Prosty sposób na bezpamięć

„Prosty sposób na bezpamięć” to debiutancka książka autorstwa Karoliny Barbrich. Bardzo na nią czekałam i byłam jej bardzo ciekawa. Wyobraźcie sobie magię w naszym współczesnym świecie, dookoła nas ludzie dysponujący wybitnymi zdolnościami. Niestety nie wszystko brzmi tak pięknie, z każdą mocą wiąże się odpowiedzialność, warunki, zasady, którym należy się poddać. Nie zawsze jest to proste, zwłaszcza, kiedy charakter buntowniczy daje o sobie znać. Co jeśli te zasady są niezwykle restrykcyjne, a wręcz bezwzględne? W świecie przepełnionym wróżbami, tarotem i magią znajduje się ktoś nieodpowiedni, zwyczajny człowiek, który interesuje się dziwnymi zjawiskami, czy z tego może wyjść coś dobrego?

Głównym bohaterem książki autorstwa Karoliny Barbrich pod tytułem „Prosty sposób na bezpamięć” jest Oliver Taylor to nastolatek, którego pasjonuje wszystko, co magiczne, tajemnicze i niewytłumaczalne. Z zamiłowaniem więc starał się znaleźć jakiekolwiek dowody na to, że istnieje magia, jak dotąd nie miał szczęścia. Pewnego razu przez przypadek trafił do potężnego Kownu. Magowie od zawsze starają się zachować swoje istnienie w tajemnicy przed śmiertelnikami, pojawia się problem. Aurora Vacreen jest córką najważniejszych członków zgromadzenia Półksiężyca. Rodzice mają względem niej ogromne wymagania, a nawet nie jest jeszcze pełnoprawną czarodziejką. Pojawienie się Olivera sprawia problemy, dlatego postanowiono, że zostanie na niego rzucone zaklęcie bezpamięci. Czy im się to powiedzie? Czy zaklęcie będzie miało jakieś konsekwencje?

„Prosty sposób na bezpamięć” to niezwykle ciekawa książka, której akcja została zbudowana na twardych fundamentach. Karolina Barbrich stworzyła instygujących bohaterów, każdy z nich ma coś do powiedzenia, odznacza się i nie jest jedynie tłem. Spełnia tym samym nasze marzenia ukazując, że magia może być bliżej nas i czasami wystarczy się na nią otworzyć. Niektóre życzenia się spełniają i przekonał się o tym bohater powieści, tylko czy przyniosło mu to korzyść? Autorka wprowadza nas w wykreowany przez nią świat, z początku akcja nie jest bardzo dynamiczna, ale to normalne, kiedy stawiamy pierwsze kroczki w jakimś uniwersum. Bardzo podobał mi się system magiczny, wszystko ma swoją cenę i należy się przygotować do tego, aby rzucić jakiś czar. Lubię, kiedy nic nie idzie zbyt łatwo, a kiedy się komplikuje jest jeszcze lepiej. „Prosty sposób na bezpamięć” to jedna z tych książek, które napisane są ładnym językiem, nie pompatycznym i przesadzonym, ale takim, który ukazuje wartość literatury. Zdecydowanie mogę powiedzieć, że jest to bardzo udany debiut, ma swoje wady, jak zbyt częste podawanie tych samych informacji, ale nie przeszkadzało mi to zbyt mocno. Jestem zaintrygowana historią i z pewnością sięgnę po kolejny tom.

Autorkę znajdziecie na instagramie pod nazwą: @tostyikawa.

🌼🌻Prosty sposób na bezpamięć — nazwa, która przyciąga wzrok prawda? Prawdopodobnie ciężko mi bedzie znaleźć osobę, która interesuje się literaturą i chociażby nie otarła się o tą książkę. Wszak świetny tytuł, cudowna okładka to dwie składowe, które sprawią, że ogromny odsetek ludzi sięgnie po ksiązkę, chociażby ze zwykłej ciekawości. Nie miałam jeszcze przyjemności poznać Karoliny, ale mam wrażenie, że dzięki lekturze tej książki poznałam jej wrażliwość. I akurat to bardzo mi się podobało.

🌼🌻 W tym świecie magia jest ściśle chronionym darem. Kontrolę nad przepływem informacji i zasadami, jakie obowiązują mieszkańców tego świata sprawuje Półksiężyc - bardzo konserwatywny kowen. To dzięki temu młodzi czarodzieje raczej uczą się rzemiosła w domach pod okiem swoich rodzin nizeli mieliby normalnie uczęszczać do szkół. W tej rzeczywistości pełnej zasad i ograniczeń spotkacie dwie osoby. Jedną z nich jest Aurora, córka jednych z ważniejszych członków kowenu. Dziewczyna chcąc poradzić sobie z oczekiwaniami rodziców jednocześnie walcząc o spełnienie swoich marzeń aspiruje do zostania pełnoprawną członkinią Półksiężyca. Po przeciwległej jej stronie znajduje się Olivier. Chłopak o niezwykłej wrażliwości, który zawsze odczuwał, że w świecie znajduje się coś więcej niżeli tylko to o czym mówią na codzień. Bohater był zwyczajnie pewny swojego poczucia, że magia istnieje — z tego powodu zawsze, kiedy natknął się, na którego zjawisko nie umiał sobie wytłumaczyć rzucił się szukać wyjaśnienia. Tak więc trafia w jedno z najgorszych miejsc, w jakim mógłby się znaleźć — do serca Półksiężyca siedziby kowenu. A jak wiemy tam osoby postronne nie mają co liczyć na potraktowanie z szacunkiem. Oliver wiedziony swoją wręcz dziecinną ciekawością odkrył tajemnice, której nikt zwyczajny odkryć nie powinien — magia istnieje.

🌼🌻Aby jakoś zapobiec tej wybitnie niewygodnej sytuacji jedna z członkiń Półksiężyca zgłasza się, aby rozwiązać ten problem. Władze kowenu przystają na ten pomysł i tak Oliwer nieco symbolicznie wpada pod skrzydła Aurorry oraz reszty bohaterów. W ten sposób razem z chłopakiem odkryjecie wiele tajemnic tego świata a co najważniejsze zobaczycie jak przygotować się do rzucenia zaklęcia bezpamięci i mierzyć się z jego konsekwencjami, bo jak się na pewno domyślacie — nic nie idzie po myśli bohaterów.

🌻Historia opowiedziana w książce ma niezwykle leniwe tempo. Całe klu tej opowieści tkwi bowiem nie w wartkej akcji a szczególikach, które chować się będą w zachowaniach i wypowiedziach bohaterów. Dzięki temu z pewnością książka podbije serca jednej części czytelników, by drugich zostawić z poczuciem znużenia. Niestety ja raczej zaliczam się do tej drugiej połowy. Lubię wprawdzie historie, które poświęcają wiele czasu na zbudowanie relacji między bohaterami i dokładnie nakreślają mi zależności między nimi, lecz jeżeli w tym wszystkim gdzieś w połowie opada mi oko ze zmęczenia — wiem że było aż za ospale. Na ogromny plus warto tutaj wspomnieć o systemie magicznym zbudowanym przez autorkę. Jest on wprawdzie stosunkowo prosty, ale nie sposób odmówić mu sensu.

🌼🌻 Jednakże oceniając książkę jako całość... przyznam się wam szczerze, że nie jestem pewna jak to zrobić. Wchodzimy w tą historię z przysłowiowym hukiem, potem nagle wszystko staje i zaczyna się zdecydowanie zbyt długa wędrówka przez dialogi i wspomnienia, by nagle znowu nabrać pary i jeszcze szybciej się zatrzymać. Zwyczajnie zabrakło tu dobrego tempa. Mimo wszystko mam wrażenie, że Karolina jeszcze pokaże nam co potrafi. Ta historia to debiut i z pewnością trzeba to wziąść pod uwagę przy ocenie tej historii. A może zwyczajnie jestem na to za stara? Wszak książka ma próg wiekowy jedynie 14+ ale czy na pewno? Wszak Osobliwy dar Vanilli Bourbon mający tę samą kategorię wiekową niestety podobał mi się o niebo bardziej.

Wychodzi więc na to, że w tym wypadku niestety po prostu nie do końca klikało.

Ale historia naprawdę nie jest najgorsza.

❝A czy jeśli nikt o tobie nie pamięta, to tak naprawdę żyjesz?❞

————

,,Prosty sposób na bezpamięć” to książka, której data premiery tkwiła w mojej pamięci od dnia jej ogłoszenia. Doskonale wiedząc, że historia Olivera Taylora jest literackim debiutem autorki, podczas czytania zupełnie tego nie odczuwałam. A wręcz przeciwnie - w sposób niepojęty poczułam się zafascynowana tą nadzwyczajną powieścią.

Akcja ,,Prostego sposobu na bezpamięć” nie należy do szczególnie dynamicznych, zdecydowanie potrzeba czasu, by móc dać się porwać się tej historii, ale niech nikogo to nie zmyli. Piękno tkwi w szczegółach i tak też jest właśnie w tym przypadku - do ostatniej strony nie przestawałam zachwycać się kreacją świata przedstawionego, a szczególnie mam na myśli tutaj magię, która sprawiła, że ta powieść dosłownie była czarująca.

System magiczny, jego działanie oraz zasady, które go dotyczą, okazały się być dla mnie jednymi z najbardziej fascynujących elementów tej historii. Wszystkie czyny mają swoje konsekwencje, co tyczy się również magii, która nie jest nieskończona, ma swoje granice, a żadne zaklęcie nie może obejść się bez ofiary.

W ,,Prostym sposobie na bezpamięć” nie zabrakło również mojego ukochanego motywu found family, który jak zwykle chwycił mnie za serducho i sprawił, że odnalazłam komfort w kolejnej magicznej historii przelanej na papier🤍 z wielką chęcią sięgnę po kolejny tom

[współpraca reklamowa z uroboros]

Prosty sposób na bezpamięć to swego rodzaju książka osobliwa. Klimatem przypomina mi bardzo Króla Kruków, gdzie magia jest prawie namacalna ale i nieosiągalna. Książka ma niezwykły klimat, nie jest dynamiczna i warto ją sobie dawkować aby jeszcze mocniej wczuć się w fabułę i czytać między wierszami.

"Aurora - z magią potężniejszą od tej posiadanej przez wielu, Azel - wytwórca, Ezra - medium i Mara - mentorka wielkich magów. Oliver był tu intruzem".

Książka pisana jest w 3 osobie i dostajemy pov od prawie wszystkich głównych bohaterów. Co ciekawe w książce nie poznajemy ich bezpośrednio, ale poprzez wspomnienia innych postaci. Przynajmniej ja miałam takie odczucia. Świat jest bardzo dobrze wykreowany, tak jak sam pomysł na fabułę i czuć że wszystko jest bardzo dobrze przemyślane. Plot twist przypomina nieco cebulę bo ma kilka warstw i z każdym nowym rozdziałem dowiadujemy się więcej a zarazem czujemy, że niektóre sytuacje pozostają za mgłą.

"Magia nie zab*ja. Robią to ludzie, którzy jej używają".

Sam świat magiczny jest banalny w swojej prostocie ale sprawia, że każda wzmianka na jego temat budzi w nas pokłady ciekawości. Ma się wrażenie, że dzięki Oliverowi znajdujemy się za zasłoną a z drugiej strony nie wszystko zostaje przed nami odkryte. To właśnie z Oliverem jest nam się najłatwiej utożsamić za sprawą poszukiwania dziwności, bo jako czytelnicy też poszukujemy magii w rzeczywistości. Książka nie jest dynamiczna, akcja jaki tako toczy się wolno, skupiamy się na szczegółach i konsekwencjach zaślepienia mocą i władzą.

Prosty sposób na bezpamięć pokazuje różne odcienie życia i próbuje w jakiś sposób uświadomić nam że podjęte decyzje nie wpływają tylko na nas. Nie jest to książka, którą przeczytacie w 1 dzień, nie z powodu braku akcji ale dlatego że będziecie analizować to co dzieje się w świecie wykreowanym przez autorkę. Na pewno pierwsze sto stron będzie decydujące czy zanurzycie się i wraz z bohaterami będziecie szukać magii i odpowiedzi. Mi nie do końca przypadły do gustu długie rozdziały, wolałabym więcej a krócej. Na pewno przeczytam kolejny tom, mam kilka teorii spiskowych co do bohaterów i jestem ciekawa tego czym zostanę jeszcze zaskoczona.

Jeśli szukacie nieoczywistej historii z niezwykłym klimatem którą niejako się kontempluje to na pewno poczujecie liryczną magię sięgając po ten tytuł.

Polecam ❤

„Prosty sposób na bezpamięć” to historia pełna magii, tajemnic, czarownic, czarowników, zwyczajnych i niezwyczajnych. Oliver Taylor od zawsze czuł, że magia istnieje i uparcie jej szukał, więc gdy ujrzał nieznajomego w ciemnym płaszczu, który wyglądał niezwyczajnie, zdecydował się go śledzić. Nie sądził, że dostanie się do świata magów, co bezpowrotnie odmieni jego życie. Natrafia na osobliwą grupę przyjaciół ze zgromadzenia Półksiężyc: Aurorę, córkę potężnych czarowników, która musi zdać projekt, aby zostać pełnoprawną czarodziejką, oraz Ezrę i Azela, którzy są wyrzutkami ich świata, gdyż obierają inne drogi niż reszta społeczeństwa. Projektem Aurory zostaje zaklęcie bezpamięci, które ma rzucić na Olivera, ponieważ niedopuszczalnym jest, aby w świecie pełnym niezwykłości grasował zwykły człowiek. W międzyczasie natrafiają na liczne przeciwności losu. Ukrywają między sobą tajemnice, mając nadzieję, że nie wyjdą one na światło dzienne. „Prosty sposób na bezpamięć” od Karoliny Barbrich to opowieść o mocy przyjaźni, odnajdowaniu siebie i walce z okrutnym światem. Fantastyka YA, która nie będzie chciała wyjść z waszej głowy.

Co do moich odczuć, miałam spore wymagania co do powieści. Nie zawiodłam się. Książka jest pięknie napisana, język niesamowity, a fabuła interesująca. Z początku nie mogłam wciągnąć się w historię ze względu na długie opisy i równie długie rozdziały, ale z biegiem czasu uważam, że ten zabieg miał swój klimat. Aż ciężko uwierzyć, że jest to debiut Karoliny, bo czytałam wiele książek od bardziej doświadczonych autorów, które nie dorastały PSNB do pięt. Bardzo podobało mi się przeplatanie teraźniejszości z przeszłością, ponieważ dzięki temu miałam szansę bardziej zagłębić się w historię i poznać powody, przez które bohaterowie podejmowali konkretne decyzje. Jest to historia o grupie przyjaciół, w której każdy jej członek jest zupełnie inny. Bohaterowie byli bardzo dobrze wykreowani, czułam, że mają określone cechy charakteru, zdecydowanie nie byli „bezbarwni”. Książka wywołała u mnie ogrom emocji, momentami miałam ochotę przemówić do bohaterów i podpowiedzieć im, co powinni zrobić! A co zrobiła ze mną końcówka książki?! Wow… Z niecierpliwością czekam na następny i tym samym ostatni tom dylogii. Jestem niesamowicie ciekawa, jak potoczą się losy bohaterów. Jeżeli szukacie dobrej fantastyki young adult, to zdecydowanie powinniście sięgnąć po „Prosty sposób na bezpamięć” od Karoliny Barbrich!

[ współpraca z @wydawnictwo_uroboros ]