Ponikt

"Ponikt" premierę miał jeszcze w styczniu i była to książka, po którą sięgnęłam praktycznie zaraz po tym jak się pojawiła na półkach w księgarniach. Jednocześnie od dawna chciałam sprawdzić powieści Piotra Langenfelda, ale jakoś nie było okazji i to odwlekałam. Tym razem jednak się to zmieniło, ponieważ gdy odebrałam przesyłkę od wydawnictwa Skarpa Warszawska cały czas zerkałam w jej kierunku i kończyłam na prędce, to co w tamtej chwili czytałam. A czy było warto i czy sięgnę po inne książki autora?

Poznajemy głównego bohatera, Amerykanina polskiego pochodzenia, który przyjeżdża do Berlina w czasach kiedy wszystko się zmieniało. Tak, to powieść w zasadzie historyczna, choć ma wiele wątków od szpiegowskich po... miłosny! Akcja dzieje się w czasie zimnej wojny i ten czas, wydarzenia, opowieści o ludziach są bardzo dobrze opisane przez Langenfelda. W Berlinie Charles, bo tak ma na imię główny bohater miał pracować i to na swoich zadaniach się skupiał do momentu gdy poznał pewną kobietę. I w tym miejscu można by powiedzieć, że mamy wątek obyczajowy, wręcz być może romans, ale to nie do końca tak jest. Owa kobieta wcale nie musi być tym, za kogo się podaje i być może tylko się przyczaiła na mężczyznę. To samo dotyczy tak naprawdę każdej osoby w tej książce. Ale to były takie czasy, gdzie pełno było spisków, wywiadów, kłamstw i kombinowania każdy dla siebie.

Piotr Langenfeld może się pochwalić dobrym reseaechem, znajomością historii, a przypuszczam, że jest to jego pasja patrząc na to, jaką intrygę na tle zimnej wojny uknuł. Mnóstwo wątków, bohaterów, a mimo to nie da się pogubić w akcji mknącej ekstremalnie szybko.

Główny bohater, z tego co zdążyłam sprawdzić, nie będzie żadną nowością dla osób, które znają twórczość autora. Dla mnie jest świeżą krwią i muszę przyznać, że złapałam nić porozumienia z nim niemal natychmiast. To dla mnie ważne, bo dzięki temu wiem, że z chęcią przeczytam inne powieści Langenfelda aby sprawdzić w jakie inne intrygi mógł się wplątać.

Wątek miłosny jest tutaj tylko i wyłącznie zaletą. Dowiadujemy się, że Charles to mężczyzna z krwi i kości i nie samą pracą żyje choćby był najlepszym agentem CIA!

Ta książka to mieszanka powieści sensacyjnej ze szpiegowską i czyta się ją fantastycznie od pierwszych stron, ponieważ intryga budowana jest od samego początku. Jako osoba, która niekoniecznie rozkochuje się w historycznych wątkach, tutaj przepadłam i chcę więcej, a to uważam jest najlepszą rekomendacją tej powieści.

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Skarpa Warszawska.

Kiedyś bardzo często sięgałam po powieści szpiegowskie, czy z nielegałami w roli głównej. Jednak dawno tego nie robiłam, a książka „Ponikt” pozwoliła mi wrócić do „korzeni”.

Cała powieść została umiejscowiona w latach 50-tych XX wieku, gdzie autor świetnie oddaje klimat tamtych czasów. Na samym początku lektury czytelnik może czuć lekkie zagubienie spowodowane dość dużą liczbą bohaterów, których autor opisuje naprzemiennie iminami i pseudonimami. Powoduje to mały mętlik w głowie, ale gdy tylko się przez to przebrnie to zaczyna się robić znacznie ciekawiej.

Czasy „zimnej wojny” ze względu na nikłe źródła z tamtego okresu dają szerokie pole do popisu i kreowania treści, które mogą wciągnąć czytelnika bez reszty. Autorowi zdecydowanie się to udaje, a zwroty akcji wyłącznie potęgują zainteresowanie. Tajemnice, walka systemów, szpiedzy, brak możliwości zaufania drugiej osobie to wszystko zostało naprawdę dobrze przedstawione, a intryga wykreowana przez autora jest troszeczkę zawiła i łączy naszych bohaterów na wielu płaszczyznach. Dlatego, aby wszystko dobrze zrozumieć w moim odczuciu na lekturze trzeba się mocno skupić. Nie jest to książka na jeden wieczór, a raczej na kilka.

„Ponikt” to dobra powieść szpiegowska chociaż autor wprowadził w niej mały mętlik. Niemniej jednak jeżeli skupimy się dobrze na lekturze to nawet możemy się dobrze bawić podczas jej czytania. Książkę polecam przede wszystkim miłośnikom powieści szpiegowskich.

"Ponikt" Piotr Langenfeld

Wydawnictwo: Skarpa Warszawska

Premiera: 25.o1.2o23

Zacznę od tego, że bardzo rzadko sięgam po tego typu książki. Historię wojenne i szpiegowskie nie przyciągają mnie swoją treścią. Jednak od czasu do czasu staram się po taki książki również sięgnąć. W tym przypadku zachęcił mnie wątek miłosny uwzględniony w opisie książki.

A więc z lekką obawa zaczęłam czytać tę książkę. Nie ukrywam, że jej początek nie zachęcał mnie do dalszego czytania jednak im dalej w las tym wzbudzała moje większe zainteresowanie. Zaczęło mi się podobać od pierwszej akcji Charlesa Zielinsky vel Richard Rotte po wysłany do Niemiec. Zaczęłam czuć ekscytacje. Chodź zdarzało się, że jej treść nie do końca była dla mnie zrozumiała to większość akcji napisana była w zrozumiany dla mnie (amatora takich powieści) sposób.

"Ponik" niewątpliwie zawiera interesująca fabułę i zaskakujące zwroty akcji. Niestety ja podczas jej czytania musiałam mocno się skupić aby wszystko zrozumieć i nie pominąć ważnej treści , więc czytanie jej nie było dla mnie lekkie. Miałam problem z przeskokami miejsc. Czasami gubiłam się o kim i o jakiej sytuacji właśnie czytam.

Podsumowując "Ponik" to interesująca książką. Jednak muszę z przykrością stwierdzić, że ja chyba jeszcze nie dorosłam do wątków historyczo-szpiegieskich. Niewątpliwie ta książka zachęciła mnie aby zacząć częściej sięgać do tego typu książek. Co na pewno uczynię. A za egzemplarz książki do recenzji dziękuję wydawnictwu.

"Dyktatorzy jeżdżą na tygrysach, z których boją się zsiąść, a tygrysy czasem głodnieją" - Winston Churchill.

Mrok zimnej wojny rozlewa się. Europa się dzieli "żelazną kurtyną ". Wojna jednak nie została zakończona - wywiady działają na potęgę. Gra spisków, powiązań, podejrzeń się rozpoczęła. Każda osoba może nie być tym za kim się podaje.

Na swojej drodze spotykamy Charlesa "Greenmana" Zielinsky'ego. Amerykanina polskiego pochodzenia, pracownik CIA. Teraz trafia do Berlina i podejmuje tam ryzykowną grę. Tam gdzie inni mówią nie, on mówi tak. Skrupulatnie łyka nowe wiadomości dotyczące nowego miejsca jak i zadań. Ale na swoje drodze spotyka kobietę, ale czy jej może zaufać? Czy aby za jej śliczną twarzyczką nie kryje się zabójcza kobieta, która nie zatrzyma się przed niczym.

Jest to pełen akcji sensacja. Muszę przyznać, że już od początku wyczuwać było można to uczucie, że jednak coś tu się świeci. Na początku wciągnęli mnie do akcji panowie w samochodzie, pełni zdenerwowania i zarazem lekkiej satysfakcji? Chyba tak można było to nazwać. Bawiło mnie ich rozmyślanie o innym panu, którego podejrzewali o ucieczkę i pozostawienie ich samych sobie. Tak ich polubiłam już od początku, że chciałam czytać o nich coraz więcej i więcej.

A sam Charles? Gość był tym, który potrafi walczyć do końca o coś co sam uważa za słuszne. A zarazem jego przenikliwość mnie zadziwiała.

Opisy - są czymś genialnym w tej książce. Autor tak je kreśli, że czuje się jakbym była tam obok. Są barwne i konkretne. Jak sama okładka w jednolitych kolorach i przykuwająca uwagę.

Bardzo, bardzo dziękuję @skarpawarszawska za egzemplarz! 🤗🤗🤗