Przedsionek piekła

Powiemy wam, że po raz pierwszy miałyśmy mętlik emocjonalny w głowie podczas czytania książki. Z jednej strony bardzo się wciągnęłyśmy, a z drugiej stwierdziłyśmy, że coś jest nie tak, jakoś nie poczułyśmy tej historii, coś nam nie pasowało. A mowa o książce „Przedsionek piekła” od Wydawnictwa Uroboros oraz Tomasza Kaczmarka.

Powieść przedstawia trzech bohaterów Andrew Miltona, Kathleen Turner oraz Janusza Szewczyka. Trójkę osób, których łączy okrutny mroczny świat, świat tajemniczej technologii, dziwnych bogów oraz przerażających badań, tak nieludzkich, że aż strach o nich mówić. Andrew jest profesorem, który podczas swoich barbarzyńskich badań krzywdzi wielu ludzi w tym Kathleen. Dziewczynie jednak udaje się jakimś cudem ujść z życiem i postanawia się zemścić. Janusz jest złodziejem, a właściwie człowiekiem, który próbuje przetrwać na tym okropnym świecie i również wpada w łapy mrocznych chorych eksperymentów. I nie myślcie sobie, że to co wam powyżej przedstawiliśmy to streszczenie, o nie to jest początek prawdziwego piekła.

Historia jest bardzo wciągająca, chociaż bardzo skomplikowana. Skomplikowaną jej częścią są przeskoki w czasie, które czasem zaburzają trochę to co czytamy, jednak dosyć szybko później łapiemy co jest pięć i pochłaniamy tą dosyć dobrze zbudowaną opowieść.

Jest raczej łatwa w czytaniu i przyjemna, ale mamy co do tego jedno „ale”, gdyż zdarzało się czasem takie słownictwo jak dla nas trochę za bardzo skomplikowane i wydaje nam się, że dla normalnego laika czytelnika również zbyt można powiedzieć wyrafinowane, tak jest to odpowiednie słowo. Jednak są to pojedyncze fragmenty, a reszta książki jest płynna, dosyć czytelna.

Fabuła książki jest bardzo nurtująca, jest to świetnie przygotowane opowiadanie, które z pewnością was pochłonie, ponieważ pojawia się w niej nowość według nas. Nie ma w niej krzty dobroci, wszystko co jest w niej ukazane jest złe, mroczne, ciemne, sprawiające, że pojawia nam się na rękach gęsia skórka, są to rzeczy makabryczne. Takie nowe, świeże podejście do książki. Bardzo fajny pomysł.

Grupa do której jest skierowana ta książka, to z pewnością osoby o mocnych nerwach, które są przygotowane na starcie z bardzo brzydką rzeczywistością ukazaną tam, dla fanów horrorów i kryminałów to z pewnością będzie gratka. Wydaje nam się również, że jest to książka stworzona również dla fanów opowieści antyutopijnych, czy nawet powiedziałybyśmy, że powieści fantastycznych.

Dzięki przeskokom w czasie dosyć trudno określić w jaki sposób toczy się akcja, gdyż wszystko płynie w swoim tempie, poznajemy po kolei ułamki prawdy, autor je nam powolutku dawkuje, dodając coraz to nowsze informacje.

Bardzo podobał nam się również klimat książki, ten chłód od niej bijący, mroczny, ciężki, metaliczny, powiedziałybyśmy nawet, że spalinowy, widać, że autor wczuł się w niego mocno, więc czytelnik również będzie zadowolony. Wizja społeczeństwa dążąca do katastrofy wiedzie w tej książce prym.

Patrząc na bohaterów ciężko było powiedzieć kto w sumie jest dobry, wszyscy doznali krzywdy, kierowała nimi rządza władzy bądź zemsta, są z pewnością charakterni, każdy ma swoją przeszłość i ona ich ukształtowała. Tu nie ma postaci pozytywnych, są postacie pokrzywdzone przez los.

No dobra to czemu w takim razie wywołała w naszym sercu tyle emocji i coś nam w niej nie grało. Po pierwsze zabrakło nam w niej jakiegoś takiego wątku głównego, jakiegoś celu przewodniego całej tej historii, no może oprócz destrukcji. Odebrałyśmy ją jako taką trochę drogę donikąd. Zabrakło czegoś co miałoby jakiś sens całej tej historii, bo jak dla nas czegoś takiego tam nie ma. Po drugiej nie zdradzając wam oczywiście zakończenia, możemy powiedzieć, że nam się nie podobało, czemu autor tak właśnie skończył tą opowieść nie mamy pojęcia, zostawił taki trochę smutny niedosyt powieściowy, chciałybyśmy z pewnością poznać odpowiedzi na kilka nurtujących nas pytań, bądź poznać jakoś szerzej historię, a nie dostajemy tego. I nie wiemy czy jest to specjalnie zagranie pana Tomasza, czy nieprzemyślana decyzja. Szkoda, bo to sprawiło, że nie zgrzytnęło coś w tej stosunkowo fajnej powieści.

Jednak możemy bez wątpliwości stwierdzić, że książka nas wciągnęła i potrząsnęła nami mocno, ukazując coś co nie sposób sobie wyobrazić. Jeżeli jesteście gotowi dołączyć do grona mrocznej historii, czerwonego rozgrzanego piekielnie dobrego opowiadania to polecamy wam tą książkę.

Książkę otrzymałyśmy z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty]

Akcja powieści przenosi nas na wschodnie wybrzeże Stanów Zjednoczonych do miasteczka Exmore. Pozornie mało znaczącej miejscowości, o której tak naprawdę prawie nikt nie słyszał. Miejsce to słynie głównie z działającego tam szpitala psychiatrycznego, w którym leczeni są szczególnie niebezpieczni pacjenci. To jednak nie placówka medyczna jest najważniejszym elementem tego miejsca. Stoi tam bowiem również potężna elektrownia, zasilana technologią, która jest jedną z najbardziej strzeżonych tajemnic w kraju.

Książka ze względu na swoją tematykę balansuje na pograniczu dzieła fantastycznego i powieści ukazującej historię alternatywną. Autor bardzo mocno skupia się tutaj na „nowoczesnej” technologii, która teoretycznie nie powinna istnieć. To właśnie przez pryzmat technologicznej tajemnicy, czytelnik ma tutaj okazję poznać całkiem interesującą fabułę. W tych kwestiach twórca nie daje jednoznacznych odpowiedzi i niczego nie pisze tutaj wprost. Pozwala ON czytelnikowi na snucie domysłów i rozruszanie własnej wyobraźni. Wątki te potrafią być mocno angażujące i dobrze napisane, chociaż nie są one pozbawione błędów. W kilku miejscach autor pozostawia odbiorcy trochę zbyt duże pole do interpretacji, przez co historia niepotrzebnie robi się trochę zbyt zagmatwana.

Dość istotną częścią dzieła są również pojawiający się na jego łamach bohaterowie. Pierwszoplanowe role pełni tutaj trójka pozornie niepołączonych ze sobą postaci: ekscentryczny staruszek Andrew Milton będący pacjentem szpitala psychiatrycznego, uwięziona Kathleen Turner oczekująca na swój nieunikniony koniec oraz nastoletni chłopak Janusz Szewczyk próbujący przetrwać kolejne dni w niezbyt gościnnych dokach Exmore. Każdy z nich ma całą masę swoich własnych problemów i towarzyszących temu emocji. Nie są oni świadomi tego, że ścieżka ich losu w pewnym momencie połączy się w jedną nierozerwalną linię.

Twórca postanowił wykorzystać w swoim dziele narrację pierwszoosobową, która doskonale współgra z nietuzinkowymi bohaterami i pozwala czytelnikowi na lepsze zagłębienie się w całej historii. Same postacie są bardzo dobrze nakreślone i trudno jest tutaj do czegokolwiek się przyczepić. Ich „różnorodność” sprawia, że każdy powinien znaleźć tutaj bohatera, z którym będzie się mocniej utożsamiał i z wypiekami na twarzy śledził jego losy do samego końca.

Przedsionek piekła jest więc całkiem solidną porcją futurystycznej literatury, która powinna mocno zainteresować miłośników tego rodzaju powieści. Tytuł nie jest pozbawiony kilku drobnych wad, ale jak na debiut autora jest to pozycja niemalże doskonała.

“Czasem los po prostu stawia przed nami pewne zadania. I musimy podołać, czy podoba się nam to, czy też nie”

Exmore to miast pełne wieżowców, fabryk i mrocznych zaułków. Jest tam ogromna elektrownia, która jest zasilana dzięki sekretnej technologii. Andrew Milton został umieszczony w szpitalu psychiatrycznym przeznaczonym dla szczególnie niebezpiecznych skazańców. Kathleen Turner jest więźniem, czeka aż nastąpi jej koniec. Janusz Szewczyk, nastoletni syn polskich emigrantów, stara się przetrwać w dokach Exmore. Z pozoru nic ich nie łączy, jednak wszyscy mają jakiś związek z tajemniczym Przedsionkiem Piekła.

“Przedsionek Piekła” opowiada historię szalonych naukowców, którzy wykorzystują tajne laboratoria do swoich eksperymentów. Nie wszystkie się udają, część pacjentów zostaje okaleczonych. Początek mnie wciągnął, jednak trochę denerwowało mnie to, że fabuła bardzo powoli posuwała się do przodu. Chwilami się nudziłam. Trochę gubiłam się w tym, czy autor pisze o teraźniejszości, czy przeszłości, szkoda, że nie było to zaznaczone na początku rozdziałów. Dużym plusem “Przedsionka Piekła” są bohaterowie, każdy z nich był dobrze zbudowany i miał swoją skomplikowaną historię.

W XIX wiecznej alternatywnej Ameryce, w betonowej dżungli zwanej miastem Exmore, stoi potężna elektrownia, którą zasila pilnie strzeżona technologia od bogów-naukowców. Ludzie mogą tylko i wyłącznie z niej korzystać, ale nie mają prawa jej badać. 

,,Przedsionek piekła" to nie tylko historia o eksperymentach i postępie, to też opowieść o trzech skrajnie różnych osobach, którymi przeznaczenie sprawiło, że ich losy zostały na zawsze splecione w jednym celu.

Andrew Milton - to nieszkodliwy staruszek, który żyje w szpitalu psychiatrycznym. Jednak nie trafił tam, bo oszalał, lecz przez wyrok sądu. Bo tak naprawdę Andrew Milton to tajemniczy skazaniec systemu, któremu niegdyś służył. 

Kathleen Turner - jest więźniem w Przedsionku Piekła. Przeprowadzają tam na niej bestialskie eksperymenty, a to wszystko koordynuje Cerber. Kobieta wie, że niewiele ją dzieli, nim nastanie jej koniec.

Janusz Szewczyk - to nastoletni syn polskich emigrantów, który żyje na ulicy. Jest przywódcą zgrai złodziejaszków, którzy znaleźli szansę, aby się wzbogacić. Jednak ta szansa jest bardzo niebezpieczna... a sam Janusz znajdzie się w poważnych tarapatach.

Książkę zaczynamy nietypowo. Wszystko zaczyna się w szpitalu psychiatrycznym dla skazańców, w którym żyje Milton. Później po paru stronach dostajemy w twarz eksperymentami na ludziach i morderstwem. Także wstęp bardzo zachęcający!  Zwłaszcza że potem to się wszystko jeszcze bardziej rozkręca. Dlatego nie polecam książki dla ludzi o słabych nerwach, bo mogą nie wytrzymać. 

W ogóle wracając tak jeszcze do postaci, to muszę wyznać, że z całej trójki polubiłam najbardziej Kathleen. Jej historia najbardziej mnie zaciekawiła, a sama kobieta była bardzo barwna i było wiadomo, jakie przyświecają jej cele. Dlatego z niecierpliwością czekała na jej rozdziały, a te często gęsto urywały się znienacka, sprawiając że czytelnik nie może się oderwać od książki. A wracając jeszcze do pozostałej dwójki, to ona też była świetnie i barwnie napisana. Każdy był inny i na swój sposób przebiegły. Np. taki Milton, choć z pozoru był niegroźnym staruszkiem, to po czasie dowiadujemy się o nim nieco więcej i widzimy w nim kogoś innego. Kogoś, kto może być zagrożeniem.

A na koniec jeszcze dodam, że te postacie i ich wątki, choć wydają się, że nie są ze sobą złączone... to im dalej w las, tym widać coś przeciwnego. Więc radze uważać przy czytaniu, bo autor często próbuje nas zmylić, żebyśmy sami nie odkryli przedwcześnie prawdy. 

Jeszcze tylko dodam, że cała fabuła mega mnie wciągnęła. Zwłaszcza motyw bogów-naukowców i ich pilnie strzeżonych sekretów oraz motyw przemiany bohaterów w tej książce. Widać, że postacie mają charakterek i że nie są płaskie, a żywe i mięsiste.

Do jednej rzeczy mogłabym się przyczepić tylko. Do elementów hamujących nieco tę historię. Spowalniaczy, które jak miałam wrażenie, miały tylko zapchać książkę i sprawić, żeby czytelnik za szybko nie odgadł, co z czym się je.

,,Przedsionek Piekła" oceniam na 3/5.

Mocna i bardzo dobra! Działa na wyobraźnię cholernie bardzo, że lepiej wieczorem jej nie czytać, a tym bardziej jak nikogo nie ma w domu 😨 akcja, która jest dosyć mocna kręci się cały czas, nie ma momentu nudy, a jej zwroty są tak zakręcone, że mega dobrze zaskakują i szokują! Ogromne brawa dla naszego polskiego autora! Oby więcej takich mocnych i mrocznych pozycji! Bardzo polecam!

Najcenniejsza w przypadku Przedsionka Piekła była możliwość przebywania w tym miejscu. Tutaj budziły się demony. Szatan przechadzał się po smutnych korytarzach bez okien. Siadał na ramieniu więźnia w celi i szeptał do ucha. Podpowiadał. Uspokajał. "Już niedługo". "Jeszcze chwila". "Jesteś mój".

- fragment

Muszę zaznaczyć, że bardzo rzadko sięgam po polskich autorów. Dlaczego? Parę razy się zraziła i wytworzyła się mentalna blokada. Nie pytajcie nie wiem jak to do końca u mnie działa. W tym przypadku ciekawość przeważyła nad blokadą i cieszę się, że tak się stało. To jest naprawdę dobra książka.

Niczego większego się nie spodziewałam, a urzekła mnie. Po pierwszych paru stronach wiedziałam, że to jest książka dla mnie. Mroczne klimaty, szaleni naukowcy i szpital psychiatryczny. Alternatywna rzeczywistość XIX wieku. Pranie mózgu zagwarantowane. Technologia rozwinięta na zbyt dużym poziomie; fabryki z wieżowcami na czele; zabawa w Boga; tajne laboratoria; eksperymenty na ludziach; podziemny świat a w nim szklani ludzie, którzy istnieją na prawdę i motyw żab, które są szalone. Bardzo dużo emocji: żądza zemsty, samotność, dążenie do władzy i pogłębiania wiedzy. W niektórych wypadkach też krwiożerczość. Opisy tak realne, że miejscami masz ciary na plecach. Miejscami ramy czasowe są trochę niejasne, ale po przeczytaniu całości wszystko scala się w jedność. Badania, nazewnictwo - wszystko idealnie wymyślone pod potrzeby książki i te nazwy bohaterów i miejsca: Przedsionek Piekła, Cerber, Hades. Po tym już wiemy, że wkraczamy do piekła i ciężko będzie nam się z niego wydostać. Bardzo dobrze opisana ciemniejsza strona natury ludzkiej.

Jest tutaj też zawarty głębszy sens - bardziej ma konspekt psychologiczny. Do czego człowiek jest zdolny, aby zostać u władzy? Ile morderstw można zamieść pod dywan? Jak fascynacja może doprowadzić do szaleństwa oraz masowego morderstwa? Jak rozwój technologiczny wpływa na nas i na nasze otoczenie? Już marionetka, czy jeszcze pionek? Moje wspomnienia, czy wgrane wspomnienia? Czy jestem tym kim jestem?

Ta książka to jest na prawdę dobry thriller trzyma w napięciu do samego końca. Gratulacje dla autora!

Piekło posiada wiele obliczy i każdy wyobraża je sobie na własny, upiorny sposób (oczywiście, jeśli w nie wierzy), ale czy kiedykolwiek zastanawialiście się, jak będzie wyglądało wasze życie, kiedy piekło z najgorszych koszmarów objawi się wam tutaj, na Ziemi? Co wówczas poczujecie? Na jakie tortury zostaniecie skazani, podczas których zaczniecie błagać, płakać, kląć i nienawidzić jednocześnie? Jeśli chcecie się przekonać, zmierzyć z najstraszniejszymi wizjami i patrzeć, jak ludzkość wyniszcza się samoistnie, to zapraszam was do "Przedsionka Piekła" Tomasza Kaczmarka.

Wyznam od razu, że fabuła jest bardzo zawiła, więc zdradzę jedynie kilka oczywistych faktów, które nijak nie wpłyną na odbiór całej powieści. Tomasz Kaczmarek w swoim debiucie opowiada trzy historie kompletnie różnych bohaterów. Czytelnik ma do czynienia z naukowcem na emeryturze, aktualnie przebywającym w szpitalu psychiatrycznym, Andrew Miltonem. Kathleen, dziewczyną poddawaną torturom w ramach objętego tajemnicą rządowego eksperymentu. Oraz Januszem - młodym, bezdomnym chłopakiem grasującym po obskurnych ulicach miasta Exmore, marzącym o kącie dla siebie i swojej grupy, o pieniądzach i lepszym życiu.

Każda historia wydaje się całkowicie odrębna oraz niepowiązana, choć im dalej brniemy przez brudną, wywołującą traumę fabułę, tym więcej dziwnych powiązań dostrzegamy. Po drodze natkniemy się na Bonaków, czyli bogów-naukowców, którzy pewnego dnia postanowili zawitać na Ziemię, zdradzając parę mistycznych, technologicznych tajemnic; szklanych ludzi żyjących głęboko pod ziemią niczym krety; a także na niebezpieczne eksperymenty, ludzi objętych szaleństwem oraz ogrom naukowego bełkotu, który okaże się zadziwiająco trafny.

W "Przedsionku Piekła" tylko jedna rzecz jest pewna: jeśli tam trafisz, już nigdy nie wyjdziesz stamtąd w stu procentach sobą... Albo żywy.

Debiut Tomasza Kaczmarka to książka wciągająca, często brutalna i przede wszystkim dająca do myślenia. Zwłaszcza epilog wprowadza swego rodzaju konsternację. Trafiały się momenty, których się spodziewałam, a także takie, które wywoływały szok, więc podczas lektury ani razu nie ziewnęłam. Logiczne połączenie ze sobą tych trzech wspomnianych powyżej historii wymagało dużej dozy wyobraźni (i odwagi), za co autorowi należą się gratulacje.

"Przedsionek Piekła" zdecydowanie nie należy do powieści zwyczajnych. Powiedziałabym, że można tu znaleźć dużo oryginalnych pomysłów. Wczepienie żabich mózgów robotom? Stworzenie czegoś imitującego skórę i jednocześnie naprawiającego uszkodzone tkanki niemal od zera? Albo powołanie do życia bogów-naukowców, którzy stwierdzili, że ot tak pojawią się na Ziemi i zdradzą kilka tajemnic z przyszłości? To wątki, jakie zapadły mi najlepiej w pamięć, ale znajdzie się ich o wiele, wiele więcej.

Książka zawiera dużo zagadnień naukowych, ale przedstawiono je na tyle błyskotliwie, że o niektórych czyta się z ogromnym zainteresowaniem. Nie dostajemy suchych faktów idealnych do zasypiania. Autor zrobił dobry research, co widać na pierwszy rzut oka.

Nie mogę nie wspomnieć jeszcze o sposobie prowadzenia narracji. Każdy rozdział przypisano kolejno Miltonowi, Kathleen i Januszowi, ani razu nie zmieniając ustawienia, przez co po pewnym czasie narodził się schemat. Przyznam, że z początku bardzo mi się ten zabieg podobał, ale im dalej brnęłam w fabułę, tym większe odnosiłam wrażenie nagłego urwania w połowie niezmiernie ważnego fragmentu. Momentami czułam się poirytowana, ale tempo czytania znacznie się zwiększało.

"Przedsionek Piekła" jest książką nietuzinkową, którą bez wahania polecam. Zaznaczę jednak, że z pewnością nie spodoba się wszystkim przez wzgląd na ewidentną brutalność i mocno zawiłą fabułę. Sięgając po debiut Tomasza Kaczmarka, dostaniecie historię alternatywną, kiedy świat nie musiał sam dążyć do rozwinięcia technologii, a ludzie dostali niemalże wszystko na tacy. "Przedsionek Piekła" to historia wciągająca, doskonale przemyślana i łącząca mechanikę z biologią, przez co określiłabym ją niesamowicie oryginalną.