂

A Wam polecam zapoznać się z książką, to kolejny najlepszy tom, już piąty, także to coś znaczy.

„Dla osiągnięcia celu czasem warto pozwolić innym uwierzyć, że to oni rozdają karty”.

„Przeklęci”, czyli piąta już odsłona serii kryminalnej Marcela Mossa „ECHO”.

To wytrawny współczesny kryminał z elementami sensacji. Brutalny, emocjonujący i kontrowersyjny.

Tematem przewodnim serii są zaginięcia ludzi i wszystko, co temu towarzyszy. Autor opowiada o frustracji i rozpaczy, która ogarnia tych, którzy nie wiedzą co się stało z ich bliskimi. O bezsilności, wyniszczającej niepewności, zemście i sytuacjach bez wyjścia. Ale i o ogromniej determinacji i sile przetrwania.

Tym razem renomowana Agencja Poszukiwań Osób Zaginionych „ECHO” weźmie na tapetę tajemnicze zaginięcie niejakiego Michała Korcza. Młody mężczyzna podróżując z grupą przyjaciół po malowniczym Spiszu, w pewnym momencie udał się samotnie do pobliskiego lasu, z którego już nie wrócił.. Policyjne śledztwo oparte na założeniu, że Michał Korcz chciał odwiedzić ruiny kaplicy i oddać cześć ofiarom tragicznego pożaru sierocińca w 70. rocznicę tragedii, która miała miejsce w 1951 r. między Tatrami i Pieninami – nie przynosi żadnych rezultatów. Z kolei, miejscowi wierzą, że zaginiony padł ofiarą ciążącej na tej okolicy klątwy.. Na prośbę matki mężczyzny, Agencja „ECHO” rozpoczyna swoje własne śledztwo, które okazuje się podróżą w mroczną przeszłość, pełną sekretów i tajemnic, poszukiwaniem odpowiedzi, na pytanie skąd się bierze zło, jak się rodzi i czy umiera oraz czy przechodzi z pokolenia na pokolenie..

Marcel Moss po raz kolejny zaskakuje i intryguje. Wrzuca czytelnika w wir nieprawdopodobnych zdarzeń, mrożących krew w żyłach historii z piekła rodem. Buduje duszny, lepki, klaustrofobiczny klimat zasysający czytelnika i trzymający w napięciu do samego końca. Autor nie byłby sobą, gdyby nie przemycił tu dosadnego przesłania o ludziach i świecie. Kilku prawd o egoistycznej stronie ludzkiej natury. I o tym, czym jest prawdziwe zło.. brudne, brutalne, chore, opętane. Jest wiec tu kilka ważnych pytań i całkiem sporo wcale nie takich oczywistych odpowiedzi..

To pewne, ciąg dalszy nastąpi.

W moim odczuciu to najlepszy tom tej porywającej serii.

Polecam.

Temat przemocy wobec dzieci zawsze wywołuje w czytelnikach poruszenie i słuszne oburzenie. I mimo, że to fikcja literacka, to jednak z tyłu głowy zawsze coś podszeptuje, że takie okropieństwa miały miejsce i wtedy człowieka dodatkowo ogarnia niemoc i poczucie niesprawiedliwości. Marcel Moss powrócił z kolejnym tomem o Agencji Detektywistycznej "Echo" i sam sobie uniósł poprzeczkę bardzo wysoko.

Rzecz rozpoczyna się w Warszawie, we wspomnianej już agencji, do której przyjeżdża matka poszukująca swojego zaginionego syna. Sandra i Igi postanawiają wziąć sprawę, jednak na miejsce wyrusza jedynie szefowa i jej najbliższa współpracownica. Tam okazuje się, że sprawa jest wielopoziomowa i w jakiś tajemniczy sposób łączy się z tragedią sprzed lat, czyli pożarem, który wybuchł w latach pięćdziesiątych w oddalonym o kilka kilometrów sierocińcu.

To była szalenie ciekawa i rzutka historia, która ma zmuszać zwoje mózgowe do myślenia i wskazania rozwiązań nieoczywistych w tej sytuacji. Tu nic nie jest jednoznaczne, a wszystkie dotychczasowe tropy, które autor rzucił na początku powieści, mogą okazać się niewystarczające do rozwiązania zagadki.

Marcel Moss zachwyca. Trąca czułe czytelnicze serce, wlewa doń żal i ból, maluje obraz pełen rozpaczy i niesprawiedliwości, po to by koniec końców rozprawić się z przeszłością i zesłać spokój.

Unurzał autor czytelników w dusznej i niepokojącej krainie, która od dziesiątków lat żyła tragedią dzieci z pobliskiego sierocińca. Dał do zrozumienia, że dawno zapomniane sprawy ujrzą wreszcie światło dzienne i ukażą najprawdziwsze zło tego regionu.

Dał też do zrozumienia, że nieleczone choroby psychiczne mogą spowodować wiele złego, dlatego tak ważne jest, by reagować w porę i dać sobie pomóc.

Świetna powieść, którą czyta się jednym tchem, pomimo niełatwego i bolesnego tematu. Polecam!